บทที่ 9 อัปเกรดเป็นเลเวล 3 และข้อมูลเกี่ยวกับพ่อค้าก๊อบลินฮูเซ!

บทที่ 9 อัปเกรดเป็นเลเวล 3 และข้อมูลเกี่ยวกับพ่อค้าก๊อบลินฮูเซ!

หางของกิ้งก่าฟาดเข้าใส่ สไลม์สีเขียว อย่างรุนแรง ส่งร่างของมันลอยละลิ่วไปกระแทกกับก้อนหินที่ยื่นออกมาอย่างจัง

ปัง!

ในขณะที่ สไลม์สีเขียว ยังคงมึนงง ฉินเฟิงก็กระโจนเข้าใส่และกระทืบลงบนร่างของมันประหนึ่งขุนเขาไท่ซานที่ร่วงหล่นลงมาทับ

ผัวะ!

วินาทีถัดมา ร่างกายที่หยุ่นนุ่มเหมือนเยลลี่ของสไลม์ก็ถูกบดขยี้จนแตกกระจายคาก้อนหิน สิ้นใจลงในทันที

[คุณสังหาร 'สไลม์สีเขียว' (ทั่วไป) สำเร็จ, ค่าชื่อเสียง +3]

[ความอิ่ม -5%]

[ค่าประสบการณ์การเติบโต +2]

"เจ้านี่มันอ่อนเกินไปหรือเปล่า? ฉันยังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ!"

ฉินเฟิงอุทานด้วยความแปลกใจ แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดหลงตัวเองว่าเขาแข็งแกร่งเกินไปหรอก

[ได้รับ: ซากสไลม์สีเขียว (ทั่วไป) +1]

[ซากสไลม์สีเขียว (ทั่วไป): มีพลังเวทมนตร์อ่อนๆ มีผลช่วยเพิ่มและฟื้นฟูพลังเวทมนตร์ การกินโดยตรงอาจทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร ฯลฯ เป็นหนึ่งในวัตถุดิบสำหรับทำน้ำยาเวทมนตร์ ราคาขาย: 20]

"สไลม์ตัวนี้ถึงจะอ่อนแอไปหน่อย แต่กลับฟื้นฟูพลังเวทมนตร์ได้ซะงั้น น่าเสียดายที่กินสดๆ ไม่ได้"

ไม่ว่าจะยังไง ฉินเฟิงก็ยังทำใจเอาของเหลวหนืดๆ เหมือนน้ำมูกพวกนี้เข้าปากไม่ลงจริงๆ

เมื่อเห็นว่าไม่ควรอยู่นานหลังจากจัดการสไลม์เสร็จ ฉินเฟิงก็รีบกลับไปที่ถ้ำซ่อนตัวของเขาทันที

หลังจากพักผ่อนสั้นๆ ฉินเฟิงก็เริ่มการฝึกฝนรอบใหม่

ฮึบ!

[ความอิ่ม -5%]

[ค่าประสบการณ์การเติบโต +1]

...ฮึบ!

[ความอิ่ม -5%]

[ค่าประสบการณ์การเติบโต +2]

[ยินดีด้วย เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 'วัยเด็ก Lv3' (0/30) ปริมาณการกินและค่าสถานะของคุณได้รับการยกระดับ!]

ชื่อ: ฉินเฟิง

เผ่าพันธุ์: กิ้งก่าหมาป่าศึก · กิ้งก่าเกล็ดทมิฬ (ทั่วไป)

อาหารแนะนำ: เนื้อสัตว์ 85%, พืช 10%, ของเหลว 5%

เลเวล: วัยเด็ก Lv3 (0/30)

ชื่อเสียง: ไร้ตัวตน Lv6 (11/60)

พละกำลัง: 8+1 | กายภาพ: 11+2 | ความว่องไว: 7+2

เวทมนตร์: 6+1 | สติปัญญา: 8+1 | ป้องกัน: 12+2

ความอิ่ม: 40%

ฉายา: กิ้งก่าหมาป่าศึก (ชั้นยอด)

ทักษะ: เกราะเกล็ดทมิฬ

พลังต่อสู้รวม: 70

อาณาเขตสังกัด: เทือกเขายาคิลา

อาณาเขตครอบครอง: ไม่มี

พรสวรรค์: ผู้เชี่ยวชาญด้านข้อมูล (ทั่วไป 4/10)

การประเมิน: ครอบครองพลังป้องกันและกายภาพระดับสูงสุดในรุ่นเดียวกัน เพิ่มความเข้ากันได้กับสายเลือดมังกร 20%

หลังจากใช้ความอิ่มไปอีก 15% ฉินเฟิงก็เลื่อนระดับเป็นวัยเด็ก Lv3 ได้สำเร็จ แต่เขายังไม่ถึงขีดจำกัด จึงยังไม่หยุดฝึกฝน

ฮึบ!

[ความอิ่ม -5%]

[ค่าประสบการณ์การเติบโต +1]

...ครู่ต่อมา หลังจากออกกำลังกายเพิ่มอีกห้าเซ็ตเทียบกับเมื่อตอนเช้า ในที่สุดฉินเฟิงก็มาถึงขีดจำกัดใหม่

เขาผลาญความอิ่มไปอีก 15% จนเหลือเพียง 25% แต่ก็ได้ค่าประสบการณ์การเติบโตมาอีก 4 แต้ม

ฉินเฟิงเดินไปที่แอ่งน้ำใส นำเนื้อ หมาป่าภูเขา ออกมากัดกินเพื่อเติมสารอาหารและความอิ่มที่ร่างกายต้องการอย่างรวดเร็ว

[ความอิ่ม +70%]

[ความอิ่ม +5%]

[ความอิ่มเต็มพิกัด คุณไม่สามารถกินได้อีก!]

เมื่ออิ่มท้องแล้ว ฉินเฟิงที่ทนความเบื่อหน่ายไม่ไหว จึงหยิบม้วนคัมภีร์สีเขียวที่เหลืออยู่ออกมาเปิดดู

[เปิดใช้งานสำเร็จ: 'พ่อค้าก๊อบลิน' (ชั้นยอด) กำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่ทางด้านหลังขวาของคุณห่างไป 1.2 กิโลเมตร ดูเหมือนเขากำลังตามหาอะไรบางอย่าง คุณสามารถแลกเปลี่ยนเงินตราหรือเสบียงกับเขาได้ แต่ระวังอย่าให้โดนโกงล่ะ]

[ผู้เชี่ยวชาญด้านข้อมูล ทำงาน: ช่วย 'พ่อค้าก๊อบลินฮูเซ' ตามหาแหวนที่ทำหายในบริเวณใกล้เคียง (สามารถนำทางได้) เพื่อรับรางวัล: มิตรภาพของพ่อค้าก๊อบลินฮูเซ (ชั้นยอด) +1]

"ภารกิจลับถูกกระตุ้นอีกแล้ว แต่ของรางวัลนี้น่าลองเสี่ยงดู ฉันจะไปหาแหวนหลังจากพักผ่อนเสร็จ!"

ดวงตาของฉินเฟิงเป็นประกาย ตอนนี้เขาถือครองทรัพย์สินจำนวนมากและกำลังกลุ้มใจว่าจะเอาไปใช้ที่ไหน จังหวะนี้ช่างเหมาะเจาะจริงๆ

ถ้าหากสิ่งที่เรียกว่า พ่อค้าก๊อบลิน อ่อนแอเหมือนสไลม์ บางทีเขาอาจจะได้ช้อปปิ้งฟรีแบบไม่ต้องเสียเงินสักแดง (Zero-dollar purchase) ก็เป็นได้

อย่างที่เขาว่ากัน กฎแห่งป่า ใครดีใครได้...

"ฟ่อ~"

หลังจากพักผ่อนอยู่นาน ฉินเฟิงก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เปิดม้วนคัมภีร์สีเขียวในความคิดเพื่อหาทิศทางของแหวน แล้วรีบออกเดินทางทันที

เมื่อออกจากถ้ำ ฝนก็เริ่มโปรยปรายลงมา พรมลงบนผืนดินและใบหญ้า ส่งกลิ่นหอมเฉพาะตัวอบอวลไปทั่วอากาศ

การเดินทางครั้งนี้ไม่ใกล้ไม่ไกล ฉินเฟิงจึงระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ เขาเคลื่อนตัวผ่านวัชพืชและเศษใบไม้ร่วงท่ามกลางสายฝนพรำ

ครู่ต่อมา ฉินเฟิงที่ตามการนำทางของม้วนคัมภีร์ก็เดินทางมาถึงเป้าหมายอย่างปลอดภัย เขาซ่อนตัวอยู่หลังเปลือกไม้ของต้นไม้ใหญ่และชะโงกหน้าออกไปดู

ในครรลองสายตา เขาเห็นกระต่ายมอนสเตอร์ที่มีขนสีเหลืองหม่นสกปรกกำลังแทะวัชพืชอยู่บนพื้น

กระต่ายตัวนี้มีขนาดพอๆ กับกระต่ายทั่วไป แต่ฟันของมันประหลาดมาก มันยื่นออกมานอกริมฝีปากเหมือนฟันเหยิน

"หรือว่าแหวนจะตกอยู่ในดงหญ้านี้?"

ความคิดของฉินเฟิงแล่นเร็ว เขาหยิบลูกธนูสั้นออกมาทันที ใช้หางพันรอบลูกธนูแล้วขว้างใส่เจ้า กระต่ายฟันเหยิน

ฟิ้ว!

เมื่อสัมผัสได้ถึงอันตราย กระต่ายฟันเหยิน ก็รีบกระโดดหลบฉากไป พอเห็นลูกธนูสั้นปักลงตรงหน้า มันก็จ้องมองอยู่ไม่กี่วินาทีก่อนจะกระโดดหนีไปไกล

เมื่อเห็นดังนั้น ฉินเฟิงก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เขารีบคลานเข้าไปเก็บลูกธนูสั้นใส่กระเป๋า แล้วเริ่มค้นหาแหวนในกอหญ้า

"เอ๊ะ? ทำไมไม่มีล่ะ?!"

หลังจากค้นทั่วดงหญ้าแล้วไม่พบแหวน ฉินเฟิงก็ทำหน้างงงวย เมื่อหยิบม้วนคัมภีร์สีเขียวออกมาตรวจสอบอีกครั้ง ก็พบว่าทิศทางการนำทางได้เคลื่อนที่ตาม กระต่ายฟันเหยิน ไปแล้ว

"หรือว่าแหวนจะอยู่กับเจ้ากระต่ายฟันเหยินนั่น?!"

ฉินเฟิงนึกขึ้นได้ทันทีและรีบไล่ตามไปในทิศทางที่กระต่ายหนีไป

ไม่นานนัก ฉินเฟิงก็พบร่างของ กระต่ายฟันเหยิน ในดงหญ้าอีกแห่ง มันยังคงก้มหน้าก้มตาแทะหญ้าอ่อนอย่างสบายใจ

"เจ้าตะกละเอ๊ย! หรือว่ามันจะกลืนแหวนลงท้องไปแล้ว? ดูจากภายนอกไม่เห็นจะมีที่ซ่อนของได้เลย!"

หัวใจของฉินเฟิงเต้นแรง "ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงต้องฆ่าไอ้กระต่ายฟันเหยินนี่ซะ ในฐานะมอนสเตอร์กินพืช มันคงไม่เก่งเท่าไหร่หรอกมั้ง? ลองหยั่งเชิงดูหน่อยแล้วกัน!"

เมื่อตัดสินใจได้ ร่างของฉินเฟิงก็พุ่งวาบเข้าไปหา กระต่ายฟันเหยิน อย่างรวดเร็ว เพื่อความไม่ประมาท เขาเปิดใช้งานสกิลเริ่มต้นไปพร้อมกัน

[เกราะเกล็ดทมิฬ!]

ประกายแสงสีดำทมิฬเคลือบคลุมเกล็ดของเขา ฉินเฟิงอาศัยจังหวะที่มันเผลอ เข้าประชิดตัวและกัดเข้าที่ขาของมันอย่างจัง

กร้วม!

จี๊ด! จี๊ด!

กระต่ายฟันเหยิน ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด มันดีดขาเตะฉินเฟิงจนกระเด็น ก่อนจะกระโจนตามมาและระดมกระทืบลงบนร่างของฉินเฟิงไม่ยั้ง

ปึ้ก! ปึ้ก!

ปึ้ก! ปึ้ก!

แรงกระทืบแต่ละครั้งทำให้หน้าอกของฉินเฟิงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เขาเจ็บปวดเจียนตายและรีบตะเกียกตะกายหนีอย่างสุดชีวิต

[ความอิ่ม -10%]

[ค่าประสบการณ์การเติบโต +3]

หลังจากผ่านไปสักพัก ในที่สุดฉินเฟิงก็หนีพ้นระยะโจมตีของ กระต่ายฟันเหยิน มาได้ในสภาพสะบักสะบอม เขาซ่อนตัวอยู่ใต้เปลือกไม้เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บภายใน

"ฟ่อ~ เจ้ากระต่ายฟันเหยินนี่ดุร้ายเกินไปแล้ว ค่ากายภาพของมันน่าจะเกิน 15 แน่ๆ มันไม่มีสกิลโจมตี แต่ด้วยดาเมจของฉันตอนนี้ ฆ่ามันไม่ได้เลย!"

เขาแอบมองออกไป เห็นเจ้า กระต่ายฟันเหยิน กลับไปแทะใบหญ้าอย่างไม่ทุกข์ร้อนอีกครั้ง ความโกรธก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

"ในเมื่อแกตะกละนัก ฉันก็จะมอบของอร่อยให้แกกิน"

เขาหยิบซาก 'สไลม์สีเขียว' ออกมาจากกระเป๋าเป้ แล้ววิ่งเข้าไปใกล้ กระต่ายฟันเหยิน ก่อนจะโยนซากนั้นลงไปกลางดงหญ้าสีเขียวขจี