ตอนที่ 128 ต้นตอของความเสื่อมทราม

ตอนที่ 128 ต้นตอของความเสื่อมทราม

เสียงกรีดร้องของผู้ฝึกตนดังขึ้น

ณ รอยแยกมิติ จู่ๆ ก็มีหมอกสีดำที่น่ากลัวขนาดใหญ๋โผล่ออกมา

"บูม..."

"บูมม....."

มันเหมือนกับเสียงที่ใจที่เต้นดังก้องในหูของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

เงา?

เงาสีดำขนาดใหญ่ที่มีความสูงหลาย 10 เมตรค่อยๆเคลื่อนตัวผ่านออกมาอย่างช้าๆ ลอยอยู่เหนือรอยแยก

สิ่งที่ดึงดูดสายตาของพวกเขาคือรากขนาดยักษ์ที่คล้ายกับหนวดปลาหมึกแหวกว่ายออกมาจากรอยแยก

รากเหล่านั้นถูกปกคลุมด้วยหมอกสีดำหนาแน่น มีน้ำสีเขียวไหลออกมาจากจำนวนมาก ดูน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง

แต่นั้น ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

เขาเห็นว่าส่วนยอดของรากยักษ์ที่พันกันนั้น ตรงกลายของหมอกดำ มีหัวใจขนาดใหญ่เต้นดังอย่างต่อเนื่อง

บนนั้น มีใบหน้าของมนุษย์อยู่ด้วย

เสียงร้องไห้ หัวเราะ เจ็บปวด และคร่ำครวญ เสียงสุดชนิดดังก้องอยู่ในหัวของพวกเขา ราวกับถูกวิญญาณร้ายตามหลอกหลอน ทำให้พวกเขาถึงกับสั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ

นี้มันตัวบ้าอะไรกัน!?

ไม่เพียงแต่ หลิน ยู ที่ไม่เคยเห็นมัน

เขาเชื่อว่าแม้แต่ราชันจำนวนมากก็ไม่เคยเห็นมันมาก่อน!

เขาตกตะลึง เมื่อเขามองมันดีๆ ข้อมูลของมันก็อยู่ในตาของเขา

[ชื่อ : เถาวัลย์พันหน้า (เสื่อมทราม)]

[เผ่าพันธุ์ : พฤกษา]

[ระดับ : ระดับ 8]

[ความแข็งแกร่ง : 1000]

[ร่างกาย : 1000]

[ความว่องไว : 1000]

[วิญญาณ : 2500]

[สกิล : เขมือบ (กลืนกินซากศพ เพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ) สับสน (ใบหน้าของเถาวัลย์พันหน้ามีพลังทำให้สับสน สร้างความหวาดกลัวให้ศัตรูทำให้พวกเขาโจมตีกันเอง) เสื่อมทราม (แผ่กระจายหมอกดำออกไป มันให้มอนสเตอร์รอบๆกลายพันธุ์ ตกอยู่ในความบ้าคลั่งและเพิ่มความแข็งแกร่งมากขึ้น)]

[ต้นตอของความเสือมทราม : หากเถาวัลย์พันหน้ายังไม่ตาย มอนสเตอร์ที่ถูกความมืดกลืนจะเกิดใหม่ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด]

[หมายเหตุ : พื้นที่ปนเปื้อนพลังงานปิศาจ ตัวของมันไม่ได้มีนิสัยก้าวร้าวแต่อย่างใด หมอกสีดำที่ปล่อยออกมาทำให้มอนสเตอร์โดยรอบถูกกันกินและกลายพันธุ์ ไม่ว่าพวกมันจะไปที่ไหนสิ่งมีชีวิตหมดทั้งจะถูกทำลาย]

!!!

มอนสเตอร์ระดับ 8

หลิน ยู ตกตะลึงทันที

ไม่คิดว่า รอยแยกนี้จะมีมอนสเตอร์ระดับ 8 ด้วย

แต่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ

สิ่งที่สำคัญคือเจ้าเถาวัลย์พันหน้านี้มีสกิลติดตัวเหมือนกับทหารขุนพลของเขา!

ตราบใดที่มันยังไม่ตาย มอนสเตอร์ที่อยู่รอบๆ จะเกิดใหม่เรื่อยและเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง

นี้มันไม่ได้หมายความว่ามอนสเตอร์ระดับ 7 ที่เขาเพิ่งฆ่าไปจะเกิดใหม่ใช่ไหม?

ขณะที่กำลังครุ่นคิดนั้น

จู่ๆ หมอกสีดำที่ออกจากเถาวัลย์พันหน้าก็กระจายออกมาบริเวณรอบๆ

มันเป็นไปตามที่ หลิน ยู คิดไว้จริงๆ

ซากศพมอนสเตอร์ที่ตายไปแล้วลุกขึ้นยืนอีกครั้งภายใต้หมอกสีดำ!

"เชี่ยแล้วไง!"

เมื่อเห็นภาพนี้ ถึงแม้เขาจะสงบนิ่งอยู่ แต่ หลิน ยู ก็อดไม่ได้ที่จะสถบคำหยาบออกมา

ขณะที่มันจะฟื้นขึ้นมาไม่เท่าไร เขาสั่งให้กองทัพพืชทั้งหมดโจมตีไปที่เถาวัลย์พันหน้าทันที

เพราะมันชัดเจนนอยู่แล้ว

หากเถาวัลย์พันหน้ายังไม่ตาย มอนสเตอร์รอบๆก็ยังฟื้นกลับขึ้นมาได้เรื่อยๆพร้อมความแข็งแกร่งที่บ้าคลั่ง

ยิ่งปล่อยให้เวลาผ่านไปเท่าไหร่มันก็ยิ่งเลวร้ายกำลังเขามากเท่านั้น

"บุก!! สังหารมันซะ!"

ด้วยเสียงคำรามของหลิน ยู กองทัพพืชทั้งหมดของเขาใช้สกิลของพวกมันทีละตัว ทำลายมอนสเตอร์โดยรอบอย่างบ้าคลั่ง

ชั่วพริบตาเดียว เถาวัลย์หนามหนามไม้และระเบิดเห็ดโจมตีเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

บริเวณรอยแยกมิติเต็มไปด้วยการต่อสู้ที่วุ่นวาย

โชคดีที่หมอกสีดำเถาวัลย์พันหน้านั้นไม่มีผลต่อพืชของเขา

ภายใต้การรบกวนของเห็ดที่ราชาปิศาจเห็ดโยนออกมารวมถึงหมอกพิษที่ล่อลวงจอง แบนชีเสน่หา มอนสเตอร์ที่ขวางทางเริ่มถูกกำจัดออกไป

หลิน ยู มุ่งหน้าไปพร้องกับกองทัพพืชของเขา พริบตาเดียวก็มาถึงเถาวัลย์พันหน้า

เมื่อมองไปที่รากขนาดใหญ่ของมันที่แกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ออกคำสั่งให้โจมตีไปที่หัวใจของมันทันที

ในวินาทีต่อมา

สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

ใบหน้ามนุษย์นับไม่ถ้วนของเถาวัลย์พันหน้าอยู่ๆก็ลืมตาขึ้น มันกรีดร้องออกมาอย่างน่าสะพรีงกลัวทำให้อากาศโดยรอบบิดเบี้ยว

กองทัพพืชที่กำลังจะโจมตีถูกคลื่นเสียงปั่นป่วนทำให้พวกเขาควบคุมตัวเองไม่ได้วิ่งไปรอบๆทันที

รวมถึง หลิน ยู ตัวนั้นเขารู้สึกวิงเวียนและแข้งขาอ่อนแอทันที

ทหารระดับ 7 นั้น ไม่ได้เป็นอะไรมากเพียงไม่นานมันก็กลับมาควบคุมตัวเองได้อีกครั้ง

แต่สำหรับทหารระดับ 6 นั้นพวกมันเริ่มโจมตีกันเองเนื่องจากผลของสกิลสับสน ทำให้พวกมันไม่สามารถแยกระหว่างมิตรกับศัตรูได้

ฝุด!

ทันใดนั้นก็มีเสียงของต้นไม้ถูกแทงดังขึ้น

ราชสีห์เงามรณะระดับ 7 2 ตัวที่ทำลังต่อสู้อยู่ดา้นหน้าก็ถูกเถาวัลย์ของเถาวัลย์พันหน้าแทงตายตรงนั้น

หลิน ยู ได้สติในที่สุด

อย่างไรก็ตามเขาพบว่าทหารของเขานั้นเริ่มที่จะตายลง

เพียงพริบตาเดียวมีทหารรระดับ 6 มากกว่า 20 ตัวตายลงภายใต้การโจมตีของเหล่ามอนสเตอร์เหล่านั้น

แม้แต่ทางที่จะเข้าใกล้เถาวัลย์พันหน้ามันก็ยังถูกเหล่ามอนสเตอร์ขวางทางเอาไว้ มันยากที่จะเข้าไปถึง

"รวมกลุ่มม!"

ใบหน้าของ หลิน ยู กลายเป็นหนักอึ้ง เขาออกคำสั่งกองทัพพืชผ่านทางกระแสจิตเพื่อจัดกลุ่มใหม่

ภายในเวลาไม่ถึง 2 นาที

กองทัพพืชของเขาก็ลดลงไปเกือบ 30 %

เมื่อเห็นว่ามอนสเตอร์ที่เขาได้สังหารไปนั้น ค่อยๆฟื้นคืนชีพขึ้นมาภายใต้หมอกสีดำที่ปกคลุม ใบหน้าของ หลิน ยู ก็กลายเป็นเคร่งเครียด

"นายท่าน! พวกเรามาแล้ว!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงตระโกนดังลั่นมาจากระยะไกล

ร่างผู้ฝึกตนหลายร้อยร่างบนหลังม้าวิ่งมาหาเขา

ผู้นำคือเหว่ย กัง ซึ่งอยู่ที่เมืองหวงซา เพื่อรวบรวมผู้คน

"เหว่ย กัง? ทำไมถึงมาที่นี้+"

หลิน ยูใช้จังหวะที่กองทัพพืชของเขากำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์ หันไปมองเหว่ย กัง ที่กำลังเข้ามาช่วย

เบื้องหลังเหว่ยกังนั้นมีผู้ฝึกตนระดับ 6 อีกหลายร้อยคน

หลิน ยู จำไม่ได้ว่าเมืองหวงซา มีผู้ฝึกตนระดับ 6 มากขนาดนี้

เหว่ย กัง ดูเหมือนจะสังเกตเห็นความมึนงงของ หลิน ยู เขาคึงรีบอธิบายอย่างรวดเร็ว "นายท่านโปรดยกโทษให้ข้าน้อยด้วย ข้าน้อยได้ให้ท่านผู้การ เซียว ประกาศรับสมัครผู้ฝึกตนจำนวนมากโดยรอบเพื่อมาช่วยเหล่านายท่าน"

เขารีบกระโดดลงจากหลังม้าเข้ามาหาหลิน ยู ทันที

หลิน ยู ตกตะลึงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเขา แต่เขาไม่ได้สนใจอะไร พูดออกมาก "เอาละ ทำได้ดีมาก คุณนำผู้ฝึกตนไปสกัดมอนสเตอร์ระดับ 6 ตอนนั้นบอกเขาว่าช่วยต้านพวกมันไว้ให้หน่อย ผมจะให้รางวัล 2 เท่า!!"

ณ ตอนนั้น

หลิน ยู ไม่ได้สนใจอะไรอีกแล้ว

เขานั้นมีพลังเวทย์มากกว่า 200000 พวกกับเงินอีกหลายแสนในเมืองหวงซา มันควรจะเพียงพอที่จะจ่ายผู้ฝึกตนเหล่านั้น

ตราบใดที่รอยแยกมิติถูกทำลาย ทุกอย่างที่ลงทุนไปมันก็คุ้มค่า

ผู้ฝึกตนเหล่านั้นตื่นเต้นเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินคำพูดของ หลิน ยู

แม้แต่ผู้ฝึกตนเฒ่าที่ตามมาเฉยๆก็เปลี่ยนใจเข้าร่วมการต่อสู้ทันที

ทำให้กองกำลังของ หลิน ยู เพิ่มขึ้นเกือบ 300 ในคราวเดียว

ชั่วพริบตาสถานการณ์ได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"ฆ่า!"

เหล่าผู้ฝึกตนคำรามออกมา สังหารมันสเตอร์ที่เพิ่งฟื้นคืนชีพขึ้นมาเหล่านั้น

ภายในการรักษาของเอลฟ์ผู้ส่งสาส์นและจิตวิญญาณไม้ พวกเขาต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง สถานการณ์ค่อยๆพลิกกลับมาทางฝั่งเขา

สำหรับ หลิน ยู เขานำกองกำลังที่อยู่รอบตัวเขาไปจัดการกับมอนสเตอร์ระดับ 7 ที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา ป้องกันไม่ให้พวกมันเกิดขึ้นมาใหม่ ขวางเหล่ามอนสเตอร์ระดับ 7 เหล่านั้นเอาไว้

พื้นที่โดยรอบกลับมาวุ่นวายอีกครั้ง เสียงกรีดร้องของการสังหารดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

และในที่สุด

หลังจากสูญเสียทหารระดับ 7 ไป 5 ตัวและระดับ 6 อีกหลาย 10 ตัว เขาก็ทำกองทัพพืชมาถึงหน้าเถาวัลย์พันหน้าอีกครั้ง

ในครั้งนี้ หลิน ยู ใช้ความระมัดระวังอย่างมาก

โดยไม่เปิดโอกาศให้เถาวัลย์พันหน้ากรีดร้องออกมาอีกครั้ง ราชสีห์เงามรณะระดับ 7 ที่เหลืออีก 3 ตัว ใช้สกิลกลายเป็นเงาพุ่งออกไปโจมตี

"หวืดด หวืดดดดด!"

รากเถาวัลย์ยักษ์ถูกตัดออก

ในตอนนั้นเองพลังธรรมชาติ มังกรราชาปิศาจและมังกรสนมปิศาจก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมา มันบินขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง