ตอนที่ 127 การต่อสู้ที่ยากลำบาก

ตอนที่ 127 การต่อสู้ที่ยากลำบาก

สกิลติดตัวที่ ราชาปิศาจเห็ด มีนั้นมันทำให้กลายเป็นระเบิดทำลายขนาดใหญ่

หลิน ยู ถึงกับตกตะลึง

เพราะเดิมทีนั้น ระเบิดเห็ดของราชาปิศาจเห็ดนั้นก็น่าสะพรึงกลัวพออยู่แล้ว

เมื่อรวมกับสกิลติดตัวนี้ มันช่วยเพิ่มพลังในการต่อแบบกลุ่มได้เป็นอย่างดี

หลิน สามารถนึกภาพออกมาได้เลย

ภาพที่ราชาปิศาจเห็ดระเบิด ศัตรูทั้งหมดด้วยระเบิดเห็นอันทรงพลัง

มันไม่มีสามารถหยุดเขาได้

เมื่อรวมกับ หลิง ซี และ ชิง ถังตอนนี้เขาเขามีทหารขุนพล 3 อยู่ข้างกาย นี้มันทำให้เขาอุ่นใจไม่น้อย

จากนั้นเขามองไปยังพลังเวทย์ที่อีกเหลืออยู่ 220000

มันมากกว่าตอนเข้าที่เข้าออกเดินทางไปยังรอยแยกถึง 20000 ด้วยซ้ำ

น่าเสียดายอย่างเดียวคือการสังหารจักลกลระดับ 8 ไม่นับรวมว่าเป็นฝีมือของเขา ไม่อยากนั้นพลังเวทย์ที่เขาได้อาจจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"นายท่าน ข้าน้อยมีเรื่องจะรายงานขอรับ"

ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นด้านนอกดินแดน ขัดจังหวะความคิดของเขา

ฟังดูเหมือนเป็นเสียงของ เหว่ย กัง

โดยไม่ต้องคิด เขาปิดหน้าต่างข้อมูล ขอให้ชิง ถัง เปิดทางให้เขา

หลังจากนั้นไม่นาน เหว่ย กัง ก็เดินผ่านป่าเถาวัลย์เข้ามาในดินแดน

"เกิดปัญหาอะไรหรือเปล่าฦ"

"นายท่าน" เหว่ย กัง กำหมัดของเขาเล็กน้อย "ข้าน้อยเพิ่งได้รับข่าวจากเหล่าผู้ฝึกตนระดับล่างว่าในส่วนลึกของทะเลทรายโกบี มีรอยแยกมิติกำลังก่อตัวขึ้น!"

"รอยแยกมิติ!?" หลิน ยู ตกใจมาก "อยู่ไกลจากพวกเรามากไหม"

"ไม่ไกลขอรับ ห่างออกไปแค่ 30 ไมล์"

"เอาละ งั้นคุณพาคนอื่นๆ กลับมาป้องกันที่เมืองไว้ เดี๋ยวฉันจะไปดูเอง"

ใบหน้าของ หลิน ยู กลายเป็นเคร่ดขรึม

ไม่คิดว่า จะมีรอยแยกมิติอยู่ใกล้กับดินแดนของเขา

นี้ไม่ใช่เรื่องดีเลย

เขาเพิ่งเจอกับสงครามใหญ่มากสูญเสียกำลังพลไปเป็นจำนวนมาก

นอกจากนี้เมืองหวงซานั้นตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล มีเพียงแค่เมืองซวงเย่ กับเมืองซวนหยางเท่านั้นที่อยู่ใกล้

ราชาคนอื่นๆเพิ่งเจอกับสูญเสียอย่างหนัก หนีได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมาช่วยเขาในเวลาสั้นๆ

นี้มันไม่ใช่เรื่องตลกแล้ว

หากมีมอนสเตอร์ระดับ 8 โผล่ออกมาอีกครั้ง เมืองของเขาต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน!

หลังจากที่คิดเรื่องนี้ หลิน ยู ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาออกจากดินแดนไปพร้องกับกองทัพพืชที่แยกตัวออกมาถึง 180 ตัวและพืชระดับ 7 มั้งหมดยกเว้นชิง ถัง ไปยังสถานที่ๆ เหว่ย กัง พูดถึง

เมื่อเขาออกเดินทางไปได้ 20 นาที เขาก็มาถึงทะเลทรายโกบี

แน่นอนว่าเขาเห็นเหล่าผู้ฝึกตนจำนวนมากกำลังล้อมพื้นที่รอยแยกมิติเอาไว้และสังเกตการณ์จากระยะไกล

เมื่อกองกำลังของเขามาถึงมันสร้างความปั่นป่วนให้กับเหล่าผู้ฝึกตนทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม หลิน ยู นั้นขี้เกียจเกินกว่าจะไปสนใจ เขาจ้องมองไปยังรอยแยกที่เริ่มแตกออก คิ้วของเขาค่อยๆขมวดขึ้น

รอยแยกมิตินี้ ไม่ใหญ่มาก มันเป็นรอยแยกที่มีขนาดพอๆกับอันที่เขาพบที่เมืองซวนหยางในตอนนั้น

ณ รอยแยกมิติมีเสียงของลมหายใจ ของมอนสเตอร์จำนวนมากกระจายออกมารอบๆ บรรยากาศทั้งหมดเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

ภาพมอนสเตอร์ที่น่าสยดสยองนี้ทำให้เหล่าผู้ฝึกตนถอยหนีไปด้านหลังเรื่อยๆ

เมื่อเวลาผ่านไป

รอยแยกมิติเริ่มไม่มั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

และในที่สุด

เกิดเสียงดังสนั่นขึ้น พร้อมกับรอยแยกมิติที่แตกออกตรงหน้าพวกเขา มันทำให้ทุกคนถึงกับสั่นสะท้าน

"รอยแยกแตกแล้ววว!!"

ผู้ฝึกตนระดับ 6 ตระโกนออกมาเสียงดัง

วินาทีต่อมา

จู่ๆ ก็มีเถาวัลย์สีดำแผ่กระจายออกมาจากรอยแยกมิติพร้อมกับหมอกสีดำขนาดใหญ่

ไม่ว่าหมอกสีดำจะลอยผ่านไปที่ใด มันก็จะมีต้นไม้ที่น่าสะพรึงกลัวงอกออกมาจากพื้นกระจายไปรอบๆตัวพวกเขา

ในรอยแยก มอนสเตอร์พืชที่แปลกประหลาดโผล่ออกมาเป็นจำนวนมาก ปิศาจดอกไม้ที่ตัวสูงกว่าตึก เหล่าปิศาจต้นไม้ที่หนามปกคลุมตัว หนวดของมันมีใบหน้าของมนุษย์อยู่นับไม่ถ้วน

พวกมันล้วนเป็นมอนสเตอร์ที่ หลิน ยู ไม่เคยเห็นมาก่อน

มันเหมือกันมอนสเตอร์ที่คลานออกมาจากนรก

"หลิง ซี คุณนำกองทัพพืชครึ่งหนึ่งไปเฝ้าที่นั้น อย่าให้พวกมันออกมาได้!"

หลิน ยู บอกกับ หลิง ซี ที่อยู่ข้างๆเขาทันที

รอยแยกมิตินี้อยู่ใกล้กับเมืองหวงซามากเกินไป หากมันไม่ถูกทำลายโดยเร็ว มอนสเตอร์เหล่านี้จะออกมามากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ต้องพูดถึงเมื่อหวงซาเลย เขากลัวว่าแม้แต่ดินแดนของเขาก็จะไม่รอด

เมื่อมอนสเตอร์ออกมาถึงระดับหนึ่งแล้วมอนสเตอร์ระดับ 8 ก็จะตามออกมา หากตอนนี้มาถึงแสดงว่าเขานั้นอยู่ไม่ไกลจากความตายแล้ว

ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย นำกองทัพพืชที่เหลือเพียงครึ่งเดียวบุกเข้าไปทันที

ทางด้าน หลิง ซี นั้นได้นำกองทัพพืชอีกครั้งหนึ่งไปขวางมอนสเตอร์อีกทางหนึ่งเอาไว้

เหล่าผู้ฝึกตนที่เห็นแบบนั้น พวกเขาก็รีบไปตามไป หวังใช้โอกาศนี้สังหารมอนสเตอร์เพื่อรับพลังเวทย์

ในชั่วพริบตา มอนสเตอร์พืชก็โผล่ออกมาจากรอยแยกปะทะเข้ากับกองทัพพืชของหลิน ยู อย่างดุเดือด!

คนแรกที่ลงมือคือ หลิง ซี ที่สกิลโจมตีระยะไกล

ไม้เท้าในมือของเธอ โบกสะบัดเรียกปิศาจต้นไม้ระดับ 7 ออกมาเข้าปะทะกับมอนสเตอร์ที่วิ่งเข้ามา

จากนั้นนายพลพรายไม้กว่า 20 ตัวก็เข้าปะทะพร้อกมับปลดปล่อยพลังอันบ้าเถื่อนผลักมอนสเตอร์เหล่านั้นกลับไป

นางพญาปิศาจโลหิตที่อยู่ด้านหลังใช้เถาวัลย์โลหิต พุ่งเข้าปะทะกับเถาวัลย์สีดำที่ออกมาจากรอยแยก

ในเวลาเดียวกันนั้น ราชาปิศาจเห็นและเห็ดแฝดตัวอื่นๆ กระโดดขึ้นไปบนโขดหินทั้ง 2 ด้าน โยนเห็นระเบิดลงไปท่านกลางเหล่ามอนสเตอร์

"บรึ้ม บรึ้มมมม !"

เสียงระเบิดดังลั่น ภูเขาหินรอบๆถึงกับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันสั่นไหวไม่หยุด

ภาพที่ยิ่งใหญ่นี้อลังกาลนี้ทำให้ดวงตาของเหล่าผู้ฝึกตนอยู่ที่ใกล้ๆเบิกกว้าง

นี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นหลิน ยู โจมตีด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา.

เพียงไม่กี่ลมหายใจ มอนสเตอร์ระดับ 6 จำนวนนับไม่ถ้วนก็ตายลงภายใต้การโจมตีของกองทัพพืช มันน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

อย่างไรก็มันตามม มันกินเวลาเพียงไม่ถึง 2 นาที ก็ได้มีเหล่ามอนสเตอร์ออกมาจากรอยแยกอีกครั้ง

มอนสเตอร์พืชทีงดงามเริ่มโผล่ออกมาทีละตัว

"หวือ!"

"หวือออ!"

เสียงเถาวัลย์พุ่งออกมา

จู่ๆก็มีเถาวัลย์พิษหลายสายพุ่งขึ้นในบนท้องฟ้า รัดมังกรสนมปิศาจที่บินผ่านรอยแยกมิติ

"กร๊าสสสส"

มังกรสนมปิศาจคำรามออกมา สะบัดเถาวัลย์ที่รัดร่างของเธอย่างสิ้นหวัง

พิษจากเถาวัลย์ค่อยๆแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของมัน กัดกร่อนปิกของมัน และตกลงสู่พื้นในที่สุด

"มอนสเตอร์ระดับ 7!!!"

หลิน ยู ตกใจสุดขีด

เขาให้นางพญาปิศาจโลหิตดึงร่างของมังกรสนมปิศาจที่บาดเจ็บสาหัสและกำลังจะตายกลับมาด้วยเถาวัลย์

ในตอนนั้นเอง มอนสเตอร์ระดับ 7 หลาย 100 ตัวได้ออกมาจากรอยแยก ปลดปล่อยเถาวัลย์พิษโจมตีกองทัพของเขาอย่างเมามัน

กองทัพพืชของเขาเริ่มพังทลายทีละนิด พวกมันถูกสังหารลงอย่างต่อเนื่อง หลิน ยู พยายามดิ้นรนด้วยสกิลรักษาจากเอลฟ์

แน่นอนว่ามันยากเกินไปสำหรับคนๆเดียวที่จะจัดการกับกองทัพมอนสเตอร์ทั้งหมดนี้

แต่!

หากอันตรายจากรอยแยกนี้ยังไม่ถึงทำลาย โอกาศที่เขาจะมีชีวิตรอดนั้นมันก็มีน้อยซะยิ่งกว่าน้อย

หลังจากคิดเกี่ยวมันกับ หลิน ยู กลายแผ่จิตสังหารออกมา

เขาสั่งให้ มังกรราชาปิศาจและมังกรสนมปิศาจอีก 2 ตัว บินขึ้นไปบนท้องฟ้าเตรียมให้สกิลผสาน

ทันใดนั้น มันก็เกิดเป็นพายุ ทรายและหินปลิ้วว่ิน

มอนสเตอร์ระดับ 7 ที่เพิ่งโผล่ออกมาจากรอยแยกก็ถูกพายุโจมตีทันที พร้อมกับเหล่ามอนสเตอร์ระดับ 6 ที่อยู่รอบๆ พวกมันถูกพัดขึ้นในอากาศ ถูกสายลมฟาดฟันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ต้องบอกเลยว่าสกิลผสานของมังกรราชาปิศาจและมังกรสนมปิศาจนั้นทรงพลังมาก

แม้แต่มอนสเตอร์ระดับ 7 กว่า 100 ตัวที่เพิ่งโผล่ออมาก็บาดเจ็บสาหัสหรือตายในทันที

"เยี่ยม!"

หลิน ยู ตระโกนออกมาอย่างดีใจ

ด้วยการโจมตีนี้ เกือบครึ่งของมอนสเตอร์ระดับ 7 ถูกจัดการไป มันช่วยลดแรงกดดันไปได้มากทีเดียว

"นั้นมันบ้าอะไรน่ะ!"

อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้น มีเสียงร้องออกมาจากผู้ฝึกตนที่อยู่ด้านข้าง