ตอนที่ 125 ตกตะลึงจักรกลยักษ์ระดับ 8

ตอนที่ 125 ตกตะลึงจักรกลยักษ์ระดับ 8

ด้วยการเพิ่มราชาปิศาจเห็ดระดับ 7 เข้าไป ทำให้ความแข็งแกร่งกองทัพพืชของ หลิน ยู นั้นก้าวกระโดด

ร่างของมอนสเตอร์ตกลงมาต่อหน้าพวก กลายเป็นเนินเขาขนาดย่อมๆ พื้นที่ทั้งหมดถูกย้อมด้วยสีแดงเลือด

หลิน ยู รู้สึกเสียใจเล็กๆ

หาก ชิง ถัง อยู่ที่นี้ หลิน ยู คิดว่าเขาต้องดูดเลือดอย่างบ้าคลั่งแน่นอน

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น

ด้วยความเร็วในปัจจุบันของ ชิง ถัง คิดว่าน่าจะพอมาถึงที่นี้ได้

หลังจากที่คิดถึงเรื่องนี้ เขาก็สั่งให้กองกำลังที่อยู่รอบตัวเขาเร่งรีบสังหารเหล่ามอนสเตอร์ทั้งหมด

หลังจากที่ตื่นตระหนกในตอนแรกนั้น ราชันคนอื่นๆก็ค่อยๆควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ คอยสังหารมอนสเตอร์ที่ออกมาจากรอยแยกไม่ให้พวกมันผ่าทะลุแนวป้องกันออกมาได้

โดยเฉพาะราชันสัตว์ร้ายที่หลิน ยู สังเกตเห็นก่อนหน้านี้

เขาให้มังกรน้ำ 2 หัวพ่นพิษลงบนพื้นกลายเป็นสระพิษ เมื่อมอนสเตอร์เหล่านั้นพุ่งเข้ามาก็ได้เจอกับสระพิษจนตาย

อีกทั้งยังมีวิหกสายฟ้าที่อยู่รอบตัวที่บินขึ้นไปภายใต้การนำของ วิหกสายฟ้าระดับ 7 กว่า 10 ตัวพวกมันบินโฉบลงมาเป็นแนวโค้ง ทำให้เหล่ามอนสเตอร์เข้าใกล้เขาไม่ได้แม้แต่ครึ่งก้าว

ดูจากวิธีของเขาแล้ว มันป้องกันง่ายหลิน ยู เป็นไหน

จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงผ่านไป

มอนสเตอร์ที่ออกมาจากรอยแยกมิติเริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ

"มันจบแล้วงั้นเหรอ?"

ราชันเผ่าอันเดดพูดด้วยเสียงประหลาดใจ

การโจมตีของมอนสเตอร์เหล่านี้สร้างความเสียหายให้กับกองกำลังของเขามากกว่าครึ่ง

โชคดีที่ซอมบี้ของเขานั้นมีสกิลติดเชื้อ เขาสามารถแพร่เชื้อไปยังเหล่ามอนสเตอร์เพื่อให้มันเป็นพวกของเขาได้

ราชันคนอื่นๆก็แย่ไม่ต่างกันนัก

กองกำลังของพวกเขาได้รับการสูญเสียไม่มากก็น้อย

มีเพียงหลิน ยู และราชันเผ่าสัตว์ร้ายเท่านั้นที่ยังไม่ค่อยเสียหายเท่าไร แต่พวกเขาก็ใช้แรงไปเยอะเหมือนกัน

เมื่อเห็นได้ชัดว่าจำนวนมอนสเตอร์ค่อยๆลดลง เหล่าราชันเริ่มลดขนาดวงกลมบีบเหล่ามอนสเตอร์ที่เหลือให้ไปรวมกันตรงรอยแยก

เพราะพวกเขาไม่ลืมข้อมูลในการแจ้งเตือน

ให้ทำลายรอยแยกมิติเพื่อรับทรัพยากรและสมบัติ

บรรยากาศรอบๆ รอยแยก ค่อยๆจางลง เหล่าราชันค่อยแอบมองคนอื่นๆ เพราะกลัวว่าจะก้าวล้ำหน้าไปก้าวหนึ่ง

โดยไม่คาดคิด

เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากรอยแยกมิติไม่ถึง 100 เมตร ทันใดนั้นตรงหน้าของรอยแยกก็เกิดเสียง "เพล้ง" ดังสนั่นอย่างรุนแรง

มีรอยแตกที่รอยแยกมิติแพร่กระจายออกไปทั่ว

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมรอยแยกยังขยายออกไปอีก?"

สีหน้าของเหล่าราชันเปลี่ยนไปในทันที ทุกคนหยุดเดินต่อ

ทันใดนั้น มีกลุ่มแสงพร่างพราวปรากฏขึ้น ณ ใจกลางรอยแยกมิติอันมืดมิด

ทันทีเห็นกลุ่มแสงนั้น รูปม่านตาของ เมิ่ง ชิงกัง ก็หดลง

"ระวัง!!!"

อย่างไร ก็ตามการแจ้งเตือนของเขานั้นช้าเกินไป

เสียงที่ดังสนั่นมา พร้อมกับลำแสงสีขาวที่น่าสะพรึงกลัวที่ออกมาจากรอยแยก

ราชันเผ่าอันเดดไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบโต้ หน้าอกของเขาถูกทะลวงด้วยลำแสง กระอักเลือดออกมา

ลำแสงสีขาวยังคงไม่ลดความรุนแรงลงพุ่งตรงต่อไปยังพื้นที่ด้านหลังราชัน

"ตูมมม!"

ควันรูปเห็นขนาดใหญ่ลอยขึ้น พื้นที่ราบทั้งหมดถึงกับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

การระเบิดที่รุนแรงนี้มาพร้อมกับคลื่นอัดอากาศ กวาดไปยังพื้นที่โดยรอบ ราชันคนอื่นๆตื่นตะหนกทันที

พวกเขามองไปทิศทางที่เกิดระเบิดขึ้น มันไม่เหลือร่างของราชันเผ่าอันเดดอีกต่อไป

สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงเศษแขนและหัวที่ขาดออก

ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างกระทันหัน

ราชันทุกคนรวมทั้งหลิน ยู เบิกตากว้างอย่างตกตะลึงพวกเขายืนอยู่ตรงนั้น ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นไปชั่วขณะหนึ่ง

ในตอนนั้นเอง

รอยแยกมิติที่มืดมิดก็ปรากฏแขนเหล็กขนาดใหญ่ยื่นออกมาจับขอบของรอยแยก

หุ่นยนต์ยักษ์ที่มีความสูงหลาย 10 เมตรค่อยๆผ่านรอยแยกออกมาอย่างช้าๆ มาปรากฏต่อหน้าหลินยู และราชันคนอื่นๆ

"นี้มัน หุ่นยนต์จักรกลยักษ์ระดับ 8!!!"

เมิ่ง ชิงกัง กรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัวสุดขีด

ราชันคนอื่นๆก็ไม่ต่างกันพวกเขา หายใจเข้าลึกๆ หลังจากได้ยินคำพูดของเขส อดไม่ได้ที่จะถอยออกไป 2 3 ก้าว

"ทำไม! ที่นี้ถึงมีมอนสเตอร์ระดับ 8 ได้!"

มอนสเตอร์จักรกลระดับ 8!

มันมีมอนสเตอร์ระดับ 8 อยู่ในรอยแยกขนาดเล็ก!!

ไม่ต้องพูดถึงราชันที่อ่อนแอเหล่านั้น

แม้แต่ หลิน ยู ก็ไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่เขาเห็นนั้นเป็นความจริง

หากมอนสเตอร์ระดับ 8 ตัวนี้หลุดออกไปจากรอยแยกมิติได้ เมืองที่อยู่บริเวณรอบๆได้ชิบหายแน่

"แย่แล้ว! มันกำลังออกมาจากรอยแยกแล้ว! ทุกคนโจมตีไปที่รอยแยกอย่าให้มันออกมาได้!!"

ในตอนนี้เอง ราชันที่ยังพอตอบสนองได้เขาตะโกนบอกคนอื่นๆ

ราชันที่เหลืออยู๋ไม่ใช่คนโง่พวกเขารู้ว่าต้องทำอะไร

เมื่อเห็นว่าร่างหุ่นยนต์จักรกลยักษ์ทะลวงผ่านรอยแยกมาได้แล้วครึ่งหนึ่ง พวกเขานำกองกำลังบุกเข้าไปโจมตีรุมโจมตีทันที

การเคลื่อนไหวของ หลิน ยู นั้น ไม่ได้ช้าเลย ในชั่วพริบตาเดียว เขานำกองทัพพืชไปยังชายขอบของรอยแยกมิติ ปล่อยเถาวัลย์หนามออกไปรับแขนของหุ่นยนต์จักรกลยักษ์ พยายามจำกัดการเคลื่อนไหวของมัน

อย่างไรก็ตาม หุ่นยนต์จักรกลยักษ์เพียงแค่ออกแรงเล็กน้อยก็สามารถดึงเถาวัลย์ที่รัดมันอยู๋ออกไปได้ทั้งหมด จากนั้นก็แขนของมันขึ้นกวาดออกไป

"มาแล้วว"

เหล่าราชันตระโกนออกมาพวกเขาหนีไปรอบๆ

แต่มันก็มีทหารบางตัวที่เคลื่อนไหวได้ช้าไม่มีเวลามากพอที่จะหลบหนี ถูกทุบเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

กองกำลังที่เหลือถูกคลื่นอัดอากาศที่กระจายออกไป ซัดเข้าพวกเขาล้มลงทันที

"ลำแสงเยี่ยวยา"

หลิน ยู ซึ่งป้องกันไว้ได้ออกคำสั่งให้เหล่าเอลฟ์ผู้ส่งสาส์นธรรมชาติที่รอบตัวเขาใช้สกิลทันที

วินาทีต่อมา เหล่าเอลฟ์ก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า และระเบิดลำแสงสีเขียวออกมา ห่อหุ้มเหล่าพืชด้านล่างเอาไว้รวมไปถึงกองกำลังของราชันคนอิ่นๆ ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง

เมื่อราชันคนอื่นๆเห็นอย่างนี้พวกเขาก็มองไปที่หลิน ยู ด้วยความขอบคุณทันที

แต่ทันใดนั้นแขนอีกข้างของจักรกลยักษ์ก็ได้ยื่นมือออกมาจากรอยแยกมิติวางมือทั้ง 2 ข้างไว้บนพื้น ลำแสงสีขาวขนาดใหญ่ก็ระเบิดออกมาจากปากของมันทันที

"ระวัง! มันคือลำแรงโจมตีเมื่อกี้!"

เมิ่ง ชิงกัง รู้จักเผ่าจักรกลดีที่สุด เขารีบเตือนออกมาทันที

เหล่าราชันหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินคำเตือนของเขา พวกเขาไม่กล้าที่จะออมแรงอีกต่อไป สั่งให้กองกำลังของเขาให้สกิลป้องกันออกมา

ทันใดนั้นก็มีลำแสงสว่างวาบขึ้น

ม่านแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา

หลิน ยู สั่งให้เต่าหนามเร้นลับที่ติดตั้งเป็นโล่อยู่บนนายพลพรายไม้ใช้กำแพงโล่กระจกทันที

กำแพงกระจกระดับ 7 5 ชั้นก่อตัวเป็นกำแพงอยู่ด้านหน้ากองกำลังพืชของเขา

"หวืออออ-"

ลำแสง 3 สายพุ่งออกมาจากปากของหุ่นยนต์จักรกลยักษ์พร้อมๆกัน กระแทกเข้ากับการป้องที่กันอยู่ข้างหน้าพวกเขา ระเบิดออกทันที

ชั่วพริบตาเดียว การป้องกันทั้งหมดก็พังทลายลง

ลำแสงทั้งสามกลายเป็นเลเซอร์แห่งความตายซัดเข้าหาพวกเขา แม้แต่กำแพงกระจกของเต่าหนามเร้นลับระดับ 7 ก็ไม่สามารถต้านทานได้

โชคดีที่ หลิน ยู ตอบสนองได้เร็ว นำกองกำลังของเขาถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

"ตูมมมม!!"

ควันรูปเห็ดขนาดใหญ่อีกก้อนลอยขึ้นมา ทหารหลาย 10 ตัวถูกระเบิดเป็นจุน ราชัน 2 คนที่หลบหนีไม่ทันถูกแรงระเบิดกระแทก ได้รับบาดเจ็บสาหัส

"ตอนนี้แหละ! โจมตีรอยแยกเลย!"

ราชันที่เหลือไม่มีเวลามาคอยดูแลคนอื่น พวกเขารุมโจมตีอีกครั้งทันที เปิดการโจมตีออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ชั่วขณะนั้น เองท้องฟ้าก็กลับมาสดใส หุ่นยนต์ยักษ์เริ่มจมไปในรอยแยก

มันเป็นเรื่องแน่ชัดแล้วว่า การที่เขาจะจัดการกับหุ่นยนต์ยักษ์ระดับ 8 มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ใช้เพียงความแข็งแกร่งส่วนตัว พวกเขาต้องโจมตีไปยังรอยแยกมิติเพื่อทำลายมันลง นี้เป็นโอกาศชนะทางเดียวของพวกเขา

รอยแยกมิติ รอบๆ ร่างของหุ่นยนต์จักรกลยักษ์ค่อยๆสั่นไหวอย่างรุนแรง หลิน ยู และคนอื่นๆถึงกับสั่นสะท้าน

"มันได้ผล!"

เสียงร้องด้วยความดีใจดังขึ้น พวกเขาระดมโจมตีมากขึ้นไปอีก

หุ่นยนต์ยักษ์ดูเหมือนว่าจะติดอยู่ในรอยแยกมิติ มันฝืนเอาตัวเองผ่านรอยแยกออกมาทำให้รอยแยกเริ่มไม่มั่นคงมากยิ่งขึ้น!