ตอนที่ 124 เห็ดพิษพิสดาร

ตอนที่ 124 เห็ดพิษพิสดาร

เหล่าราชันไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมอนสเตอร์ระดับ 7 ปรากฏตัวขึ้นในรอยแยกมิติเร็วขนาดนี้ แถมยังมีพวกมันเป็นจำนวนมาก

พวกมันมีมากกว่า 100 ตัว

ผสานไปกับกองทัพมอนสเตอร์กระจายไปทุกทิศทาง แรงกดดันที่มีต่อพวกเขาเพิ่มขึ้นอีกขั้น จำนวนทหารของพวกเขาเริ่มลดน้อยลง

สถานการณ์เลวร้ายยิ่งนัก

มอนสเตอร์ระดับ 7 เหล่านี้ไม่เพียงมีความหลากหลาย แต่พวกมันยังสามารถโจมตีทั้งจากใต้ดิน ตรงหน้า และทางอากาศได้อีกด้วย

เพียงชั่วเพียงตา กองกำลังของพวกเขาก็ถูกพวกมันโจมตีตายไปหลายตัว

ดูเหมือนว่ารอยแยกมิตินี้จะไม่ใช่รางวัลสำหรับทุกคน

โชคดีที่หลิน ยู นำทหารระดับ 7 มามากพอ

โดยเฉพาะ หลิง ซี ที่มีความสามารถในการเพิ่มพลังควบคุมธรรมชาติ แค่การมีอยู่ของเธอก็ส่งผลต่อกองทัพมอนสเตอร์แล้ว

ทุกครั้งที่โบกไม้เท้า มอนสเตอร์จำนวนมากจะตกตายภายใต้กระโจมตีของหนามไม้และไบ้ไม้ จากนั้นเธอทำการเสกปิศาจต้นไม้ระดับ 7 ออกมา เข้าพุ่งเข้าไปในกองทัพมอนสเตอร์สังหารมอนสเตอร์เหล่านั้นทีละตัว

พืชอื่นๆ ก็ได้รับพลังจากออร่าแห่งพฤกษาเพิ่มค่าสถานะ 10%

นายพลพรายไม้ขนาดใหญ่กว่า 20 ตัวยืนอยู่ด้านหน้า เหวี่ยงแขนขนาดใหญ่ของมันพวกเขาอย่างดุดันไล่ทุบเหล่ามอนสเตอร์ที่วิ่งเข้ามา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายพลพรายไม้ที่ติดตั้งโล่เต่าหนามเร้นลับและมอสหุ้มเกาะได้ มันได้เปิดฉากโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ดันให้กองทัพมอนสเตอร์ถอยกลับไป

ในเวลาเดียวกัน ก็มีเถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วนแหวกว่ายออกมาเหมือนงู เลื้อยไปมาระหว่างกองทัพพืชรัดเหล่ามอนสเตอร์ทั้งหมด สูบเลือดของพวกมันจนสิ้น

แต่ที่เหมือนคึกคักมากที่สุดน่าจะเป็นกองทัพเห็ดแฝดที่นำโดยราชาปิศาจเห็ด

ร่วมกับนักรบกระบองเพรช พวกมันขว้างเห็ดและบอลหนามขนาดใหญ่ใส่เหล่ามอนสเตอร์

บรึ้มๆ!

ด้วยการระเบิดอย่างรุนแรงนี้ มอนสเตอร์ในบริเวณนั้นถูกระเบิดออก กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่

มังกรราชาปิศาจระดับ 7 และ มังกรสนมปิศาจบินถึงไปบนท้องฟ้าเล็งสังหารมอนสเตอร์ระดับ 7 เพื่อไม่ให้มันเขาไปสมทบกับกองทัพมอนสเตอร์ได้

[สังหารมดพิษน้ำแข็งทมิฟระดับ 6 ได้รับพลังเวทย์ 102 แต้ม]

[สังหารการ์กอยล์ระดับ 6 ได้รับพลังเวทย์ 104 แต้ม]

[สังหารอัศวินโครงกระดูกระดับ 7 ได้รับพลังเวทย์ 498 แต้ม]

....

เหล่ามอนสเตอร์ล้มลงทีละตัว เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของ หลิน ยู อย่างต่อเนื่อง

พลังเวทย์ที่ได้รับจาการสังหารมอนสเตอร์ระดับ 7 นั้นเพิ่มขึ้นถึง 5 เท่าเขาได้รับพลังเวทย์เกือบ 500 แต้ม

เขาสามารถบอกได้เลยว่า

พลังเวทย์ที่ได้รับจากกองทัพมอนสเตอร์นั้นมันสูงอย่างยิ่ง ไม่น้อยกว่าที่หลิน ยู คิดไว้

แต่ถึงอย่างนั้นภายใต้จำนวนที่มากของพวกมัน พลังเวทย์ที่เขาได้รับก็ยังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทะลุ 250000 เข้าใกล้ 300000 ไปทุกที

แต่ความสูญเสียก็มหาศาลเช่นกัน

ภายในเวลาไม่ถึง 5 นาที เขาสูญเสียทหารระดับ 6 ไปมากกว่า 10 ตัวแล้ว ยังไม่รวมถึงพืชตัวอื่นๆที่ได้รับบาดเจ็บอีกจำนวนมาก

เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์เริ่มที่จะย่ำแย่เลง

เอลฟ์ผู้ส่งสาส์นธรรมชาติระดับ 7 ทั้ง 3 ตัวบินสูงขึ้นไปยังท้องฟ้า ระเบิดละอองแสงสีเขียวกระจายออกมาจากร่างกายของพวกเขา

ลำแสงเยี่ยวยา!!

ในชั่วพริบตาเดียว กองกำลังทั้งหมดของหลิน ยู ที่อยู๋ด้านล่างก็ถูกปกคลุมด้วยลำแสงสีเขียว อาการบาดเจ็บบนร่างกายของพวกเขาก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

กองกำลังของเขากลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง

"เขาแข็งแกร่งจริงๆ!"

ราชันหลายคนมองเข้าโดยไม่ตั้งใจ

ไม่ใช่พวกเขาตกใจกลับสกิลรักษาหมู่ของ หลิน ยู แต่พวกเขาพบว่า หลิน ยู เพียงคนเดียว รับมือกับมอนสเตอร์เกือบ 30 %

แม้แต่มอนสเตอร์ระดับ 7 ก็มีจำนวนมากที่ตายภายใต้การโจมตีของกองทัพพืชของเขา ซึ่งมันทำให้แรงกดดันที่พวกเขาได้รับนั้นน้อยลง

"นี้คือ...ความแข็งแกร่งของเขางั้นเหรอ!"

ท่ามกลางเหล่ามอนสเตอร์ เมิ่ง ชิงกัง มองไปที่ หลิน ยู ออกคำสั่งกลับเหล่าพืชด้วยความตกตะลึง

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไม เจ้าเมืองโม่หยวน ถึงถูกกำจัดลงได้อย่างง่ายดาย

จากความแข็งแกร่งของหลิน ยู ในปัจจุบันคงมีเพียงราชันระดับ 6 เพียงไม่กี่คนที่สามารถต่อกรกับเขาได้

แต่ในขณะเดียวกันเขาก็มีความสุขอย่างมาก

เขาดีใจที่ตัวเขานั้นมองการณ์ไกลได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับหลิน ยู ไว้ล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นห่างเขาได้ศัตรูกับหลิน ยู ชะตากรรมคงหนีไม่พ้นความตาย

หลังจากที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว เขาก็ถอนสายตากลับมาจดจ่อกับการควบคุมทหารจักรกลของเขา

แม้ว่าสุนัทจักรกลและแมงมุมจักรกลของเขาจะไม่ทรงพลังเท่ากับเหล่าพืชของ หลิน ยู แต่พวกมันก็ไม่ได้อ่อนแอกว่าเท่าไรนัก

กองกำลังของเหล่าราชันตั้งหลักได้ พวกเขาสังหารมอนสเตอร์ที่พุ่งเข้าอย่างไม่เลือกหน้า มอนสเตอร์ได้คำรามใส่พวกเขาครั้งแล้วครั้งเหล่า มันเป็นเรื่องยากที่จะบุกเข้าถึงพวกเขา

ในเวลานี้ ข้อได้เปรียบของทหารที่มีสกิลโจมตีหมู่ก็ปรากฏขึ้นในทันที ด้วยความรุนแรงของระเบิดที่กินพื้นที่เป็นวงกว้าง

โดยเฉพาะราชาปิศาจเห็ดที่อยู่ข้างๆ หลินยู

ภายใต้พลังโจมตีของระเบิดเห็ดที่ระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง เจ้าราชาเห็ดนี้แถบจะเหมือนกับพระเจ้าในสนามรบ

ภายในเวลาไม่ถึง 10 นาที ก็มีเสียงเตือนดังขึ้นในหัวของหลิน ยู

[ขอแสดงความยินด้วย เห็ดแฝด(ราชาปิศาจเห็ด) คุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดในการอัพเกรดเป็นระดับ 7 คุณต้องการอัพเกรดหรือไม่?]

"อัพเกรด!"

หลิน ยู ดีใจสุดๆ เข้าไม่คิดว่าค่าประสบการณ์ของราชาปิศาจเห็ดจะเต็มเร็วขนาดนี้

ถือว่าเขาเป็นทหารเห็ดระเบิดตัวแรกที่ไปถึงระดับ 7 เขาอดไม่ได้ที่ตั้งหน้าตั้งตารอ

ชั่วพริบตาเดียว ราชาปิศาจเห็ดก็ถูกห่อหุ้มด้วยลำแสง

ร่างกายที่แต่เดิมสูงเพียงต้นขาของหลิน ยู เท่านั้น ค่อยๆสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เห็ดที่อยู่บนตัวมีรูปลักษณ์ที่แตกต่างงอกขึ้นมา

และหมวกเห็ดที่อยู่บนหัวของเขานั้น

มันค่อยๆเปลี่ยนจากสีแดงกลายเป็นสีหลากหลาย ดูตลกพิลึก

[ชื่อ : เห็ดพิษพิสดาร - ราชาปิศาจเห็ด (ราชวงศ์)]

[เผ่าพันธุ์ : พฤกษา]

[ระดับ : ระดับ 7 (0/2500)]

[ความแข็งแกร่ง : 700]

[ร่างกาย : 835]

[ความว่องไว : 835]

[วิญญาณ : 924]

[สกิล : เห็ดระเบิด , ความเชี่ยวชาญในการระเบิด(สูง) , ระเบิดเห็ดต่อเนื่อง , พิษพิสดาร (เห็ดพิษหลากชนิดที่เติบโตบนร่างกาย เมื่อใช้เป็นในการระเบิดผลลัพธ์ที่ออกมาจะแตกต่างกัน)]

[หมายเหตุ : 1 ใน 2 ร่างของเห็ดระเบิดระดับ 7 มันรวมเห็ดหลายชนิดไว้ในตัว สามารถเร่งการเติบโตของเห็ดบนร่างได้ตามต้องการ]

ราชาปิศาจเห็ดที่ก้าวขึ้นสู่ระดับ 7 นั้นได้รับสืบทอดนิสัยที่แปลกประหลาดมาด้วย แม้แต่ร่างกายของมันก็ยังสูงขึ้นอย่างตลก

หลิน ยู ไม่จำเป็นต้องมัน

มันก้าวไปด้านหน้าทันที ดึงเห็ดขาวที่อยู่บนตัวออกมาจากร่างของและโยนลอยไปในอากาศ

"บูมม!!"

เสียงระเบิดดังขึ้น

เห็ดสีขาวกลายเป็นกลุ่มควันปกคลุมมอนสเตอร์ที่อยู่ด้านล่าง ทำให้ หลิน ยู จ้องมองไปด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

"แค่นี้งั้นเหรอ?"

เขาคิดว่าเห็ดที่แปลกประหลาดนี้จะมีผลอย่างไร แต่เมื่อมันระเบิดแล้วไม่มีมอนสเตอร์ซักตัวที่บาดเจ็บ

เขาเกรงว่านี้คงจะไม่ใช่ความล้มเหลวในการเลื่อนขั้นหรือไม่

อย่างไรก็ตามสิ่งที่หลิน ยู ไม่คาดคิดก็คือเมื่อเขาคิดว่า ราชาปิศาจเห็ดนั้นไร้ประโยชน์แล้ว เหล่ามอนสเตอร์ด้านล่างที่ถูกปกคลุมด้วยควันสีขาว พวกมันกรอกตาและลบลงกับพื้นทีละตัว

พวกมันทั้งหมดสลบลง!!

"หรือว่านี้มันจะเป็น เห็ดหลับไหล!"

หลิน ยู ตกตะลึงขณะที่เขามองไปยังร่างของมอนสเตอร์ที่ค่อยๆล้มลง พวกมันเหมือนข้าวสาลีที่ถูกตัดและตกลงสู่พื้น

พวกมันถูกกองทัพพืชสังหารอย่างง่ายดายไม่แม้แต่จะขัดขืน พวกมันตื่นอีกเลยจนกระทั่งตายไป

อีกครั้ง

ราชาปิศาจเห็ดดึงเห็นบนร่างของเขาออกมาอีกครั้งโยนเข้าไปในกองทัพมอนสเตอร์ที่อยู่อีกด้านหนึ่ง มันระเบิดขึ้นท่ามกลางเหล่ามอนสเตอร์ กลุ่มควันสีแดงขนาดใหญ่กระจายออกไป

มอนสเตอร์ที่ก่อนหน้านี้ยังคำรามใส่เขาหันกลับมาพุ่งชนใส่กันเอง กองทัพมอนสเตอร์ตกอยู่ในความวุ่นวายทันที

"เห็ดพิษลวงตา!?"

เมื่อมองไปยังภาพที่ปรากฏตรงหน้า หลิน ยู ก็ยิ่งประหลาดใจ ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำว่า "พิสดาร" ของราชาปิศาจเห็ดแล้ว

มันคือการเปลี่ยนแปลงคุณของระเบิดเห็ดที่โยนออกไป

เขาคิดไม่ถึงว่าราชาปิศาจเห็นจะแข๋งแกร่งขนาดนี้ หลังจากที่มันก้าวหน้าขึ้น นี้มันเกินความคาดหมายของเขาจริงๆ