ตอนที่ 88 ราชาและสนม

ตอนที่ 88 ราชาและสนม

"พิมพ์เขียว"

หลิน ยู รู้สึกประหลาดใจ

คัมภีย์ที่เขาคว้ามาได้นั้นเป็นพิมพ์เขียวสิ่งก่อสร้างของดินแดน!

มันสามารถเปลี่ยนทหารทั่วไปให้กลายเป็นทหารขุนพลได้

นี้มันหมายความว่า ในอนาคตถึงแม้ว่ามันไม่มีเขาอยู่ ทหารขุนพลก็สามารถที่จะบัญชาการทหารตัวอื่นๆให้ออกไปล่ามอนสเตอร์ หรือแม้แต่ปกป้องกองคาราวาน หรือทำได้แม้แต่ปฏิบัติภารกิจเดี่ยวได้?

นี้มันของดีเลยนิ!

ไม่เลวสมแล้วที่เป็นสมบัติที่เขาชิงมาจากเหล่าราชัน มันคุ้มค่าซะจริงๆ

สิ่งที่เดียวน่าปวดหัวคือการใช้พลังเวทย์ในการเปลี่ยนร่างทหารมันใช้ค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว

ทหารระดับ 7 ต้องใช้พลังเวทย์ถึง 70000 แต้ม

อย่างน้อยเขาต้องสังหารราชันประมาณ 1 ถึง 2 โหล เพื่อรวบรวมพลังเวทย์สำหรับเปลี่ยนร่าง

อีกทั้งพิมพ์เขียวนี้ยังสามารถตกได้อีก เมื่อเหล่าราชันรู้ว่าเขามีพิมพ์เขียวอยู่กับตัว เขากลัวว่ามันจะไปดึงดูดให้เหล่าราชันจำนวนนับไม่ถ้วนมาตามล่าสังหารเขาในทันที เรื่องนี้ต้องระวังอย่างดี

หากไม่ใช่เพราะ มังกรเงาพฤกษา ยกระดับในช่วงเวลาสำคัญ เขาคงไม่สามารถหลบหนีออกได้แน่ๆ สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนั้นคงจะเป็นการโยนคัมภีย์ออกไปเพื่อรักษาชีวิตของเขาไว้

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หลิน ยู มองไปยังมังกรเงาไม้ที่อยู่หน้าหลังของเขา มันก้าวไปสู่อีกระดับ 1 แล้ว ข้อมูลของมันปรากฏขึ้นในดวงตาของหลิน ยู

[ชื่อ : มังกรสนมปิศาจ]

[เผ่าพันธุ์ : พฤกษา]

[ระดับ : ระดับ 7(0/2500)]

[ความแข็งแกร่ง : 781]

[ร่างกาย : 781]

[ความว่องไว : 900]

[วิญญาณ : 781]

[สกิล : เงาเร้นลับ , อ้อมกอดแห่งพฤกษา , ระบำกุหลาบคลั่ง (ผสานพลังธรรมชาติ ปลดปล่อยกุหลาบสีเลือดบนร่างกายออกไป ทำลายล้างศัตรูรอบตัว)]

[หมายเหตุ : รูปแบบขั้นสูงของมังกรเงาพฤกษา ตัวของมันถูกปกคลุมด้วยกุหลาบเลือด เธอเคยร่วมกับ มังกรราชาปิศาจ ทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์อันซื่อสัตย์ของต้นไม้โลก เมื่อทั้ง 2 ได้มาพบกันอีกครั้งจะเกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันขึ้น!]

มังกรสนมปิศาจระดับ 7 ไม่เพียงแต่ตัวโตขึ้นหลายเท่า แต่มันยังมีรูปร่างที่เพียวบางขึ้นด้วย

เธอยืนอยู่ข้างหลิน ยู เขามองมันเป็นเพียงสัตว์ร้ายสีกุหลาบที่น่าสะพรึงบนตัวของมัน

หางยาวที่ปกคลุมด้วยหนามแหลม

"มังกรสนามปิศาจ , มังกรราชาปิศาจ หรือว่ามันจะเป็นคู่รักกัน?"

หลิน ยู รู้สึกแปลกๆ เมื่ออ่านข้อมูลของหมายเหตุด้านล่าง

เมื่อทั้ง 2 มาเจอกัน จะเกิดเรื่องไม่คาดฝัน ?

หรือว่ามันจะมีลูกออกม?

ดูเหมือนว่าในท้ายที่สุดมันก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะยังไงมันก็เป็นแค่พืช

อีกอย่าง เขาไม่รู้ว่า มังกรราชาปิศาจ ตัวนั้นหน้าคาเป็นอย่างไรมีสกิลอะไรบ้าง

ถ้ามีโอกาศในอนาคตเขาอยากลองดูซักครั้ง

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นไม่อยากที่เขาหวัง แต่ถ้าหาก มังกรสนมปิศาจอยู่กับมังกรราชาปิศาจ ด้วยความแข็งแกร่งของพวกมันเกรงว่าคงไม่จะไม่อ่อนแอเป็นแน่

ที่สำคัญที่สุดคือ

หลังจากที่มันไปถึงระดับ 7 ในที่สุดมันก็สามารถที่จะพาเขาบินไปบนท้องฟ้าได้แล้ว

นี้เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับ หลิน ยู

ตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรมากนักนอกจากหนีเอาชีวิตรอด

เมื่อมองย้อนกลับไป ในตอนนั้นเขารู้สึกเพียงแต่ประหม่าและตื่นเต้นเท่านั้น เหนือสิ่งอื่นใด้นอกเนื่อจากบินจากเครื่องบินที่โลกเก่า นี้เป็นครั้งแรกที่เขาบินขึ้นมาสูงขนาดนี้ ถ้าพลาดตกลงมาเขาไม่อยากจะคิดเลย

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องหาทางชินกับมันให้ได้ในอนาคต

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หลิน ยู จึงให้กองทัพพืชของเขาไปรอที่หุบเขาก่อน

ส่วนตัวเขานั้นกระโดดขึ้นไปบนหลังอันแบนราบของมังกรสนมปิศาจ แล้วตบที่คอของมัน

"ไปกันเถอะ พวกเราไปสำรวจรอบๆกัน"

มังกรสนมปิศาจส่งเสียงคำรามออกมา ทันใดนั้นก็มีแรงกระชากพาหลิน ยู บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

หลิน ยู นั่งอยู่บนหลังของมังกร มองไปยังหุบเขาด้านล่างที่เริ่มเล็กลง เล็กลงเรื่อยๆ เขาราวกับตะขอที่ถูกเหวี่ยงไปมา เขาพยามจับกิ่งก้านที่งอกออกมาจากด้านหลังของมังกรสนมปิศาจให้แน่นด้วยมือทั้ง 2 ข้าง

มังกรสนมปิศาจ ที่ก้าวขึ้นสู่ระดับ 7 นั้นมีความเร็วเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมถึง 2 เท่าเขาบินออกไปทิ้งหุบเขาที่อยู่ด้านหลังไว้ในพริบตา

ใช้ประโยชร์จากเหนือชั้นทางอากาศ ในที่สุด หลิน ยู ก็สามารถมองเห็นสถานการณ์โดยรอบได้อย่างชัดเจน

ลำแสงจางๆ ปรากฏขึ้นอีกหลายแห่ง

มีการเคลื่อนไหวไปมาอย่างต่อเนื่อง

เห็นได้ชัดว่าเป็นการแข่งขันเพื่อแย่งสมบัติ

แม้แต่ลำแสงที่ใกล้เขาที่สุดยังห่างออกไปตั้งหลาย 10 กิโลเมตร ดังนั้นมันจึงสายเกินไปแล้วที่เขาจะตามทัน

ดังนั้นเขาจึงล้มเลิกแผนชิงสมบัติกลายมาเป็นการสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบของหุบเขาต่อไป โดนเฉพาะป่าที่เขาเคยอยู่มาก่อน

สิ่งที่ทำให้ หลิน ยู ประหลาดใจคือหลังจากที่เหล่าราชันเหล่านั้นหลังจากสูญเสียร่องรอยของสมบัติไปแล้ว พวกเขาก็หันมาเริ่มต่อสู้ในป่า

มันเต็มไปด้วยเสียงตะโกน มีการสังหารอยู่ทั้งในป่า และนอกป่า มีราชันและกองกำลังของพวกเขาอยู่ทุกหนแห่งมันดูวุ่นวายเป็นอย่างมาก

ราชัน 2 3 คนเดินทางไปตามทิศทางปกติ ขณะที่เขาหลบหนีตอนนั้น เป็นพวกเขาเนี้ยแหละที่ไล่ตามหลิน เมื่อเห็นว่าพวกเขาอยู่ห่างจากหุบเขา หลิน ยู เพียงแค่ 2 3 กิโลเมตรเท่านั้น

"หึหึ มาได้เวลาพอดีเลย!!"

หลิน ยู ยิ้มเยอะ แต่เขาไม่ได้ขี่มังกรสนมปิศาจไล่ล่าทันที

เขาให้มันหันทิศทางไปหาราชันผู้โดดเดียวที่อยู่ใกล้เขามากที่สุด

"นั้นมัน มังกรตัวนั้นนิ! ไล่ล่ามัน!"

ราชันคนนี้ที่ไล่ล่าหลิน ยู ไปทุกที่ เมื่อเขาเห็น มังกรสนมปิศาจ ที่คุ้นเคย เขาสนใจมันมาก จึงแอบติดตามมันไป

กองกำลังอยู่ที่รอบตัวเขาคือธาตุลมกับธาตุดินของเผ่าธาตุ มันมีจำนวนเกือบ 100 ตัวหรือกว่านั้น

มันมีธาตุลมขนาดใหญ่ 2 ตัวพวกมันถูกล้อมรอบด้วยลมหมุนเล็กๆ มันลอยตัวไปในอากาศไล่ตามมังกรสนมปิศาจไป

"นั้น กองกำลังระดับ7?"

หลิน ยู หันศรีษะของเขาไปมองก็ขมวดคิ้ว เมื่อมองไปเห็นธาตุลมทั้ง 2 ตัวที่ไล่ตามเขามา

ถึงแม้ว่าเขาตั้งใจทำให้มังกรสนมปิศาจช้าลง แต่เห้นได้ชัดเลยว่ามันไม่ใช่ความเร็วทหารระดับ 6 จะไล่ตามทัน

ไม่แปลกใจเลยทำไมผู้ชายคนนี้ถึงกลางไล่ตามเขามาเพียงลำพัง แน่นอนว่าตัวเขานั้นยังมีบางอย่างซ่อนอยู่

อย่างไรก็ตาม ต่อให้มีทหารระดับ 7 ถึง 2 ตัว ก็มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะรักษาพวกมันไว้

"เอาละ! ฟาดพวกมันลงไปซะ"

หลิน ยู สั่งโดยตรงกับมังกรสนมปิศาจ ที่อยู่ใต้เขา

มังกรสนมปิศาจ ซึ่งจงใจชะรอความเร็ว จู่ๆ มันก็เพิ่มความเร็วพริบตาหมุนตัวกวาดไปยังธาตุลมระดับ 7 ทั้ง 2 ตัวก่อนที่มันจะมาถึงพวกเขาในพริบตา

ระบำกุหลาบคลั่ง!

ทันใดนั้น กุหลาบสีเลือดบนหัวของระบำกุหลาบคลั่งก็ร่ายรำออกมาอย่างดุเดือดกลางอากาศ ด้วยพลังที่ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ มันเขาปกคลุมธาตุลมที่ 2 ในคราวเดียว

ฟู่วววว!

หนึ่งในธาตุลมไม่สามารถหลบได้ทัน ถูกโจมตีเข้าอย่างจังโดย ระบำกุหลาบคลั่ง ลมหมุนเล็กๆที่ทำหน้าที่คล้ายๆเกาะป้องกันพังทลายลง

แต่ ธาตุลมอีกตัวหมุนลมหมุนเล็กๆบนตัวธาของมันอย่างรวดเร็วก่อตัวเป็นใบมีดลมรอบตัวมัน กุหลาบสีเลือดของระบำกุหลาบคลั่ง ถูกต้านทานไว้ได้

"ดูเหมือนยังมีความสามารถอยู่บ้างซินะ!"

มังกรสนมปิศาจ มีสกิลฟื้นฟูอันยอมเยี่ยมอย่างอ้อมกอดแห่งพฤกษาด้วยการที่กุหลาบถูกทำลายไปนั้น ส่งผลกับมันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าการโจมตีไม่ได้ผล หลิน ยู ก็ไม่ต้องการที่จะสู้ต่อไป และสั่งให้มังกรสนมปิศาจบินออกไปจากสถานที่นี้ให้พ้นอาณาเขตใบมีดสายลม มุ่งหน้าไปยังหุบเขา

เมื่อราชันด้านล่างเห็นแบบนี้ เขาคิดว่า หลิน ยู เริ่มสู้ทหารของเขาไม่ไหวจึงรีบหนีไป เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก

"ตามไปเร็วเข้า! อย่าปล่อบให้เขาหนีไป"

คนที่ครอบครองสมบัติสนามอยู่ตรงหน้าเขา เขาจะพลาดโอกาศที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ไปได้อย่างไร เขารีบตามไปอย่างตื่นเต้นพร้อมกับกองกำลังของเขา

ทั้ง 2 ไล่ล่ากันไปตลอดทาง เขาจะถึงหุบเขาในอีกไม่นาน

เพียงแต่ราชันคนนั้นไม่ได้สังเกตเลย

ขณะที่เขาบุกเข้าไปในหุบเขา ทันใดนั้นก็มีคลื่นเถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นทั้ง 2 ด้านของทางเข้าหุบเขา ปิดกั้นเส้นทางถอยของเขาทันที

ในเวลาเดียวกันนั้น พืชที่ หลิน ยู สั่งให้ซ่อนตัวนั้นก็ปรากฏขึ้นบริเวณโดนรอบ ล้อมราชันคนนี้ไว้

"ไม่ดีแล้ว! นี้มันซุ่มโจมตี!"

สีหน้าของราชันเผ่าธาตุเปลี่ยนไปทันที ในที่สุดเขาก็รู้สึกตัว

แต่น่าเสียดาย มันสายเกินไปแล้ว

"บุก!!!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของหลิน ยู เถาวัลย์และหนามปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าพุ่งออกไปโจมตีราชันเผ่าธาตุและกองกำลังของเขา

ธาตุลมระดับ 7 ทั้ง 2 ในอากาศนั้นถูกมังกรสนมปิศาจและมังกรเงาพฤกษาตัวอื่นตึงกำลังไว้ ไม่เปิดโอกาศให้พวกมันไปช่วยเหลือพวกของมัน

ราชันเผ่าธาตุสู้กลับอย่างสิ้นหวัง เขาให้ธาตุดินป้องกันการโจมตีอยู๋ด้านหน้าเขา

แต่ในไม่ช้าเขาก็ค้นพบว่าภายใต้การโจมตีของเถาวัลย์เหล่านั้น ธาตุดินของเขานั้นเป๊าะบางราวกับกระดาษ พวกมันถูกส่งโดยเถาวัลย์และหนามไม้ ทีละตัว

"มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!!"

ราชันเผ่าธาตุใกล้จะสติแตก

ดวงตาของเขามองเห็นการโจมตีจากระยะไกล

ทันใดนั้น เขาก็พบพืชที่มีรูปร่างแปลกๆ มีออร่าที่น่าสะพรึงกลัว รอบตัวเขามันก๊อบลินน้อย 4 ตัว การแสดงออกบนใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปกลายเป็นดูไม่ได้ในทันที