ตอนที่ 73 กองคาราวาน

ตอนที่ 73 กองคาราวาน

สำหรับทหารแบบจิตวิญญาณปฐพีความเข้ากันได้ของการกลายพันธุ์นั้นสูงกว่า มังกรเงาพฤกษา อย่างเห็นได้ชัด

มีบ่อยครั้งที่เขาได้ทหารประเภทใหม่จากการกลายพันธุ์

ด้วยความคาดหวัง หลิน ยู กลายพันธุ์ให้กับจิตวิญญาณปฐพีทันที

[การกลายพันธุ์กองกำลังระดับ 6 ต้องใช้พลังเวทย์ 250 แต้ม คุณต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?]

"ดำเนินการต่อ!"

ด้วยเสียงที่หนักแน่นของหลินยู

ทันใดนั้นก็ลำแสงปรากฏขึ้นมาห่อหุ้มจิตวิญญาณปฐพี เป็นลูกบอลแสง จิตวิญญาณปฐพีเพิ่มเกิดการเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาเดียว หากมันเปลี่ยนจากกลุ่มแสงกลายเป็นรูปแบบขั้นสูงจอมเขมือบ

เขาก็สามารถใช้มันการปกป้องดินแดนได้

จากนั้น หลิน ยู ก็กลายพันธุ์ตัวอื่นๆ ต่อไป

หวืดดด-

ด้วยแสงที่สว่างวาป ต้นกระบอกเพรชที่มี 4 ขาและสูงเท่ามนุษย์ปรากฏตรงหน้าเขา มันสามารถเคลื่อนไหวได้

[ชื่อ : นักรบกระบองเพรช]

[เผ่าพันธุ์ : พฤกษา]

[ระดับ : ระดับ 6(0/500)]

[ความแข็งแกร่ง : 324]

[ร่างกาย : 412]

[ความว่องไว : 375]

[วิญญาณ : 324]

[สกิล : เกาะแห่งพฤกษา , สะบัดหนาม (สะบัดร่างกายด้วยความเร็วสู้ยิงหนามออกไปจากทุกทิศทาง มีพลังเจาะเกาะที่แข็งแกร่ง) ,บอลหนาม (พ่นบอลหนามใส่ศัตรู มันจะระเบิดออกทันทีที่โดนศัตรูและจะปล่อยหนามออกไปรอบทิศทาง) ]

[หมายเหตุ : พืชที่เติบโตได้ในพื้นที่เขตร้อนมีความสามารถให้การเอาตัวรอดสูง หนามบนร่างกายของมันแหลมคมเป็นอย่างมาก]

"ทหารประเภทใหม่"

หลังจากอ่านค่าสถานะของมันดวงตาของ หลิน ยู ก็เปล่งประกายออกมา

นี้เป็นไปได้ไหมว่าระบบฟังข้อเรียนร้องของเขาเป็นครั้งแรกที่มาถึงโลกนี้ และมอบทหารประเภทที่เขาอยากได้มาให้

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้น

ด้วยสกิลของนักรบกระบองเพรชนั้นสุดยอดมาก สกิลทั้งหมดเป็นสกิลที่เจาะทะลวง แถมพวกมันยังการโจมตีเป็นวงกล้างอีกต่างหาก

มันสามารถทำความเสียหายได้อย่างรุนแรงให้กับคนที่อ่อนแอ

นอกจากนี้หนามแหลมเหล่านั้นที่อยู่รอบตัวมันยังมีขนาดไม่ใหญ๋มาก ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องยากที่จะป้องกัน

เดิมดี หลิน ยู ต้องที่จะทดสอบสกิลของนักรบกระบองเพรช แต่เมื่อคิดดูแล้วพื้นที่โดนรอบเต็มไปด้วยกองทัพพืชของเขา มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่พวกมันจะโดนลูกหลงโดยไม่ตั้งใจ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงทดสอบการพลังเจาะเกาะของหนามเท่านั้น

"ไหนลองโจมตีหินนี้ด้วยหนามดู"

หลิน ยู พบหินแข็งที่อยู่ข้างๆห่างออกไปหลายเมตร เขาออกคำสั่งให้นักรบกระบองเพรชลองโจมตีดู

นักรบกระบองเพรชหันไปทางก้อนหิน ยิงหนามออกจากตัวของมัน เสียง "ฟุ่บบ" กลายเป็นภาพติดตามพุ่งไปยังก้อนหิน

หนามพุ่งจมเข้าไปในก้อนราวกับไม่มีอะไรจะขวางมันได้ ทะลวงออกอีกด้าน จมลงไปในดินอีกฝั่ง

ก้อนหินที่โดนหนามทะลวงก็แตกเสี่ยงๆ

"นี้มันหนามบ้าอะไรเนี้ย!!!"

หลิน ยู มองไปที่ก้อนหินที่แตกเป็นเสี่ยงๆอย่างตกตะลึง จากนั้นมองกลับไปที่นักรบกระบองเพรช เขาดีใจสุดๆ

กองกำลังประเภทใหม่นี้แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก

เขาสามารถจินตนาการได้ถึงฉากที่นักรบกระบองเพรชบุกทะลวงเข้าไปในดงศัตรู และยิงหนามของมันออกจำนวนนับไม่ถ้วน แค่คิดถึงฉากแบบนั้นเขาก็ตื่นเต้นแล้ว

น่าเสียดายที่อัตราการกลายพันธุ์ได้กองทหารประเภทนี้มีไม่สูงนัก

หลังจากใช้ความสามารถกลายพันธุ์ 8 ครั้งต่อมา เขาก็ไม่ได้รับมันอีก แต่กลายพันธุ์เป็นพืชชนิดอื่นไม่เขามีอยู่แล้ว

ในหมู่ของพวกมันมีนางพญาปิศาจโลหิต 2 ตัว นายพลพรายไม้ 2 ตัว จิตวิญญาณพฤกษา 2 ตัว และที่เหลือฟักทองแห่งความขลาดและเหล่าข้าวสาลี

"อืม ก็ไม่เลว!"

หลิน ยู ไม่โลภจนเกินไป ตราบใดที่เขาได้ทหารประเภทต่อสู้มากกว่าครึ่ง

หลังจากเขาคัดเลือกพืชในรอบนี้เสร็จแล้ว จำนวนพืชต่อสู้ระดับ 6 ของเขาก็เพิ่งขึ้น 27 ตัว ในที่สุดกองทัพพืชของเขาก็ค่อยๆฟื้นตัวกลับมาในที่สุด

หลิน ยู ดูพลังเวทย์อีก 2000 ที่เหลืออยู่ เขาปิดหน้าต่างการอัญเชิญทหารไป และเดินไปที่หอคอยทหาร และเริ่มทำการวิจัยนางพญาปิศาจโลหิตระดับ 6

[การวิจัยทหารระดับ 6 ต้องใช้พลังเวทย์ 1250 แต้ม คุณต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?]

"ดำเนินการต่อ!"

พลังเวทย์ที่ใช้ในการวิจัยทหารทั่วไปนั้นมันมีค่าเพียงครึ่งเดียวของทหารหายาก ซึ่งมันสามารถยอมรับได้

หลังจากจัดการวิจัยเสร็จแล้ว ท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดลง

เขาจึงขึ้เกียจที่ออกไปแล้ว

จึงสั่งให้ มังกรเงาพฤกษา นำซากของมอนสเตอร์ 2 3 ตัวที่เพิ่งถูกล่ามา ไปยังที่พักของ เซียว ฉางกุ้ย และขอให้เขาทำให้อาหารให้กับชาวเมืองในคืนนี้

ในครั้งนี้ชาวเมืองพวกเขาแสดงออกไม่เหมือนกับครั้งก่อน

พวกเขารู้สึกว่านี้เป็นช่วงเวลาดีๆที่ต้องฉลอง เป็นการเฉลิมฉลองเปิดคูคลองเมืองหวงซา

ชาวเมืองบางคนได้ส่งหมูตุ๋นพร้อมซอสที่ปรุงสดใหม่มาให้ หลิน ยู

เมื่อหวงซากลายเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาอีกครั้งการฉลองมียาวไปจนถึงกลางดึก และหยุดลงในที่สุด

.....

2 วันถัดมา

หลิน ยู เดินทางไปมาระหว่างดินแดนกับทะเลทรายโกบี อยู่ตลอด

เขาสังหารมอนสเตอร์อย่างต่อเนื่องเพื่อหาพลังเวทย์มาอัญเชิญทหารเพิ่ม และค้นหารังของมอนสเตอร์เพื่อรวบรวมแก่นแท้ดินแดน

บางครั้งเขาก็แวะไปดูการฟื้นฟูเมืองหวงซา หรือ สังเกตุการณ์ที่เหมือง

หลังจากที่ชาวเมืองขุดและซ่อมรอบเมืองมาเป็นเวลา 2 วัน ในที่สุด คูคลองน้ำรอบเมืองหวงซาก็เสร็จไปกว่าครึ่งแล้ว มันแก้ปัญหาให้กับชาวเมืองได้เป็นอย่างดี

แม้แต่กำแพงเมืองที่พังทลายก็ค่อยๆได้รับการซ่อมแซม

อย่างไรก็ตามเนื่องจากการขาดแคลนกำลังคน พวกเขาจึงไม่สามารถทำมันให้เสร็จได้ในเวลาอันสั้น

สิ่งนี้มันสามารถที่จะรีบได้แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเร่งด่วนก็ตาม

ตอนนี้ก็เป็นเวลาเที่ยงวัน

หลิน ยู ที่กำลังดูแลพืชสวนอยู่ในอาณาเขตก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงที่ตะโกนเรียกเขาจากด่านนอก

"นายท่าน! เกิดขึ้นใหญ่แล้ว! กองคาราวานที่เดินทางมาจากด้านนอกบอกว่าเขาต้องการพบท่าน!"

"คาราวานนักเดินทาง?"

หลิน ยู ตกใจ เขารีบวางเคียวตัดหญ้าในมือทันที และรีบออกจากดินแดนไป

เมื่อชาวเมืองหวงซา ได้เห็น หลิน ยู พวกเขาก็รีบพูดว่า "พวกเขาเป็นกองคาราวานที่เดินทางมาจาก อาณาจักรเหย่ฮวา ดูเหมือนพวกเขาจะมีราชันเป็นผู้นำด้วย ตอนนี้พวกเขากำลังรออยู่ด้านนอกขอรับ!"

"เอาละ เดี๋ยวฉันจะไปที่นั้นทันที เมื่อได้ยินว่ากองคาราวานถูกนำโดยราชันท่าทางของ หลิน ยู ก็กลายเป็นเคร่ดขรึมทันที"

เขากลับไปยังดินแดนทันที และรีบขี่มูรันชิ ไปที่เมืองหวงซาพร้อมกับกองกำลังพืชของเขา

ในเวลาเดียวกันนั้น

ด้านนอกประตูที่อยู่อีกด้านของเมืองหวงซา

กองคาราวานขนาดเล็กที่มีผู้คนประมาณ 10 กว่าคนกำลังเคลื่อนที่เขามาทางเมืองหวงซาอย่างช้าๆพร้อมกับสินค้า

"นายท่าน ที่นี้คือเมืองหวงซา มันอยู่ใกล้พวกเราที่สุดในอาณาจักรหวงหวู่"

ด้านข้างรถม้า ชายวัยกลางคนพุงพุ้ยกระซิบกับบุคคลบนรถม้า

"นี้คือเมืองหวงซางั้นเหรอ?"

ม่านรถถูกเปิดออก ชายหนุ่มวัยเดียวกับหลินยูโผล่ออกมา เขามองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ

"สมกับที่ล้ำลือจริงๆ รกร้างมาก ไม่น่าเชื่อว่าจะมีราชันอยู่ที่นี้"

"ใช่ขอรับ" ชายพุงพุ้ยพูดด้วยความเคารพ "ดูเหมือนว่าราชันคนนั้นเพิ่งจะมาอยู๋ที่นี้ได้ไม่นาน ดังนั้นเราควรระวังให้ดี"

"ฮึ่ม เขาก็เป็นแค่ราชันหน้าใหม่ที่เพิ่งมาถึง จะต้องไปกลัวอะไร ครั้งนี้ข้านำกองกำลังระดับ 6 มาด้วยถึง 40 ตัว!"

ชายหนุ่มกล่าวเย็นชา เขาไม่ได้สนใจรอบข้างมากนัก

รอบๆ รถม้าของเขานั้นมีกองกำลังเซ็นทอร์ 40 กว่าตัวพร้อมทั้งอาวุธครบมือ พวกเขาค่อยๆเคลื่อนที่เข้าใกล้เมืองมากยิ่งขึ้น สร้างความหวาดกลัวให้กับชาวเมืองที่อยู่ในเมืองหวงซา

ในที่สุดกองคาราวานก็ผ่านประเมืองที่ทรุดโทรมเข้ามายังถนนสายหลัก

ที่ปลายทางมีต้นไม้ขนาดใหญ่ที่สูงหลาย 10 เมตร

"นั้นมัน....ดินแดนเผ่าพฤกษา?"

เมื่อเห็นต้นไม้ขนาดยักษ์ ชายหนุ่มก็ตกตะลึงไปในทันที เขารู้ประเภทดินแดนของ หลิน ยู ได้ในทันที

เขาเห็นงานดำ 2 3 ตัวบินวนไปรอบๆ ต้นไม้ใหญ่ รูมานตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น

"เขามีกองกำลังทางอากาศ"