ตอนที่ 36 พสุธากัมปนาท

ตอนที่ 36 พสุธากัมปนาท

ณ ป่าที่ไหม้เกรียมใกล้เหมือง

เมื่อ หลิน ยู มาถึง หยาน หวู่ และกองทัพของเขาก็รออยู่ที่นั้นก่อนแล้ว

“มาถึงเร็วดีนิ”

หยาน หวู่ ทักทายเขา

“จริงๆถึงไวกว่านี้ แต่พอดีเจอมอนสเตอร์ระหว่างทาง 2 3 ตัวหน่ะ” หลิน ยู พยักหน้าพลางตอบ จากนั้นเขาถาม :“แล้วแผนเป็นยังไง”

หยาน หวู่ ยิ้มมุมปาก “เอาละ ฉันจะบอกคุณ ธาตุดินของฉันมีสกิลควบคุมดินหลายอย่าง แม้ว่าพลังโจมตีของมันจะไม่รุนแรง แต่ก็สามารถจำกัดการเคลื่อนไหวของคนอื่นได้ชั่วคราว”

“คุณจะก่อจลาจลเมื่อหีบสมบัติตกลงมา แล้วแอบชิงสมบัติในหีบออกมา?” ดวงตาของ หลิน ยู เปล่งประกายขึ้น

“ใช่เลย!” หยาน หวู่ พยักหน้า “ในตอนนั้น คุณต้องพึ่งความเหนือชั้นของเผ่าพืช หลังจากชิงสมบัติมาได้ท่ามกลางความโกลาหล คุณต้องรีบหนีทันที คิดว่าไง?”

.“ฉันว่ามันเป็นไปได้!”

หลิน ยู ใบหน้ากลายเป็นจริงจัง

เขามองดูเห็นทหารระดับ 5 จำนวน 18 ตัวรวบหยาน หวู่ มากกว่าครึ่งเป็นธาตุดิน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเตรียมพร้อมมาก่อนแล้ว

ทั้งนี้ กองทัพของเขากว่าครึ่งกองทัพมันเป็นแม่มดลวงตา เถาวัลย์พิษสามารถจู่โจมได้ในระยะกว่า 40 เมตร ดังนั้นเขาจึงสามารถเข้าถึงหีบสมบัติและเอาสมบัติข้างในมาได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีขุนพลทหารอย่างหลินซีอยู่เคียงข้าง

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี เขาก็จะสั่งให้เธอใช้พลังควบคุมธรรมชาติให้การเคลียร์เส้นทางให้

“เอาละ เมื่อนายตัดสินใจได้แล้ว เรามาคุยรายละเอียดกันจะได้ช่วยประหยัดเวลาและลดความผิดพลาดลง”

เห็นได้ชัดว่า หยาน หวู่ เขาระวังตัวมาก เมื่อเห็นว่า หลิน ยู เห็นด้วยกับแผนของเขา เขาต้องเริ่มหารือเกี่ยวกับเวลาที่เหมาะสมและการเตรียมขั้นต่อไป

ณ อีกด้าน

ภายในอาณาเขตเหมืองแร่

ในเวลานี้ มีเหล่าราชันจากทุกทิศทางได้มาถึงพร้อมกองทัพของพวกเขา ทหารระดับ 4 และ 5 มีให้เห็นทุกที่ แม้กระทั่งเผ่าจักรกลที่พบเจอได้ยากวันนี้พวกเขาก็ได้เจอ

ทุกคนเว้นระยะหว่างสร้างเป็นอาณาเขตกันทั่วพื้นที่เหมือง บรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

“รอบนี้คนมาเยอะจริงๆ!”

มุมหนึ่งของเหมือง ชายหนุ่มคุยกับสหายของเขา

“แน่นอนว่าพวกเขามามากกว่าครั้งที่แล้วหลายเท่า และก็มีหลายคนที่เป็นระดับ 5”

“ฉันว่ารอบนี้คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้อะไรมา”

“ฉันก็ว่างั้น ดูนั้น วู่ หยาน อันดับ 17 กับ โม่ ฉางเฟิง อันดับ 8 อยู่ที่นี้ ฉันไม่รู้ว่าจะมีเหล่ายักษ์ใหญ่อีกกี่คนที่ซ่อนตัวกันอยู่”

เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนเขา ชายหนุ่มก็เต็มไปเขินอายทันที

ยักษ์ใหญ่จากกระดานแห่งผู้นำ พวกเขาเป็นราชันระดับ 5 นี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาจะสู้ด้วยได้

เขาว่ากันควรมีสติเมื่อถึงเวลา จงใช้ชีวิตให้เต็มที่ก่อนที่อะไรมันจะสายเกินไป

สหายคนนั้นดูเหมือนเข้าใจเจตนาของเพื่อนเขา เตรียมถอยกลับ

แต่ ณ เวลานั้น

เกิดความโกลาหลขึ้นในฝูงชน

ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเคร่งขรึ้มปรากฏตัวขึ้นในเหมืองพร้อมกับกองทัพธาตุขนาดใหญ่กว่า 1 โหล

“นั้นมัน หยาน หวู่ ไม่ใช่หรอ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี้!”

“หยาน หวู่? ราชันเผ่าธาตุอันดับ 3 ?”

“พระเจ้า เขามีทหารระดับ 5 กี่ตัวกัน!”

“มันคือความแข็งแกร่งของอันดับ 3”

“บ้าเอ้ย! ถ้าเขามาอยู่ที่นี้ คงไม่ใช้เรื่องง่ายแล้วที่จะชิงของในหีบสมบัติ!”

….

ฝูงชนเริ่มโต้เถียงกัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

หยาน หวุ่ เพิกเฉยต่อพวกเขาและเดินเข้าไปในพื้นที่เหมืองในพื้นที่โล่ง ราวกับว่าเขากลัวคนอื่นไม่รู้ว่าอยู่ที่นี้

ด้วยชื่อเสียงของเขา ทำให้ข่าวลือแพร่กระจายออกไป ราชันในพื้นที่เหมืองทั้งหมดรู้ว่าเขาอยู่ที่นี้ พวกเขาจึงเพิ่มความระวังมากขึ้น

แน่นอนว่า

ในฐานะราชันสิบอันดับจากกระดานแห่งผู้นำ หยาน หวู่ ไม่ต้องสงสัยเลยเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเขา นี้เป็นภัยคุมคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพวกเขาในการชิงหีบสมบัติครั้งนี้

มีหลายคนที่เห็นด้วย

ทันที ที่ หยาน หวู่ เคลื่อนไหว พวกเขาจะรวมพลังทั้งหมดเพิ่อหยุด หยาน หวู่ ทันที ต้องไม่ปล่อยให้ หยาน หวู่ ได้เข้าใกล้หีบสมบัติ มิฉะนั้นหาก หยาน หวู่ได้สมบัติในหีบไปมันจะเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะเอามันกลับมา

หยาน หวู่ สัมผัสได้ถึงบรรยากาศในพื้นที่เหมืองทีเปลี่ยนแปลงไป มุมปากของเขาก็ค่อยๆ ยกขึ้น เกิดเป็นรอยยิ้มจางๆ

หากมองเข้าไปที่ด้านหลังของฝูงชน ร่างที่ซ่อนอยู่ของ หลิน ยู ก้าวออกไปข้างโดยที่ไม่ดึงดูดความสนใจ

หลิน ยู ซ่อนตัวอยู่ที่มุม กองทัพพืชของเขาถูกซ่อนเอาไว้ที่ป่าดำหลังเหมือง มีเพียง หลิง ซี และผู้นำวิญญาณไม้ 2 3 ตัวอยู่ข้างเขา

ตอนนี้ความสนใจทั้งหมดได้พุ่งไปที่ หยาน หวู่

ไม่มีใครที่สังเกตหรือรู้จักเขา แล้วพวกเขาคงไม่คาดคิดมาก่อนว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงนี้จะเป็นภัยคุมคามที่ใหญ่ที่สุด

เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนจำนวนมากเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด

ทุกคนมองขึ้นไปยังท้องฟ้า มีลำแสงบางอย่างกำลังเข้ามาใกล้ พวกเขายืนราวกับรอต้อนรับมันอยู่

“มาแล้ว!”

จู่ๆมีคนตะโกนขึ้นมา

ฝูงชนตกตะลึง พวกเขาเห็นลำแสงที่ไม่มีสิ้นสุดตกลงกระแทกพื้น

“ตูมม!!”

ทันทีที่หีบสมบัติตกลงมา ทุกคนเต็มไปด้วยความกระหาย

ครั้งที่แล้วเพราะพวกเขาไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนั้นพวกเขาจึงพลาดไป แต่พวกเขาจะชิงสมบัติในครั้งนี้ สมบัติในหีบนี้พวกเขาจะไม่ปล่อยมันไปอย่าเด็ดขาด

“ไป! เก็บหีบสมบัติก่อน!”

“ถอยไปซะ! นี้มันหีบสมบัติของข้า!”

“หยุดพวกมันไว้ อย่าให้เข้าใกล้หีบสมบัติได้เด็ดขาด!”

“ของๆ ข้า ไปให้พ้น!”

“อะไรกัน--”

……

แทบจะในทันที พื้นที่เหมืองทั้งหมดตกอยู่ในความโกลาหล

เหล่าราชันพากองกำลังของเขามุ่งหน้าไปที่หีบสมบัติ การโจมตีต่างๆสาดกระจายท่ามกลางฝูงชน

ในชั่วพริบตา ในพื้นที่นี้ก็มีคนตายเพิ่มขึ้น

หยาน หวู่ ที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนก็ไม่รอช้า

เขานำกองกำลังธาตุของเขาฝ่าวงล้อมพุ่งเข้าไปที่หีบสมบัติอย่างรวดเร็ว ทำให้ผู้คนตกตะลึง

“เร็วเข้า! หยุดเขาเร็ว!”

ด้วยความแข็งแกร่งของ หยาน หวู่ พวกเขารู้ดีว่า หาก หยาน หวู่ ได้หีบสมบัติไปมันคงเป็นเรื่องยากที่จะได้กลับคืนมา

ทันใดนั้นเหล่าราชันจำนวนมากก็พร้อมใจกันเข้าไปขวางทาง หยาน หวู่ ป้องกันไม่ให้เขาเข้าใกล้หีบสมบัติ

แต่ไม่คาดคิด

ในขณะนั้น รอยยิ้มก็ปรากฏที่มุมปากของเขา

“พสุธากัมปนาท”

ด้วยเสียงทูมต่ำของเขา ทหารธาตุดินของเขายกแขนขึ้นพร้อมเพรียงกัน กำปั้นขนาดใหญ่ของพวกเขากระแทกเข้ากับพื้น

บูมมมมมมมมมม!

มีเสียงกระแทกดังสะนั่น พื้นดินแตกแยกกระจายไปเป็นวงกว้าง ทั่วทั้งพื้นที่เหมืองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เหล่าราชันและกองทหารของเขาไม่สามารถตอบสนองได้ทัน พวกเขาตกอยู่ในอาการมึนงงกองทัพของพวกเขากระจัดกระจายไป จากแรงกระแทกของ “พสุธากัมปนาท” แม้แต่บริเวณพื้นที่ตั้งหีบก็ไม่รอด

ขณะนั้นเอง

ก็มีเถาวัลย์พุ่งออกมาจากด้านข้างแหวกว่ายไปที่หีบสมบัติ

ในที่สุด หลิน ยู ก็เคลื่อนไหว!