ตอนที่ 35 รวมทีมปล้น

ตอนที่ 35 รวมทีมปล้น

ชั่วพริบตา

ค่ำคืนผ่านไปอย่างเงียบงัน

หลิน ยู เฝ้าคิดถึงกำแพงเสมอ วันนี้เขาจึงตื่นขึ้นแต่เช้า

วันนี้เข้าไม่ได้มีแผนที่เขาไปในดินแดนรกร้างเพื่อขุดแร่อีก เขานำกองกำลังทั้งหมดเข้าไปรวบรวมหินที่ภูเขาด้านหลังดินแดน เตรียมใช้มันเสริมกำแพงให้แข็งแกร่งขึ้น เพื่อความปลอดภัยของดินแดน

เหมืองหินหลังจากที่อัพเกรดขึ้นระดับ 4 ประสิทธิภาคในการรวบรวมก็ยิ่งมากขึ้นไปอีก

[ชื่ออาคาร : เหมืองหิน]

[ระดับสิ่งก่อสร้าง : ระดับ 4]

[รายละเอียด : เพิ่มประสิทธิภาพในการรวบรวมหินในอาณาเขต]

[ประสิทธิภาพในปัจจุบัน : 140%]

[วัสดุที่จำเป็น : ไม้ 500 หน่วย , หิน 500 หน่วย , แร่เหล็ก 100 หน่วย, แร่ทองแดง 100 หน่วย , พลังเวทย์ 1000 แต้ม]

....

หลังจากที่สิ่งก่อสร้างมาถึงระดับ 4 แล้ว วัสดุในการอัพเกรดยังมีแร่เหล็กกับแร่ทองแดงเพิ่มขึ้นมาด้วย ดังนั้นสิ่งก่อสร้างระดับ 4 ในตอนนั้นเพียงพอแล้วสำหรับ หลิน ยู

ส่วนเขาจะอัพเกรดมันขึ้นเป็นระดับ 5 ในอนาคตหรือไม่นั้น มันเป็นเรื่องของอนาคต เขายังไม่จำเป็นต้องสนใจในตอนนี้

ดังนั้น ทุกเช้า

เขาจะใช้เวลาทั้งหมดอยู่ในดินแดนและรวบรวมหิน

เหล่าพืชที่ได้รับการอัพเกรดเป็นอันดับ 5 ก็มีมากขึ้น ความแข็งแกร่งของมัน มากกว่าคนทั่วไปหลายเท่า สำหรับพวกมันแล้วการจัดการกับก้อนหิน ก้อนเล็กๆเหล่านี้เป็นเรื่องง่ายๆ

ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากพวกมัน

ช่วงเที่ยงวันนี้ หินก็ถูกรวบรวมครบ 500 หน่วย

ด้วยการเพิ่มไม่อีก 500 หน่วย หลิน ยู ก็ออกคำสั่งให้ผลิตทันทีเพิ่มความสูงและความหนาของกำแพงเป็น 2 เท่า กำแพงทั้งหมดได้รับการอัพเกรดทันที

“เอาละทุกคนพักผ่อนได้”

หลิน ยู สั่งกองทัพของเขาเรียกพวกมันกลับมาดินแดน

จากนั้นจึงเริ่มตั้งเตาในดินแดน เริ่มย่างเนื้อสำหรับมื้อกลางวัน เขาเปิดช่องแชทภูมิภาคเพื่อตรวจสอบข่าวสาร

“เคยได้ยินไหม ว่ามีคนพบเส้นแร่เหล็กขนาดใหญ่ในแดนรกร้างนอกชายป่า”

“เป็นแร่เหล็กจริงเหรอ? นั้นไม่ใช่วัสดุสำหรับอัพเกรดดินแดนระดับ 6 เหรอ”

“ฉันยังได้ยินมาอีกด้วยว่า มีราชันระดับ 5 หลายคนที่ได้รับข่าวนี้จึงรีบไปที่นั้นทันที”

“หือ! ระดับ 5 มันไม่เสี่ยงเกินไปงั้นหรอ?”

“มันอันตรายมาก พื้นที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร ฉันแอบเข้าดูมาในวันนี้ พวกเขาทั้งหมดอยู่ระดับ 5 ตอนนี้พวกเขาเริ่มการสู้กันนอกเหมืองแล้ว”

“ให้ตายซิ โชคดีจริงๆ ที่ฉันไม่ได้ไปที่นั้น ระดับ 5 ทั่วไปหรือต่ำกว่านั้น ไปที่เหมืองเท่ากับรนหาที่ตาย”

หลิน ยู รู้สึกประหลาดใจ

เขาไม่คาดคิดว่าจะมีคน ค้นพบสายแร่ที่อีกฟากหนึ่งของป่าเร็วขนาดนี้ มันดึงดูดราชันระดับ 5 จำนวนมากทันที

ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ เกรงว่าพื้นที่ทำเหมืองคงเต็มไปด้วยความวุ่นวายแล้ว  พวกเขากำลังต่อสู้กันเพื่อทรัพยากรอย่างดุเดือด

โชคดีที่เขามองการณ์ไกล ได้สะสมแร่เหล็กไว้ล่วงหน้าเป็นจำนวนมาก ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องไปแย่งชิงกับคนเหล่านั้น ต่อให้เขาเข้าไปต่อสู้ เขาก็อาจจะไม่สามารถคว้าอะไรกับมาได้ และเขาอาจตกอยู่วงล้อมของศัตรู

“มองท้องฟ้านั้น!”

หลิน ยู ที่กำลังงวนกับการตรวจสอบแชทอยู่นั้น เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าโดนไม่รู้ตัว

เขาเห็นว่าท้องฟ้าที่กว้างใหญ่นั้น มีลำแสงปรากฏขึ้น ลากยาวตกลงไปทั่วทั้งทวีป

ภาพที่คุ้นเคยนี้ไปซ้อนทับกับตอนที่หีบสมบัติปรากฏขึ้นครั้งแรก

“นั้น! หีบสมบัติ! หีบสมบัติจากท้องฟ้า!”

“ฉันก็เห็นเหมือนกัน! มันเป็นหีบสมบัติจริงๆ”

“สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง ทำหีบสมบัติถึงตกมาอีกกัน”

“มันเหมือนกับครั้งที่แล้ว ที่สมบัติอยู่ภายในนั้น”

“เหมือนฉันได้ยินมาครั้งที่ มู่หลง เทียน ได้บางสิ่งมาเขาแลกมันมาด้วยทรัพยากรจำนวนมาก และมีบางเห็นว่ามันมีโทเค็นทหารด้วย”

“โทเค็นทหาร? เยี่ยมมาก ! ฉันคิดว่ามันเป็นอุกกาบาตหน่ะครั้งที่แล้วเลยไม่ได้ไป แต่รอบนี้ฉันต้องเอาหีบสมบัตินั้นมาให้ได้”

“มาดูกันมันจะไปตกที่ไหน!”

ราชันจำนวนมากต่างแตกตื่น หลิน ยู เองก็เช่นกัน

หลายวันผ่านไป หีบสมบัติก็ได้ตกลงมาจากท้องฟ้าอีกครั้ง ไม่มีใครรู้ว่านี้หมายถึงอะไร

แต่พวกเขารับรู้ได้

นั้นคือหีบสมบัติ มันมีบางอย่างที่พวกเขาต้องการ

แค่นี้ก็พอแล้ว!

“ดูเหมือน เราต้องไปกันแล้ว!”

หลิน ยู บอกกับตัวเอง

นึกถึง หีบสมบัติ ใบสุดท้าย ณ ที่นั้นเขาคว้ากองทหารหายากได้ไม่ใช่หรือ?

เป็นเพราะทัพหายากนี้ทำให้เขา สามารถฝ่าอันตรายมาได้อย่างต่อเนื่องและนำหน้าคนอื่นไปได้

เขาต้องได้สมบัติในหีบนั้น!

เขารีบกินให้เสร็จและลุกขึ้นไปเตรียมตัว

เมื่อเวลาผ่านไปเหล่าผู้คนก็เริ่มเดาได้ว่าหีบสมบัติจะไปตกลงที่ไหน

มันเป็นที่ตั้งของเหมืองในดินแดนรกร้าง!

“บ้าเอ้ย! ทำไมมันถึงไปตกลงที่นั้นนะ”

“ตกลงใกล้เหมืองงั้นเหรอ? นี้มันบังเอิญจริงๆ”

“มันเป็นเรื่องบังเอิญ ครั้งที่แล้วมันก็เกิดขึ้นแบบนี้”

“จบแล้ว มันจบแล้ว ตรงนั้นมีราชันระดับ 5 มากมายนัก มันคุ้มแล้วเหรอที่จะเดินไปหาความตาย?”

“พี่น้องมีใครต้องการไปแย่งหีบสมบัตินี้ด้วยกันไหม แบ่งเท่าๆกัน”

…..

ต้องบอกว่าตำแหน่งของหีบสมบัตินี้มันเป็นเรื่องบังเอิญเกินไป มันตกลงไปในพื้นที่เหมือง ที่นั้นเกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือด ผู้คนอดสงสัยนี้ไม่ได้ว่าเรื่องนี้มีการวางแผนไว้ล่วงหน้าหรือไม่

แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยความเย้ายวนของหีบสมบัติ

แม้ว่าพวกเขารู้ว่ากำลังจะเผชิญหน้ากับอันตราย แต่หลายคนก็ยังเดินทางไปที่เหมืองและพร้อมจะต่อสู้

สมบัติในหีบเป็นที่ดึงดูดมากเกินไป

เพียงแค่โทเค็นทหารเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนบ้าคลั่งขึ้นมาได้แล้ว

ไม่ต้องพูดถึงสิ่งอื่น หากโชคดีพอที่จะคว้ามันได้ ก็จะสามารถพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองได้อย่างมาก ช่วยเพิ่มโอกาศรอดชีวิตในโลกนี้

หลิน ยู เองก็ไม่มีข้อยกเว้น

หลังจากที่เตรียมความพร้อมในดินแดนเสร็จ เขาก็ออกไปจากดินแดนพร้อมกองกำลังระดับ 5 ทั้ง 20 ตัว ส่วนทหารระดับ 5 ทั้ง 5 ตัวที่เพิ่งอัญเชิญมาใหม่ให้ประจำการอยู่กับชิง ถึง ที่ดินแดน

ในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง

หลิน ยู เดินทางผ่านป่าจนมาถึงดินแดนรกร้าง

ในเวลานี้ ช่องแชทภูมิภาค ของดินแดนกรกร้าง มันไม่ได้เงียบเหมือนเมื่อ 2 3 วันที่ผ่านมา มีข่าวหลั่งไหลเข้ามาเรื่อยๆ

แม้มองจากระยะไกล หลิน ยู ก็ยังสังเกตเห็นราชันหลายคนที่เพิ่งเดินทางออกมาจากป่า ทุกคนรีบเดินทางไปที่เหมืองที่มันทำให้เขาถึงกับขมวดคิ้ว

เขากลัวว่าครั้งนี้ จะไม่ราบรื่นเหมือนครั้งที่แล้ว

ครั้งล่าสุดที่เขาแย่งชิงสมบัติในหีบมา เขาคว้ามาได้ 2 อย่างเพราะตอนนั้นที่นั้นมีคนน้อยและไม่มีประสบการณ์

ในตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่า หีบสมบัตินั้นมีอะไร ด้วยความพร้อมใจนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะนำของในหีบออกไป เขาต้องคิดว่าหาวิธี

ขณะที่กำลังคิด

ทันใดนั้นข้อความในช่องแชทส่วนตัวของเขาก็สว่างขึ้น มีคนส่งข้อความมาหาเขา เขาเปิดขึ้นมาดู

“คุณสนใจที่จะร่วมมือกันไหม สมบัติในหีบแบ่งเท่าๆกัน”

หลิน ยู รู้สึกแปลกใจ มันเป็นข้อความที่ส่งมาจาก หยาน หวู่

เป็นไปได้ไหมว่า หยาน หวู่ ต้องการที่จะรวมทีมกับเขา?

หากเป็นแบบนี้ พวกเขา 2 คนอาจคว้าสมบัติมาได้ท่ามเหล่าราชันจำนวนมาก

หลังจากที่คิดเรื่องนี้ หลิน ยู ก็ส่งข้อความกลับไปทันที

“ไปเจอกันที่ชายป่าใกล้เหมือง!”