บทที่ 732 พาผู้ชายกลับบ้านไปด้วย มันง่ายเกินไปที่จะทำให้คนอื่นคิดอกุศล
บทที่ 732 พาผู้ชายกลับบ้านไปด้วย มันง่ายเกินไปที่จะทำให้คนอื่นคิดอกุศล
บทที่ 732 พาผู้ชายกลับบ้านไปด้วย มันง่ายเกินไปที่จะทำให้คนอื่นคิดอกุศล
เมื่อเห็นว่าสามีภรรยาตระกูลเจียงไม่พูดและไม่สนใจตัวเอง เธอจึงหันไปพูดกับพ่อบ้านว่า “คุณพ่อคุณแม่ของฉันไม่มีทางติดตั้งโปรแกรมสอดแนมในโทรศัพท์ของฉันแน่ๆ ถ้ามีล่ะก็ ต้องเป็นฝีมือดีๆ ของพ่อบ้านอย่างคุณแน่”
พ่อบ้านสะท้านไปทั้งตัว เขาหันมามองว่านซุ่ยด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ
แผนการช่างชั่วร้ายอะไรอย่างนี้!
ถ้าติดตั้งของแบบนั้นเข้าไปจริงๆ แล้วถูกเธอแฉออกมา สามีภรรยาตระกูลเจียงย่อมไม่ยอมรับแน่ และจะโบ้ยความผิดไปให้คนอื่น
และโทรศัพท์ก็เป็นเขาที่ไปหามา ทั้งเขายังมีความขัดแย้งกับว่านซุ่ยอยู่แล้ว แพะรับบาปคนนี้จะเป็นใคร ก็คงไม่ต้องพูดแล้วกระมัง
ว่านซุ่ยยิ้มให้เขา รอยยิ้มนั้นดูเป็นมิตรอย่างเห็นได้ชัด แต่ในสายตาของเขามันกลับเหมือนรอยยิ้มเยาะเย้ยของปีศาจ
ดีนัก... ดีจริงๆ ว่านซุ่ยคนนี้
เขาก็พลันเข้าใจในทันทีว่า เด็กสาวที่ดูบอบบาง อ่อนแอ และรังแกง่ายคนนี้ แท้จริงแล้วร้ายกาจนัก!
เธอร้ายกาจกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก
แม้ว่าพ่อบ้านจะโกรธจัดในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่มาให้เธอ
ว่านซุ่ยกลับไปที่ห้องของตัวเองอย่างมีความสุข คุณนายเจียงโกรธจนหน้ามืดตาลาย เกือบจะยืนไม่ไหว ต้องพยุงโต๊ะข้างๆ ไว้ถึงจะไม่ล้มลง
“ดูท่าทางไม่ได้เรื่องของเธอสิ” คุณเจียงด่า “แค่เด็กสาวอายุยี่สิบกว่าๆ คนเดียว กลับทำให้เธอโกรธได้ขนาดนี้!”
“นังเด็กสารเลวนั่นมันกลับมาทวงหนี้ชัดๆ!” คุณนายเจียงตะโกนอย่างเดือดดาล “เธอจะฆ่าพวกเราทั้งครอบครัว! ตอนนั้นไม่น่าไปตามเธอกลับมาเลย! ถ้าไม่ใช่เพราะ...”
แววตาของคุณเจียงพลันเฉียบคมขึ้น “เธอกำลังพูดจาเหลวไหลอะไรอยู่ หุบปากไปเลย!”
คุณนายเจียงจึงยอมหุบปาก หันหน้าหนีไปทางอื่น แต่ในใจยังคงไม่ยอม
“คุณคะ ถิงซู่ของเราถูกเธอทำร้ายจนเป็นแบบนี้ หมอบอกว่าต้องนอนอยู่บนเตียงหลายเดือน คุณไม่สงสารเขาบ้างเลยเหรอคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น
แววตาของคุณเจียงมืดลง “นั่นลูกชายแท้ๆ ของผม ผมจะไม่สงสารได้ยังไง แต่ถ้าจะจัดการกับเธอ ผมมีวิธีมากมาย ไม่จำเป็นต้องไปปะทะกันตรงๆ”
ดวงตาของคุณนายเจียงเป็นประกายขึ้นมา
“คุณมีแผนอะไรคะ”
คุณเจียงแค่นเสียงเย็นชา “ผมจัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว”
ช่วงเวลาต่อจากนั้น บนอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยวิดีโอและกระทู้โจมตีว่านซุ่ย เนื้อหาก็ไม่พ้นเรื่องเดิมๆ พูดจาเสียดสีเป็นนัยว่าเธอเป็นลูกนอกสมรส หลังจากใช้เล่ห์เหลี่ยมกลับเข้าตระกูลเจียงได้แล้ว ก็โลภอยากได้ทรัพย์สมบัติของตระกูล จึงจงใจทำร้ายเจียงถิงซู่ ทั้งยังบอกว่าเธอต้องการแย่งคู่หมั้นของน้องสาว และยังไปยั่วยวนคนที่มาจีบน้องสาวอีกด้วย
สรุปสั้นๆ ก็คือ เธอเป็นผู้หญิงที่มีนิสัยใจคอต่ำทรามและมั่วสวาทเป็นอย่างยิ่ง
เดิมทีบนอินเทอร์เน็ตมีแต่คนที่เข้าข้างเธอ แต่ไม่นานกระแสก็เปลี่ยนไป กลายเป็นว่าทุกคนต่างพากันรุมประณามเธอ แม้แต่สื่อออนไลน์ที่เธอเคยติดต่อไป ก็ยังโพสต์วิดีโอ บอกว่าตัวเองถูกเธอหลอกใช้ กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของเธอ เป็นการแทงข้างหลังเธออย่างจัง
นี่ต้องรับเงินมาแน่ๆ
อย่าเห็นว่าปกติเขาทำตัวเป็นคนเกลียดชังความชั่วร้าย รังเกียจตระกูลเศรษฐีอย่างยิ่ง แต่ความจริงแล้วเป็นเพราะเงินยังไม่มากพอต่างหาก
ว่านซุ่ยโทรศัพท์หาตำรวจหญิงคนนั้น แต่กลับถูกอีกฝ่ายด่ากลับมาอย่างสาดเสียเทเสีย บอกว่าเธอเป็นพวกชาเขียวดอกบัวขาวจอมเสแสร้ง ใช้ประโยชน์จากเธอ และบอกว่าต่อไปไม่ต้องโทรมาอีก
นี่เชื่อคำพูดบนโลกออนไลน์ไปแล้วงั้นหรือ
หลังจากถูกกองทัพไซเบอร์โจมตีอย่างหนัก ชื่อเสียงของว่านซุ่ยก็เหม็นเน่าไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีใครจำเรื่องที่เจียงถิงซู่ใส่ร้ายเธอได้อีกต่อไป จำได้เพียงว่าเธอผลักเจียงถิงซู่ตกบันได ทำให้เขาขาหัก
ว่านซุ่ยคิดถึงเรื่องราวในอดีตเหล่านั้นแล้วก็ถอนหายใจอย่างจนใจ
ตอนนั้นยังอ่อนแอเกินไป หากมีเส้นสายกว้างขวางกว่านี้อีกหน่อย ผลลัพธ์ก็คงไม่เป็นเช่นนี้
“พวกเขาเล่นงานฉัน ฉันก็ยอมรับได้ แต่พวกเขาจะมาเล่นงานคนรอบข้างของฉันไม่ได้ และยิ่งไม่ควรลงมือกับผู้บริสุทธิ์” เธอเงยหน้าขึ้น “ดูท่าคงต้องให้บทเรียนที่ลึกซึ้งแก่พวกเขาเสียหน่อย ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะคิดว่าฉันรังแกง่าย”
กู้หลีมู่ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “พี่ว่านซุ่ย ให้ฉันไปด้วยนะคะ”
เสิ่นจวิ้นก็รีบพูดขึ้นมาทันที “ยังมีผมด้วย ผมก็จะไปด้วย”
ว่านซุ่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “เสิ่นจวิ้นเป็นผู้ชาย ไม่เหมาะหรอก ให้หลีมู่ไปกับฉันดีกว่า”
การพาผู้ชายกลับบ้านไปด้วย มันง่ายเกินไปที่จะทำให้คนอื่นคิดอกุศล
“ลองนับวันดูแล้ว สิ้นเดือนนี้ก็เป็นวันเกิดของพ่อฉันแล้ว เป็นวันเกิดใหญ่ครบรอบสี่สิบเก้าปีของเขา ตามธรรมเนียมแล้ว ผู้ชายจัดงานตอนอายุลงท้ายด้วยเก้า ผู้หญิงจัดงานตอนอายุลงท้ายด้วยสิบ ปีนี้เขาต้องจัดงานอย่างยิ่งใหญ่แน่นอน ไม่ใช่แค่เมืองเป่ยเฉิง แม้แต่ทั้งอี้ว์โจวก็จะมีคนจำนวนไม่น้อยไปร่วมงานเลี้ยงฉลองนี้”
“ฉันจะไปอวยพรวันเกิดให้เขาพอดี แล้วก็มอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เขาด้วย”
ดูเหมือนหลินซีเฉินจะคาดเดาปฏิกิริยาของเธอได้อยู่แล้ว เขาหยิบแฟ้มเอกสารออกมาแฟ้มหนึ่งแล้วพูดว่า “ในนี้เป็นข้อมูลของตระกูลเจียงทั้งหมดที่พวกเรารวบรวมมาได้ ช่วงนี้พวกเขาใช้พลังลี้ลับไปทำเรื่องสกปรกหลายเรื่อง ในแวดวงตระกูลใหญ่ คุณจะใช้เล่ห์เหลี่ยมลับหลัง หรือแม้กระทั่งบีบให้คนอื่นจนบ้านแตกสาแหรกขาดก็ถือว่าคุณมีความสามารถ ตราบใดที่ไม่มีใครจับได้คาหนังคาเขาว่าทำผิดกฎหมาย ก็ไม่มีใครทำอะไรคุณได้ ตระกูลอื่นก็จะไม่ยื่นมือเข้ามา”
“แต่ถ้าใช้พลังลี้ลับ นั่นก็ถือว่าเป็นการทำผิดกฎ”
“เป็นความผิดที่ทุกคนมีสิทธิ์ร่วมกันลงทัณฑ์”
[จบตอน]