ตอนที่ 11 ภารกิจส่วนตัว

ตอนที่ 11 ภารกิจส่วนตัว

การที่้เขาฆ่าไนท์คูเออร์เขาก็ไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องที่ผิด ถึงแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะยังไม่ได้ทำอะไรเลยก็ตาม

คราวนี้บริเวณที่เขาตายได้มีเสื้อสีดำที่เขาใส่ทิ้งไว้ เสี่ยวเฟิงคิดว่าของชิ้นนั้นดูน่าจะแจ่มไม่น้อย แต่พอเขาเช็คของในมือ ก็ต้องขมวดคิ้ว

ชุดคลุมคืนมืด

ประเภทของสวใส่: ชุดแฟชั่น

คุณสมบัติของสวมใส่: ไม่มี

ความสามารถพิเศษของสวมใส่: ปกปิดคุณสมบัติชุดของผู้เล่น ยกเว้นจากความสามารถสอดแนมขุ้นสูง

คำโปรยของสวมใส่: เพื่อปกปิตตัวตนของผู้เล่นระดับหอเกียรติยศ ชุดนี้ก็มีไว้เพื่อการนั้น

มันกลับเป็นชุดแฟชั่นซะอย่างงั้น

เขาแปลกใจมาก ใช่ในเกมนี้ก็มีร้านที่ขายชุดแฟชั่นอยู่เหมือนกัน แต่มันแพงมาก และใช้เพื่อความสวยงามเท่านั้น คงไม่มีใครตั้งใจที่จะซื้อมันแน่นอน แถมที่หล่นอยู่ก็เป็นของที่แจกมาจากหอเกียรติยศเหมือนกัน

"เงื่อนไขการสวมใส่ไม่ถูกต้อง ไม่สามารถสวมใส่ไอเทมได้"

เสี่ยวเฟิงอยากจะเอามาสวม เพราะเกราะของเขามันเตะตาคนมากเกินไป แต่เขากลับสวมชุดนั้นไม่ได้

"แปลกจังแหะ หรือจะจำกัดเฉพาะพวกของหอเกียรติยศ?"

เขาสงสัยมาก ไม่ว่ายังไงก็สวมไม่ได้ เขาเลยโยนมันเข้าไปในกระเป๋า แต่หลังจากที่รู้ว่าไอเทมแฟชั่นสามารถปกปิดรูปลักษณ์ของตัวเองได้ เขาก็วิ่งตามหาร้านขายชุดในหมู่บ้านทันที

หมู่บ้านยังมีผู้คนแน่นเหมือนทุกที แต่ก็ต้องขอบคุณคนกลุ่มนั้น เพราะทำให้เขาไม่เป็นที่สังเกตุ

"โหว! น่าเกรงขามจัง!"

"ดูนั่นดิ! น่าเกรงขามสุดๆ!"

"ไหนๆ?"

"เห็นไม่ชัดเลย คนเยอะไป"

แต่ก็ยังเตะตาอยู่ดี แต่เพราะชื่อของเขาเป็นสีเทาไปแล้ว เลยไม่มีใครกล้าเข้ามาคุยกับเขาเท่าไหร่ เขาเลยเข้ามาถึงร้านเสื้อเร็วกว่าที่คิด

"ยินดีต้อนรับนักรบ ถึงร้านของเราจะเล็ก แต่ก็มีของคุณภาพเยี่ยมอยู่นะ"

เจ้าของร้านเสื้อผ้าที่นี่ชื่อว่า ป้านูว์ เธอกล่าวต้อนรับเขาอย่างขันแข็ง และถึงร้านจะเล็กแต่ก็ไม่มีคนอยู่เลย

โชคดีที่ชื่อของเขายังเป็นสีเทาอยู่เลยไม่มีอะไรวุ่นวาย ถ้าชื่อเขาเป็นสีแดงคงจะจบไม่สวยแบบนี้

ตามข้อมูลเริ่มต้นของเกมนี้ ผู้เล่นสามารถเรียนรู้สกิล "สิทธิการครอบครอง" จาก NPC คนนี้ได้ส่วนเงื่อนไขแรกคือการซื้อของในร้าน

หลังจากที่เขาดูของในร้าน เขาก็แทบล้มทั้งยืน

ระลึกถึงตัวตนดั้งเดิม

ราคา: 50 เหรียญเงิน

ประเภทเครื่องสวมใส่: ชุดแฟชั่น

คุณสมบัติเครื่องสวมใส่: ไม่มี

คำโปรยเครื่องสวมใส่: นี่เป็นผลงานที่นูว์ชอบมากที่สุด โดยเธอหวังว่าพวกผู้เล่นจะไม่ลืมความทรงจำของหมู่บ้านนี้

"50 เหรียญเงินเหรอ?"

เสี่ยวเฟิงนิ่งค้างไป นั่นเป็นของที่ถูกที่สุดในร้านแล้วนะ หรือว่าราคามันสูงกว่าความเป็นจริงกันนะ?

เขาเข้าใจในทันทีว่าทั้งๆที่คนพลุกพล่านขนาดนี้ แต่ร้านนี้กลับไม่มีคนเลย ก็ของแพงอย่างกับปล้นขนาดนี้.

เขาที่ฆ่าบอสตัวแรกมามีเหรียญทอง 2 กับเหรียญเงิน 86 เองนะ รวมๆแล้ว 289 เหรียญเงิน แถมหมาป่าที่เขาฆ่าตายไปเป็นเบือเนี่ยให้มาแต่เหรียญทองแดงเนี่ยนะ รวมๆแล้วยังไม่ถึง 1 เหรียญเงินด้วยซ้ำ.

ทั้งหมดนี้บอกอย่างชัดเจนว่าอะไรสำคัญที่สุดในเกมนี้ เงินยังไงล่ะ

50 เหรียญเงิน อาจจะไม่มีค่าอะไรเลยในตอนที่มีระบบแลกเปลี่ยนก็ได้ แต่มุลค่าของเงินในเกมตอนนี้ก็สูงอยู่ดี

ถ้าอย่างงี้ก็คงจะไม่แปลกที่ไม่สามารถหาไอเทมแฟชั่นมาสวมใส่ได้

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วดูเสื้อผ้าต่อไปอย่างสั่นกลัว

ชุดคลุมคืนมืด

ราคา: 150 เหรียญเงิน

ประเภทของสวมใส่: ชุดแฟชั่น

คุณสมบัติของสวมใส่: ไม่มี

คำโปรยของสวมใส่: นี่เป็นผลงานโปรดของนูว์ เครื่องรางสำหรับชีวิตแรัจำวัน การเดินทาง และการต่อสู้

ชุดที่สองเป็นชุดแบบเดียวกับที่เขาได้มา ความสามารถคือการปกปิดสถานะของผู้เล่น และยิ่งกว่านั้นราคาของมันก็ขึ้นไปแตะ 1.5 เหรียญทองแล้ว

เขารู้สึกเหนี่อยใจจนไม่สามารถไปดูชุดอื่นๆได้อีก เขาข้ามไปเปิดหน้าสุดท้ายทันที

ผ้าคลุมศักดิ์สิทธิแห่งการเสียสละ

ราคา: 20 เหรียญทอง

ประเภทเครื่องสวมใส่: ชุดแฟชั่น

คุณสมบัติเครื่องสวมใส่: ไม่มี

คำโปรยเครื่องสวมใส่: หนึ่งในสุดยอดของสะสมของนูว์. เหมือนว่าเธอจะหยิบมาจากที่ไหนซักทีแล้วซอ่มแซมมันเอง

เขาพูดอะไรไม่ออกแล้วก็เดินออกจากร้านไปเงียบๆ สำหรับราคาของมันคงบอกได้ว่า "แพงบัดซบ" คนที่จะซื้อพวกมันนี่คงรวยอย่างเดียวไม่พอหรอก คงต้องโง่ด้วยแน่ๆ

"คิดว่าไงล่ะ? เลือกมาเลยสิ! มีแต่ของคุณภาพดีทั้งนั้น"

นูว์ยังคงแนะนำอย่างขันแข็ง หลังจากคิดตกแล้วเสี่ยวเฟิงก็หยิบชิ้นที่ถูกที่สุดในร้านมาจนได้

"ตาแหลมนี่พ่อหนุ่ม ชุดนี้จะทำให้พ่อหนุ่มดูโดดเด่นแน่"

นูว์ยิ้มราวกับดอกไม้แรกแย้มพร้อมจับมือเสี่ยวเฟิง ส่วนเขากลับหน้าตึงด้วยความโมโห

ก็ห่าละ! นี่มันชุดผู้เล่นเริ่มต้นว้อยยยยยย!

เสี่ยวเฟิงสวมชุดด้วยความหดหู่ ชุดเกราะที่สุดจะเด่นของเขาถูกปิดทับด้วยชุดผู้เล่นเริ่มต้นอย่างแนบเนียนไม่มีใครสงสัยแน่ๆ เขายอมรับมันอย่างงช่วยไม่ได้

"สำหรับการทำเสื้อผ้าก็ต้องมีผ้าชั้นยอด พ่อหนุ่มเธอต้องได้พอวัตถุดิบชั้นยอดแน่ๆ อยากรู้วิธีไหมล่ะ?"

นูว์พูดกับเสี่ยวเฟิงอีกครั้ง และก็มีหน้าต่างจากระบบขึ้นมาในเวลาเดียวกัน

"คุณต้องการเรียนทักษะติดตัวเบื้องต้น 'สิทธิการครอบครอง' ไหม?"

"เรียน"

"การเรียนเสร็จสมบูรณ์"

เขาจ่าย 50 เหรียญเงินเพื่อเรียนสกิล เขาออกมาจากร้านเสื้อด้วยหน้าตาที่กลมกลืนกับคนรอบข้าางมากขึ้น แล้วก็เดินต่อไปภายในหมู่บ้าน

เขาขึ้นมาถึงเลเวล 5 แถมได้ทักษะติดตัวมาด้วย แต่นั่นเป็นแค่เหตุผลหนึ่งเท่านั้นที่เขากลับมา.

ในตอนแรกผู้เล่นจะไม่มีสกิล จำเป็นต้องขึ้นมาถึงเลเวล 5 ก่อนถึงจะสามารถเรียนจาก npc ได้ และช่วงก่อเลเวล 5 เลเวลจะเพิ่มขึ้นค่อนข้างไว แต่หลังจากนี้จะลำบากขึ้นมาก เพราะฉะนั้นพวกสกิลก็ยิ่งจำเป็น

พวกผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ยังเก็บเลเวลอยู่ตอนนี้เลเวลก็ยังอยู่ที่ 0 แถมคนที่ทำตามภารกิจก็เยอะอย่างกับหนอนเพราะฉะนั้นโฟกัสกับการจัดการมอนสเอตร์จะเร็วกว่า มอนสเตอร์ที่เลเวลต่ำกว่า 5 จะค่อนข้างไม่ดุร้ายทำให้จัดการได้ง่ายแม้ว่าจะไม่มีสกิลก็ตาม

พอถึงเลเวล 5 พวกนักรบก็ไปหาพวกทหารในหมู่บ้านเพื่อเรียนสกิล ส่วนนักบวชก็ตามจุดเกิดของหมู่บ้าน

ที่จุดเกิดคนค่อนข้างบางตา เพราะอัตราการตายตามปกติค่อนข้างต่ำ แล้วเขาก็เจอคนที่เขาตามหาที่กำลังสวดภาวนาอยู่ได้อย่างรวดเร็ว

"เจ้านักบวชฝึกหัด น่าตกใจมากที่เจ้าแกร่งขนาดนี้แล้ว"

นักบวชชราสวมชุดขาวดูแปลกใจมากที่เห็นเสี่ยวเฟิง

เพราะเขาเป็นคนแรกที่ขึ้นไปถึงเลเวล 5 ได้ ต้องขอบคุณค่าประสบการณ์จากบอสอ่ะนะ

"ยินดีที่ได้พบท่านนักบวช ผมต้องการเรียนสกิล"

เสี่ยวเฟิงพูดสุภาพไว้ก่อน npc ทุกคนในเกมนี้เป็นปัญญาประดิษฐ์ที่คิดเองได้ คงจะปฎิบัติกันแบบส่งๆสั่วๆไม่ได้

"ยินดี เจ้ามีคุณสมบัติที่จะได้รับการทดสอบจากพระเจ้า ไปยังหน้าผาทางด้านตะวันออกรวบรวมดอกไม้ศักดิ์สิทธิสีขาวมา 10 อัน มันเป็นเครื่องประดับหลักของวิหารแห่งนี้ข้าต้องการมันมาประดับรูปเคารพ แต่ระวังพวกโคอาล่าบนหน้าผานั้นด้วยล่ะ"

"คุณต้องการรับภารกิจไหม?"

"ผมยอมรับ"

เขาไม่ยักกะรู้ว่าต้องทำภารกิจเพื่อเรียนสกิลด้วย แต่หลังจากที่เขารับภารกิจมา เขาก็ไม่ได้เร่งที่จะทำมันนัก เขากลับไปในหมู่บ้านเพื่อไปพบนักล่ามา ที่ๆบอสดรอปของมาให้เขา

"ไปรวบรวมขนไก่ฟ้ามา 10 ชิ้น แล้วจะสอนวิธีแยกแยะมอนสเตอร์ให้"

มีผู้คนล้อมรอบมาเป็นจำนวนมา เพราะสอนสกิลสอดแนมให้ มันเป็นสกิลพื้นฐานของที่ใครก็ต้องใช้ การที่เขาจะต้องมาพูดประโยคซ้ำๆแบบนี้มันก็ชวนให้หลับไม่น้อยเหมือนกัน

"ไปรวบรวมขน..."

ในที่สุดเสี่ยวเฟิงก็แทรกตัวเข้าไปหาได้ เขาเห็นหน้านักล่าคนนั้นดูเบือ่โลกมาก คงเพราะต้องมาตอบคำตอบซ้ำๆนี่เนอะ

"เดี๋ยว! นักล่ามา เคยเห็นสิ่งนี้ไหม?"

เสี่ยวเฟิงพูดแทรกขึ้นมาพร้อมเอาซองธนูออกมา

"นี่ซองธนูที่ฉันทำเองนี่ ไปเอามาจากที่ไหน?"

นักล่าที่ก่อนหน้านี้ยังทำหน้าเบื่อโลกอยู่ตัวเด้งขึ้นมาทันที ดูสนใจซองธนูอันนี้มาก จนผู้เล่นรอบๆตกใจกันไปเป็นแถบๆ

"ผมเก็บมาจากในป่า เอามันมาจากหมาป่ายักษ์"

"ไอ้เด็กเวร! ฉันเตือนแล้วนะว่าอย่าเข้าไปในป่า! แต่เขาก็ยังเข้าไปเนี่ยนะ!"

มาดูกระวนกระวายมาก เขาพูดต่อไปว่า "พ่อหนุ่มเอาจริงๆนะ ซองธนูนี้เป็นของลูกชายฉัน เสี่ยวมามาเขาหายตัวเข้าไปในป่า ช่วยผมตามหาเขาได้ไหม? ไหนป่าอันตรายมาก หวังว่าคุณจะหาเขาพบนะ!"

"คุณได้รับภารกิจส่วนตัว: คำขอร้องจากนักล่า มา?"

"ยินดีครับ"

เขาไม่ได้สังเกตว่านี่เป็นภารกิจส่วนตัว เขาก็ยอมรับในทันที ในเกมนี้ภารกิจส่วนตัวนั้นเกิดขึ้นยากมากๆ เพราะอัตราการเกิดสุ่ม แต่รางวัลที่ได้รับจะมากกว่าภารกิจทั่วๆไป

"ขอบคุณมากพ่อหนุ่ม แต่ตอนนี้คุณไม่มีความสามารถในการสอดแนมมอนสเตอร์ ฉะนั้นผมจะถ่ายทอดวิชาของผมให้คุณ หวังว่ามันพอจะช่วยคุณได้นะ"

"คุณต้องการเรียนทักษะติดตัว 'วิชาสอดแนมขั้นสูง' ไหม?"

เสี่ยวเฟิงแปลกใจมาก ที่เขาได้รางวัลภารกิจมาก่อนที่จะทำเสร็จ มันเป็นวิชาที่ดีกว่าวิชาที่คนทั่วๆไปมีด้วยซ้ำ

"ยอมรับ!"

หลังจากเรียนสกิลได้ เขาก็จากไปทันที เขาได้ของมาแล้วก็ต้องทำงานให้เสร็จ เขามุ่งหน้าไปยังป่าทันที ภารกิจส่วนตัวเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีความแน่นอน ถ้าเขาชักช้าแล้วเสี่ยวมามาเกิดตายซะก่อน ภารกิจอาจจะล้มเหลวก็ได้