บทที่ 16 วาทศิลป์ของอวี้เสี่ยวกัน

บทที่ 16 วาทศิลป์ของอวี้เสี่ยวกัน

ถังซานออกจากห้องพักครูของเฟิงฮ่าวแล้วมุ่งตรงไปยังที่พักของอวี้เสี่ยวกันทันที

เดิมที เขาเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของอวี้เสี่ยวกันมาก

และความช่วยเหลือที่ได้รับมาตลอด ทำให้เขาเชื่อใจอวี้เสี่ยวกันอย่างสุดหัวใจ

ทว่า เรื่องราวที่ได้รับรู้จากเฟิงฮ่าวเมื่อครู่กลับทำลายความเชื่อมั่นของเขาจนย่อยยับ

เพราะการเข้ามาแทรกแซงของเฟิงฮ่าว ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างถังซานและอวี้เสี่ยวกันกลายเป็นเพียงหุ้นส่วนทางผลประโยชน์

ครั้งนี้มันควรจะพัฒนาไปได้ไกลกว่านั้น แต่เพราะคำพูดของเฟิงฮ่าว รอยร้าวขนาดใหญ่จึงเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ที่กำลังจะแน่นแฟ้นขึ้นทันที

ถังซานมาถึงหน้าห้องพักของอวี้เสี่ยวกันและผลักประตูเข้าไป

อวี้เสี่ยวกันที่กำลังนอนพักฟื้นอยู่ เมื่อเห็นถังซานเดินเข้ามาก็กล่าวด้วยความโล่งใจ "เสี่ยวซาน เจ้ามาหาข้าทำไม? ถ้าเฟิงฮ่าวมาเห็นเข้า มันจะไม่ดีนะ"

"ข้าไม่ได้มาเยี่ยมท่าน ข้ามีคำถามจะถามท่าน" ถังซานกล่าวเสียงเย็นชา

"เสี่ยวซาน เกิดอะไรขึ้น?" อวี้เสี่ยวกันสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่ผิดปกติของถังซาน

ถังซานยิงคำถามใส่ทันที "ข้าขอถามท่าน ทำไมท่านต้องปิดบังข้า? ทำไมท่านถึงรีบร้อนพาข้าไปดูดซับวงแหวนวิญญาณร้อยปีขยะๆ นั่น? เจตนาที่แท้จริงของท่านคืออะไรกันแน่?"

"อะไรนะ? รีบร้อนพาเจ้าไป? วงแหวนวิญญาณร้อยปีขยะ? เสี่ยวซาน นั่นมันวงแหวนวิญญาณที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเจ้าแล้วนะ เจ้าพูดว่ามันเป็นวงแหวนขยะได้อย่างไร?"

อวี้เสี่ยวกันถึงกับสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

ถังซานเพิ่งแยกจากเขาไปไม่นาน ทำไมถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?

"วงแหวนวิญญาณสี่ร้อยปี ข้าเองก็เคยคิดว่ามันสุดยอดมาก ฮ่ะๆ! แต่เมื่อกี้ข้าไปหาเฟิงฮ่าวมา เขาบอกข้าว่าสิ่งที่เหมาะกับข้าจริงๆ คือวงแหวนวิญญาณพันปี มันแค่ต้องการการฝึกฝนที่มากขึ้นเท่านั้น"

พูดจบ ถังซานก็จ้องเขม็งไปที่อวี้เสี่ยวกัน รอคอยคำตอบ

"เหลวไหล! ข้าวิจัยเรื่องวงแหวนวิญญาณมาตั้งกี่ปี เจ้าเด็กนั่นมันก็แค่พล่ามไปเรื่อย" อวี้เสี่ยวกันกล่าวอย่างโมโห

"พล่ามงั้นรึ? ข้าเห็นวงแหวนวิญญาณของเขามากับตา ท่านรู้ไหมว่ามันอายุกี่ปี?" ถังซานหัวเราะเยาะตัวเอง

เขาข้ามภพมายังโลกนี้ เดิมทีคิดว่าชีวิตใหม่จะน่าตื่นเต้นไร้ขีดจำกัด

เขาคิดว่าตัวเองจะเป็นตัวเอกของโลกใบนี้

ใครจะไปคาดคิดว่าจู่ๆ เฟิงฮ่าวจะโผล่มา ทำให้เขาดูเหมือนตัวตลกแบบนี้?

"กี่ปี?" อวี้เสี่ยวกันขมวดคิ้ว เริ่มสัมผัสได้ถึงความร้ายแรงของปัญหา

การที่จิตใจของถังซานสั่นคลอนรุนแรงขนาดนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องธรรมดา

"วงแหวนวิญญาณแรกกับวงแหวนที่สองของเขา ล้วนเป็นระดับหมื่นปีทั้งคู่ ข้าไม่รู้หรอกว่าวงแหวนที่สองอายุหมื่นปีกว่าเท่าไหร่ แต่สีของมันเข้มกว่าวงแหวนแรกมาก" ถังซานกล่าวอย่างหมดอาลัยตายอยาก

"หมื่น... หมื่นปี?" อวี้เสี่ยวกันพึมพำ ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้

เขาหยิกตัวเองแรงๆ เพื่อยืนยันว่าไม่ได้ฝันไป

เขาถามย้ำอีกครั้ง "เสี่ยวซาน มันเป็นหมื่นปีจริงๆ หรือ?"

"ข้ายืนยันได้ ข้าดูไม่ผิดแน่นอน ทำไม? ท่านวิจัยเรื่องวิญญาณยุทธ์มาตั้งหลายปี ท่านไม่รู้เรื่องนี้เลยรึ?" ถังซานกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

"เสี่ยวซาน ใจเย็นๆ ก่อน ข้ารู้เหตุผลว่าทำไมวงแหวนวิญญาณของเขาถึงเป็นระดับหมื่นปี" อวี้เสี่ยวกันพึมพำ

"เหตุผลคืออะไร?" ถังซานถาม

"น่าจะเป็นฝีมือของสำนักวิญญาณยุทธ์ แม้ข้าจะวิจัยเรื่องวิญญาณยุทธ์มานาน แต่ในสำนักวิญญาณยุทธ์ก็มีคนมากมายที่วิจัยเรื่องนี้เช่นกัน พวกเขากำลังหาวิธีดูดซับวงแหวนวิญญาณที่มีอายุขัยสูงขึ้น วงแหวนวิญญาณหมื่นปีคือเป้าหมายของพวกเขา หากไม่มีอะไรผิดพลาด เฟิงฮ่าวก็คือหนูทดลองของพวกมัน" อวี้เสี่ยวกันวิเคราะห์อย่างจริงจัง

"หนูทดลอง?"

"ใช่ หนูทดลอง และมันต้องมีอันตรายซ่อนเร้นมหาศาลแน่ หากไม่มีความเสี่ยง ทำไมถึงมีแค่เขาคนเดียวล่ะ? ร่างกายเขาต้องมีปัญหาอื่นซ่อนอยู่ ถ้าเจ้าเข้าใกล้เขาได้ ลองสังเกตดูว่าเขามีจุดไหนผิดปกติบ้าง"

"แล้ววงแหวนวิญญาณของข้า เหมาะกับข้าจริงๆ หรือ?"

"แน่นอนที่สุด! เอาอย่างนี้สิ! เจ้าไปที่สาขาสำนักวิญญาณยุทธ์แล้วลงทะเบียนเป็นวิญญาณจารย์เสีย เจ้าจะรู้คำตอบได้จากการสังเกตปฏิกิริยาของคนจากสำนักวิญญาณยุทธ์"

หลังจากสนทนากับอวี้เสี่ยวกัน ถังซานก็นิ่งเงียบไป

จิตใจของเขากำลังปั่นป่วนอย่างหนัก เขาได้รับผลกระทบทางจิตใจจากเฟิงฮ่าวรุนแรงเกินไป

เขามองอวี้เสี่ยวกันแล้วก้มหัวขอโทษ "ท่านอาจารย์ ข้าขอโทษ ข้าตื่นตระหนกเพราะวงแหวนวิญญาณหมื่นปีของเฟิงฮ่าวมากเกินไป"

"เสี่ยวซาน เดิมทีมีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่คิดจะบอกเจ้า แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าถ้าไม่พูด ข้ากลัวว่าเจ้าจะถูกเฟิงฮ่าวชักจูงไปในทางที่ผิดในอนาคต" อวี้เสี่ยวกันกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"ท่านอาจารย์ เชิญพูดมาเถิด" ถังซานกล่าวอย่างจริงจัง

"อดีตองค์สังฆราชถูกสังหารโดยบิดาของเจ้า คนของสำนักวิญญาณยุทธ์จะทำทุกวิถีทางเพื่อจัดการกับเจ้าและพ่อของเจ้า ดังนั้นอย่าหลงกลแผนการของคนอื่นง่ายๆ" อวี้เสี่ยวกันถอนหายใจ

"อะไรนะ? ท่านพ่อของข้า... สังหารอดีตองค์สังฆราช? ท่านพ่อเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์หรือ?" ถังซานรู้มาก่อนว่าพ่อของเขาน่าจะเก่งกาจ แต่ไม่คาดคิดว่าจะเก่งกาจถึงเพียงนี้

"ใช่! เสี่ยวซาน เจ้าจงจำไว้ ต่อให้วงแหวนวิญญาณแรกของเฟิงฮ่าวจะเป็นหมื่นปี แล้วมันจะทำไม? เจ้ามีวิญญาณยุทธ์คู่ เมื่อเจ้าฝึกฝนวิญญาณยุทธ์ทั้งสองพร้อมกันในอนาคต เขาจะไม่มีความหมายอะไรเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้า" อวี้เสี่ยวกันปลอบโยน

"ท่านอาจารย์ คำพูดของท่านวันนี้ช่วยคลายความกังวลในใจข้าจนหมดสิ้น ท่านอาจารย์วางใจเถอะ ข้าจะไม่หวั่นไหวไปกับเขาอีกแล้ว" ถังซานกล่าวอย่างหนักแน่น

พ่อของเขาเป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์ และพ่อก็เชื่อใจอวี้เสี่ยวกัน ดังนั้นเขาจึงไม่อาจตั้งข้อสงสัยในตัวอวี้เสี่ยวกันได้อีก

อีกอย่าง อวี้เสี่ยวกันพูดถูก เขามีวิญญาณยุทธ์คู่

ในจุดนี้ เฟิงฮ่าวย่อมเทียบเขาไม่ได้แน่นอนในอนาคต

เพราะอวี้เสี่ยวกันเคยบอกไว้ว่า เขาเป็นคนที่สามที่มีวิญญาณยุทธ์คู่เท่าที่เคยพบมา

หลังจากนั้น ถังซานก็เชื่อฟังคำแนะนำของท่านอาจารย์ใหญ่และไปลงทะเบียนเป็นวิญญาณจารย์ที่สาขาสำนักวิญญาณยุทธ์

ประการแรก เพื่อพิสูจน์ว่าวงแหวนวิญญาณของเขาแข็งแกร่งจริงหรือไม่ และประการที่สอง หลังจากลงทะเบียนแล้ว เขาจะได้รับเงินหนึ่งเหรียญภูตทองทุกเดือน

...

ในเวลาเดียวกัน

ภายในห้องพักครูของเฟิงฮ่าว

เฟิงฮ่าวกำลังหลับตาทำสมาธิ สัมผัสถึงทักษะวิญญาณที่สองจากแผนภาพไท่จี๋ของเขา

เขาเห็นแผนภาพไท่จี๋ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า และบนทั้งสองด้านของแผนภาพไท่จี๋ ร่างเงาเลือนรางของเขาปรากฏขึ้นสองร่าง

กลิ่นอายของร่างเงาเหล่านี้เหมือนกับตัวเขาเองอย่างน่าประหลาด

เมื่อโจมตีพร้อมกัน พลังวิญญาณและกระบวนท่าที่พวกมันใช้ก็เป็นของเขาเช่นกัน

ทักษะวิญญาณที่สองนี้มีชื่อว่า 'เงาสะท้อนหยินหยาง'

เงาสะท้อนหยินหยาง: สามารถสร้างร่างเงาออกมาสองร่างที่มีความแข็งแกร่งเท่าเทียมกับผู้ใช้ ร่างเงาทั้งสองสามารถใช้ความสามารถทุกอย่างของเขาได้ ยกเว้นตัวทักษะ 'เงาสะท้อนหยินหยาง' เอง

เมื่อเขายกเลิกทักษะวิญญาณ ร่างเงาก็จะสลายไปโดยอัตโนมัติ

ทักษะวิญญาณนี้จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามความก้าวหน้าของเขา

เพราะมันสามารถใช้ทุกอย่างได้ ยกเว้นเงาสะท้อนหยินหยาง

เฟิงฮ่าวเก็บทักษะวิญญาณ ร่างเงาทั้งสองสลายหายไปราวกับควัน

...

ความเร็วในการปรับตัวของถังซานทำให้เฟิงฮ่าวประหลาดใจเล็กน้อย

ไม่กี่วันต่อมา ก็เห็นถังซานฝึกฝนตามปกติ

นับตั้งแต่ถังซานกลับมาจากการหาวงแหวนวิญญาณ เขาก็มักจะมาขอคำชี้แนะจากเฟิงฮ่าวเป็นครั้งคราว เขาแสดงท่าทีนอบน้อมมาก ในขณะที่เฟิงฮ่าวก็จะแนะนำไปส่งๆ แล้วไล่เขากลับไป

เมื่อใดก็ตามที่ถังซานถามถึงวิธีฝึกฝนวิญญาณยุทธ์คู่ คำตอบของเฟิงฮ่าวจะเหมือนเดิมเสมอ: ฝึกหญ้าเงินครามที่มีอยู่ตอนนี้ให้ดีก่อน

เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว สองปีผ่านไปในชั่วพริบตา