บทที่ 16 จบ (สิ้นสุดดันเจี้ยนปราสาท)

บทที่ 16 จบ (สิ้นสุดดันเจี้ยนปราสาท)

ฉากเหตุการณ์เปลี่ยนไปอีกครั้ง แต่คราวนี้ทุกอย่างกลับคืนสู่ความเป็นจริง และเฉียวเจ๋อก็พบว่าตัวเองกลับมายืนอยู่ในห้องใต้หลังคาแล้ว

ทว่า 'โอเกอร์' กลับไม่อยู่ที่นั่น

เฉียวเจ๋อมองกระจกด้วยความงุนงง สงสัยว่านี่คือความฝันหรือไม่

แต่ภาพสะท้อนในกระจกไม่ใช่ตัวเขา แต่กลับเป็นชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งที่กำลังจ้องมองเขาอยู่

"เคเฟียร์?"

อีกฝ่ายพยักหน้าแล้วถามกลับ "คุณดูไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่เลยนะ?"

เฉียวเจ๋อยิ้ม "ฉันพอจะเดาได้คร่าวๆ อยู่แล้ว กะโหลกสีขาวนั่นคุณตั้งใจวางไว้เพื่อใบ้ให้ฉันรู้ แล้วก็แส้เส้นนั้นด้วย

คุณยังปล่อยศพสีขาวออกมาเพื่อเตือนฉัน

ฉันรู้สึกมาตลอดว่ามีใครบางคนคอยผลักดันเรื่องทั้งหมดนี้อยู่เบื้องหลัง นำทางให้ฉันไปพบความจริง

แค่ไม่คิดว่าจะเป็นคุณเท่านั้นเอง"

"คุณฉลาดมาก"

เคเฟียร์ยิ้ม จากนั้นก็เริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงเจือความเสียใจ "ตอนที่ผมรู้ตัวว่าเป็นแผนของบาทหลวง ผมก็ควบคุมร่างกายไม่ได้แล้ว มือของผมขยับไปเอง สลักวงเวททั้งหมดโดยอัตโนมัติ

โชคยังดีที่เป็นอัลวา

พอเห็นหน้าตาน่ารักของแก ความคิดที่จะต้องลงมือฆ่าลูกสาวตัวเองก็ปลุกสติสัมปชัญญะเฮือกสุดท้ายของผมขึ้นมา ผมเลยฝืนจบกระบวนการทั้งหมดด้วยการฆ่าตัวตาย

ความเสียใจของผมเข้าครอบงำปราสาทแห่งนี้ คิดว่าจิตวิญญาณคงไม่มีวันเป็นอิสระเพราะบาปที่ก่อไว้

แต่ผมไม่เคยคาดคิดเลยว่าคุณกับกลุ่มของคุณจะมาที่ปราสาท

ผมอุตส่าห์เอาของสารพัดไปขวางประตูหน้าปราสาทไว้ก่อนเริ่มพิธีกรรม แต่พวกคุณก็ยังดันทุรังบุกเข้ามา

ผมถึงขนาดเอาโครงกระดูกปลอมไปไว้ในห้องอัลวาเพื่อเตือนพวกคุณ แต่พวกคุณก็ยังไม่ยอมไป

เดิมทีผมไม่อยากให้ลูกสาวทำร้ายใครอีก แต่ผมแตะต้องคนเป็นไม่ได้ ก็เลยทำได้แค่ช่วยพวกคุณเท่าที่จะทำได้

แต่ไม่นึกเลยว่าจะมีคนแบบนั้นอยู่ในกลุ่มพวกคุณด้วย"

เฉียวเจ๋อรู้ว่าเขาหมายถึงหวังอีอี

"เขาตายไปแล้ว"

เฉียวเจ๋อพูด แต่เคเฟียร์ส่ายหน้า "หมอนั่นยังไม่ตาย เขายังอยู่ในห้องลับของผม"

เฉียวเจ๋อทำท่าจะลงไปชั้นล่างเพื่อจัดการให้เด็ดขาด แต่เคเฟียร์ห้ามไว้ "คุณไปไม่ทันหรอก ปราสาททั้งหลังกำลังจะสลายไปแล้ว"

รอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้นบนพื้นไม้ของห้องใต้หลังคา และทุกสิ่งรอบตัวก็เริ่มพังทลาย

เคเฟียร์มีสีหน้าจริงจัง มองไปที่เฉียวเจ๋อแล้วโค้งคำนับให้อย่างสุดซึ้ง "ผมขอมอบพรแห่งตระกูลเคเฟียร์ให้คุณ และขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ"

"ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย"

เคเฟียร์ส่ายหน้า

"ไม่หรอก คุณช่วยสลายความเคียดแค้นของอัลวาและความเสียใจของผม ตอนนี้เราจะได้ไปอยู่ด้วยกันในที่อื่นแล้ว"

ในกระจก เด็กหญิงหน้าตาน่ารักปรากฏตัวขึ้นข้างกายเคเฟียร์ เธอคืออัลวา

"ไปกันเถอะ"

เคเฟียร์พูดกับอัลวา

เงาร่างของทั้งสองค่อยๆ เดินห่างออกไปในกระจก โดยมีแสงสุดท้ายของดวงตะวันทอทาบลงบนแผ่นหลัง

ไกลออกไป มีหญิงสาวนางหนึ่งยืนรอให้พวกเขาเข้าไปหา

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของเฉียวเจ๋อ หญิงคนนั้นก็จับชายกระโปรงแล้วย่อตัวคำนับขอบคุณ เฉียวเจ๋อพยักหน้าตอบกลับไป

ทุกสิ่งรอบตัวเริ่มแตกสลาย รอยร้าวหลายสายปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ

โลกทั้งใบกำลังพังทลาย

ทันทีที่พื้นใต้เท้าของเฉียวเจ๋อแตกออกจนหมดสิ้น และเขากำลังจะร่วงหล่น แสงสีขาวก็เข้ามาห่อหุ้มร่างของเขาไว้

"ภารกิจเสร็จสิ้นก่อนกำหนด กำลังกลับสู่ชั้นฐานของหอคอย"

"เริ่มคำนวณรางวัล"

"คะแนนความคืบหน้าในการปลดล็อกโลกทัศน์: 100"

"คะแนนอัตราการรอดชีวิตของทีม: 28.57 (สองในเจ็ด)"

"คะแนนการมีส่วนร่วมรายบุคคล: 100"

"คะแนนผลงานรายบุคคล: 89"

"เนื่องจากมีพรสวรรค์ 'หมาป่าเดียวดาย' อัตราการรอดชีวิตของทีมจะไม่ถูกนำมาคำนวณในคะแนนรวม คะแนนรวมคือ —"

"96.33 ((100 + 100 + 89) / 3)"

"คะแนนรวมมากกว่า 95 คะแนน ได้รับรางวัลระดับสมบูรณ์แบบสำหรับลำดับสิบ"

"รางวัลแบ่งออกเป็น ระดับสมบูรณ์แบบ (มากกว่าหรือเท่ากับ 95), ระดับยอดเยี่ยม (มากกว่าหรือเท่ากับ 90), ระดับหนึ่ง (มากกว่าหรือเท่ากับ 80), ระดับสอง (มากกว่าหรือเท่ากับ 60), ระดับสาม (มากกว่าหรือเท่ากับ 40), ระดับสี่ (มากกว่าหรือเท่ากับ 20), และระดับห้า"

"ได้รับรางวัลระดับสมบูรณ์แบบสำหรับลำดับสิบดังต่อไปนี้:

หนึ่ง, แต้มสถานะฟรีสิบห้าแต้ม (แต้มไม่สามารถเก็บไว้ใช้ในดันเจี้ยนหน้าได้)

สอง, ทักษะลำดับสิบ: 'ผ่ากางเขน'

สาม, อาวุธลำดับสิบ: 'ดาบกางเขน'

สี่, หินพรสวรรค์หนึ่งก้อน

ห้า, หีบสมบัติระดับสมบูรณ์แบบสำหรับลำดับสิบหนึ่งใบ

หก, แต้มหอคอย: 5000 แต้ม"

"ได้รับรางวัลพิเศษ: วัตถุโบราณ"

[พรแห่งตระกูลเคเฟียร์]

ผลลัพธ์: ค่าโชคของคุณจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอย่างถาวร

คำอธิบาย: คำอวยพรที่จริงใจที่สุดจากตระกูลในยุคกลาง วัตถุโบราณชิ้นนี้ผูกมัดกับเฉียวเจ๋อและไม่สามารถดรอปได้

แสงสีขาวค่อยๆ จางลง เฉียวเจ๋อพบว่าตัวเองอยู่ในห้องที่มีผนังสีขาวบริสุทธิ์

"สรุปผลระบบเสร็จสิ้น เนื่องจากสถานะผู้มาใหม่ของคุณ หากมีข้อสงสัยใดๆ สามารถถามในใจได้และจะได้รับคำตอบตลอดเวลา"

หน้าจอโปร่งใสสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นในสายตา

เขามองดูรางวัลจากการสรุปผล และเพียงแค่คิด รางวัลทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าในห้อง

"ที่นี่ที่ไหน?"

"ภายใน 'เซฟเฮาส์' บนชั้นฐานของหอคอย คุณสามารถเทเลพอร์ตมายังเซฟเฮาส์ได้ตลอดเวลาขณะอยู่ในหอคอย เซฟเฮาส์มีฟังก์ชันดังนี้:

......

คู่มือแนะนำเบื้องต้นเกี่ยวกับหอคอยได้ถูกจัดเตรียมไว้ให้คุณแล้ว:

......"

รายการแนะนำยาวเหยียดตามมา เฉียวเจ๋อใช้เวลาอ่านอยู่นานเพื่อให้เข้าใจอย่างถ่องแท้

เพียงแค่คิด สัญลักษณ์ '+' ก็ปรากฏขึ้นหลังแผงค่าสถานะพื้นฐานของเขา

เฉียวเจ๋อยังไม่รีบร้อนอัปแต้มสถานะ แต่หยิบ 'ดาบกางเขน' ขึ้นมาพิจารณาก่อน

เขาไม่คิดเลยว่าอาวุธของหลี่เล่อจะกลายมาเป็นรางวัลให้เขา

แต่คำอธิบายของดาบกางเขนเปลี่ยนไปจากเดิมเล็กน้อย

[ดาบกางเขน]

คุณภาพ: ลำดับสิบ

เงื่อนไขการใช้งาน: ค่าจิตวิญญาณมากกว่าสิบ, ระดับลำดับมากกว่าหรือเท่ากับสิบ

ผลลัพธ์ที่ 1: เมื่อโจมตีวิญญาณร้าย จะเปลี่ยนเป็นความเสียหายประเภทชำระล้าง มีผลในการยับยั้ง

ผลลัพธ์ที่ 2: ความเสียหายเพิ่มขึ้นสองเท่าเมื่อผู้ใช้อยู่ในสภาวะปางตาย

ผลลัพธ์ที่ 3: ความเสียหายเพิ่มขึ้นเมื่อผู้ใช้มีความเชื่อมั่นที่แข็งแกร่ง

ผลลัพธ์พิเศษ: ผู้ใช้ได้รับพรจากหลี่เล่อผู้ล่วงลับ ซึ่งจะช่วยบำรุงจิตใจของผู้ใช้

โดยปกติจะอยู่ในรูปของไม้กางเขน เมื่อถือไม้กางเขน ความเร็วในการฟื้นฟูมานาจะเพิ่มขึ้น

เฉียวเจ๋อยกดาบกางเขนขึ้นกวัดแกว่งดู พบว่ามันใช้งานได้คล่องมืออย่างน่าประหลาด

เพียงแค่คิด ดาบกางเขนก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นไม้กางเขน คมมีดหายไปกลายเป็นไม้กางเขนที่เรียบง่ายและหนักแน่น

มีรูปสลักพระเยซูอยู่บนนั้น ดูไม่ต่างจากไม้กางเขนที่พวกบาทหลวงถือกันเลย

เมื่อถือมันไว้ ความรู้สึกสงบก็ค่อยๆ แผ่ซ่านเข้ามาในใจ แต่เนื่องจากมานาของเขายังเต็มเปี่ยม เขาจึงยังไม่เห็นผลของเอฟเฟกต์พิเศษอย่างชัดเจน

ดาบกางเขนหายไปจากมือและไปโผล่ใน 'มิติระบบ'

มิติระบบคือความสามารถที่ผู้มาใหม่ได้รับหลังจากผ่านดันเจี้ยนแรก ลำดับสิบจะได้รับพื้นที่สิบลูกบาศก์เมตรที่สามารถเรียกใช้ได้ตลอดเวลา

เฉียวเจ๋อมองไปที่รางวัลอีกชิ้น:

[ผ่ากางเขน]

คุณภาพ: ลำดับสิบ

ความชำนาญ: ความสำเร็จขั้นต้น

เงื่อนไขการเปิดใช้งาน: ค่ากายภาพมากกว่า 20

ผลลัพธ์กดใช้: ใช้มานายี่สิบหน่วยเพื่อปล่อยแสงดาบกางเขนที่มีพลังทำลายล้างสูงไปข้างหน้า

เมื่อใช้ร่วมกับอาวุธเฉพาะอย่างดาบกางเขน ความเสียหายและระยะโจมตีจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และสามารถปล่อยการโจมตีที่รุนแรงกว่าเดิมได้โดยใช้มานาสี่สิบหน่วย

หมายเหตุ: ความเสียหายพื้นฐานของทุกทักษะขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น องศา แรงส่ง ค่ากายภาพและค่าจิตวิญญาณของผู้ร่าย ความชำนาญ ระดับลำดับ และอื่นๆ

ผลลัพธ์ติดตัว: ทักษะดาบของคุณได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมาก

เงื่อนไขโหดมาก

โชคดีที่ก่อนหน้านี้เฉียวเจ๋อไม่ได้กระจายแต้มสถานะให้ค่ากายภาพและจิตวิญญาณเท่าๆ กัน ไม่อย่างนั้นเขาคงใช้ทักษะนี้ไม่ได้แน่

เขาจัดสรรแต้มสถานะสิบแต้มให้กับค่ากายภาพ และอีกห้าแต้มให้กับค่าจิตวิญญาณ

เพราะค่ากายภาพหมายรวมถึงคุณภาพร่างกายทั้งหมดของเขา ไม่ว่าจะเป็นพละกำลัง ความเร็ว แรงระเบิด ความอึด และอื่นๆ

"ค่ากายภาพถึง 22 แต้ม ค่าจิตวิญญาณถึง 19 แต้ม"

ร่างกายของเขาเริ่มส่งเสียงลั่นกรอบแกรบ เฉียวเจ๋อหลับตาลง กล้ามเนื้อของเขากำลังฉีกขาดและสร้างตัวใหม่ ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขายืนแทบไม่อยู่

ในที่สุด การเปลี่ยนแปลงจากการอัปแต้มสถานะก็สิ้นสุดลง

เขารู้สึกว่าร่างกายเปี่ยมไปด้วยพลังและความเบาสบาย สมองปลอดโปร่ง ความคิดชัดเจนขึ้น

นี่คือความรู้สึกที่ได้รับจากการเพิ่มค่ากายภาพ เขารู้สึกเหมือนสามารถสู้กับคนห้าคนพร้อมกันได้สบายๆ ในตอนนี้

และนี่ไม่ใช่ภาพลวงตา

ค่ากายภาพ 22 แต้ม หมายถึงการมีทั้งความอึด พละกำลัง ความเร็ว และแรงระเบิด มากกว่าผู้ใหญ่ทั่วไปถึงสองเท่า...

นี่คือการเพิ่มขึ้นสองเท่าแบบรอบด้าน ไม่ใช่แค่ด้านใดด้านหนึ่ง ซึ่งหมายถึงการโจมตีที่เหนือชั้นกว่าอย่างสิ้นเชิง

แค่ปฏิกิริยาตอบสนองที่เร็วกว่าสองเท่าก็เพียงพอให้เขาหลบการโจมตีของคนทั่วไปได้อย่างง่ายดายแล้ว

สิ่งนี้ต่างจากการฝึกฝนเฉพาะทางในโลกแห่งความจริง การจัดสรรค่าสถานะของระบบทำให้ค่ากายภาพสมดุลไปทั่วทั้งร่างกาย ทำให้เขากลายเป็นยอดมนุษย์ที่เก่งรอบด้านอย่างแท้จริง