ตอนที่ 21ศึกสายเลือดและการเผชิญหน้าที่คาดไม่ถึง
ตอนที่ 21ศึกสายเลือดและการเผชิญหน้าที่คาดไม่ถึง
ทว่าวันนี้ วินซ์กลับโดนเขาอัดจนปางตาย
ด้วยนิสัยของดอม นี่คือความผิดร้ายแรง
ขณะที่คิด ฮันเตอร์ ซุน ก็เผลอหัวเราะเบาๆ
เขามีระบบความเชี่ยวชาญ ทักษะหลายอย่างสามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็วด้วยเงิน
ภารกิจเร่งด่วนตอนนี้ไม่ใช่การพยายามญาติดีกับยอดมนุษย์รักครอบครัวคนนั้น
"การหาเงินสำคัญที่สุด!"
คิดได้ดังนั้น ฮันเตอร์ ซุน ก็รีบเดินเข้าบ้าน
เขาต้องคิดหาทางหาเงินก้อนโตในเวลาสั้นที่สุดอย่างจริงจังเสียแล้ว
...
ที่บ้านของเลตตี้ ดอมจ้องมองมีอา น้องสาวที่นั่งกระสับกระส่ายอยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเรียบเฉย
มีอาหลบสายตาพี่ชาย สายตาของเธอเหลือบไปมองเลตตี้อย่างตัดพ้อ
แต่เลตตี้กลับยักไหล่ให้เธออย่างจนปัญญา แล้วหันไปเล่าเรื่องมีอาให้แฟนหนุ่มฟัง
หลังจากเลิกงานตอนบ่าย ดอมก็แวะมาหา
เลตตี้เห็นสองพี่น้องก็ไม่ได้พูดอะไร
แต่ด้วยความที่คบกับดอมมานาน เธอสังเกตเห็นเส้นเลือดที่ปูดโปนบนหน้าผากเขา จึงรู้ดีว่าตอนนี้เขากำลังโกรธจัด
"บ้าเอ๊ย!" เลตตี้จำต้องเป็นฝ่ายเริ่มทำลายบรรยากาศตึงเครียดระหว่างพี่น้อง
"มีอาโตแล้วนะ เธอมีความคิดเป็นของตัวเอง"
สายตาเย็นชาของดอมกวาดมองเลตตี้
จากนั้นเขาก็ถามเสียงห้วนด้วยความหงุดหงิด "แล้วไง?"
"ผู้ชายดีๆ รอบตัวฉันมีตั้งเยอะแยะ ต่อให้ไม่เลือกวินซ์ ทำไมต้องไปเลือกไอ้เด็กจีนนั่นด้วย?"
"นอกจากหน้าตาพอไปวัดไปวาได้แล้ว ร่างกายอ่อนปวกเปียกแบบนั้นจะปกป้องเธอได้เรอะ?"
ได้ยินแบบนั้น มีอาก็ของขึ้นทันที
"ดอม พี่มีอคติเกินไปแล้วนะ"
"ฮันเตอร์ดีกว่าพี่ตั้งเยอะ เมื่อวานเขาทำฉันไม่ได้นอนทั้งคืน อึดกว่าตอนพี่อยู่กับพี่เลตตี้ตั้งเยอะ"
เลตตี้หน้าแดงแปร๊ด หันขวับไปถลึงตาใส่มีอา
มีอารู้ตัวทันทีว่าปากไวพูดไม่คิด ก็เธอเพิ่งจะเป็นสาวเต็มตัวหมาดๆ นี่นา
แม้หน้าจะแดงด้วยความอาย แต่เธอก็ยังจ้องตาสู้พี่ชายไม่ลดละ
"พี่ก็รู้ว่าฉันไม่ชอบวินซ์ แล้วทำไมถึงปล่อยให้เขาตามรังควานฉันอยู่ได้?"
"ถ้าไม่ได้โตมาด้วยกัน ฉันคงนึกว่าวินซ์เป็นน้องชายพี่ แล้วฉันเป็นลูกคนอื่นไปแล้ว"
ดอมแปลกใจที่มีอาดูเหมือนจะแอบได้ยินเรื่องบนเตียงของเขากับเลตตี้ แต่เขาก็ไม่ได้โกรธ
เขารู้สภาพร่างกายและความสามารถของตัวเองดี
ไม่อยากจะเชื่อว่าไอ้หนุ่มจีนวัย 18 หมาดๆ ที่สูงโปร่งแต่ตัวผอมแห้งนั่น จะมีน้ำยาดีกว่าเขา
เพราะคิดว่ามีอาแค่คุยโม้ทับถมแฟนตัวเอง ดอมเลยเผลอยิ้มมุมปากออกมานิดหนึ่ง
เขามองมีอาที่กำลังโกรธจัด น้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิมมาก
"ฉันไม่เคยสนับสนุนหรือให้ท้ายวินซ์เรื่องจีบเธอเลยนะ แค่หมอนั่นชอบเธอ แล้วเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธเสียงแข็ง ฉันเลยไม่ได้ห้าม"
"ถ้าไม่ชอบ ทำไมไม่บอกมันไปตรงๆ ล่ะ?"
มีอาโกรธจนลุกพรวดขึ้นยืน
เมื่อคืนจัดหนักไปหน่อย พอขยับตัวแรงๆ ก็เลยปวดร้าวไปทั้งตัว
ขาอ่อนแรงจนต้องทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอีกรอบ
แม้ในใจจะแอบด่า ฮันเตอร์ ซุน ว่าเมื่อคืนเขาไม่ใช่คนแน่ๆ
แต่โอกาสที่จะได้เปิดอกคุยกับพี่ชายแบบนี้หาได้ยาก มีอาจะไม่ยอมปล่อยผ่านไปง่ายๆ
"พี่คิดว่าฉันไม่บอกเหรอ?"
"ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขามาจีบฉันเมื่อสองปีก่อน จนถึงตอนนี้..."
"ฉันปฏิเสธวินซ์ไปไม่ต่ำกว่าห้าสิบครั้งแล้ว"
หน้าอกของมีอากระเพื่อมขึ้นลงด้วยแรงอารมณ์ ใบหน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม
ตอนนี้เธอหน้าแดงเพราะความโกรธ
เธอมองดอมที่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วขึ้นเสียงดังกว่าเดิม "เขาชอบอ้างชื่อพี่ บอกว่าพี่ก็เชียร์ให้เขาจีบฉัน"
"แล้วเขาก็เคยลวนลามฉันต่อหน้าพี่ตั้งหลายครั้ง"
"แต่ตอนที่ฉันทำเมินเขา พี่ทำอะไรอยู่ ดอม?"
"พี่หัวเราะชอบใจอยู่ข้างๆ ไง!"
"พี่อาจจะไม่ได้สนับสนุน แต่พี่ก็ไม่ห้าม วินซ์เลยทึกทักเอาเองว่าพี่เห็นดีเห็นงามด้วย แล้วยิ่งรุกหนักกว่าเดิม"
"รวมฮันเตอร์คราวนี้ด้วย เขาหาเรื่องคนอื่นเพราะฉันมาอย่างน้อยเจ็ดสิบครั้งแล้ว"
"ส่วนใหญ่ก็แค่ลูกค้าที่มาซื้อแซนด์วิชที่ร้านกาแฟแค่นั้นเอง"
เลตตี้ที่เคยยิ้มแย้มเริ่มขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังเรื่องราว
เธอเพิ่งตระหนักว่ามีอาอาจจะพูดความจริง
ดอม แฟนหนุ่มของเธอไม่เคยสนับสนุนให้วินซ์จีบมีอา แต่ก็ไม่เคยห้ามปราม
อย่างที่มีอาบอก วินซ์เคยลวนลามเธอต่อหน้าพวกเขาหลายครั้ง
แถมยังหาเรื่องผู้ชายที่เข้ามาคุยกับมีอาต่อหน้าต่อตาพวกเขาด้วย
ตอนนั้นพวกเขาก็แค่ขำๆ กันไป
แม้ผู้ชายส่วนใหญ่ที่เข้ามาหามีอา จะเป็นแค่อย่างที่มีอาบอก คือมาซื้อแซนด์วิชจริงๆ ก็เถอะ
สมัยวัยรุ่น พ่อของดอมเสียชีวิตเพราะดัดแปลงรถแข่งผิดกฎหมายไปลงแข่ง
หลังจากออกจากคุกในอีกสองปีต่อมา เขาก็ไล่น้องชายออกจากบ้านและเลี้ยงดูมีอามาตามลำพัง
ด้วยสองมือเปล่า เขาสร้างอิทธิพลจนมีที่ยืนในลอสแอนเจลิส หรือแม้แต่ในแคลิฟอร์เนีย
ถ้าเขาไม่มีสมองจริงๆ ป่านนี้คงโดนตำรวจแคลิฟอร์เนียซิวตัวเข้าคุกไปนานแล้ว ข้อหาปล้นรถบรรทุกนับสิบครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ดังนั้น พอมือาเล่าความอัดอั้นตันใจตลอดหลายปีที่ผ่านมาอย่างเกรี้ยวกราด...
ดอมก็รู้ทันทีว่าน้องสาวโดนวินซ์รังควานอย่างหนักจริงๆ
ส่วนเขา เลตตี้ และคนอื่นๆ ก็อ้างว่ารักและเป็นห่วงน้องสาว
แต่ในความเป็นจริง กลับกลายเป็นการให้ท้ายวินซ์ให้รังควานเธอหนักขึ้นไปอีก
พอคิดได้แบบนี้ แม้ดอมจะเป็นคนหน้าตายไร้อารมณ์ แต่เขาก็...
ตอนนี้อดรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่ได้
ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงไม่หยุด
เห็นได้ชัดว่ามีคำพูดจุกอยู่ที่คอ เขาอยากจะขอโทษมีอา
แต่ด้วยทิฐิและความเป็นพี่ใหญ่
ดอมเลยพูดคำขอโทษน้องสาวไม่ออก
เลตตี้เหลือบมองแฟนหนุ่มที่จู่ๆ ก็เงียบกริบ!
ทั้งคู่รู้ใจกันดี และเข้าขากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เห็นดังนั้น เธอจึงรีบเข้าไปกอดปลอบมีอาที่กำลังโกรธ
ขณะที่ใช้ตัวบังสายตามีอา เธอก็ขยับปากส่งซิกให้แฟนหนุ่ม
ดอมเข้าใจทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามปกติ "วินซ์จะไม่มารบกวนเธออีก เดี๋ยวฉันจะให้มันมาคุยให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้แหละ"
"แล้วฮันเตอร์ล่ะ!"
หัวของมีอาซบอยู่กับอกเลตตี้ แต่เธอก็ยังเป็นห่วงความปลอดภัยของแฟนหนุ่ม
ดอมพยักหน้า "วินซ์น่าจะไปหาหมอนั่นแล้ว ไม่ต้องห่วง ฉันจะบอกให้วินซ์เบามือหน่อย"
ปากบอกว่าเป็นพี่ชายที่แสนดีเหมือนพ่อ แต่ในใจลึกๆ เขาก็ยังหมั่นไส้ไอ้หนุ่มจีนที่กล้ามาพรากความบริสุทธิ์ของน้องสาวเขาไปอยู่ดี
"ดอม!" มีอาเข้าใจความหมายของเขา กำลังจะอ้าปากเถียง
แต่ก็รู้สึกว่าเลตตี้ที่กอดเธออยู่ จู่ๆ ก็กอดแน่นขึ้น
จากนั้น หัวของมีอาก็ถูกกดให้จมลงไประหว่างหน้าอกของเลตตี้
ขณะที่มีอากำลังจะดิ้นรนขัดขืน ก็ได้ยินเสียงกระซิบของเลตตี้ข้างหู "ถ้าไม่อยากให้ไอ้หนุ่มนั่นโดนหนักกว่าเดิม ก็ปล่อยให้ดอมระบายอารมณ์หน่อยเถอะ"
ได้ยินแบบนั้น มีอาก็หยุดดิ้น
แต่เธอก็ยังอดเป็นห่วง ฮันเตอร์ ซุน ไม่ได้
ยังไงซะ มีอาก็เคยสัมผัสความป่าเถื่อนและโหดร้ายของวินซ์มากับตัว
เหตุผลสำคัญที่ทำให้เธอต้องลาออกจากโรงเรียนกลางคันก็มาจากเรื่องนี้แหละ
ตอนที่มีอายังเรียนอยู่ มีเพื่อนผู้ชายร่วมชั้นคนหนึ่งมาแอบชอบและพยายามจีบเธอ
วินซ์รู้เรื่องเข้า วันหนึ่งหลังเลิกเรียน เขาไปดักรอหน้าโรงเรียนแล้วกระทืบเด็กคนนั้น
ไม่เพียงแต่ทำซี่โครงหักไปหลายซี่ แต่ยังขับรถพุ่งชนรถของครอบครัวเด็กคนนั้นจนเกือบเกิดอุบัติเหตุใหญ่
สุดท้าย ฝ่ายนั้นก็ไปฟ้องโรงเรียนและแจ้งความ
ทางฝั่งวินซ์ แม้ดอมจะช่วยเคลียร์ปัญหาให้ทุกอย่าง
แต่เพราะเหตุการณ์นี้ มีอาเลยต้องทนรับแรงกดดันและการถูกกีดกันกลั่นแกล้งสารพัดในโรงเรียน
สุดท้ายเธอจำต้องลาออก และออกจากโรงเรียนทั้งที่ยังไม่จบมัธยมปลาย
ดังนั้น พอรู้ว่าวินซ์อาจจะไปหา ฮันเตอร์ ซุน
หัวใจของมีอาก็เต้นรัวด้วยความหวาดกลัว
แม้เมื่อเช้า ฮันเตอร์ ซุน จะให้คำมั่นสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะ ดูไม่กลัววินซ์เลยสักนิด
ตอนนี้มีอาได้แต่ภาวนาให้ปากของเขาเก่งเหมือนลีลาเมื่อคืน
ดอมไม่รู้ความคิดของมีอา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรหาวินซ์
รออยู่พักใหญ่ ปลายสายก็ยังไม่รับ
ดอมโทรซ้ำอีกครั้ง จนกระทั่งครั้งที่สาม ปลายสายถึงกดรับ
เขากำลังจะอ้าปากพูด ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงดังมาจากปลายสาย
"ที่นี่โรงพยาบาลเอกชนแม็กซ์เวลล์ค่ะ สวัสดีค่ะ คุณเป็นญาติเจ้าของเบอร์นี้หรือเปล่าคะ?"
ดอมชะงักไปครู่หนึ่งก่อนตอบ "ผมเป็นเพื่อนเขา เกิดอะไรขึ้นกับวินซ์เหรอครับ?"
เสียงผู้หญิงปลายสายตอบกลับทันที "ใช่ค่ะ"
"ดูเหมือนเพื่อนของคุณจะถูกคนร้ายไม่ทราบกลุ่มทำร้ายร่างกายค่ะ"
"ตอนที่เราไปถึงหลังจากได้รับแจ้งเหตุ เขาก็หมดสติไปแล้ว"
"จากการวินิจฉัยของทางโรงพยาบาล เขาซี่โครงหัก กระดูกแขนหัก และกระดูกสะบักร้าว รวมทั้งหมดสิบเจ็ดแห่งค่ะ"
"นอกจากนี้ ใบหน้ายังได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกด้วย"
"ถ้าสะดวก รบกวนช่วยแจ้งญาติและจัดคนมาเยี่ยมที่โรงพยาบาลด้วยนะคะ"
"แม้คนไข้จะพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่อาการก็ยังน่าเป็นห่วงค่ะ"
"ทางที่ดีควรแจ้งบริษัทประกันและเตรียมตัวมาเฝ้าไข้นะคะ"