ตอนที่ 17 ความกังวลของมีอา

ฉันถือถังน้ำแข็งเข้าไปข้างใน

ฮันเตอร์ ซุน เดินตามหลังเธอเข้ามา ทันทีที่เข้าห้อง เขาก็ปิดประตูแล้วล็อกกลอนจากด้านในอย่างเงียบเชียบ

มีอาวางเตาบาร์บีคิวกับถ่านไว้ข้างๆ แบบส่งๆ แล้วยกถังน้ำแข็งขึ้นถามว่า "ฮันเตอร์ เอาปลาไว้ไหน?"

"มา ผมจัดการเอง!"

ฮันเตอร์ ซุน รับถังน้ำแข็งจากมือเธอ จังหวะที่ปลายนิ้วสัมผัสหลังมือของมีอา เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าสาวน้อยลูกครึ่งตรงหน้าสั่นสะท้านเล็กน้อย

จากนั้นเขาเปิดตู้เย็นช่องล่าง

ดึงลิ้นชักช่องฟรีซที่ว่างอยู่ออกมา แล้วหยิบปลาสองตัวยัดใส่เข้าไป

"คุณไปล้างตัวเถอะ กลิ่นคาวปลายังแรงอยู่เลย"

ฮันเตอร์ ซุน วางถังน้ำแข็งไว้ข้างๆ แล้วหันไปพูดกับมีอา

มีอาพยักหน้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

ฟังเสียงน้ำไหลซู่ซ่า ฮันเตอร์ ซุน อดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่ชายหาดเมื่อตอนกลางวัน

ตอนที่เขาทาครีมกันแดดให้มีอา สัมผัสถึงส่วนเว้าส่วนโค้งอันเย้ายวนของเธอ

'สาวฝรั่งวัยสิบแปดนี่คือช่วงพีคที่สุดของชีวิตจริงๆ สินะ'

ผู้หญิงตะวันตกโตเร็วกว่าผู้หญิงตะวันออก แต่ก็ร่วงโรยเร็วกว่าเช่นกัน

ผู้หญิงเอเชียวัยห้าสิบหกสิบปีหลายคน แค่แต่งตัวนิดหน่อยก็ยังดูดีมีเสน่ห์

ในทางกลับกัน ผู้หญิงฝรั่งหลายคน แค่อายุสามสิบกว่าก็เริ่มดูเหมือนป้าแก่ๆ แล้ว

ได้แต่บอกว่าแต่ละฝ่ายก็มีดีคนละแบบ

มัวแต่คิดเพลินๆ มีอาก็ล้างตัวเสร็จแล้วเดินออกมา

"ฮันเตอร์ ฉันเรียบร้อยแล้ว"

ฮันเตอร์ ซุน พยักหน้า มือเขาที่เพิ่งจับปลามายังมีกลิ่นคาวคลุ้ง

เขารีบเดินเข้าห้องน้ำไปล้างเนื้อล้างตัวบ้าง

ด้านหลัง มีอาอ้าปากจะพูด

เธอตั้งใจจะขอตัวกลับ แต่ไม่รู้ทำไม คำพูดมันถึงจุกอยู่ที่คอ พูดไม่ออกสักที

'เอาไว้ก่อนแล้วกัน ขืนกลับช้ากว่านี้ ดอมคงอาละวาดอีกแน่'

ภาพใบหน้าของวินซ์ผุดขึ้นมาในหัวโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

ผู้ชายที่คอยตามรังควานเธอมาตั้งแต่อายุสิบห้าสิบหก สร้างความทรงจำแย่ๆ ให้เธออย่างไม่ต้องสงสัย

หยาบคาย ขี้โมโห และป่าเถื่อน

เพราะความถ่อยและการคุกคามของวินซ์ ทำให้มีอาในช่วงวัยรุ่นแทบไม่มีเพื่อนผู้ชายรุ่นเดียวกันเลย จนกระทั่งมาเจอ ฮันเตอร์ ซุน

เธอเกลียดวินซ์เข้าไส้ เคยบ่นให้พี่ชายฟังก็หลายครั้ง

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือเสียงหัวเราะแห้งๆ และคำถามปัดๆ ไปที

นานวันเข้า มีอาก็ถอดใจ

เธอรู้สึกเหมือนนกในกรงมาตลอด

และคนที่ขังเธอไว้ ก็คือพี่ชายแท้ๆ ของเธอนั่นเอง

ฮันเตอร์ ซุน อาบน้ำเสร็จอย่างรวดเร็ว แล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ

"เย็นนี้อยากกินอะไร มีอา?"

"ช่วงนี้ผมเพิ่งหัดทำอาหารจีนเมนูใหม่ๆ มาสองสามอย่าง สนใจลองชิมมั้ย?"

เขาเอ่ยชวนสาวสวยลูกครึ่งตรงหน้าให้อยู่ทานมื้อเย็นด้วยกัน

มีอาส่ายหน้า "ไม่ล่ะ ฮันเตอร์ ฉันต้องกลับแล้ว"

"ถ้าดึกกว่านี้ ดอมต้องโกรธอีกแน่"

พูดจบ มีอาไม่รู้ทำไม จู่ๆ ก็รู้สึกผิดหวังเล็กๆ

เธอมองหน้าหนุ่มลูกครึ่งจีนสุดหล่อตรงหน้า แล้วฝืนยิ้ม โบกมือลา

จากนั้นก็หันหลังเตรียมเดินจากไป

แต่ไม่คาดคิด ทันทีที่เธอหันหลังกลับ...

มีอาสัมผัสถึงไออุ่นที่มือขวา มือใหญ่หนาคว้ามือเธอไว้แน่น

เธอหันกลับมาโดยสัญชาตญาณ เห็น ฮันเตอร์ ซุน เข้ามาประชิดตัวเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

มือที่กุมมือเธออยู่ คือมือของเขานั่นเอง

"กลับช้าหน่อยได้ไหม?"

หนุ่มลูกครึ่งจีนสุดหล่อเบื้องหน้ามองเธอด้วยสายตาร้อนแรง

มีอาเห็นเปลวไฟลุกโชนในดวงตาคู่นั้นอย่างชัดเจน ราวกับต้องการจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว

ชั่วขณะนั้น เธอรู้สึกคอแห้งผาก

กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ "ฉัน..."

แต่ทันทีที่อ้าปาก ใบหน้าของชายหนุ่มก็เคลื่อนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

เป้าหมายคือริมฝีปากสีแดงสดของเธอ

ทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน มีอารู้สึกเหมือนมีระเบิดตูมตามในหัว

สมองหยุดสั่งการ มือไม้และแขนขาอ่อนแรงไปหมด

ร่างกายร้อนวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อริมฝีปากผละออกจากกัน เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มก็กระซิบข้างหู

"กลับช้าหน่อยได้ไหม?"

น้ำเสียงนั้นช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน ราวกับมีเวทมนตร์สะกดใจ

มีอารู้สึกเหมือนร่างกายไม่ได้เป็นของตัวเองอีกต่อไป

เธอเผลอพยักหน้าเบาๆ อย่างลืมตัว!

จากนั้น ก็สัมผัสได้ถึงท่อนแขนแข็งแรงที่โอบรัดเอวแล้วยกตัวเธอขึ้นลอยหวือ

พายุแห่งความปรารถนาโหมกระหน่ำในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ แห่งนี้ในไม่ช้า

...

เคยได้ยินคนพูดกันบ่อยๆ ว่า!

สาวตะวันออกอ่อนหวาน รักเดียวใจเดียว ส่วนสาวตะวันตกนั้นร้อนแรงดั่งไฟ

ในชาติก่อน ฮันเตอร์ ซุน มัวแต่สาละวนอยู่กับภาระหนี้สินบ้าน รถ และการแต่งงาน

เลยไม่เคยได้สัมผัสทั้งความงามของสาวตะวันออกและเสน่ห์ของสาวตะวันตก

แต่ไม่นึกเลยว่า หลังจากข้ามมิติมาได้ไม่ถึงเดือน

เขาจะมีวาสนาได้ลิ้มรสความเร่าร้อนของสาวตะวันตกเข้าให้แล้ว

"อืมมม?!"

เสียงครางงัวเงียปลุกให้เขาตื่น ทั้งที่จริงๆ เขาตื่นมาครึ่งค่อนวันแล้ว

ฮันเตอร์ ซุน ที่กำลังนอนชื่นชมความงามของหญิงสาวในอ้อมกอด หลุดจากภวังค์ทันที

เขาสังเกตเห็นขนตายาวงอนของมีอาสั่นไหวน้อยๆ

รู้ทันทีว่าสาวน้อยลูกครึ่งที่แทบจะคลั่งรักกันจนถึงเช้ามืดเมื่อคืนกำลังจะตื่นแล้ว

เขาอดใจไม่ไหว ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากมีอาเบาๆ

ทันใดนั้น สาวน้อยในอ้อมกอดก็ลืมตาคู่สวยขึ้น

ใบหน้าหล่อเหลาของ ฮันเตอร์ ซุน สะท้อนชัดอยู่ในดวงตาสีอำพันคู่นั้น

"อรุณสวัสดิ์ มีอา!"

ฮันเตอร์ ซุน ยิ้มและทักทายเสียงนุ่ม

"อรุณสวัสดิ์ ฮันเตอร์!"

มีอาตอบกลับอย่างสง่างาม แล้วจุ๊บหน้าผาก ฮันเตอร์ ซุน เบาๆ

เห็นได้ชัดว่าสาวสวยลูกครึ่งคนนี้ไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเลย

แต่ทว่า พอจะลุกขึ้น เธอก็รู้สึกแขนขาอ่อนแรงไปหมด

เมื่อคืนหนักหน่วงไปหน่อย วัยรุ่นหนุ่มสาวมักจะอยากรู้อยากเห็นในเรื่องที่ไม่เคยลองเสมอ

แก้มของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง มีอาเห็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่มบนหน้า ฮันเตอร์ ซุน

เธอก็ทุบอกเขาเบาๆ อย่างหมั่นไส้ทันที

"นายซวยแน่!"

เธอบ่นอุบ แต่เสียงกลับดูออดอ้อนมากกว่า

"ดอมฆ่านายแน่!"

"ไม่สิ!"

"วินซ์ต่างหากที่จะมาเอาเรื่องนาย!"

มีอาไม่รู้ว่าเมื่อคืนผีห่าซาตานตนไหนเข้าสิง

จู่ๆ สติสตังก็กระเจิดกระเจิง ลืมเรื่องกลับบ้านไปเสียสนิท

และเผลอมอบครั้งแรกให้กับหนุ่มลูกครึ่งจีนที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้งไปเฉยเลย

แต่มีอาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

ยังไงซะ อีกฝ่ายก็หล่อเหลาเอาการ แถมทำอาหารอร่อยเหาะ

ยิ่งไปกว่านั้น จากประสบการณ์เมื่อคืนและเช้านี้ ลีลาของเขาก็เด็ดดวงใช่ย่อย

น่าทึ่งกว่าเรื่องที่เธอเคยแอบได้ยินพี่ชายกับพี่สะใภ้เลตตี้คุยโม้กันเสียอีก

คิดๆ ดูแล้ว หมอนี่ก็เป็นตัวเลือกแฟนหนุ่มที่ไม่เลวเลยทีเดียว

สายตาของ ฮันเตอร์ ซุน ลุกโชนขึ้นเมื่อเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอันงดงามขณะที่เธอลุกขึ้น

เขาไม่สนใจความกังวลของมีอาเลยสักนิด

"ก็ให้พวกมันมาสิ!"

"ไม่ต้องห่วง ผมเอาอยู่"

ช่วงแรกๆ ที่เพิ่งมาถึง เขาอาจจะยังหวาดระแวงดอมกับวินซ์อยู่บ้าง

แต่ตอนนี้ ฮันเตอร์ ซุน ไม่มีความกังวลเหล่านั้นอีกแล้ว

หลังจากปลดล็อกสกิลไปกว่าสิบอย่างในช่วงยี่สิบวันที่ผ่านมา

สมรรถภาพร่างกายของ ฮันเตอร์ ซุน พัฒนาแบบก้าวกระโดดเมื่อเทียบกับตอนเพิ่งมาถึงใหม่ๆ

ต่อให้คู่ต่อสู้เป็นดอมกับวินซ์ ขาใหญ่แห่งวงการแข่งรถใต้ดินฝั่งตะวันตก เขาก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย

และต่อให้พวกนั้นจะบีบให้ ฮันเตอร์ ซุน ตกงานที่อู่ซ่อมรถ แล้วไงล่ะ?

เมื่อวานตอนไปทะเลกับมีอา ผ่านตู้เอทีเอ็มของธนาคารริมหาด

ฮันเตอร์ ซุน ลองเช็กดูแล้ว พบว่ามีเงินเข้าบัญชีเพิ่มมา 20,000 ดอลลาร์

ชัดเจนว่าเป็นค่าแรงที่ลุงปาร์คเกอร์โอนให้

ตลอดช่วงที่ผ่านมา ฮันเตอร์ ซุน ลองเชิงลุงปาร์คเกอร์มาหลายรอบแล้ว

บวกกับการสืบเสาะของเขาในช่วงนี้

ฮันเตอร์ ซุน มั่นใจว่าแม้ลุงปาร์คเกอร์กับดอมจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกัน

แต่ลุงแกก็มีความเห็นแก่ตัว และแอบรับงานนอกอย่างการดัดแปลงรถและขายรถเถื่อนในตลาดมืดอยู่ลับหลังดอมเหมือนกัน