บทที่ 5 เธอก็ถูกวางแผนเล่นงานเหมือนกัน
บทที่ 5 เธอก็ถูกวางแผนเล่นงานเหมือนกัน
“พรวด!”
'คุณกับฉันต้องฟังคำสั่งยัยนั่นทั้งคู่เนี่ยนะ?'
เมื่อเห็นว่าบอสใหญ่ส่ายหน้าและถอนหายใจราวกับพ่อบ้านใจกล้าที่เกรงใจเมีย เจียงหว่านถึงกับหมดคำจะพูด!
จ้านซือฮ่าวชะงักไปครู่หนึ่งกว่าจะตั้งสติได้ “แล้วพี่หยวนหยวนล่ะ? ถ้าให้ยัยนี่จัดการเรื่องในบ้าน แล้วพี่หยวนหยวนจะไปทำอะไร?”
“เธอไปแล้ว”
“ว่าไงนะ?”
เจียงหว่านกอดอก มองดูเจ้ายักษ์ทึ่มที่กำลังจะระเบิดอารมณ์อีกครั้งด้วยความขบขัน
เธอเอ่ยเน้นทีละคำ “เฉียวหรูไห่วางแผนทำร้ายฉัน เลยถูกพี่ชายคุณไล่ออกไปไงล่ะ!”
“เจียงหว่าน!!”
...
“บอสครับ ดูเหมือนเราจะเข้าใจคุณผู้หญิงผิดไปอีกแล้ว”
ทันทีที่จ้านเย่กลับเข้ามาในห้องทำงาน เขาก็ได้รับสายจากเฉินเฟย ผู้ช่วยคนสนิท
น้ำเสียงของเฉินเฟยฟังดูลำบากใจ “ก่อนหน้านี้ที่คุณถูกวางยา แล้วผลประโยชน์ตกอยู่ที่คุณผู้หญิง พวกเราก็เลยปักใจเชื่อว่าเธอเป็นคนวางแผน แต่เมื่อกี้ที่คุณให้ผมไปตรวจสอบ ผมพบว่าในคืนเกิดเหตุ มีคนอื่นด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าห้องคุณด้วยครับ”
“ใคร?”
“คุณหนูหลินซีแห่งตระกูลหลิน คุณชายรองหลี่เจิ้นหลงแห่งตระกูลหลี่ และ... แม่บ้านของคุณ เฉียวหรูไห่”
“...” ทำไมถึงมีชื่อเฉียวหรูไห่ไปโผล่ทุกที่เลยนะ?
เฉินเฟยกล่าวต่อ “หลังจากนั้น คุณหนูหลินถูกคุณชายรองหลี่พาตัวไป ส่วนตอนที่เฉียวหรูไห่พยายามจะเคาะประตูห้องคุณ ป้าจางคนดูแลคุณย่าก็เข้ามาเรียกตัวเธอไปพอดี วันนั้นคุณผู้หญิงเองก็เมามาก ดูเหมือนเธอจะถูกมอมเหล้ามาเหมือนกันครับ คุณคิดว่า... เป็นไปได้ไหมครับที่...”
“เธอก็ตกเป็นเหยื่อเหมือนกัน”
จ้านเย่บีบหว่างคิ้ว พลางเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่
เขาไม่ได้ชอบเจียงหว่าน แต่แรกเริ่มเดิมทีก็ไม่ได้เกลียดชังอะไร
จนกระทั่งคืนนั้นที่เธอโผล่เข้ามาในห้องเขาอย่างปริศนา แถมวันรุ่งขึ้นยังอาศัยความโปรดปรานของคุณย่ามาบีบบังคับให้เขาแต่งงาน นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นความเกลียดชังของเขา
แต่ตอนนี้ เสียงในใจของเจียงหว่านบอกว่าเธอเองก็เป็นเหยื่อ
ผลการสืบสวนของเฉินเฟยก็ชี้ไปในทิศทางเดียวกัน...
“บอสครับ จะให้สืบต่อไหมครับ?”
“สืบต่อ!”
ต้องสืบให้รู้เรื่อง!
จ้านเย่สั่งเสียงเข้ม “ฉันต้องการรู้ว่าใครคือคนบงการตัวจริงในคืนนั้น และทำไมเจียงหว่านถึงเข้ามาอยู่ในห้องฉันได้”
“รับทราบครับ”
“จ้านซือฮ่าวสนิทกับเฉียวหรูไห่มากใช่ไหม?”
“อ้าว คุณไม่รู้เหรอครับบอส?”
เฉินเฟยกำลังวิดีโอคอลอยู่
เมื่อได้ยินคำถามของจ้านเย่ ดวงตาของเขาก็ฉายแววประหลาดใจ “แฟนใหม่ของคุณชายห้า ก็แม่บ้านเฉียวเป็นคนแนะนำให้รู้จักนะครับ ได้ข่าวว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอด้วย”
“ลูกพี่ลูกน้อง?”
...
“อุ๊บ! ฮ่าๆๆๆ...”
ในสวนด้านล่าง “ศึกฝีปาก” ระหว่างจ้านซือฮ่าวกับเจียงหว่านยังคงดำเนินต่อไป
ไม่รู้ว่าเมื่อกี้จ้านซือฮ่าวพูดอะไร แต่เจียงหว่านถึงกับระเบิดหัวเราะออกมาทันทีที่ได้ยิน
“โอ๊ย ตายแล้ว ฉันขำจนท้องแข็งไปหมดแล้ว”
“จ้านซือฮ่าว นายแน่ใจเหรอว่าเฉียวหรูไห่จะใจดีแนะนำนางฟ้ามาให้นายจริงๆ?”
“เธอหมายความว่ายังไง?”
“ฉันหมายความว่า นายเคยนอนกับเธอหรือยัง?”
คำถามที่จู่โจมและเป็นส่วนตัวขนาดนี้ ทำเอาหนุ่มน้อยวัยแรกแย้มอย่างจ้านซือฮ่าวหน้าแดงก่ำ
เขาตวาดใส่เจียงหว่านด้วยความโมโห “นี่ยังเป็นผู้หญิงอยู่หรือเปล่าเนี่ย? เอะอะก็พูดเรื่องนอนๆๆ เธอคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะใจง่ายเหมือนเธอหรือไง?”
“จุ๊ๆ ผิดแล้วย่ะ!”
เจียงหว่านหัวเราะร่า “ผู้หญิงใจง่ายคนนี้เนี่ยนะ เคยนอนกับแค่พี่ชายนายคนเดียว แต่แม่นางฟ้าตัวน้อยของนาย... โอ๊ะ ไม่สิ ต้องเรียกว่าหนุ่มน้อยหน้ามนต่างหาก เพราะยังผ่าตัดแปลงเพศไม่เสร็จดี รายนั้นน่ะ ผ่านศึกมาโชกโชนเลยล่ะ!”
“พูดจาเหลวไหล! เชื่อไหมว่าฉันจะซ้อมเธอให้ตายคาตีน!”
“เฮ้ย!”
พอเห็นจ้านซือฮ่าวง้างมือจะตบ เจียงหว่านก็ยกมือขึ้นปัดป้องอย่างคล่องแคล่ว
จากนั้นเธอก็ผลักเบาๆ ร่างสูงใหญ่ของจ้านซือฮ่าวที่ไม่ได้ตั้งหลักก็เซถลาถอยหลังไปหลายก้าว
“ฉันรู้น่าว่านายไม่เชื่อ เอ้า ดูนี่ซะ”
ถุงผ้าใบใหญ่ของเจียงหว่านยังไม่ได้เอาไปทิ้ง เธอเลยถือโอกาสคุ้ยหา “ขยะ” ที่เก็บมาจากห้องเฉียวหรูไห่ แล้วหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมา
ผู้หญิงแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดในรูปคือ เทพธิดาของจ้านซือฮ่าว 'เฉียวหรูไห่'
ส่วนผู้ชายท่าทางตุ้งติ้งที่ซบไหล่เธออยู่คือ “แฟนสาวตัวน้อย” ของจ้านซือฮ่าว 'เหวินหลาน'
แต่ทว่า เหวินหลานในรูปกลับใส่กางเกงว่ายน้ำชาย และท่อนบนที่เปลือยเปล่านั้น เนื่องจากยังไม่ได้ผ่าตัดหน้าอก จึงแบนราบและดูผอมแห้ง
“นี่... นี่มัน...”
“เฉียวหรูไห่หลอกใช้นาย เลยแนะนำเหวินหลานให้นายรู้จักทั้งที่ยังแปลงเพศไม่เสร็จ จ้านซือฮ่าว ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่นายไปขอสิทธิ์จำหน่ายรถรุ่นใหม่จากพี่ชายเมื่อกี้ พวกนั้นเป็นคนยุให้นายทำใช่ไหม?”
“เป็นไปไม่ได้!!”
จ้านซือฮ่าวตะโกนลั่น
พี่หยวนหยวนที่เขาไว้ใจที่สุด คนที่พาเขาหนีพี่รองไปเที่ยวเล่นมาตั้งแต่เด็ก
เธอบอกว่าพวกเราคือสามทหารเสือ ต้องร่วมทุกข์ร่วมสุข เธอจะมาหลอกเขาได้ยังไง?
แต่ครั้งนี้... ก็เป็นเฉียวหรูไห่จริงๆ นั่นแหละที่ยุให้เขาไปขอสิทธิ์จำหน่ายรถจากพี่ชาย เธอบอกว่าเหวินหลานชอบผู้ชายที่มีความทะเยอทะยาน
และก็จริงอย่างที่ว่า ทุกครั้งที่เขาอดใจไม่ไหวอยากจะค้างคืนที่ห้องเหวินหลาน อีกฝ่ายก็จะหาข้ออ้างปฏิเสธเสมอ บอกว่าเป็นกุลสตรีหัวโบราณ อยากเก็บช่วงเวลาที่งดงามที่สุดไว้ในวันแต่งงาน
เขาอยากได้สิทธิ์จำหน่ายรถ อยากสร้างผลงาน ก็เพื่อจะได้รีบแต่งงานกับเหวินหลานให้เร็วที่สุด!
แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า เจียงหว่านมาบอกว่าเหวินหลานเป็นกะเทยแปลงเพศที่ยังทำไม่เสร็จ?
“ฉันไม่เชื่อ! ฉันจะไปถามพวกเขาให้รู้เรื่อง!”
“เฮ้ย! อย่าเพิ่งวู่วาม!”
เจียงหว่านบอกเรื่องนี้เพื่อให้เขาระวังเฉียวหรูไห่กับเหวินหลาน จะได้ไม่ตกเป็นเครื่องมือโง่ๆ อีก
แต่ทว่า จ้านซือฮ่าวผู้ใสซื่อและใจร้อน ตอนนี้เหมือนแมวที่ขนลุกชันด้วยความโกรธ
เขากระโดดขึ้นรถ
แล้วเหยียบคันเร่งพุ่งออกจากคฤหาสน์ตระกูลจ้านไปในพริบตา
...
ลมเหนือพัดกรรโชก กวาดใบไม้แห้งเกลื่อนพื้นปลิวว่อน
จ้านซือฮ่าวยืนอยู่หน้าวิลล่าหลังเล็กในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง เงยหน้ามองเงาสองร่างที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่หน้าหน้าต่าง
ตะวันกำลังคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก
แสงสีแดงฉานย้อมดวงตาที่เต็มไปด้วยโทสะของเขา
เมื่อเจียงหว่านกระโดดลงจากรถ เธอก็เห็นเขาคว้าไม้เบสบอลจากท้ายรถ วิ่งบุกเข้าไปในตัวตึกอย่างบ้าคลั่ง
“เหวินหลาน! เฉียวหรูไห่! ไสหัวลงมาเดี๋ยวนี้!”
เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดกลบเสียงระเริงรักที่ชั้นบน
ร่างหนึ่งที่ดูตื่นตระหนก ห่อตัวด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีแดงตัวโคร่ง รีบวิ่งลงบันไดมาอย่างลนลาน
พอเห็นว่าเป็นจ้านซือฮ่าว ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดลงทันตา
“อา... อาห่าว? คุณมาที่นี่ทำไม?”
“เฉียวหรูไห่อยู่ข้างบนใช่ไหม?”
“คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ อาห่าว คุณ... เฮ้ย!”
เพล้ง!
ไม้เบสบอลหวดเข้าใส่แจกันข้างๆ จนแตกกระจายเสียงดังสนั่น จ้านซือฮ่าววิ่งพุ่งขึ้นไปชั้นบน แล้วลากคอเฉียวหรูไห่ที่ยังไม่ทันได้ซ่อนตัวออกมา
รอยจูบแดงเป็นจ้ำๆ เต็มตัวพวกเขาทั้งคู่
กลิ่นคาวโลกีย์ยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ
จะมีอะไรยืนยันคำพูดของเจียงหว่านได้ชัดเจนไปกว่านี้อีก?
“น่าขยะแขยง! พวกแกสองคนมันน่าขยะแขยงที่สุด!”
จ้านซือฮ่าวมองเหวินหลานด้วยดวงตาแดงก่ำ ผู้หญิงที่เขาอยากแต่งงานด้วยใจจริง กลับกลายเป็นของปลอม!
และเฉียวหรูไห่!
“ฉันไว้ใจเธอขนาดนี้ แล้วเธอก็หลอกฉันเป็นไอ้โง่งั้นเหรอ?”
“ไอ้โง่? หึ ก็ถูกของนาย แต่แน่ใจนะว่าไม่ใช่เพราะนายมันโง่เอง?”
เฉียวหรูไห่อัดอั้นตันใจมาทั้งวันที่โดนไล่ออกจากตระกูลจ้าน
พอเห็นไอ้ยักษ์ทึ่มจ้านซือฮ่าวรู้จักตามมาจับชู้ถึงที่ เธอก็อดหัวเราะไม่ได้ “นังเจียงหว่านมันคาบข่าวมาบอกแกสิท่า?”
“ชิ! นังแพศยานั่น! แล้วถ้ามันบอกแล้วจะทำไม?”
เฉียวหรูไห่ไม่ได้กลัวจ้านซือฮ่าวเลยแม้แต่น้อย
อาศัยอยู่ในตระกูลจ้านมาหลายปี เธอรู้ไส้รู้พุงดีว่าไอ้ยักษ์ใหญ่ตรงหน้านี่ก็แค่พวกดีแต่ปาก ขี้ขลาดตาขาว
ต่อให้จับเธอกับเหวินหลานได้คาหนังคาเขา แล้วเขาจะทำอะไรได้?
“แกได้สิทธิ์จำหน่ายรถรุ่นใหม่มาหรือยัง?”
เธอแค่ยกมือขึ้นสัญญาณ ชายฉกรรจ์ร่างบึกบึนหลายคนก็โผล่ออกมาจากเงามืด ล้อมรอบตัวจ้านซือฮ่าวไว้ทันที