บทที่ 44 วิชาคณิตศาสตร์เป็นเลิศ

บทที่ 44 วิชาคณิตศาสตร์เป็นเลิศ

ซ่งอวี่ดีใจได้ไม่นาน เพราะสีหน้าของฟางหย่งเปลี่ยนจากขบขันเป็นเกรี้ยวกราดในพริบตา ซ่งอวี่ถึงได้เข้าใจความจริงข้อหนึ่ง... เมื่อกี้ฟางหย่งยังไม่ได้โกรธ และที่ว่ายังไม่โกรธก็จะหักขาเขาแล้ว

"มึงพูดอีกทีซิ ว่ามึงมาจากไหนนะ?" น้ำเสียงฟางหย่งเปลี่ยนไปราวกับคนละคน

"ผม... ผม..."

จะยอมรับหรือปฏิเสธ นั่นคือปัญหา

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะไม่มีวันบอกว่าตัวเอง... ไม่สิ เขาจะไม่มีวันเดินเลี้ยวมาตรงหัวมุมนรกนี่เด็ดขาด

"กูจำได้ว่าเคยบอกพวกแซ่เซี่ยงไปแล้วนะ ว่าถ้าเจคนของสำนักงานกำกับดูแลฯ โผล่หัวมาอีก กูจะหักขามันทิ้งทีละข้าง... ไหนมึงลองช่วยกูคิดเลขหน่อยซิ หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับเท่าไหร่?" ฟางหย่งเขย่าคอเสื้อซ่งอวี่จนหัวสั่นหัวคลอน

ซ่งอวี่สมองรวนไปหมด

เมื่อกี้บอกจะหักขาข้างนึง เจอกันอีกก็จะหักอีกข้างนึง ก็ยังเป็นข้างเดียวไม่ขัดแย้งกันนี่หว่า แล้วทำไมจู่ๆ มาสอบเลข? ถ้าตอบว่าสอง จะโดนหักแขนเพิ่มข้อหากวนตีนไหม?

"ทะ... เท่ากับ... ส... ส... สอง" ซ่งอวี่ตัดสินใจตอบตามความจริง ไม่กล้าเล่นลิ้น

ฟางหย่งพยักหน้า "ใช้ได้ สมกับที่ผ่านการอบรมมา อย่างน้อยเลขคณิตก็แม่นยำ"

ซ่งอวี่อยากจะร้องไห้ แม่นยำบ้านป้าแกสิ!

น่าเสียดายที่ซ่งอวี่ไม่มีโอกาสได้ระบายความในใจ เพราะฟางหย่งไม่เปิดช่องว่าง กระแทกร่างซ่งอวี่อัดกำแพง แล้วตวัดขาขวาเตะอัดเข้าที่หัวเข่าทั้งสองข้างของซ่งอวี่อย่างรวดเร็วและแม่นยำ

ผัวะ! ผัวะ!

"อ๊ากกก!"

"โอ๊ยยย...!"

เสียงร้องโหยหวนดังสั้นๆ แล้วลากยาว

ฟางหย่งโยนร่างซ่งอวี่ทิ้งลงพื้น ขากางเกงของอีกฝ่ายชุ่มโชกไปด้วยเลือด

"กลับไปบอกไอ้แซ่เซี่ยง ถ้าส่งมาอีก กูจะหักอีก" ฟางหย่งทิ้งท้าย ก่อนจะหอบของกินเดินกลับบ้านไปอย่างสบายใจ

...

...

ข่าวซ่งอวี่บาดเจ็บสาหัสแพร่สะพัดไปทั่วหมวดสามอย่างรวดเร็ว ตามหลักการแล้ว ทุกคนน่าจะรู้แค่ว่าซ่งอวี่บาดเจ็บ หรืออย่างมากก็รู้ว่าเกี่ยวข้องกับเกาเจี้ยน เพราะตอนเปลี่ยนตัวคนทำภารกิจ คนอื่นก็แค่ฟังผ่านๆ ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียด

แต่ความเป็นจริงกลับตาลปัตร ผ่านไปแค่สองชั่วโมง เรื่องนี้กลายเป็นตลกคาเฟ่ประจำสำนักงานไปแล้ว

เขาเล่าลือกันว่า ซ่งอวี่อิจฉาเกาเจี้ยนที่ได้ภารกิจดีๆ เลยไปขัดขวางการประเมินเกรด แล้วแย่งภารกิจมาทำเอง จากนั้นก็วิ่งโร่ไปท้าดวลกับจอมยุทธ์ระดับ C

ผลคือ... ขาหักสองข้าง

คนอะไรจะโง่บัดซบได้ขนาดนี้?

ถ้าเกาเจี้ยนบาดเจ็บระหว่างภารกิจ เซี่ยงเหยียนต้องรับผิดชอบฐานประเมินระดับความเสี่ยงผิดพลาด แต่กรณีของซ่งอวี่ต่างออกไป เขาเสนอหน้าไปหาเรื่องเองทั้งที่รู้ข้อมูลครบถ้วน ห้ามก็ไม่ฟัง

เซี่ยงเหยียนมึนตึ้บ ใครมันปากสว่างเอาไปเล่าจนเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้? คิดไปคิดมา เขาเปิดดูวีแชตของเกาเจี้ยน แล้วกดเข้าไปดูโมเมนต์ล่าสุดที่เพิ่งโพสต์เมื่อสองชั่วโมงก่อน

"คารวะรุ่นพี่ซ่งอวี่เลยครับ เที่ยงวันแสกๆ วิ่งไปบวกกับจอมยุทธ์ระดับ C เลือดร้อนจริงๆ!" พร้อมแนบรูปซูเปอร์ไซย่าประกอบ

ไม่รู้ใครไปถามอะไรในคอมเมนต์ เกาเจี้ยนเลยมาตอบอธิบายยาวเหยียด

"สู้ไม่ได้แน่นอนครับ แต่ได้ยินว่าดุเดือดมาก ขาหักไปสองข้างเลย"

"ใช่ครับ ขารุ่นพี่ซ่งนั่นแหละครับ ไม่ผิดตัวแน่"

"อืม ผมเดาว่าแกคงไม่ชอบสไตล์การทำงานแบบประนีประนอมของผม เลยอยากโชว์ความแข็งแกร่งให้ทุกคนเห็นมั้งครับ"

"เกี่ยวกับผมไหมเหรอ? คือเรื่องมันเป็นงี้ เดิมทีรองหัวหน้ามอบภารกิจเฝ้าระวังให้ผม ผมก็ทำได้ดี รองหัวหน้าจะให้เกรด E+ สองงาน แต่รุ่นพี่ซ่งแกค้านหัวชนฝา บอกว่าภารกิจง่ายไป"

"ทำไมถึงค้าน? อันนี้ผมก็จนปัญญาจะตอบ ผมว่ารุ่นพี่ซ่งแกเป็นคนเข้าใจยาก ไม่งั้นคงไม่วิ่งไปบวกกับระดับ C กลางวันแสกๆ หรอกครับ"

"เกรดยังไม่ออกครับ เดิมทีรองหัวหน้าจะให้ E+ สองงาน แต่พอรุ่นพี่ซ่งทักท้วง รองหัวหน้าเลยให้เราพนันกัน ถ้าพี่ซ่งทำได้ดี เราทั้งคู่จะได้ F+ แต่ถ้าพี่ซ่งทำผลงานห่วยแตก ผมจะได้ D+ สองงานแทน"

"ใช่ครับๆ รองหัวหน้าไม่มีทางคืนคำแน่นอน แกสาบานแล้วด้วย ถ้าผิดคำพูดขอให้ฟ้าผ่าตาย"

โมเมนต์นี้ยาวเหยียดเหมือนนิยายแชต มิน่าล่ะคนถึงรู้กันทั้งบาง

เซี่ยงเหยียนโกรธจนตัวสั่น กูไปสาบานตอนไหน?

ฟ้าผ่าหน้ามึงสิ!

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากเซี่ยงเหยียน +768]

ยังไม่จบแค่นั้น เซี่ยงเหยียนยังพบว่าตลอดสองชั่วโมงที่ผ่านมา เกาเจี้ยนแอคทีฟผิดปกติ ใครพูดอะไรในกลุ่มก็ไปแจมด้วยหมด คุยได้กับทุกคน พอคนเริ่มเม้าท์เรื่องซ่งอวี่ เกาเจี้ยนก็แอบเนียนบอกให้ไปดูโมเมนต์ตัวเอง

เซี่ยงเหยียนเริ่มสงสัยว่าจริงๆ แล้วอาจจะไม่มีใครถามในโมเมนต์หรอก ไอ้หมอนี่อาจจะถามเองตอบเองสร้างกระแสก็ได้

เซี่ยงเหยียนกดโทรศัพท์หาเกาเจี้ยนทันที

"ฮัลโหล เกาเจี้ยน อยู่ไหน?"

"อยู่บ้านครับ"

จริงๆ เกาเจี้ยนกำลังฝึกวิชาอยู่ แต่พอเกิดเรื่องซ่งอวี่ เขาก็เลิกฝึกมานั่งปั่นกระแสในวีแชตอย่างสนุกสนาน

"เรื่องซ่งอวี่บาดเจ็บ นายรู้แล้วใช่ไหม?"

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเกาเจี้ยนจะตอบเสียงอ่อย "หัวหน้าครับ ผมไม่ได้ทำนะครับ"

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากเซี่ยงเหยียน +139]

เซี่ยงเหยียนสูดหายใจลึกๆ "ฉันรู้ว่านายไม่ได้ทำ ฉันจะถามว่า คดีฟางหย่งนายยังจะทำต่อไหม?"

"หัวหน้าจะแก้เกรดผมอีกแล้วเหรอครับ?"

ไม่พูดเรื่องเกรดยังพอทน พอพูดขึ้นมาเซี่ยงเหยียนยิ่งของขึ้น

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากเซี่ยงเหยียน +226]

"ไม่ว่านายจะรับหรือไม่รับ เกรด D+ ที่ตกลงกันไว้จะไม่เปลี่ยน" เซี่ยงเหยียนรู้สึกเหมือนโดนกรีดเลือด เดิมทีแค่ 12,000 หยวนก็จบแล้ว ทำไมกลายเป็น 40,000 หยวนไปได้วะ?

"งั้นก็ดีครับ ดีเลย งั้นผมไม่รับนะครับ การมีขาครบสองข้างนี่มันดีจริงๆ"

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากเซี่ยงเหยียน +477]

เซี่ยงเหยียนรับคำสั้นๆ แล้ววางสาย ก่อนจะรีบกดยืนยันเกรด D+ ให้เกาเจี้ยนในระบบ ขืนชักช้าเดี๋ยวไอ้หมอนี่เอาไปลือเสียๆ หายๆ อีก ชื่อเสียงที่สั่งสมมาจะป่นปี้หมด ที่สำคัญคือรอบนี้เขาเสียเปรียบเต็มประตู

แต่การที่เกาเจี้ยนปฏิเสธงานต่อ ก็อยู่ในความคาดหมายของเซี่ยงเหยียน

ถ้าเกาเจี้ยนกล้ารับสิ เซี่ยงเหยียนคงต้องสงสัยแล้วว่าหมอนี่มีอะไรกับฟางหย่งหรือเปล่า

พอนึกถึงฟางหย่ง เซี่ยงเหยียนก็กัดฟันกรอดด้วยความแค้น

ก่อนหน้านี้เขาแวะดูอาการซ่งอวี่นิดหน่อย แล้วบุกไปหาฟางหย่งทันที แม้ฟางหย่งจะเคยขู่ไว้ แต่การทำร้ายเจ้าหน้าที่ถึงขั้นบาดเจ็บสาหัส สำนักงานกำกับดูแลฯ จะนิ่งเฉยไม่ได้

แต่น่าเสียดายที่ฟางหย่งรู้ลิมิตตัวเองดี เขายืนกรานว่า 'ไม่รู้เรื่อง' ว่าซ่งอวี่เป็นเจ้าหน้าที่ และงัดรูปถ่ายที่ซ่งอวี่แอบถ่ายออกมาโชว์ ยืนยันว่าเป็นการป้องกันตัว

จะว่าไป สำหรับจอมยุทธ์ระดับ C การแค่หักขาก็นับว่าเป็นการป้องกันตัวที่ 'สมเหตุสมผล' ในระดับหนึ่ง

ดังนั้นแม้ฟางหย่งจะผิดเต็มประตู แต่เซี่ยงเหยียนจะจับกุมเขาก็ยาก เต็มที่ก็ได้แค่เรียกค่าเสียหาย

และบังเอิญว่า... ฟางหย่งยินดีจ่ายซะด้วยสิ

[จบตอน]