บทที่ 19 - เครื่องย่างบาร์บีคิวอัตโนมัติ

บทที่ 19 - เครื่องย่างบาร์บีคิวอัตโนมัติ

หลังจากนั่งกุมขมับตัดสินใจอยู่พักใหญ่ระหว่างหนังสือสองเล่มตรงหน้า ในที่สุดเขาก็เลือกใช้ 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' กับ 'เคล็ดวิชาเสริมสร้างร่างกาย'

วิชาชำระกาย

"อืม ผลลัพธ์ถือว่ารับได้ แต่หนังสือเล่มนี้มันไร้ประโยชน์สำหรับฉันแล้วน่ะสิ!"

"ทำไมไม่สุ่มได้พวก 'ระฆังทองคุ้มกาย' หรือ 'เสื้อเกราะเหล็ก' บ้างนะ? ถ้าได้แบบนั้น ฉันคงเดินฝ่าฝูงแกะเป็นหมื่นตัวได้แบบไร้รอยขีดข่วน!"

"ถ้าแบบนั้นมันขอมากไป อย่างน้อยขอ 'วิชาเด็กพรหมจรรย์' ก็ยังดี ฉันยังฝึกได้นะเว้ย!"

ถึงปากจะบอกว่ารับได้ แต่ก็ใช่ว่าจะพอใจ

เขาถูคางพลางพึมพำ "แล้วจะขายหนังสือเล่มนี้ให้ใครดีล่ะ?"

"สงสัยคงไม่มีใครมีปัญญาซื้อแหงๆ!"

"ครั้นจะขายถูกๆ ก็ทำใจไม่ได้แฮะ"

"..."

บ่นพึมพำอยู่นาน สุดท้ายก็นึกไม่ออกว่าใครจะมีกำลังจ่าย แต่พอนึกถึงหน้าตุ๊กตาน่ารักๆ ของถังซืออวี่ 'ใครบางคน' ก็นึกไปถึงนาจาจากการ์ตูนเรื่องหนึ่ง แล้วก็เผลอหัวเราะ 'หึหึ' ออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

"ดูเหมือนจะมีลู่ทางแล้วแฮะ!"

จากนั้น ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์แสนกล เขาเปิดแชทส่วนตัวทักเธอไป

"ซืออวี่ ซืออวี่ อยู่ไหม? พี่ชายมีของดีมานำเสนอ!"

ส่งข้อความเสร็จ เขาก็นั่งเอนหลังบนเก้าอี้ รอคอยด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

ไม่นานนัก ถังซืออวี่ก็ตอบกลับมา

"พี่เสี่ยวโหย่ว จะพาหนูไปดูปลาทองน้อยเหรอคะ?"

เห็นข้อความที่ตอบกลับมา จั๋วโหย่วเกือบหลุดมาด เพื่อไม่ให้ออกทะเล เขาจึงรีบดึงบทสนทนากลับเข้าเรื่อง

"เลิกล้อเล่นน่า! พี่ได้ของดีสุดยอดมาอย่างยากลำบาก แล้วก็นึกถึงเธอเป็นคนแรกเลยนะ สนใจไหม?"

"ว้าว! อะไรเหรอคะ? ขอดูหน่อยสิ!"

"อ่ะ พี่จะส่งให้ดูเป็นน้ำจิ้มก่อน ถ้าอยากได้ แค่หาหินพลังงานมาให้พี่ 10 ก้อนภายในเดือนหน้าก็พอ!"

ถึงจะมีแผนการแปลกๆ ในหัว แต่ก็แสดงออกโจ่งแจ้งเกินไปไม่ได้ เดี๋ยวไก่ตื่นหมด

ดังนั้น เงินก้อนนี้ยังไงก็ต้องเก็บ และจะตั้งราคาถูกๆ ไม่ได้ด้วย!

ทันทีหลังจากนั้น จั๋วโหย่วก็ส่งข้อมูล 'วิชาชำระกาย' ที่ถืออยู่ในมือไปให้ดู

ถังซืออวี่เงียบกริบไปทันทีที่ได้รับข้อมูล

เขารออยู่นานสองนานก็ยังไม่มีการตอบกลับ พอเริ่มจะคิดว่าเธอแอบจิ๊กวิชาไปฝึกเงียบๆ แล้ว ข้อความของถังซืออวี่ก็เด้งกลับมา

"กรี๊ด! พี่เสี่ยวโหย่ว หนูรักพี่ที่สุดเลย! หนูเพิ่งได้คู่มือดาบพื้นฐานมาเมื่อสองวันก่อน ตอนนั้นหนูก็สังหรณ์ใจว่าพวกวิชาบำเพ็ญเพียรต้องมีอยู่จริง ไม่นึกว่าจะมีจริงๆ ด้วย!"

พอเห็นถังซืออวี่บอกว่าได้คู่มือดาบพื้นฐาน จั๋วโหย่วก็อดอุทานไม่ได้ "เชี่ย แม่สาวน้อยคนนี้ดวงไม่เบาเหมือนกันแฮะ!"

จากนั้น เขาพิมพ์ข้อความตอบกลับไป "ดีใจที่ชอบนะ! หลังจากนี้ก็ช่วยตั้งใจทำงานให้พี่ด้วยล่ะ!"

ต่อจากนั้น ทั้งสองคนก็ตกลงรายละเอียดเกี่ยวกับออเดอร์ชุดชั้นในที่จะต้องทำในวันนี้

พอทำชุดชั้นในเสร็จ เขาก็ส่งไปให้พร้อมกับรองเท้าผ้าใบอีกชุดที่เพิ่งทำเสร็จหมาดๆ

ในขณะเดียวกัน เขาตกลงกับถังซืออวี่ว่าจะเคลียร์ส่วนแบ่งกำไรกันทุกๆ 7 วัน

จั๋วโหย่ววางแผนว่าจะรอดูผลงานของถังซืออวี่ไปก่อน ถ้าเธอทำได้ดี เขาก็พร้อมจะโยนพวก 'แบบแปลน' ไปให้เธอจัดการด้วยเลย

เขารับทรัพยากรที่ได้จากการขายแบบแปลนก่อนหน้านี้มาอีกครั้ง พอนับดูแล้วพบว่ามีหินเกือบสองหมื่นก้อน ส่วนไม้ที่เป็นทรัพยากรที่หาเองไม่ได้ ก็มีทะลุหลักหมื่นไปนิดหน่อยแล้ว

พอมองดูสัดส่วนทรัพยากรตรงหน้า เขาก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ "แบบนี้ไม่ดีแน่ หินน่ะฉันหาเองได้ ดูท่าช่วงนี้ต้องเน้นขายของแลกไม้เป็นหลักซะแล้ว!"

หลังจากลงขายแบบแปลนอีกรอบ เขาเช็กเวลาแล้วพบว่าเกือบจะเที่ยงคืนอีกแล้ว จึงรีบค้นหาแบบแปลนที่เพิ่งได้มาวันนี้อย่างรวดเร็ว

แต่พอดูจนครบ เขาก็ไม่เจอแบบแปลนที่น่าสนใจเลยสักอัน

เมื่อไม่มีทางเลือก เขาจึงสร้างดาบยาวออกมาอีกเล่ม แล้วใช้ 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' ครั้งสุดท้ายของวันกับดาบเล่มใหม่ทันที

มองดู 'ดาบเหล็กเย็น' เล่มใหม่เอี่ยมอ่องตรงหน้า เขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

"ฟู่ว~ อย่างน้อยก็ไม่เสียของเปล่า!"

ทันใดนั้น ดวงตาเขาก็เป็นประกาย เขาหยิบดาบเหล็กเย็นอีกเล่มออกมาจากช่องเก็บของ ถือดาบไว้ในมือข้างละเล่ม วิ่งไปที่ลานฝึกยุทธ์ แล้วเริ่มกวัดแกว่งดาบไปมา พร้อมตะโกนลั่น "วิชาดาบคู่! นายน้อยผู้นี้มาแล้ว!"

แต่ทว่า จั๋วโหย่วก็ต้องหยุดลงอย่างจำยอมหลังจากผ่านไปได้ไม่นาน

ช่วยไม่ได้ เขาไม่เคยฝึกใช้ดาบมือซ้ายมาก่อน มันเลยรู้สึกเกะกะขัดเขินไปหมด

เขากลับมานั่งที่เก้าอี้ หยิบ 'ดาบยาวระดับสมบูรณ์' ที่ถูกปลดระวางไปนานแล้วขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด

มองดูดาบยาวตรงหน้า เขาอดรู้สึกซาบซึ้งใจไม่ได้ ลูบไล้ใบดาบพลางรำพัน "ช่างเถอะ แกอยู่เคียงบ่าเคียงไหล่ฉันในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด ฉันจะไม่ยกแกให้ใครหรอก!"

ดาบยาวระดับสมบูรณ์: ขอบใจนะ!

หลังจากนั้น จั๋วโหย่วเดินกลับไปที่กระท่อมไม้ ใช้แบบแปลนสร้างโต๊ะไม้เล็กๆ ตัวหนึ่ง แล้ววางดาบยาวระดับสมบูรณ์ไว้บนนั้นอย่างทะนุถนอม

เสร็จเรียบร้อย เขาก็หยิบแบบแปลนออกมาสร้างอ่างอาบน้ำขนาดมหึมาให้ตัวเอง

หลังจากเทน้ำบริสุทธิ์ลงไปจนเต็ม เขาก็กระโดดลงไปแช่อย่างสบายอารมณ์

ขณะอาบน้ำ เขาถอนหายใจอย่างมีความสุข "กฎใหม่นี่ดีจริงๆ พนักงานดีเด่นอย่างฉันในที่สุดก็มีปัญญาอาบน้ำสักที!"

ค่ำคืนผ่านไปโดยไม่มีเหตุร้าย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลังทานมื้อเช้าเสร็จ จั๋วโหย่วก็เริ่มภารกิจปิ้งย่างอันยิ่งใหญ่อีกครั้ง

เนื้อย่างที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ใกล้จะหมดแล้ว ขืนไม่รีบตุนเสบียง เดี๋ยวเข้าไปในแดนลี้ลับแล้วจะหิวโซเอา

"บ้าเอ๊ย ยุ่งยากชะมัด! ฉันดูดซับหินพลังงานได้แล้วแท้ๆ ทำไมยังต้องกินข้าวอีกเนี่ย?"

"ยาอดอาหารของฉันอยู่ไหน? ดรอปมาให้สักเม็ดไม่ได้หรือไง?"

"ถ้าไม่มี ก็ดรอปหุ่นยนต์พ่อบ้านมาให้ฉันสักตัวสิ! ไม่ต้องทำอะไรอย่างอื่นก็ได้ แค่ทำกับข้าวให้ฉันกินก็พอ!"

"..."

เขาบ่นกระปอดกระแปดด้วยความคับแค้นใจพลางพลิกเนื้อย่างไปมา

ควันที่ลอยฟุ้งรอบตัวดูราวกับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ไม่ยอมจางหายไปไหน!

ทันใดนั้น เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขารีบเก็บเนื้อย่างบนเตาและถ่านที่กำลังลุกไหม้ออกไป แล้วเล็ง 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' ใส่เตาย่างตรงหน้าทันที

แสงสว่างวาบขึ้น เครื่องจักรหน้าตาประหลาดปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา

เครื่องจักรสูงเกือบ 1.8 เมตร มีห้องเครื่องขนาดใหญ่ตรงกลาง รองรับด้วยขาเหล็กสี่ขา ด้านล่างห้องเครื่องมีช่องทางออกเล็กๆ ถัดลงมาเป็นถาดที่ยึดติดกับขาเหล็ก ด้านซ้ายและขวาของห้องเครื่องมีกล่องขนาดเท่ากล่องเครื่องสำอางติดอยู่ และด้านหน้ามีกล่องเล็กๆ เรียงกันสองแถวรวมสิบกล่อง

จั๋วโหย่วรีบกดดูคำอธิบายของวัตถุประหลาดตรงหน้าทันที

[เครื่องย่างบาร์บีคิวอัตโนมัติ: ต้องใช้หินพลังงานในการทำงาน]

"เชี่ย เจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ!"

แม้คำอธิบายจะมีแค่นิดเดียว แต่เขาก็อดกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจไม่ได้

แต่เพราะข้อมูลมันน้อยเกินไป เขาเลยต้องเดินวนรอบเครื่องย่างบาร์บีคิวอัตโนมัติเพื่อหาวิธีใช้งาน

เดินวนไปหนึ่งรอบ ก็ยังไม่เจอข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์

เขาเลยเดินเข้าไปกอดเครื่องย่างพลางคร่ำครวญ "ทำไมไม่บอกวิธีใช้กันบ้างฟะเนี่ย?"

แน่นอนว่าเครื่องย่างบาร์บีคิวไร้สมองกลเครื่องนี้ไม่ได้ตอบคำถามของเขา

เมื่อเห็นเครื่องย่างยังคงเงียบกริบ จั๋วโหย่วจึงจำใจต้องลองงมดูด้วยตัวเอง

ในที่สุด เขาก็เจอกระดาษ A4 แผ่นหนึ่งในกล่องเล็กทางด้านซ้าย ซึ่งเขียนวิธีการใช้งานง่ายๆ เอาไว้

ตามคู่มือ กล่องทางซ้ายคือช่องใส่หินพลังงาน ใส่ได้สูงสุดครั้งละ 10 ก้อน หินพลังงานระดับ 1 แต่ละก้อนใช้งานได้ 1 ชั่วโมง กล่องทางขวาใช้ใส่วัตถุดิบที่จะย่าง ใส่ได้ทีละชนิดซ้อนกันได้สูงสุด 100 ชิ้น เวลาในการย่างขึ้นอยู่กับชนิดของอาหาร และย่างได้พร้อมกันสูงสุด 10 ชิ้น ถาดด้านล่างสุดมีไว้รับอาหารที่ย่างเสร็จแล้ว ส่วนกล่องเล็กๆ 10 กล่องด้านหน้าเอาไว้ใส่เครื่องปรุง

อ่านจบ เขาหยิบซี่โครงแกะออกมาลองทดสอบ พบว่าต้องใช้เวลาย่าง 10 นาที จึงใส่เข้าไป 60 ชิ้นรวดเดียว ส่วนเครื่องปรุง ตอนนี้เขามีแค่เกลือแกง เลยสุ่มเทใส่กล่องเครื่องปรุงไปช่องหนึ่ง สุดท้ายก็โยนหินพลังงานลงไปในช่องใส่พลังงาน

ทันทีที่หินพลังงานตกลงไป เครื่องจักรทั้งเครื่องก็เริ่มส่งเสียง 'หึ่งๆ' เบาๆ

เมื่อเห็นเครื่องเริ่มทำงานอัตโนมัติ จั๋วโหย่วไม่อยากปล่อยเวลาหนึ่งชั่วโมงนี้ให้เสียเปล่า จึงหันไปนั่งบำเพ็ญเพียรอยู่ใกล้ๆ

หลังตั้งใจฝึกฝนครบหนึ่งชั่วโมง เขาเดินไปเก็บซี่โครงแกะ 10 ชิ้นสุดท้าย แล้วเลือกเทเลพอร์ตเข้าสู่แดนลี้ลับทันที

วันนี้เขาอยากจะลองไปตามหาบอสแกะเขาเขียวดูสักหน่อย

ส่วนว่าจะฆ่ามันได้ไหม?

เขาไม่เก็บมาคิดให้ปวดหัว เพราะขนาดหน้าตาบอสเป็นยังไงเขายังไม่เคยเห็นเลย

หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมเขาไม่ไปลองของกับบอสไก่ศึกที่เป็นด่านแรกก่อน?

จั๋วโหย่วคิดเรื่องนี้แล้ว แต่พอนึกถึงเวลาเดินทางย้อนกลับไปที่โซนไก่ศึก เขาก็ถอดใจ

เมื่อเข้าสู่แดนลี้ลับ เขากำหนดทิศทางแล้วมุ่งหน้าลึกเข้าไปพร้อมดาบเหล็กเย็นคู่กาย

เมื่อเจอฝูงแกะเขาเขียวฝูงแรก จั๋วโหย่วยังคงใช้วิธี 'ลากมอน' เหมือนเดิม และเมื่อเหลือแกะเขาเขียวตัวสุดท้าย เขาตัดสินใจปล่อยมันไว้ก่อน

เขาของแกะเขาเขียวพันธุ์นี้ไม่ได้ชี้ออกด้านนอกเหมือนวัวเขาใหญ่ การโจมตีหลักๆ คือการพุ่งชน จั๋วโหย่วเลยกะจะลองทดสอบแรงชนของมันดูว่าสร้างความเสียหายให้เขาได้แค่ไหน จะได้วางแผนการต่อสู้ถูก

เขายืนนิ่งๆ ไม่ป้องกัน ปล่อยให้มันพุ่งชนหลังเขาทีก่อน

"ปึก~"

หลังโดนชน เขารู้สึกเฉยมาก แทบไม่สะเทือน

ทันทีหลังจากนั้น เขาลองรับการชนที่หน้าอกและท้อง คราวนี้ความรู้สึกชัดเจนขึ้นมาก เจ็บนิดหน่อยและรู้สึกจุกเสียดเล็กน้อย

หลังจากรับการชนไปสองที แกะเขาเขียวผู้โดดเดี่ยวก็หมดประโยชน์ จั๋วโหย่วขอบคุณมันในใจ แล้วส่งมันตามเพื่อนๆ ไปสู่สุขคติ

หลังการทดลองนี้ จั๋วโหย่วรู้สึกว่าตัวเองกล้าซ่าได้มากขึ้น

ด้วยความแข็งแกร่งทางร่างกายและความเร็วในการตอบสนองในตอนนี้ ดูเหมือนเขาจะสามารถเข้าไปลุยฝึกวิชาดาบกลางดงแกะได้เลย ตราบใดที่ระวังไม่ให้โดนชนเข้าที่หน้าอกหรือท้อง ก็น่าจะไม่มีปัญหา

อีกอย่าง ต่อให้พวกมันมีเป็นร้อยตัว แต่ตัวที่โจมตีเขาได้จริงๆ ก็มีแค่ไม่กี่ตัวข้างหน้าเท่านั้น

คิดได้ดังนั้น จั๋วโหย่วก็รู้สึกฮึกเหิมราวกับจะกวาดล้างโซนแกะเขาเขียวได้ทั้งโซนทันที