บทที่ 21 เธอไม่คู่ควรกับคุณ

บทที่ 21 เธอไม่คู่ควรกับคุณ

"เข้าใจแล้ว" ซ่งจื่อเหยียนพยักหน้ารับคำ

หมัดที่โดนไปนั้นไม่ได้สร้างบาดแผลสาหัสสากรรจ์อะไรมากนัก หลังจากรับยาแก้ปวดและยาแก้อักเสบจากห้องพยาบาล ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันกลับไปเรียน

ช่วงบ่ายมีคาบเรียนเสริม จนกระทั่งเลิกเรียนภาคค่ำ เซียวเฉินยังคงทำหน้าที่ติวหนังสือให้ซ่งจื่อเหยียนตามปกติ

"เซียวเฉินอยู่ห้องนี้หรือเปล่า?"

จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังขึ้นจากหน้าประตู

"เซียวเฉิน มีคนมาหาแน่ะ" เพื่อนที่นั่งอยู่ด้านหน้าหันมาบอก

เซียวเฉินเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น "หลี่หมิงอวี่"

"คุณมีธุระอะไร?" เซียวเฉินเดินออกมาถามด้วยความแปลกใจ

ไม่เจอกันเพียงไม่กี่วัน หลี่หมิงอวี่เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน

จากชายหนุ่มมาดเนี๊ยบ แต่งตัวสะอาดสะอ้าน ใส่ใจภาพลักษณ์ บัดนี้กลับดูทรุดโทรม ขอบตาลึกโหลแววตาไร้ประกาย หนวดเครารุงรังไม่ได้โกนมาหลายวัน

สภาพโดยรวมดูป่วยไข้ เหมือนคนติดยาไม่มีผิด

"เซียวเฉิน... ผม... ผมน่าจะเชื่อคำพูดของคุณ หุ้น 'เป่ยฟางค้าไม้' ร่วงติดฟลอร์ติดต่อกันสี่วันแล้ว"

หลี่หมิงอวี่ล้วงบุหรี่ขึ้นมาจะสูบ แต่พอนึกได้ว่าอยู่ในเขตโรงเรียน เขาก็จำต้องเก็บมันลงไป

"แหล่งวัตถุดิบนำเข้าเจอวิกฤตแมลงระบาด ผลผลิตลดฮวบ บริษัทส่งออกสินค้าไม่ได้ตามกำหนด"

เซียวเฉินมองอีกฝ่ายด้วยความเวทนา "เรื่องหุ้นตกหนักแบบนี้ มันเป็นเรื่องที่คาดเดาได้อยู่แล้วครับ"

"ผม... ผมเสียใจจริงๆ ที่ไม่ฟังคุณ ตอนนี้เงินต้นของผมหายวับไปกว่าเจ็ดแสนแล้ว"

ใบหน้าของหลี่หมิงอวี่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ดวงตาแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้

"แล้วคุณต้องการจะทำอะไรต่อ?" เซียวเฉินถาม

"ผมอยากจะมาขอคำชี้แนะจากคุณ ตอนนี้ผมควรจะ 'เฉือนเนื้อ' ตัดใจขายทิ้ง หรือควรจะกัดฟันถือต่อรอให้มันเด้งกลับมา?" หลี่หมิงอวี่มองเซียวเฉินด้วยสายตาอ้อนวอนราวกับคนกำลังจมน้ำคว้าขอนไม้

"ผมเป็นแค่เด็กมัธยมนะครับ ส่วนคุณจบการเงินจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง คุณมาขอคำชี้แนะจากผมเนี่ยนะ?" เซียวเฉินเลิกคิ้วถาม

"ผมเชื่อใจคุณ" หลี่หมิงอวี่พูดออกมาสั้นๆ แต่หนักแน่น

"คุณไม่เหมือนคนอื่น เด็กมัธยมทั่วไปไม่มีทางเข้าใจตลาดหุ้นลึกซึ้งขนาดนี้ และไม่มีทางมีสัญชาตญาณที่แม่นยำขนาดนี้แน่" หลี่หมิงอวี่ยืนยันเสียงแข็ง

"ในเมื่อคุณพูดขนาดนี้ งั้นผมขอแนะนำให้คุณ... รีบขายทิ้งเดี๋ยวนี้"

เซียวเฉินกล่าวต่อ "ไม่ใช่แค่เป่ยฟางค้าไม้ แต่ธุรกิจเฟอร์นิเจอร์ไม้แดงทั้งระบบกำลังจะเจอวิกฤตหนัก"

"ตะ... แต่ว่าเฟอร์นิเจอร์ไม้แดงกำลังเป็นที่นิยมในต่างประเทศนะครับ ยอดส่งออกก็พุ่งเอาๆ" หลี่หมิงอวี่แย้งด้วยแววตาสิ้นหวัง

"เท่าที่ผมคาดการณ์ แมลงระบาดเป็นแค่หายนะด่านแรก" เซียวเฉินใบ้เป็นนัยๆ "ช่วงนี้มีพายุไต้ฝุ่นกำลังก่อตัว"

"เท่าที่ผมรู้ มีเรือขนส่งสินค้าลำใหญ่ที่บรรทุกไม้แดงเต็มลำเรือเพิ่งจะออกจากท่า..."

"ถ้าหาก... เพราะพายุไต้ฝุ่น ทำให้เรือลำนั้นเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา คุณคิดว่ามันจะส่งผลยังไงต่อหุ้นกลุ่มธุรกิจค้าไม้?"

"นั่นมัน... หายนะชัดๆ" หลี่หมิงอวี่ตาค้าง

"เพราะฉะนั้นรีบขายทิ้งซะ อย่าไปยึดติดกับหุ้นตัวเดียว" เซียวเฉินสรุป

เรือลำนั้นจะล่ม... ภายในไม่กี่วันนี้ และเมื่อข่าวกระจายออกไป หุ้นกลุ่มบริษัทค้าไม้ในตลาดหลักทรัพย์จะเจอกับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ของจริง

"ได้! ผมจะขาย ผมจะรีบขายเดี๋ยวนี้" หลี่หมิงอวี่พยักหน้าหงึกหงัก

ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นถาม "เซียวเฉิน คุณพอจะบอกข้อมูลวงในให้ผมรู้บ้างได้ไหม?"

"ข้อมูลวงในอะไร?" เซียวเฉินงง

"ก็... ข้อมูลตลาดหุ้นไง ผมรู้สึกว่าการคาดการณ์ของคุณแม่นยำมาก ถ้าผมขายหุ้นทิ้ง ผมจะเหลือเงินต้นอยู่ล้านสองแสน" หลี่หมิงอวี่กัดฟันพูด

"ผมอยากขอคำแนะนำจากคุณ ว่าเงินก้อนนี้... ผมควรเอาไปลงที่ไหน?"

"คุณนี่กล้าบ้าบิ่นจริงๆ" เซียวเฉินยิ้มขื่น

หลี่หมิงอวี่ไว้ใจเขาขนาดนี้เชียวหรือ? กล้าเอาเงินล้านมาเสี่ยงกับคำพูดเด็กมัธยม?

แต่สัญชาตญาณของหมอนี่ก็ไม่เลว เพราะเซียวเฉินไม่ได้แค่ "คาดการณ์แม่น" แต่เขารู้ "อนาคต"

ในชาติที่แล้ว แผนธุรกิจและการคาดการณ์ตลาดหุ้นของเซียวเฉิน ทำให้เซียวกรุ๊ปผงาดขึ้นเป็นเบอร์หนึ่ง การเกิดใหม่ครั้งนี้เขาเหมือนพก "สูตรโกง" มาเต็มกระเป๋า หลี่หมิงอวี่ถามถูกคนแล้วจริงๆ

"เศรษฐกิจโลกกำลังถดถอย ทุกอุตสาหกรรมกำลังซบเซา เพราะฉะนั้นแทบไม่มีตัวไหนน่าลงทุน" เซียวเฉินวิเคราะห์

"แต่คุณสามารถเน้นไปที่กลุ่มโลหะมีค่า รองลงมาคือกลุ่มชีวภาพ และอวกาศ ผมมีหุ้นแนะนำสองสามตัว..."

หลี่หมิงอวี่รีบหยิบสมุดปากกามาจดทุกคำพูดของเซียวเฉินอย่างตั้งใจ

แต่รายชื่อหุ้นที่เซียวเฉินบอกมา ล้วนเป็นตัวที่กราฟกำลังดิ่งลงเหวทั้งสิ้น

"หุ้นพวกนี้... ราคามันร่วงหนักมากเลยนะครับ คุณแน่ใจเหรอ?" หลี่หมิงอวี่ลังเล

"นี่เป็นแค่คำแนะนำ จะซื้อหรือไม่ อยู่ที่การตัดสินใจของคุณเอง" เซียวเฉินตอบเสียงเรียบ

หลี่หมิงอวี่กัดฟัน ตัดสินใจเด็ดขาดที่จะเดิมพันครั้งใหญ่

"ขอบคุณมากเซียวเฉิน ผมกลับไปจะพิจารณาดูให้ดี"

"งั้นผมกลับไปเรียนก่อนนะ" เซียวเฉินโบกมือลา แต่ก่อนจะเดินจากไป เขาหันกลับมามองหลี่หมิงอวี่อีกครั้ง

"คุณมีสัญชาตญาณทางการเงินที่เฉียบคม ถ้าคุณทุ่มเทให้กับด้านนี้ อนาคตคุณต้องประสบความสำเร็จแน่นอน"

"และอีกอย่าง... เซียวเชี่ยนไม่คู่ควรกับคุณ"

"ผม... รู้ครับ" หลี่หมิงอวี่พยักหน้าหนักแน่น

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเซียวเชี่ยนไม่เหมาะกับเขา?

เขารู้ดีว่าในสายตาของเธอ เขาเป็นแค่ "ยางอะไหล่" ที่เรียกใช้เมื่อไหร่ก็ได้

เขาเสียเงินเสียทองให้เธอไปมากมาย แถมอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของเธอยังส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจลงทุนของเขาจนพังไม่เป็นท่า

ครั้งนี้เขาตัดสินใจแล้วว่าจะตัดขาดจากเซียวเชี่ยน

โบราณว่าไว้ "เมื่อไร้ใจให้สตรี วิถีดาบย่อมบรรลุสู่ขั้นเทพ" (ตัดเรื่องผู้หญิงได้ ชีวิตก็พุ่งทะยาน)

ด้วยคำชี้แนะของเซียวเฉิน หลี่หมิงอวี่จะสามารถปีนขึ้นจากหลุมโคลนได้อย่างรวดเร็ว

และด้วยความสามารถของเขา อนาคตย่อมรุ่งโรจน์อย่างไม่ต้องสงสัย

...

เมื่อเซียวเฉินกลับเข้ามาในห้องเรียน ซ่งจื่อเหยียนก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "เซียวเฉิน ผู้ชายคนนั้นมาหานายทำไมเหรอ?"

"มาปรึกษาเรื่องหุ้นน่ะ" เซียวเฉินยิ้มตอบ

"นายเล่นหุ้นเป็นด้วยเหรอ?" ซ่งจื่อเหยียนกระพริบตาปริบๆ

"ก็พอรู้บ้างนิดหน่อย"

"บริษัทปล่อยกู้ที่บ้านฉัน..." ซ่งจื่อเหยียนจงใจเน้นคำว่า 'บริษัทปล่อยกู้' เป็นพิเศษ "กำลังขาดผู้จัดการฝ่ายการลงทุน ฉันว่านายต้องทำได้ดีแน่ๆ"

"อย่ามาล้อเล่นน่า โจทย์ฟิสิกส์ทำเสร็จหรือยัง? เอามาตรวจ" เซียวเฉินใช้นิ้วเคาะหน้าผากเธอเบาๆ

เขาคิดว่าซ่งจื่อเหยียนแค่พูดล้อเล่น หารู้ไม่ว่า "บริษัทปล่อยกู้" ที่เธอพูดถึง คือ "กวงหยวนแคปปิตอล" แห่งเมืองเจียงเฉิง

บริษัทเงินทุนยักษ์ใหญ่ที่เน้นลงทุนในหุ้น พันธบัตร และกองทุน ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังระดับประเทศ

"ข้อนี้ยากจัง ฉันทำไม่ได้อ่ะ" ซ่งจื่อเหยียนกัดปลายปากกา ขมวดคิ้วทำหน้ายุ่ง ดูน่ารักน่าเอ็นดู

"มา... เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง" เซียวเฉินหยิบกระดาษข้อสอบขึ้นมา เริ่มอธิบายวิธีแก้โจทย์ฟิสิกส์เมื่อวานอย่างละเอียด

จนกระทั่งเลิกเรียนตอนเย็น เซียวเฉินให้การบ้านเธอเพิ่มอีกชุด

ซ่งจื่อเหยียนงอแงจะขอตามกลับบ้านด้วยให้ได้ เขาจึงจำใจพาเธอไปที่บ้านเช่าของคุณย่า

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าบ้าน บรรยากาศอึดอัดก็พุ่งเข้าปะทะหน้า

คุณย่าอู๋ยืนอยู่ในลานบ้าน มือทั้งสองข้างถูกันไปมาด้วยความประหม่าและตึงเครียด

"คุณย่า เกิดอะไรขึ้นครับ?" เซียวเฉินรีบวิ่งเข้าไปหา

เมื่อเข้ามาในลานบ้าน เขาถึงได้เห็นว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญคือใคร... แม่ของเขา และเซียวหมิง

แม่ของเซียวเฉินมีสีหน้าบึ้งตึง แต่งหน้าจัดเต็ม สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมราคาแพง

เธอเชิดหน้าชี้มือไปที่คุณย่าอู๋ ตวาดเสียงแหลม "คุณย้ายมาอยู่ที่นี่ทำไม? คิดจะให้คนเขานินทาว่าฉันที่เป็นลูกสะใภ้จงใจกลั่นแกล้งแม่ผัวหรือไง?"

"ฉันว่าคุณจงใจจะฉีกหน้าฉัน ให้ฉันต้องอับอายขายขี้หน้ามากกว่า!"