บทที่ 5 คะแนนสอบของเขาคือของจริง

บทที่ 5 คะแนนสอบของเขาคือของจริง

"เปล่าครับ คุณเข้าใจผิดแล้ว" ผู้อำนวยการลี่เจิ้นวางกระดาษคำตอบลงบนโต๊ะ "ผมเชื่อว่าเซียวเฉินไม่ได้โกงข้อสอบ"

"คำตอบของโจทย์เหล่านี้ถูกต้องทั้งหมด"

"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้?" แม่ของเซียวเฉินโวยวายขึ้นมาทันที "เขาอาจจะเคยทำโจทย์พวกนี้มาก่อนแล้วก็ได้"

"ใช่ครับ แค่โจทย์ไม่กี่ข้อจะตัดสินว่ามันไม่ได้ลอกได้ยังไง? ตัดสินใจง่ายไปหน่อยมั้งครับ" ผู้เป็นพ่อเองก็ไม่ยอมรับความจริง

"คุณผู้ปกครองทั้งสองครับ โจทย์พวกนี้เป็นโจทย์ระดับสูงที่ศาสตราจารย์ฟิสิกส์อาวุโสเพิ่งจะคิดค้นขึ้นมา ยังไม่เคยปรากฏในข้อสอบที่ไหนมาก่อน"

ลี่เจิ้นอธิบายด้วยความใจเย็น "เอาอย่างนี้ไหมครับ ถ้าเซียวหมิงลูกชายอีกคนของคุณทำโจทย์ชุดนี้ได้เหมือนกัน ผมจะยอมพิจารณาเรื่องนี้ใหม่ ตกลงไหม?"

"หมิงหมิงของแม่ทำได้อยู่แล้ว" ผู้เป็นแม่หันไปถามลูกรักด้วยความมั่นใจ "หมิงหมิง ลูกทำไปถึงไหนแล้วจ๊ะ?"

เซียวหมิงนั่งกัดเล็บตัวเอง ตัวสั่นเทา พูดจาตะกุกตะกัก "แม่ครับ... คือผม... ผม..."

"แง! โจทย์พวกนี้มันยากเกินไป ผมทำไม่ได้ครับ พ่อจ๋าแม่จ๋าอย่าโทษผมเลยนะ"

พูดจบ เซียวหมิงก็ปล่อยโฮออกมาดื้อๆ ร้องไห้จ้าเหมือนเด็กสามขวบ

ภาพที่เห็นทำเอาพ่อและแม่ตระกูลเซียวตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พวกเขารีบถลาเข้าไปกอดปลอบลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยความสงสารจับใจ

"โอ๋ๆ หมิงหมิงไม่ร้องนะลูก โจทย์มันยากไป ลูกทำไม่ได้ก็เรื่องปกติ"

"ใช่แล้วล่ะ เซียวเฉินมันต้องเคยเห็นโจทย์พวกนี้มาจากที่ไหนสักแห่งแน่ๆ ปะ เรากลับบ้านกันนะ เดี๋ยวแม่ซื้อรองเท้าคู่ใหม่รุ่นที่ลูกอยากได้ให้เลย"

เซียวเฉินแค่นหัวเราะในลำคอ สบถด่าในใจ... ปัญญาอ่อน

อายุสิบแปดปีเข้าไปแล้ว บทจะร้องไห้ก็แหกปากร้องเหมือนเด็กอมมือ อ่อนแอชะมัด

เมื่อลูกรักร้องไห้ขวัญเสีย พ่อกับแม่ก็หมดอารมณ์จะเอาเรื่องต่อ พวกเขาตวัดสายตามองเซียวเฉินด้วยความเคียดแค้น ก่อนจะประคองเซียวหมิงเดินออกจากห้องไป

"เซียวเฉิน เธอเก่งมาก โจทย์ข้อสุดท้ายนั่นครูใช้เวลาขบคิดอยู่หลายวันกว่าจะแก้ตก" ลี่เจิ้นมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาชื่นชม

"ครูเชื่อแล้วว่าเธอไม่ได้โกง แต่เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับพ่อแม่..."

"ท่านผู้อำนวยการครับ คนเราเมื่อมีอคติบังตาแล้ว ต่อให้ทำดีแค่ไหนก็ยังเป็นคนผิดในสายตาเขาอยู่ดี" เซียวเฉินพูดแทรกขึ้นมา

"ความสัมพันธ์ของพวกเรา ไม่มีทางกลับมาเหมือนเดิมได้อีกแล้วครับ"

ใช่แล้ว... ในชาติก่อน เขาถูกโจรลักพาตัวทรมานสารพัด ถูกเฉือนหู ควักลูกตา และสับมือทิ้ง

แต่พ่อแม่กลับนิ่งดูดาย หาว่าเขาสร้างสถานการณ์เรียกร้องความสนใจ

จนกระทั่งเขาเลือดหมดตัว ตายไปอย่างทรมาน

ชาตินี้ เขาเลือกที่จะถอยห่างจากคนพวกนี้

ความเลือดเย็นที่พวกเขาเคยมอบให้ เขาไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด

"ครูเข้าใจ แต่พ่อแม่เธอมีบริษัทใหญ่โต พักอาศัยในคฤหาสน์หรู" ลี่เจิ้นถอนหายใจ "ตามกฎระเบียบแล้ว เธอไม่เข้าข่ายที่จะได้รับทุนนักเรียนยากจนนะ"

"ผมทราบครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ เก็บเงินส่วนนั้นไว้ให้คนที่ลำบากจริงๆ เถอะ" เซียวเฉินพยักหน้ารับ

ได้เกิดใหม่อีกครั้ง เขามั่นใจว่าสามารถเอาตัวรอดได้โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร

"แต่เรื่องค่าอาหารกลางวัน ครูจะช่วยเธอเอง เดือนละหนึ่งพันหยวน นี่เป็นเงินส่วนตัวของครู" ลี่เจิ้นยิ้มตาหยี "อีกอย่าง การสอบร่วมครั้งนี้เธอทำคะแนนได้ดีมาก"

"วันจันทร์ครูจะทำเรื่องเบิกเงินรางวัลในนามของโรงเรียนให้เธอสามพันหยวน อีกสองเดือนข้างหน้าจะมีการแข่งระดับเมือง ตั้งใจทำให้ดีล่ะ"

"ผมจะทำให้เต็มที่ครับ ขอบพระคุณครับท่านผู้อำนวยการ" เซียวเฉินยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เขาโค้งคำนับอาจารย์ผู้มีพระคุณอย่างซาบซึ้ง

เงินสามพันหยวนนี้ ช่วยต่อลมหายใจแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้เขาได้มากโขเลยทีเดียว

...

ดึกสงัดคืนนั้น เซียวเหยียนรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาที่บริษัท

ผู้จัดการฝ่ายการตลาดและหัวหน้าแผนกต่างนั่งรออยู่พร้อมหน้า ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียด

"ท่านประธานเซียว ผลตรวจเหล้าสมุนไพรจางฮวาออกมาแล้วครับ มีสารประกอบบางอย่างที่ส่งผลเสียต่อระบบประสาทมนุษย์จริงตามที่สงสัย" ผู้ช่วยยื่นเอกสารรายงานให้

"ผลตรวจเชื่อถือได้แค่ไหน?" เซียวเหยียนรับเอกสารมาเปิดดู

"รายงานจากศูนย์ตรวจสอบความปลอดภัยอาหารของกรมอนามัยครับ ของจริงร้อยเปอร์เซ็นต์" ผู้ช่วยยืนยัน

"ยกเลิกสัญญากับฝ่ายนั้นทันที" เซียวเหยียนตัดสินใจเด็ดขาด

"แต่ท่านประธานครับ นี่มันสัญญามูลค่าห้าล้านเลยนะ" ผู้จัดการคนหนึ่งแย้งขึ้น "แถมพวกเราก็เตรียมแผนการตลาดไว้หมดแล้วด้วย"

"ทั้งการไลฟ์สดขายของ การยิงโฆษณา ทุกอย่างเป็นต้นทุน ถ้าเรายกเลิกตอนนี้ เราจะเสียหายหลายแสนนะครับ"

"ใช่ครับ เดี๋ยวนี้ปัญหาความปลอดภัยด้านอาหารก็มีให้เห็นทั่วไป ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอกครับ" หัวหน้าอีกคนรีบเสริม

"ทำตามที่ฉันสั่ง ยกเลิกสัญญาเดี๋ยวนี้ ส่วนเรื่องคุณพ่อ ฉันจะไปคุยเอง"

เซียวเหยียนตีหน้าขรึม "และต่อไปนี้ สินค้าประเภทอาหารและเครื่องดื่มทุกชนิด ต้องส่งตรวจวิจัยให้แน่ใจเรื่องความปลอดภัยก่อนจะวางแผนการตลาด"

"รับทราบครับ ท่านประธาน" ทีมงานฝ่ายการตลาดรับคำอย่างจำใจ มองเงินก้อนโตหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตา

นี่เป็นโปรเจกต์ที่พวกเขาอดหลับอดนอนตามจีบมาหลายสัปดาห์

แค่เพราะส่วนผสมมีปัญหานิดหน่อยก็ต้องปล่อยหลุดมือไปเชียวหรือ? ของกินเดี๋ยวนี้จะมีสักกี่อย่างที่ไม่มีสารเคมีปรุงแต่ง?

ท่านประธานเซียวเพิ่งเข้ามารับช่วงต่อกิจการ ยังอ่อนประสบการณ์เกินไปจริงๆ

...

"อะไรนะ? ลูกปฏิเสธสัญญาเหล้าสมุนไพรจางฮวาไปแล้ว?"

คืนวันต่อมา เมื่อผู้เป็นพ่อทราบข่าวก็ตกใจจนแทบนั่งไม่ติด

เขารีบโทรศัพท์ตรวจสอบสถานการณ์ จนรู้ว่าคู่แข่งอย่างบริษัท "หางเฉิงมีเดีย" ได้คว้าสัญญาชิ้นนี้ไปแล้ว

"เหยียนเหยียน ขอเหตุผลดีๆ สักข้อสิ" พ่อวางหูโทรศัพท์แล้วหันมาถามลูกสาวเสียงเข้ม

"แผนการตลาดเหล้าจางฮวาแทบจะการันตีความสำเร็จ ทำไมถึงไม่ทำ? ตอนนี้คู่แข่งเราอย่างหางเฉิงมีเดียคว้าพุงปลามันไปกินแล้ว"

"พวกนั้นปั่นงานข้ามคืน ยิงโฆษณาทั้งออนไลน์ออฟไลน์ ยอดขายเหล้าพุ่งกระฉูด พวกมันใช้เคสนี้เป็นฐานแย่งลูกค้าเราไปตั้งเท่าไหร่แล้ว"

"พ่อคะ เหล้านั่นมีปัญหา" เซียวเหยียนยื่นรายงานผลตรวจให้ดู "เซียวเฉินเป็นคนเตือนหนูเรื่องนี้"

"เซียวเฉิน? นี่ลูกเชื่อคำพูดของไอ้ลูกทรพีนั่นเหรอ?" พอได้ยินชื่อนี้ พ่อก็ระเบิดอารมณ์โกรธทันที

"เด็กมัธยมอย่างมันจะไปรู้อะไร? ต่อให้ในรายงานจะมีส่วนผสมแปลกปลอม แต่มันก็คงอยู่ในเกณฑ์ที่รับได้นั่นแหละ"

"รู้ไหมว่าเราไม่ได้เสียแค่ลูกค้าใหญ่อย่างจางฮวา แต่เราเสียเครดิตจนลูกค้าเจ้าอื่นหนีหายไปหมด"

"แต่พ่อคะ เซียวเฉินเขา..."

"เลิกพูดถึงไอ้ลูกระยำนั่นสักที! ลูกโดนของหรือไงถึงไปเชื่อคำพูดมัน?" พ่อตบโต๊ะเสียงดังปัง

ตอนนี้เขาไม่อยากได้ยินเรื่องราวใดๆ เกี่ยวกับเซียวเฉินทั้งสิ้น

แต่ทันใดนั้นเอง หน้าจอโทรทัศน์ที่กำลังถ่ายทอดสดรายการ "3.15 วันสิทธิผู้บริโภค" ก็ตัดภาพไปที่ขวดเหล้าสมุนไพรจางฮวา

เสียงพิธีกรประกาศสรรพคุณที่เคยโฆษณาไว้ "เหล้าสมุนไพรจางฮวา ก่อตั้งเมื่อปี 2021"

"สามปีที่ผ่านมา ยอดขายเติบโตแบบก้าวกระโดด อ้างว่าเป็นเหล้าเพื่อสุขภาพ รักษาอาการนอนไม่หลับได้ชะงัด"

"แต่ความจริงเป็นเช่นนั้นหรือ? จากการตรวจสอบของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง พบว่าภายในเหล้ามีส่วนผสมของฮอร์โมนกระตุ้น ซึ่งส่งผลร้ายแรงต่อระบบประสาท..."

"พ่อคะ..." เซียวเหยียนหันไปมองพ่อด้วยความตกตะลึง

ผู้เป็นพ่อเองก็นิ่งค้าง จ้องมองหน้าจอโทรทัศน์ตาไม่กะพริบ

จากนั้น ตารางส่วนประกอบทางเคมี สารพิษ และผลข้างเคียงที่อันตรายต่อร่างกาย ก็ถูกขึ้นโชว์หราบนหน้าจอ

เหล้าสมุนไพรที่กำลังเป็นกระแสร้อนแรง ถูกฉุดลงนรกภายในชั่วพริบตา

ห้องไลฟ์สดของบริษัทหางเฉิงมีเดียที่กำลังขายของอย่างบ้าคลั่ง เต็มไปด้วยคำด่าทอจากลูกค้า จนต้องปิดไลฟ์หนีแทบไม่ทัน

กระแสเหล้าจางฮวาพุ่งทะยานติดเทรนด์ แต่เป็นในแง่ลบสุดขีด บริษัทหางเฉิงมีเดียที่ทุ่มทุนสร้างมาทั้งคืน นึกว่าจะได้กำไรก้อนโต กลับกลายเป็นเป้าโจมตีและถูกด่าเละไปด้วย

พ่อของเซียวเฉินรู้ทันทีว่าโอกาสทองมาถึงแล้ว นี่เป็นจังหวะที่จะเหยียบย่ำคู่แข่งให้จมดิน

เขาผุดลุกขึ้นยืน "เหยียนเหยียน รีบกลับไปที่บริษัท จับตาดูหางเฉิงมีเดียให้ดี ลูกค้าต้องแห่กันยกเลิกสัญญาแน่"

"ฉวยโอกาสนี้ ดึงลูกค้าเหล่านั้นมาเป็นของเซียวกรุ๊ปให้หมด"

"รับทราบค่ะ หนูจะไปเดี๋ยวนี้" เซียวเหยียนตั้งสติได้ เธอกลับมาสวมบทบาทนักธุรกิจสาวผู้เก่งกาจอีกครั้ง

"พ่อคะ ครั้งนี้รอดมาได้เพราะเซียวเฉินเตือนแท้ๆ หนูหวังว่า... เราจะให้เขากลับมาบ้านได้ไหมคะ?"

"มันก็แค่ฟลุ๊กเดาถูกเท่านั้นแหละ หึ! ไปบอกมันซะ ถ้ามันไม่ยอมก้มหัวขอโทษ ก็อย่าหวังจะได้กลับมาเหยียบที่นี่อีก!" พ่อตอบเสียงแข็ง หน้าตาทมึงทึง