บทที่ 20 ไม่เพียงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ แต่ยังกลับมาเป็นหนุ่มสาวอีกครั้ง!

เมื่อเห็นซูมู่เมินเฉยใส่ตน...

สตรีศักดิ์สิทธิ์อีฟก็กอดอก ผลักพวกผู้เล่นออก แล้วเดินออกจากฝูงชน

พร้อมกันนั้น นางก็โบกมือเรียกนักเวทที่ตามมา "ไปตามหาผู้กล้า!"

"ข้าไม่เชื่อหรอกว่าซูมู่จะคุมทุกอย่างในเมืองเซนต์มาร์ได้เบ็ดเสร็จ"

เหล่านักเวทแห่งจักรวรรดิมองหน้ากัน

แล้วก็เดินตามหลังอีฟไป

เรื่องหาคนน่ะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว อย่างมากก็แค่แกล้งทำเป็นหา

พวกเขาถูกจักรพรรดิส่งมาในนามองครักษ์ แต่จริงๆ แล้วคือมาจับตาดูสตรีศักดิ์สิทธิ์ต่างหาก

เรื่องชัดเจนขนาดนี้

คงมีแต่แม่สตรีศักดิ์สิทธิ์ตัวน้อยแสนซื่อนี่แหละที่ดูไม่ออก

แน่นอนว่า

การที่อีฟได้เป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ นางย่อมมีคุณสมบัติพิเศษ

ทั่วทั้งดัมฟรีส์

ถ้าสตรีศักดิ์สิทธิ์บอกว่านางมี 'ความใกล้ชิดต่อธาตุศักดิ์สิทธิ์' เป็นอันดับสองของเผ่ามนุษย์

ก็มีแค่ซูมู่เท่านั้นที่กล้าเคลมว่าเป็นอันดับหนึ่ง

แม้แต่มหาปุโรหิตคนปัจจุบันก็ยังเทียบไม่ได้

คฤหาสน์มหาปราชญ์

ซูมู่กลับเข้าห้องและเปิดข้อความ

เป็นไปตามคาด

ข้อความตอบกลับจากเบอร์มือถือของเย่เฟิงผิง!

คนที่ตอบคือ หยวนอวิ๋น ภรรยาของเย่เฟิงผิง

[พวกเราอาจจะแก่ แต่ยังไม่เลอะเลือน VR เสมือนจริงที่คุณว่ามันไม่มีอยู่จริง ฉันไม่มีความสามารถจะช่วยงานวิจัยของคุณ และไม่มีเงินทุนสนับสนุนด้วย ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับสื่อมวลชนอีกเพื่อช่วยโปรโมตเกมให้คุณ เลิกรบกวนฉันเถอะ สามีฉันต้องการพักผ่อน ขอบคุณ]

ข้อมูลของหยวนอวิ๋นหาได้ง่ายมากในเน็ต นางเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านชีววิทยาที่มีชื่อเสียง

สองสามีภรรยาวัยชราต่างเป็นนักวิทยาศาสตร์ หยวนอวิ๋นเองก็เหนื่อยล้าเต็มทีหลังจากเย่เฟิงผิงประสบอุบัติเหตุ

ได้รับข้อความตอบกลับ

แทนที่จะท้อแท้ ซูมู่กลับดีใจสุดขีด!

มีข้อความตอบกลับ ก็ระบุตำแหน่งได้!

ส่งอุปกรณ์ VR ไปให้เลย!

[ผมไม่ต้องการความช่วยเหลือด้านงานวิจัย เงินทุน หรือโปรโมตเกม ผมแค่ต้องการช่วยดร.เย่เริ่มต้นชีวิตใหม่ในโลก VR อุปกรณ์ VR ฟรีส่งถึงหน้าห้องผู้ป่วยแล้ว ผมไม่มีเจตนารบกวน หวังว่าดร.เย่จะหายไวๆ นะครับ]

เมืองเจียงผิง

โรงพยาบาลเทศบาลที่ 1

หยวนอวิ๋นขมวดคิ้วเมื่อเห็นข้อความตอบกลับ

เย่เฟิงผิงนอนอยู่บนเตียงข้างๆ เพิ่งจะหลับไป

เห็นสามีอาการคงที่ หยวนอวิ๋นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจัดการปฏิเสธงานวิจัยที่คั่งค้างและงานสังคมต่างๆ แทนเขา

แล้วก็มาเจอซูมู่ พ่อค้าขายเกมตื๊อเอา!

"อุปกรณ์ VR ส่งถึงหน้าห้องแล้ว?" หยวนอวิ๋นขมวดคิ้ว

นางชำเลืองมองเย่เฟิงผิงที่หลับอยู่

ค่อยๆ ลุกไปที่ประตูห้องผู้ป่วย พอผลักประตูออกไป ก็เห็นกล่องพัสดุวางอยู่บนพื้นจริงๆ

"ดัมฟรีส์ เกม เอ็กซ์เพรส?"

เปิดกล่องดู เห็นแว่นตาไม้กรอบแกะสลักวางอยู่ข้างใน

"นี่คือแว่น VR?" หยวนอวิ๋นขมวดคิ้วอีกครั้ง "หยาบและงานแย่มาก!"

ชั่วขณะหนึ่ง นี่เป็นคำนิยามเดียวที่หยวนอวิ๋นนึกออก

แต่อุปกรณ์ VR ก็มาอยู่ในมือแล้ว

หยวนอวิ๋นเลยลองเสิร์ชหาดัมฟรีส์ในเน็ต และเจอเว็บไซต์ทางการอย่างรวดเร็ว

เว็บไซต์เกมขนาดใหญ่มีแค่ปุ่มเมนูธรรมดาๆ

ไม่มีวิดีโอโปรโมตเกม ไม่มีแม้แต่ภาพตัวอย่างเกม มีแต่ตัวหนังสือล้วนๆ

แม้หยวนอวิ๋นวัยห้าสิบกว่าจะไม่เคยเล่นเกม แต่นางก็รู้ว่าเว็บไซต์ทางการนี้มันคุณภาพต่ำขนาดไหน!

พอกดดูเว็บบอร์ดผู้เล่น

หยวนอวิ๋นที่ขมวดคิ้วอยู่แล้ว ยิ่งโกรธจัด

"นี่มันเกมโป๊ชัดๆ!"

ใช่แล้ว

ผู้เล่นทุกคนต่างชื่นชมความสมจริงของเกม

แต่บทสนทนาส่วนใหญ่วนเวียนอยู่กับเรื่องย่านเทียนแดง!

แม้ผู้สร้างเกม 'เอซ vs เอ' จะออกมาปฏิเสธเสียงแข็ง แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธการมีอยู่ของย่านเทียนแดงในเกม

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นรีวิวผู้เล่น

หยวนอวิ๋นก็อดสงสัยไม่ได้

มันสมจริงขนาดนั้นเลยเหรอ?

"เดี๋ยวนี้รัฐบาลจ้างหน้าม้ามาปั่นกระแสด้วยเหรอเนี่ย?"

ด้วยความไม่เชื่อใจระคนสงสัย หยวนอวิ๋นถอดแว่นสายตาออกแล้วสวมแว่นตาไม้

เอนหลังพิงเก้าอี้ แล้วพึมพำเบาๆ "ดัมฟรีส์?"

วินาทีต่อมา

หยวนอวิ๋นผล็อยหลับไป แต่จิตสำนึกถูกดึงเข้าสู่โลกมืดมิดของการสร้างตัวละคร

หยวนอวิ๋นในพื้นที่สร้างตัวละครยืนอึ้งอยู่นาน ก่อนจะค่อยๆ ก้าวไปหากระจกบานใหญ่ตรงหน้า

ทันทีที่ก้าวออกไป นางก็ตระหนักว่านางไม่ใช่หญิงวัยใกล้ห้าสิบอีกต่อไป

แต่เป็นตัวละครสาวสวยวัยสะพรั่ง!

"ฉันเด็กลง!" หยวนอวิ๋นอุทานอย่างตื่นเต้น "นี่คือตัวละครสมมติในเกมเหรอ?"

จะมีอะไรน่าตื่นเต้นสำหรับผู้หญิงไปกว่าการได้ย้อนวัย?

สำหรับหยวนอวิ๋น มันมีจริงๆ!

หยวนอวิ๋นที่ลูบคลำกระจกเบาๆ ไม่ได้ปรับแต่งหน้าตา แต่รีบกดปุ่มออกเกมทันทีที่หาเจอ

นางรีบลูบหน้าเย่เฟิงผิง พยายามปลุกเขา

"ตาแก่ ตาแก่ ตื่นเร็ว..."

เย่เฟิงผิงสะดุ้งตื่น

เพิ่งลืมตา

ยังไม่ทันรู้เรื่องรู้ราว ภรรยาก็สวมแว่นตาไม้ให้อีกอัน

แล้วบอกให้พูดคำว่า ดัมฟรีส์

ยังงัวเงียอยู่ เย่เฟิงผิงถามอย่างงุนงง "หยวนอวิ๋น เป็นอะไรไป?"

ตอนนั้นเอง หยวนอวิ๋นตื่นเต้นสุดขีด เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เย่เฟิงผิงฟัง

และเร่งเร้าเขาอีกครั้ง

"พูดสิ พูดคำว่า ดัมฟรีส์"

"ดัมฟรีส์?" เย่เฟิงผิงงงเป็นไก่ตาแตก แต่ก็ยอมทำตามคำสั่งภรรยา

วินาทีต่อมา

เย่เฟิงผิงผล็อยหลับไปอีกครั้ง จิตสำนึกถูกดึงเข้าสู่พื้นที่สร้างตัวละคร

ในพื้นที่สร้างตัวละคร เขาประหลาดใจที่พบว่าไม่เพียงแต่จะกลับมาเป็นหนุ่มหล่อ แต่ยังควบคุมแขนขาได้อย่างอิสระ!

"ขยับได้แล้ว? ข้าขยับได้แล้ว!"

ได้ยินเสียงตะโกนอันทรงพลังและอ่อนเยาว์ของตัวเอง เย่เฟิงผิงตื่นเต้นสุดขีด!

นี่เหมือนการเกิดใหม่สำหรับเขา จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง!

เมื่อไปถึงหน้ากระจก เย่เฟิงผิงไม่ได้เลือกปรับแต่งตัวละคร แต่กดออกเกมทันที

"หยวนอวิ๋น ผมขยับได้แล้ว!"

เย่เฟิงผิงพยายามจะลุกขึ้น แต่ถูกความจริงดึงกลับมา

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มแห้งๆ "ในเกมขยับได้สินะ"

"แค่ขยับได้ก็พอแล้ว แค่ขยับได้ในเกมก็พอ" หยวนอวิ๋นยิ้มทั้งน้ำตา

ในเวลาเดียวกัน

ซูมู่สังเกตเห็นว่าผู้อาวุโสทั้งสองเข้าสู่พื้นที่สร้างตัวละครแล้ว

เขาจึงเข้าไปในเว็บไซต์ทางการอีกครั้ง

ส่งข้อความหาหยวนอวิ๋นในนาม 'เอซ vs เอ'

[โปรดติดตามข้อมูลในเว็บไซต์ทางการ เมื่อมีการอัญเชิญมหาปราชญ์ครั้งที่สาม กรุณาเข้าสู่พื้นที่สร้างตัวละครเพื่อรอการอัญเชิญ]

จัดการเรื่องเย่เฟิงผิงเสร็จ ซูมู่ก็ถอนหายใจโล่งอก

ดอกเตอร์ฟิสิกส์และชีววิทยาสองคน!

คุณภาพผู้เล่นโดยรวมจะสูงขึ้นมากในรอบนี้!

จากนั้นเขาก็แก้ไขเว็บไซต์ทางการอีกครั้ง

ประกาศแจกสล็อตเบต้าเทสต์รอบที่สาม

[แจกสล็อตเบต้าเทสต์ 3.0!]

[เพื่อทดสอบความหลากหลายของเนื้อหาเกม เปิดรับสมัครผู้เล่นสายสร้างเมือง 20 คน]

[สล็อตจะจัดสรรให้ผู้เล่นที่มีทักษะเฉพาะทาง เช่น สถาปัตยกรรม อาหาร ตีเหล็ก วิจัย วิทยาศาสตร์ ฝึกสัตว์ ฯลฯ!]

ในขณะเดียวกัน ซูมู่ก็แจกแบบสอบถามอีกครั้ง

และในการเลือกตัวตน ผู้สมัครต้องอัปโหลดหลักฐานการศึกษาด้วย

เห็นประกาศนี้

หยวนอวิ๋นที่ได้สล็อตแล้วถึงบางอ้อ "เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ! เขาอยากให้เราไปทำวิจัยในโลกเกม!"

เย่เฟิงผิงยิ้มส่ายหน้า ดูสดใสขึ้นทันตา

"เกมนั้นเป็นโลกต่างโลกไม่ใช่เหรอ?"

"ใครจะไปทำวิจัยในต่างโลกกันล่ะ? ผมจะเป็นจอมยุทธ์ผดุงคุณธรรม!"

เขาใช้เวลาครึ่งชีวิตทำวิจัยบนโลกมนุษย์ แล้วยังจะให้ไปทำวิจัยในต่างโลกอีกเหรอ?

ไม่มีทาง

เย่เฟิงผิงตัดสินใจแล้วว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในดัมฟรีส์!

...

แน่นอนว่า

ซูมู่ไม่รู้แผนการของเย่เฟิงผิง

เขาปิดหน้าเว็บหลังจากโพสต์ประกาศ

กะว่าจะคัดเลือกผู้เล่นหลังจากตื่นนอนพรุ่งนี้

"ซูมู่! เจ้าเอาผู้กล้าไปซ่อนไว้ที่ไหน?!"

ก่อนเปลี่ยนเสื้อผ้า

ซูมู่ก็ได้ยินเสียงตะโกนของสตรีศักดิ์สิทธิ์อีฟดังมาจากนอกหน้าต่าง

"ยัยสตรีศักดิ์สิทธิ์นี่ต้องสติไม่ดีแน่ๆ!" ซูมู่บ่นอุบ แล้วเดินไปปิดหน้าต่าง

ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้านอน ซูมู่เอาผ้าห่มคลุมโปงปิดหู

เช้าวันรุ่งขึ้น

อีฟที่ตะโกนโหวกเหวกหายไปแล้ว

เสียงนกร้องสดใสดังเข้ามาในหู

ตื่นมาเปิดเครือข่ายเวทมนตร์ ซูมู่เห็นแบบสอบถามจองเกมนับร้อยฉบับ

และมีการแท็กหาเขาไม่หยุดในกลุ่มแชตสิงห์นักขับ

จักรพรรดิเลมอน: "@เอซ vs เอ ท่านประธาน ได้โปรด ให้โอกาสฉันเถอะ!"

จักรพรรดิเลมอน: "@เอซ vs เอ ฉันไม่มีความสามารถพิเศษอะไรจริงๆ ทำเป็นแต่สู้ แต่ฉันเก่งเรื่องปราบจอมมารแน่ๆ!"

ซูมู่ไม่มีอะไรจะพูดกับเรื่องนี้

โทษได้อย่างเดียวว่าจังหวะไม่ดี

หลังจากคัดเลือกผู้เล่น 18 คน ซูมู่ก็แจกแว่นตาไม้และนัดแนะว่าจะทำการอัญเชิญรอบสามในอีก 24 ชั่วโมง

หลังจากทำเรื่องพวกนี้เสร็จ

ซูมู่เดินออกจากคฤหาสน์ไปที่ถนน

ผู้เล่นที่ขยันขันแข็งล็อกอินเข้ามาแล้ว ส่วนใหญ่สวมเกราะก๊อบลิน เลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ Lv.4

เห็นท่าทางหยิ่งยโสของผู้เล่น

ซูมู่อดขอบคุณของขวัญจากกองทัพจอมมารไม่ได้

เควินกำลังลาดตระเวน

พอเห็นซูมู่ เขารีบเข้ามาทักทาย "ท่านมหาปราชญ์! ท่านฟื้นฟูเมืองเซนต์มาร์ได้จริงๆ!"

"ร้านยา ร้านอุปกรณ์ โรงแรม แผงขายผัก... เศรษฐกิจที่คึกคักทำให้ชาวเมืองเซนต์มาร์กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง!"

ตอนแรกเควินไม่เชื่อว่าซูมู่จะทำได้

ผลลัพธ์ประจักษ์อยู่ตรงหน้าแล้ว!

"ท่านมหาปราชญ์ หากท่านมีภารกิจอื่น โปรดสั่งมาได้เลย!"

"ข้ายินดีบุกน้ำลุยไฟเพื่อท่าน!"

เควินยืมคำศัพท์ผู้เล่นมาแสดงความภักดี

พูดได้แค่ว่า ซูมู่ไท่คูลา ที่อัญเชิญผู้กล้ามาได้กว่าห้าสิบคน!

เผชิญหน้ากับเควินที่ตื่นเต้น

ซูมู่เพียงแค่ตบไหล่เขา

"เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย พรุ่งนี้เช้า ข้าจะอัญเชิญผู้กล้าชุดที่สาม"

อึก—

เควินกลืนน้ำลาย

แม้จะคาดไว้แล้วว่าจะมีการอัญเชิญรอบสาม

แต่ไม่คิดว่าจะมาเร็วขนาดนี้!

"ไม่มีปัญหา! ข้าจะนำกองอัศวินเฝ้ายามต่อไป จะไม่มีใครมารบกวนการอัญเชิญผู้กล้าของท่านได้!"

เควินตบหน้าอกรับประกัน

ในขณะเดียวกัน ความศรัทธาในตัวซูมู่ก็ยิ่งแรงกล้าขึ้น

แทนที่จะกราบไหว้เทพเจ้าที่ไม่เคยเห็นหน้า สู้กราบไหว้ซูมู่ดีกว่า!

เผื่อว่าจะได้รับพรแสงศักดิ์สิทธิ์จากซูมู่ แล้วได้เลื่อนขั้นเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์บ้าง!

เทียบกับเมืองเซนต์มาร์ที่กลับมาคึกคัก

กองทัพจอมมารทางตอนใต้ของเมืองกลับตกที่นั่งลำบาก

ป่าทางใต้

ชายร่างผอมเกร็งเปลือยท่อนบนยืนอยู่บนต้นไม้

เขามีเขาสีแดงสดสามเขาบนหน้าผาก ผมเผ้ายุ่งเหยิงเปื้อนเลือด

เขาคือ อมาตา แม่ทัพเผ่าปีศาจ ผู้บัญชาการกองทัพปีศาจชุดนี้

"ท่านแม่ทัพอมาตา กาแดงที่ส่งไปสอดแนมกลับมาแล้วขอรับ"

"ก๊อบลินที่ส่งออกไปก่อนหน้านี้ถูกนักผจญภัยฆ่าตายหมด ปฏิบัติการล้มเหลว"

ได้ยินรายงาน

อมาตาไม่ขยับเขยื้อน

แต่แล้ว ปีศาจที่มารายงานข่าวก็ตายโดยไร้สาเหตุ ร่างแหลกเหลว เลือดสาดกระจายเต็มพื้น

"หึหึ นักผจญภัย?"

"ประเด็นคือผู้กล้าต่างหาก เจ้าโง่!"

นึกถึงระเบิดในหุบเขาตะวันออกเมื่อคืนก่อน

อมาตามั่นใจมาก

นั่นคือเวทระเบิดที่ผู้กล้าใช้!

ก๊อบลินที่เล็ดลอดไปถึงทุ่งหญ้าทางเหนือได้

ต้องเป็นผู้กล้านำทัพนักผจญภัยไปจัดการแน่ๆ

นักผจญภัยไม่ใช่ประเด็น

กุญแจสำคัญคือผู้กล้า!

"ไม่นึกว่าผู้กล้าจะพัฒนาเร็วขนาดนี้ ใช้เวทมนตร์ชั้นสูงอย่างเวทระเบิดได้แล้ว"

อมาตากระโดดลงจากกิ่งไม้

มองดูกองทัพปีศาจเบื้องหลัง

"ปล่อยกาตาแดงออกไปให้หมด ตามหาตำแหน่งของผู้กล้า"

"ข้าจะถอนรากถอนโคนมันด้วยมือข้าเอง!"