บทที่ 11 รักษา

บทที่ 11

รักษา

หญ้าฟื้นคืนเป็นสมุนไพรพื้นฐาน ซึ่งสมุนไพรชนิดนี้ไม่ถูกหยิบมาใช้ในกระบวนการเล่นแร่แปรธาตุมากนัก แต่มันก็เป็นสมุนไพรอย่างหนึ่งที่ขาดไปไม่ได้

ทุกคนรู้ดีว่าคุณสมบัติซึ่งสำคัญที่สุดของมัน คือการเพิ่มประสิทธิภาพของวัตถุดิบหลักในการเล่นแร่แปรธาตุ แต่พวกเขาอาจไม่ทราบมาก่อนว่าการใช้หญ้าฟื้นคืนเพียงอย่างเดียว สามารถกำจัดสิ่งสกปรกที่ติดค้างอยู่ภายในตันเถียนของผู้คนได้

ทว่าผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมนั้นน้อยมาก อาจมองไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใดเมื่อใช้กระบวนการนี้เพียงหนึ่งหรือสองครั้ง

ด้วยเหตุนี้ อวี้ซีหยวนจึงลองหยดเลือดของตนเองลงไปผสมเพิ่มเติม

เพราะนางค้นพบว่าเลือดจากร่างกายของเจ้าตัว อาจส่งผลให้การรักษาเยียวยาเป็นไปด้วยดียิ่งขึ้น

และเมื่อล่วงรู้ถึงสิ่งนี้ อวี้ซีหยวนก็ประหลาดใจไม่น้อย

ทั้งโลกมนุษย์หรือแดนเทพ นางไม่เคยพบเห็นร่างกายที่มีความพิเศษถึงเพียงนี้มาก่อน

ยิ่งไปกว่านั้น อวี้ซีหยวนสัมผัสได้ว่าร่างกายนี้จะต้องเต็มเปี่ยมไปด้วยมนตร์ขลังและพิเศษยิ่งขึ้นในอนาคต

ถึงกระนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นกลับทำให้อวี้ซีหยวนยิ่งสับสน

เมื่อเกิดกรณีพิเศษเช่นนี้ หากไม่นับยาพิษและของเสียที่ปิดกั้นจุดตันเถียนไว้ นางมักจะรู้สึกเสมอว่าตัวตนที่แท้จริงของร่างกายนี้ คงไม่ได้มีฐานะเป็นเพียงคุณหนูสามแห่งจวนท่านแม่ทัพเป็นแน่

“พี่สาว...พี่สาว...”

ขณะอวี้ซีหยวนกำลังอยู่ในห้วงสมาธิ กลับถูกปลุกให้ตื่นขึ้นโดยเสียงเรียกของอวี้ซินหราน

“ซินหราน” อวี้ซีหยวนผุดลุกขึ้นจากอ่างน้ำอุ่น เผยให้เห็นร่างกายเพียงครึ่งท่อน ขณะหันไปตรวจสอบสถานการณ์ของ     อวี้ซินหราน

นางพบว่าน้ำที่เคยใสสะอาด ตอนนี้กลับแปรเปลี่ยนกลายเป็นสีดำสนิท หญ้าฟื้นคืนที่สับลงไปไม่เขียวสดเช่นก่อนหน้า เหลือเพียงหญ้าแห้งกรอบที่ลอยอยู่เหนือผิวน้ำ

ขณะเดียวกัน สีหน้าของอวี้ซินหรานดูเหมือนกำลังเผชิญความเจ็บปวดเล็กน้อย ซึ่งแท้จริงแล้วนางอาจเจ็บปวดมาก แต่พยายามอย่างที่สุดเพื่อระงับมันไว้

อวี้ซีหยวนรู้สึกยินดีกับผลลัพธ์ดังกล่าว

นี่เป็นเพียงการพิสูจน์เบื้องต้นว่าจุดตันเถียนภายในร่างกายของอวี้ซินหรานเริ่มทำงานได้ดีกว่าเมื่อก่อนพอสมควร อีกทั้งหญ้าฟื้นคืนยังออกฤทธิ์อย่างมีประสิทธิภาพมาก เป็นเรื่องน่ายินดีที่สิ่งนี้ไม่ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ ต่อร่างกายของ               อวี้ซินหราน

“ซินหราน อดทนไว้ ประเดี๋ยวก็หายแล้ว”

อวี้ซินหรานพยักหน้ารับ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง และนั่งแช่อยู่ในอ่างน้ำต่อไปด้วยท่าทีนิ่งสงบ

เมื่อเหลือบไปเห็นบาดแผลที่จวนจะหายดีก่อนหน้านี้     อวี้ซีหยวนก็ทรุดตัวลงนอนแช่ในอ่างน้ำอีกครั้ง ปล่อยให้เลือดไหลซึมออกมาตามรอยแผล หวังให้มันหยดลงในอ่างที่อวี้ซินหรานกำลังนอนแช่อยู่

เนื่องจากเป็นกระบวนการบรรเทาสารพิษในร่างให้หมดไป จึงจำเป็นต้องทำให้ผลลัพธ์นี้ออกฤทธิ์อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

ในไม่ช้า อวีซีหยวนก็รู้สึกถึงความแปรปรวนของพลังวิญญาณรอบกายอวี้ซินหราน

หลังจากผ่านกระบวนการบรรเทาพิษในร่างกายของ     อวี้ซินหราน เดิมทีนางยังอยู่ในขั้นกลั่นลมปราณระดับต่ำ ระดับขั้นของนางกลับเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สู่ขั้นกลั่นลมปราณระดับกลาง... ระดับสูง ขั้นสร้างรากฐานระดับต่ำ สู่ระดับกลาง… และระดับสูง ในขั้นตอนนี้ถึงแม้พลังวิญญาณจะไต่ระดับเพิ่มขึ้นก็ตาม ทว่าการเปลี่ยนแปลงของมันยังเชื่องช้ามาก ไร้วี่แววว่าจะหยุดนิ่ง จนกระทั่งมาถึงระดับสูงสุดของขั้นสร้างรากฐาน

หากอวี้ซินหรานเพียรฝึกฝนให้มากขึ้นในระยะเวลาเพียงสองวัน ไม่แน่ว่านางอาจสามารถบรรลุไปสู่ระดับสูงสุดของขั้นสร้างรากฐานได้ในเวลาอันสั้น หรืออาจบรรลุไปถึงเขตแดนล่วงสวรรค์ก็เป็นได้

อวี้ซีหยวนเฝ้าดูปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นกับอวี้ซินหรานพลางเผยรอยยิ้ม

ผู้ใดเคยกล่าวไว้ว่าผู้ฝึกตนธาตุน้ำไร้พรสวรรค์และทักษะ เห็นทีพรสวรรค์และทักษะของอวี้ซินหรานดูจะเหนือกว่าผู้ใดเสียอีก

น่าเสียดายที่ร่างกายของนางได้รับภาวะทุพโภชนาการมาตั้งแต่ยังเยาว์ หากปราศจากปัญหาดังกล่าวแล้วละก็               อวี้ซินหรานคงเป็นอีกหนึ่งผู้ฝึกตนที่มีชื่อเสียงระบือไกลตั้งแต่วัยเด็กอย่างแน่นอน

ฉับพลันอวี้ซีหยวนเกิดความคิดที่จะพัฒนาระบบธาตุน้ำในกายของอวี้ซินหราน ให้กลายเป็นระบบธาตุน้ำแข็งที่พบเห็นได้ยากยิ่ง...

นั่นเป็นเพียงความคิดชั่ววูบที่ไม่ทันได้ตราตรึงลงในใจของนาง เพราะถูกเสียงเคาะประตูขัดจังหวะเสียก่อน

“ใคร?”

อวี้ซีหยวนเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“คุณหนูอวี้ ท่านอ๋องสั่งให้ข้าเป็นผู้เชิญท่านไปรับประทานอาหารมื้อเช้าร่วมกัน”

เสียงตะโกนของฉางอี้ดังมาจากด้านนอก ก่อนที่ร่างกายของเขาจะฉายแสงสว่างวาบ แล้วอันตรธานจากไปจนไม่เห็นแม้แต่เงา

อวี้ซีหยวนรู้ว่าเขากำลังจะไปที่ไหน จึงไม่คิดรั้งเขาไว้ อีกทั้งนางไม่ต้องการรีบร้อนไปพบลั่วจ้านชิงถึงเพียงนั้น หลังจากที่นางตรวจสอบอย่างละเอียดว่าหญ้าฟื้นฟูดูดซับสารพิษในร่างกายอวี้ซินหรานออกมาจนหมดแล้ว จึงก้าวออกจากอ่างน้ำ เก็บข้าวของทุกอย่างเข้าที่ แล้วพาอวี้ซินหรานออกไปกินอาหารมื้อเช้า