Chapter 21: ทักษะลับ

Chapter 21: ทักษะลับ

ระหว่างทางกลับ แอ็คเซลได้ตระหนักว่าการที่เขาได้เข้าร่วมการผจญภัยเพื่อปล้นดันเจี้ยนกับนิกายตะวัน และได้สะสมทรัพย์สมบัติเล็กๆ น้อยๆ นั้นเป็นเรื่องที่โชคดีมาก แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาคิดผิด

ในช่วง 6 ปีที่ผ่านมา เขาสะสมเหรียญทองได้กว่า 80,000 เหรียญเพราะนิกายตะวันให้บริการอาหารและห้องพักฟรี เพื่อแลกกับส่วนแบ่งในการปล้นดันเจี้ยนและเขาไม่เคยต้องใช้เงินเลยนอกจากการซื้ออาวุธ

แต่ในวันนี้ ด้วยดันเจี้ยนเพียงแห่งเดียว เขาได้เหรียญทองมากกว่า 6 ปีที่ผ่านมาเสียอีก และมันยากมากที่จะตระหนักว่ามันเป็นเรื่องจริง

เขานึกถึงคําแนะนําที่เควินมอบให้เขาและรู้สึกว่าความคิดนี้น่าสนใจยิ่งขึ้น

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าดันเจี้ยนปล้นสามารถทำเงินให้พวกเขาได้เท่าไรและเขาจะทำทุกอย่างเพื่อค้นหาดันเจี้ยนเพิ่มเติมสําหรับพวกเขาในอนาคต

เขามาถึงโรงแรมและสงสัยอีกครั้งว่าเควินตื่นแล้วหรือไม่ และเขาแทบรอไม่ไหวที่จะแบ่งปันข่าวดีนี้กับเควิน เขาจึงค่อย ๆ เปิดประตูห้องเข้าไป ทว่าสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

เควินพลิกตัวไปมาบนเตียงและผ้าห่มก็ไม่ได้คลุมตัวเขาแล้ว เขาเหงื่อออกมากและเห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ในความทุกข์ทรมานจากฝันร้าย

แอ็คเซลรีบวิ่งไปที่เตียงและจับไหล่เควินและปลุกเขาขึ้นมา แต่เควินยังคงติดอยู่ในฝันร้ายและเขาไม่รู้ว่าแอ็กเซคเป็นคนพยายามปลุกเขา

เควินผลักเขาออกและเริ่มจู่โจมเขา แอ็คเซลตกใจกับการโจมตีอย่างกะทันหันนี้ เขาหลีกเลี่ยงการโจมตีที่มุ่งเป้าไปที่จุดสําคัญของเขาอย่างเฉียดฉิว แต่เควินที่ถูกครอบงําก็ต้อนเขาจนมุม และเควินก็ได้สัมผัสตามร่างของแอ็คเซลด้วยนิ้วไปตามจุดต่าง ๆ

จากนั้น แอ็กเซลพบว่าเขาไม่สามารถขยับตัวได้เลย เขานอนอยู่บนพื้น เควินนั่งอยู่บนเขา และเขาสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าออกมาจากเควิน เขากำลังมีปัญหาแล้ว

เขาเรียกเควิน แต่เควินยังคงหลับตาและก้มหน้าก้มตาจู่โจมเขาต่อ ตอนที่เขาเห็นเควินสะบัดข้อมือเขาคิดว่าเขาทำได้ดีมากที่เอาใบมีดทั้งหมดออกไปเก็บก่อนส่งเขาเข้านอน

จากนั้นไม่นานนักเควินก็ตื่นขึ้น และเมื่อเขาเห็นตัวเองนั่งคร่อมแอ็คเซลเขาก็หน้าแดงและอุทานว่า "อะไร.. เกิดอะไรขึ้น"

ตอนนี้วิกฤตได้ผ่านไปแล้ว แอ็คเซลโล่งใจและบอกเขาว่า "คุณกำลังฝันร้าย ฉันเลยพยายามปลุกคุณ แต่คุณกลับพยายามฆ่าฉัน ถ้าฉันไม่ได้เอามีดของคุณไปเก็บก่อนที่จะจับคุณขึ้นเตียง…”

เขาเสริมว่า "แล้วทักษะนิ้วของคุณมันคืออะไร ฉันเป็นอัมพาตไปทั้งตัวจนขยับไม่ได้เลย"

เมื่อเควินได้ยินใบหน้าของเขาเปลี่ยนจากสีแดงเข้มเป็นสีเทาในทันที "อะไรกัน หรือว่ามันจะเป็น....."

เขาถอดเสื้อสเวตเตอร์และเสื้อยืดของแอ็คเซลออกอย่างรวดเร็วและเห็นหน้าอกที่เริ่มมีรอยฟกช้ำ โชคดีที่เขายังมีเวลาสำหรับยกเลิกทักษะนี้อยู่

เขาใช้ทักษะนี้ด้วยนิ้วของเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เพื่อฟื้นฟูการไหลเวียนของเลือด

เควินนวดรอยฟกช้ำที่หน้าอกเพื่อให้แอ็คเซลกลับมาเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น และเขาพูดกับเขาอย่างจริงใจว่า "ขอโทษนะแอ็คเซล ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ฉันจำอะไรไม่ได้เลย แต่นี่คือทักษะลับที่ฉันได้เรียนรู้มา"

"มันจะทำให้คุณเปลี่ยนการไหลเวียนของเลือดในร่าง ตอนแรกคุณแค่เป็นอัมพาต แล้วจากนั้นเลือดก็จะหยุดขึ้นไปที่สมอง แล้วก็หยุดไปที่หัวใจ และอีกด้านหนึ่งปอดก็จะเต็มไปด้วยเลือด"

“แต่ไม่ต้องห่วง ฉันหยุดกระบวนการนี้ไปแล้ว อีกสักพักคุณน่าจะขยับได้อีก”

แอ็คเซลงงมาก เขาไม่เคยได้ยินทักษะอะไรแบบนี้มาก่อน แต่สมองของเขายากที่จะมีสมาธิ เพราะเควินยังนั่งอยู่บนตัวเขาและใส่เพียงแค่กางเกงใน และวางขาทั้งสองข้างคร่อมเอวของเขา และกําลังนวดกล้ามเนื้อหน้าอกของเขา

นอกจากการทรมานปวดแสบปวดร้อนเล็กน้อยแล้ว นิ้วของเควินยังถูหัวนมของเขาเป็นครั้งคราว..

มันน่าตื่นเต้นมากสำหรับแอ็คเซล เขารู้สึกว่าส่วนหนึ่งของเขากำลังโตขึ้นเรื่อย ๆ และในไม่ช้าเควินก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง และหยุดนวดให้เขา เขาบอกเขาอย่างกระอักกระอ่วนว่า "ขอโทษนะ เควิน ฉันยังขยับไม่ได้เลย ทำต่อก่อนสิ"

เควินหน้าแดงอีกครั้งและพูดตำหนิว่า "แอ็คเซล ฉันพยายามจะฆ่าคุณนะ แต่คุณกลับคิดอะไรอยู่เนี่ย"

แอ็คเซลหัวเราะและพูดว่า "ฉันไม่ได้ตั้งใจ.. คุณแค่..เซ็กซี่เกินไป"

เควินส่ายหัวและเขาไม่เห็นความเซ็กซี่ในสิ่งที่เขาทำ แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แอ็คเซลแสดงให้เขาเห็นถึงความปรารถนาของเขา ในที่สุดเขาก็ผ่อนคลายและถามเขาว่า "เป็นไงบ้าง ตอนนี้คุณสามารถขยับได้หรือยัง"

แอ็กเซลพยายามเคลื่อนไหว และในที่สุดเขาก็กลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง เขาเอามือจับเควินบนเอว นั่งลง กอดเขาไว้

เควินยังรู้สึกอึดอัดใจในตำแหน่งนี้ แต่แอ็กเซลดูเหมือนจะชอบมาก ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้เขาทำในสิ่งที่เขาต้องการ เขาไม่คิดอะไรมาก และเพลิดเพลินไปกับช่วงเวลานี้

แอ็คเซลพูดกับเขาต่อไปว่า "ถ้าฉันรู้ว่าคุณจะเป็นแบบนี้ฉันคงจะไม่ทิ้งคุณ ตราบใดที่ฉันอยู่กับคุณคุณก็ปลอดภัยนะ เข้าใจมั้ย"

เควินยังคงโกรธตัวเองมาก และประสบการณ์นี้ทำให้เขากลัว "บางทีเราไม่ควรนอนด้วยกัน ฉันอันตราย แอ็คเซล นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันตื่นขึ้นมาและรู้ว่าฉันกำลังจะฆ่าใครสักคน"

แอ็คเซลจูบที่คอของเขาและพูดว่า "ช่างมันเถอะ ฉันไม่ได้ตั้งตัวเพราะฉันไม่รู้ว่าคุณทำอะไรได้บ้าง แต่ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น และถ้ามันเกิดขึ้นอีก ฉันจะปกป้องร่างกายของฉันได้แน่ ไม่ต้องห่วงนะ นิ้วของคุณจะไม่สามารถทำอะไรแบบนี้กับฉันได้อีก"

แอ็คเซลกล่าวเสริมว่า "ในทางกลับกัน ห้ามคุณนอนพร้อมอาวุธ เพราะคุณไม่จําเป็นต้องใช้มันเลย"

เควินลูบหลังของแอ็คเซลและพูดว่า "ตกลง ฉันสัญญาว่าจะไม่มีอาวุธอีกต่อไป"

เควินต้องการเวลาเพื่อเปลี่ยนนิสัย แต่เขารู้ดีว่าถ้าแอ็กเซลอยู่กับเขา เขาก็ไม่ต้องการอาวุธเพื่อปกป้องตัวเองอีกแล้ว

เขานึกถึงสิ่งที่แอ็กเซลพูดเมื่อกี้และถามเขาอย่างสงสัย "แล้วคุณไปไหนมาหรอ"

แอ็คเซลเอาหน้าผากมาพิงกับหน้าผากเขาแล้วพูดว่า "ถ้าคุณให้ฉันจูบคุณ ฉันจะตอบคุณ"

เควินขมวดคิ้วและไม่เข้าใจ เขาถามไปว่า "คุณจูบฉันหลายครั้งแล้วนะวันนี้ ทําไมจู่ ๆ ถึงพึ่งจะมาถามล่ะ"

แอ็คเซลกัดริมฝีปากล่างและกระซิบกับเขาว่า "ฉันอยากจูบริมฝีปากคุณ แต่เนื่องจากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ ฉันอาจจะต้องขออนุญาตก่อน"