Chapter 20: การซื้อขาย

Chapter 20: การซื้อขาย

ก่อนที่แอ็คเซลจะออกไป เขาได้สั่งแซนด์วิชในกรณีที่เควินตื่นขึ้นมาและรู้สึกหิวเมื่อเขาไม่อยู่ หลังจากอาหารมาถึงเขาทิ้งโน้ตไว้ให้เควินบนโต๊ะข้างเตียงและบอกเขาว่าเขาอยู่ที่ไหน

แอ็คเซลออกจากโรงแรมตรงดิ่งไปที่ร้านโทนี่ ซึ่งเป็นชื่อร้านเวทมนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้ และโทนี่เป็นชื่อเจ้าของร้าน

คุณจะพบทุกอย่างในนั้น อาวุธ วัสดุเล่นแร่แปรธาตุ เช่น สมุนไพรวิเศษ และวัตถุดิบอื่นๆ ในการทำยา

โทนี่ยังขายสินค้าสําเร็จรูป เช่น ยาวิเศษและของวิเศษมากมายที่มีคุณภาพดี

แอ็กเซลรู้จักเขามาสักพักแล้ว เขารู้ว่าโทนี่ให้ราคาที่สมเหตุสมผลเสมอ และนั่นคือเหตุผลที่เขาเลือกที่จะไปที่นั่น เพื่อขายร่างของก็อบลิน

เมื่อโทนี่เห็นว่าเขามาถึงเขาก็ทักทายแอ็คเซลว่า “ไม่ได้เจอกันมาสักพักเลย อะไรพาคุณมาที่นี่ล่ะ มาซื้อหรือมาขายล่ะ”

แอ็คเซลทักทายและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันมาขายของ ก่อนหน้านี้ฉันเจอดันเจี้ยนที่เต็มไปด้วยก็อบลินขณะที่เดินทางผ่านป่า”

“ฉันมีร่างก็อบลิน 17 ตัว อัศวินก็อบลิน 4 ตัว อัศวินก็อบลินระดับสูง 3 ตัว แล้วก็หัวหน้าดันเจี้ยนเป็นนักรบก็อบลิน”

หลังจากบอกจำนวนร่างของก็อบลินให้โทนี่ฟังแล้ว เขากล่าวเสริมว่า “แล้วก็มีอาวุธของพวกมันด้วย คุณสนใจไหม”

โทนี่ไม่อยากจะเชื่อเลยเพราะว่าเลือดก็อบลินเป็นส่วนประกอบพื้นฐานของยาเกือบทุกชนิดดังนั้นมันจึงเป็นที่ต้องการอย่างมาก โทนี่กล่าวโดยไม่ลังเลว่า "ฉันสนใจมากและฉันจะซื้อทุกอย่าง แค่ขอเวลาฉันประเมินศพ ฉันต้องการหนึ่งชั่วโมงในการประเมินมูลค่าของพวกมัน"

แอ็กเซลยื่นกระเป๋าวิเศษให้เขา แล้วบอกว่า "อยู่ในนั้นหมด ค่อยๆ เป็นค่อยไป ฉันรู้ว่าฉันเชื่อได้ว่าคุณจะให้ราคาที่ยุติธรรมกับฉัน"

โทนี่รับกระเป๋าวิเศษและเรียกลูกน้องให้มาช่วย

ระหว่างที่โทนี่กำลังยุ่งอยู่ แอ็คเซลก็ไปดูอาวุธ และหลังจากตรวจสอบอาวุธทั้งหมดแล้ว เขาเห็นกริชเล่มหนึ่ง ซึ่งแอ็คเซลมั่นใจว่ามันจะทำให้เควินมีความสุขได้

ใบมีดของมันเป็นสีฟ้าหยักและด้ามจับสีน้ำเงินเข้มมีรูปร่างเป็นรอยมือเพื่อควบคุมกริชได้ดีขึ้น

เควินได้รับกริชระดับกลางในดันเจี้ยนซึ่งจะกลายเป็นกริชที่สมบูรณ์แบบและเขาไม่ลังเลที่จะซื้อมัน เขาไม่สามารถรอที่จะเห็นใบหน้าของเควินเมื่อได้มันแล้ว

แอ็กเซลซื้อกริชเล่มนี้ทันที ไม่นานนักโทนี่ก็กลับมาและบอกเขาอย่างตื่นเต้นว่า "แอ็คเซล คุณเป็นคนโชคดีจริง ๆ เลย”

แอ็คเซลเคยเห็นกระบวนการต่าง ๆ มาก่อน แต่เขาไม่รู้มูลค่าของพวกมัน เพราะทุกครั้งที่เขาอยู่กับกลุ่มตะวัน รางวัลครึ่งหนึ่งของพวกเขาจะตกเป็นของตะวันเสมอ หลังจากนั้นพวกเขาก็แบ่งส่วนที่เหลือเท่า ๆ กัน

แอ็คเซลพูดกับเขาว่า "ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกโทนี่ คุณช่วยอธิบายให้ฟังได้ไหม"

"คืออย่างนี้ ราคาของมันแตกต่างกันไปตามระดับและขนาด ราคาเหล่านี้จะถูกกำหนดและแก้ไขโดยคณะกรรมการ ซึ่งถ้าคริสตัลวิเศษเหล่านี้ถูกประมูล ราคาที่เสนอโดยคณะกรรมการนี้ก็จะเป็นตัวบ่งชี้คร่าว ๆ " โทนี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

มีทั้งหมด 5 ระดับ คือ ต่ำ กลาง สูง ตำนาน และศักดิ์สิทธิ์ และมี 3 ขนาด คือ เล็ก กลาง และใหญ่

คริสตัลวิเศษทั้งสามของคุณอยู่ในระดับปานกลางทั้งหมดและมันถือว่าค่อนข้างหายากในพื้นที่บริเวณนี้ ชิ้นหนึ่งเป็นขนาดเล็กและอีกสองชิ้นเป็นขนาดกลาง

ชิ้นเล็กนั้นฉันให้ราคาได้ที่ 5,000 เหรียญทอง ส่วนคริสตัลขนาดกลาง 2 ชิ้นฉันให้ราคา 20,000 เหรียญทอง"

เมื่อเห็นแอ็คเซลที่ดูเหมือนจะตกใจกับราคานี้ เขาก็เลือกที่จะบอกมูลค่าของที่เหลือแก่แอ็คเซลทันที "แอ็คเซล นั่นเป็นเพียงคริสตัลเวทมนตร์นะ”

สำหรับก็อบลิน 17 ตัว ผมให้คุณตัวละ 100 เหรียญทองรวมเป็น 1,700 เหรียญทอง สำหรับก็อบลินอัศวินทั้ง 4 ฉันให้คุณตัวละ 700 รวมเป็น 2,800 เหรียญทองสำหรับก็อบลินอัศวินระดับสูง 3 ตัวจะเป็นตัวละ 3,800 เหรียญทอง จึงเท่ากับ 11,400 เหรียญทอง และนักรบก็อบลินจะได้ราคาที่ 15,000 เหรียญทอง "

พอเห็นแอ็คเซลไม่พูดอะไรเลยเขาจึงถามว่า โอเคดีมั้ย

แอ็คเซลเป็นอัมพาตอย่างสมบูรณ์ และถ้าเขารู้ว่ามูลค่าในการปล้นดันเจี้ยนจะมหาศาลแบบนี้ เขาคงไม่ตั้งทีมกับใครตั้งแต่แรก

แอ็คเซลกลับมาแข็งแรงอีกครั้งอย่างรวดเร็ว เขากล่าวว่า "ขอบคุณข้อเสนอของคุณ และจะขอบคุณมากถ้าเราได้ทำงานร่วมกันโดยตรงแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ "

โทนี่พูดต่อว่า "ฉันจะไม่พูดอะไรก็ต่อเมื่อคุณสัญญาว่าจะทําอะไรให้ฉัน"

แอ็คเซลรู้สึกประหม่าทันทีและเขาต้องการเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับมิฉะนั้นทุกคนจะถามคำถามเขาและผู้นำของตะวันก็จะเตือนเขาเกี่ยวกับความเสี่ยงในการปล้นดันเจี้ยนคนเดียวซึ่งอาจทำให้เขาปวดหัวได้

แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทําไมผู้นํานิกายตะวันจึงไม่อนุญาตให้พวกเขาไปปล้นดันเจี้ยนคนเดียวเพราะนี่เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดสําหรับพวกเขาในการหาเงิน

เมื่อโทนี่เห็นแอ็คเซลประหม่าเขาก็พูดกับแอ็คเซลทันทีว่า "ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ฉันแค่คิดว่าถ้าคุณบังเอิญเจอดันเจี้ยนอีกครั้ง ฉันอยากจะเป็นคนที่จะซื้อสิ่งที่คุณพบข้างในทั้งหมดนั่นอีก"

แอ็คเซลยังไม่ทันได้ตอบเขา โทนี่ก็บอกอีกว่า "แล้วฉันยังไม่ได้ให้ราคาของอาวุธที่คุณเอามาเลย ขวานของนักรบก็อบลินนั้นพิเศษมาก แน่ใจนะว่าอยากจะขายมัน"

แอ็คเซลพูดด้วยความโล่งอกว่า "ไม่ต้องห่วงโทนี่ ฉันชอบที่จะซื้อขายกับคุณอยู่แล้ว และฉันจะกลับมาอีกถ้ามีโอกาส แล้วก็ไม่ต้องห่วงเรื่องขวาน ฉันชอบดาบมากกว่า ฉันขายมันด้วยนั่นแหละ"

โทนี่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดว่า ราคาของอาวุธที่ฉันให้คุณได้คือ 18,000 เหรียญทอง ทั้งหมดทั้งสิ้นรวมเป็น 73,900 เหรียญทอง

ทั้งคู่พอใจกับราคานี้และหลังจากพูดคุยกันอีกเล็กน้อย ในที่สุดแอ็คเซลก็กลับไปที่โรงแรมของเขา