Chapter 13: พลังงานประหลาด

Chapter 13: พลังงานประหลาด

เควินใช้ทักษะการรับรู้ของเขาเพื่อให้แน่ใจว่า สัตว์ร้ายที่เผชิญหน้ากับเขา คือแอ็คเซลจริงๆ

[สถานะ]

ชื่อ: แอ็คเซล

เผ่าพันธุ์: ผู้แปลงกาย (???)

ระดับ:??

อาชีพ: นักรบ

หลังจากเขามั่นใจแล้วว่าจะไม่ได้รับอันตรายจากการถูกกิน เควินก็พูดเสียงดังว่า "แอ็คเซล คุณกับฉันมีความคิดเรื่องหมาป่าไม่เหมือนกันเลยจริง ๆ "

หมาป่าต่อหน้าเขามีขนสีดำขลับทั้งตัว เมื่อมองอย่างใกล้ชิดจะเห็นดวงตาสีฟ้าเข้มเหมือนกับของแอ็คเซล เขาสูงอย่างน้อย 2.5 เมตร เพียงอุ้งเท้าของแอ็คเซลก็เกือบสูงกว่าเควินแล้ว

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมอลันพูดอย่างนั้น นอกจากรูปร่างที่น่าประทับใจของเขาแล้ว ร่างหมาป่าของเขายังแผ่พลังที่แข็งแกร่งและป่าเถื่อนกว่าร่างปกติของแอ็คเซลอีกด้วย

เควินก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ และเอื้อมมือไปสัมผัสเขา แอ็คเซลวางปากไว้ในมือของเขาและหลังจากนั้นก็ถูหัวของเขากับเควิน

เควินหัวเราะและเกาหลังหูของแอ็คเซลที่ซึ่งมักจะเป็นที่ที่สุนัขชอบที่จะถูกสัมผัสและเมื่อเขาได้ยินเสียงครางเขาคิดว่าเขาเดาถูกแล้ว

เควินบอกความคิดของเขาว่า "น่าเสียดายที่คุณสูงขนาดนี้ ฉันคงไม่สามารถเดินไปไหนมาไหนกับคุณในร่างนี้ได้แน่ ๆ "

แม้ว่าแอ็คเซลจะเป็นหมาป่า แต่เขาก็เข้าใจสิ่งที่เควินกำลังบอกเขา

การที่เขาแสดงให้เควินเห็นร่างนี้นั้นเพื่อดูว่าเควินจะหนีไปจากเขาหรือไม่ แต่เจ้าตัวเล็กคนนี้ไม่ได้แสดงความกลัวเลยแม้แต่น้อย

แอ็คเซลจึงเริ่มลดความสูงลง และหยุดตอนที่เขาสูงเท่ากับเควิน เควินตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาเปลี่ยนความสูงได้ แอ็กเซลใช้โอกาสที่เควินกำลังตะลึงเลียแก้มของเขา และเมื่อเขากลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้งเขาก็สามารถทำตัวไม่รู้เรื่องและบอกว่าเขาเลียไปเพราะเป็นนิสัยของหมาได้

เควินบ่นเล็กน้อยและเช็ดเมือกที่อาบแก้มของเขา

เขาพูดกับในขณะที่ยังคงสัมผัสแอ็คเซลว่า "คุณดูเหมือนหมาป่าในจินตนาการของฉันมากขึ้นแล้ว”

"ตอนที่คุณอยู่ในร่างมนุษย์คุณก็เร็วมากแล้ว แต่ฉันคิดว่าคุณต้องเร็วได้อีกตอนที่คุณอยู่ในร่างหมาป่าใช่ไหม"

แอ็คเซลกำลังเพลิดเพลินกับการลูบไล้ของเควินและเขารู้สึกว่ามันจะดีกว่านี้ที่จะเข้าใกล้กันมากขึ้น ดังนั้นเขาจึงก้มตัวลงเพื่อให้เควินเข้าใจว่าสามารถขึ้นขี่เขาได้และเขาจะแสดงให้เขาเห็นว่าเขาสามารถวิ่งได้เร็วแค่ไหน

แอ็คเซลสังเกตเห็นแล้วว่าเควินชอบความเร็ว ดังนั้นเขาจึงแสดงให้เขาเห็นข้อดีของการมีหมาป่าเป็น.. แฟน…

เมื่อเควินเห็นเขาก้มตัวลงและส่งสัญญาณให้เขาขี่ เขาลูบหัวแอ็คเซลและมองตาพร้อมถามว่า "ฉันขี่หลังคุณได้จริงหรอ คุณแน่ใจเหรอ"

แอคเซลเลียแก้มเขาอีกครั้ง และเควินเข้าใจ เควินมองตาแอ็คเซลด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปหลังจากที่เขาเช็ดเมือกออกจากใบหน้าของเขาอีกครั้ง

แต่เควินก็ไม่ได้พูดอะไรและปีนขึ้นไปบนหลังของแอ็คเซลทันที แม้ว่าเขาจะกลัวว่าจะทําร้ายแอ็คเซล แต่เขาก็ยังจับขนที่คอของแอ็คเซลไว้เพื่อไม่ให้ล้มลง

แอ็คเซลวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และนี่ถือได้ว่าเป็นการขี่อะไรสักอย่างที่เร็วที่สุดในชีวิตของเควิน นอกเหนือจากเกม VR ที่เขาเคยเล่น ความเร็วเป็นหนึ่งในความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

แต่เมื่อแอ็กเซลวิ่งผ่านป่าอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่รุนแรงมากกว่าสิ่งที่เขาเคยประสบมาก่อน แม้แต่การกระโดดร่มก็ไม่สามารถเทียบได้กับความรู้สึกของเขาตอนนี้เลย

แอ็คเซลกระโดดลงมาจากหน้าผา และเริ่มวิ่งข้ามทะเล และเมื่อเขากระโดดพร้อมความเร็วนี้ เขาก็สามารถพุ่งไปได้ไกลกว่า 30 เมตร

เควินมีช่วงเวลาที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของเขาและเขาไม่ต้องการที่จะหยุดเลย แต่ทันทีที่พวกเขามาถึงป่าแห่งหนึ่ง แอ็คเซลก็ชะลอลง

เควินขมวดคิ้วและมองแอ็คเซล เขาต้องรู้สึกถึงอะไรได้แน่ ๆ จากนั้นแอ็คเซลก็เริ่มคำรามไปในทิศทางหนึ่ง เควินจึงพูดกับเขาว่า "ถ้าคุณอยากไป ก็ไปเลย ฉันสัญญาว่าไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม ฉันจะไม่ประมาท"

แอคเซิลไม่เคยมาที่ป่านี้มาก่อน แต่เขารับรู้อะไรบางอย่างได้จากสัญชาตญาณของหมาป่า

ประสาทสัมผัสของเขาพบว่ามีพลังงานที่มีความผิดปกติออกมาจากบริเวณนั้น

มันหมายถึงเพียงสองอย่างเท่านั้น อย่างแรกคือมีดันเจี้ยนอยู่ใกล้ ๆ โดยที่เขาไม่รู้มาก่อน และอย่างที่สองที่เป็นปัญหาและอันตรายมากสำหรับเควิน นั่นก็คือประตูมิติ

ประตูมิติมักจะถูกสร้างขึ้นโดยจอมเวทย์ที่ทรงพลังมาก ใครก็สามารถใช้มันได้ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ ผู้แปลงกาย หรือแม่แต่ปีศาจ และเขาสามารถตรวจสอบความอันตรายของมันได้โดยการเข้าใกล้มันเท่านั้น

เควินได้ตกลงให้เขาไปตรวจสอบ และเขารู้ว่าเควินเป็นคนที่รอบคอบและช่างสังเกต ดังนั้นถ้าเรื่องอันตรายเกิดขึ้นเขาจะรับรู้มันได้

ด้วยเหตุนี้แอ็คเซลจึงเดินไปยังแหล่งที่มาของพลังที่รบกวนจิตใจเขาอยู่และหลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาทีเขาก็ผ่อนคลายลงเมื่อเขาเห็นว่าที่นี่เป็นเพียงดันเจี้ยนเท่านั้น

และปรากฏว่าดันเจี้ยนนี้เป็นดันเจี้ยนที่ยังไม่เคยมีใครสำรวจมาก่อน

เขาใช้ความรู้สึกของหมาป่าของเขาเพื่อให้แน่ใจว่าระดับของดันเจี้ยนนี้ไม่สูงมากนักและจากความรู้สึกของเขาแล้วเขาสามารถรับมือได้ด้วยตัวเองและไม่จำเป็นต้องสร้างทีมสำรวจ

เมื่อแอ็คเซลหยุดอยู่หน้าผากลางป่า เควินก็เห็นทันทีว่าอะไรดึงดูดแอ็คเซลมาที่นี่ จากนั้นเสียงของระบบก็ดังก้องอยู่ในหัวของเขา

[ภารกิจเสริม]

ร่วมทีมกับแอ็คเซล ฆ่าหัวหน้าดันเจี้ยน

- รางวัล 1:10 ค่าสถานะ

- รางวัล 2: 2,000 เหรียญทอง

- รางวัล 3: กล่องระดับต่ำ × 1

เควินแทบจะพยายามขยี้ตาเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้เห็นภาพหลอน รางวัลเหล่านี้ช่างน่าดึงดูดใจจริง ๆ แต่ส่วนที่ยากที่สุดที่เขารู้ มันไม่ใช่การฆ่าหัวหน้าดันเจี้ยน แต่เป็นการโน้มน้าวให้แอ็คเซลยอมไปกับเขา

เขาไถลลงมาจากหลังของแอ็คเซล และเข้าใกล้ประตูดันเจี้ยนที่ดูเหมือนน้ำวนสีฟ้า แอ็คเซลวางหัวหมาป่าบนไหล่ของเขาทันที เควินเข้าใจได้ว่าแอ็คเซลไม่ต้องการให้เขาเข้าใกล้มัน

เควินลูบไล้ที่แอ็คเซลเพื่อทำให้เขารู้ว่าเขาได้รับข้อความที่จะสื่อแล้ว