บทที่ 22: ผู้ซ่อนเร้นหลังม่านกับนางเอกแห่งโชคชะตาคนใหม่

บทที่ 22: ผู้ซ่อนเร้นหลังม่านกับนางเอกแห่งโชคชะตาคนใหม่

ยอดฝีมือชุดดำยืนตะลึงงันทำอะไรไม่ถูก จ้าวคุนตายไปแล้ว เท่ากับว่า 'แพะรับบาป' ได้หายไป แล้วใครจะเป็นผู้รองรับโทสะของตระกูลลู่แห่งต้าเซี่ยกันเล่า?!

ลู่จงที่หนีรอดไปได้ย่อมต้องกลับไปรายงานข่าวแน่ ถึงเวลานั้น ทั่วทั้งเมจิกซิตี้คงต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่!

"บัดซบ!"

เมื่อเห็นสถานการณ์เลวร้ายลง แต่ในเมื่อเป้าหมายอย่าง 'ลู่กาน' ก็ตกตายไปแล้ว ยอดฝีมือชุดดำจึงทำได้เพียงกล่ำกลืนความแค้นลงคอ

"ผู้ใดบังอาจสังหารหลานข้า!"

กลิ่นอายพลังระดับ 'ขอบเขตสู่อริยะ' อันทรงพลังพุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง มิใช่ใครอื่น นอกจากบรรพชนตระกูลจ้าว

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายสัมผัสได้ถึงการดับสูญของจ้าวคุน!

"แย่การแล้ว ตาเฒ่าจ้าวนิสัยดื้อรั้นหัวแข็ง หากปะทะกันคงไม่ใช่เรื่องดี!"

เมื่อเห็นท่าไม่ดี ยอดฝีมือชุดดำจึงลงมือทันที ซัดฝ่ามือสังหารผู้รอดชีวิตที่เหลือภายในคฤหาสน์จนสิ้นซาก ก่อนจะหิ้วปีกหลี่หยางหลบหนีไป

ฉากเหตุการณ์นี้ย่อมตกอยู่ในสายตาของคุณที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด

เพราะการวางแผนปั่นป่วนสถานการณ์ของคุณ คฤหาสน์ซางไห่จึงโกลาหลวุ่นวาย และขุมกำลังต่างๆ ก็พัวพันกันจนยุ่งเหยิง

หลังจากแผน 'จั๊กจั่นลอกคราบ' สำเร็จ ผู้บงการเบื้องหลังคงไม่ไล่ล่าคุณต่อ แต่ต้องหันไปรับมือกับโทสะของตระกูลลู่แห่งต้าเซี่ยแทน

นี่ซื้อเวลาให้คุณได้มากโขในการเร่งเพิ่มพูนพลังต่อสู้

และเมื่อลู่จงผู้รู้ความจริงกลับไปถึง เขาต้องรายงานทุกอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นตระกูลลู่จะรู้ว่าคุณยังไม่ตาย แต่พวกเขาก็คงจะรับลูกด้วยการใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการเล่นใหญ่

ทว่า ถึงเวลานั้นเรื่องที่คุณสามารถบำเพ็ญเพียรได้คงปิดไม่มิด แต่นั่นเป็นเรื่องสุดวิสัย

ปัจจุบันคุณยังอ่อนแอเกินไป ทุกย่างก้าวต้องอาศัยกลยุทธ์และการยืมมือผู้อื่น

คุณหยิบแขนที่ขาดของเย่เฉินออกมา ชั่งใจว่าจะใช้ 'วิชาตอกวิญญาณ' เพื่อระบุตำแหน่งและดักสังหาร บีบคั้นให้เขาใช้วิชาลับอันทรงพลังอย่าง 'เก้าก้าวเหยียบสวรรค์' ออกมาดีหรือไม่

เมื่อครู่นี้ หลังจากเย่เฉินระเบิดพลังสังหารนักฆ่าพันเงา เขาได้รับผลกระทบจากการตีกลับอย่างชัดเจนและน่าจะอยู่ในช่วงอ่อนแอ

"สัตว์ร้ายจนตรอกนั้นอันตรายที่สุด มันย่อมต้องสู้ตายถวายหัว ให้คนอื่นออกหน้าแทนจะดีกว่า"

คุณครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ล้มเลิกความคิดที่จะไล่ล่าด้วยตัวเอง

หากเย่เฉินระเบิดพลัง 'เก้าก้าวเหยียบสวรรค์' ออกมาอีกครั้ง คุณอาจรับมือไม่ไหว

สู้ปล่อยให้บรรพชนตระกูลจ้าวที่เป็นยอดฝีมือขอบเขตสู่อริยะไล่ล่าไปก่อน ส่วนคุณคอยซ่อนตัวรอชุบมือเปิบทีหลังย่อมดีกว่า

"การจะเอาตัวรอดในโลกนี้ จำเป็นต้องมีมันสมอง พวกไร้สมองก็ทำได้แค่เป็นเบี้ยให้คนอื่นใช้"

เมื่อนึกถึงฉากที่เย่เฉิน พระเอกผู้โชคดีถูกคุณใช้เป็นเบี้ย คุณก็อดรู้สึกกระหยิ่มใจไม่ได้

แต่คุณรีบดึงสติกลับมาและรีบหลบหนีก่อนที่บรรพชนตระกูลจ้าวจะมาถึง คุณไม่อยากเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดเฒ่าที่กำลังคลุ้มคลั่ง

ในเมื่อ 'ลู่กาน' ตายไปแล้ว คุณย่อมไม่อาจใช้ตัวตนเดิมได้อีก

คุณวางแผนที่จะแฝงตัวในเมจิกซิตี้ในฐานะตัวตายตัวแทน 'ซูเมิ่ง' เพื่อเฝ้าดูสถานการณ์และความเป็นไป

'ซูเมิ่ง' คือนักรบเดนตายลับๆ ของตระกูลลู่ แต่ฉากหน้าคือเด็กกำพร้าจากสถานสงเคราะห์ที่เติบโตมากับน้องสาว ต่อมาด้วยอิทธิพลของตระกูลลู่ เขาจึงได้งานเจ้าหน้าที่ธุรการทั่วไปที่ 'มหาวิทยาลัยเมจิกซิตี้' และลงหลักปักฐาน

ก่อนหน้านี้ซูเมิ่งได้ฝากฝังให้คุณช่วยดูแลน้องสาวหลังจากเขาตาย ซึ่งคุณได้รับปากไว้

คุณใช้ 'เลียนแบบเงา' แปลงโฉมเป็นซูเมิ่ง และเดินทางมายังห้องเช่าเล็กๆ ใกล้มหาวิทยาลัยเมจิกซิตี้ ไม่นานคุณก็ได้พบกับน้องสาวที่เขาพูดถึง 'ซูเหมย'

แวบแรกที่ได้เห็นซูเหมย คุณตกตะลึงในความงดงามของเธอ เด็กสาววัยสิบแปดปีผู้บริสุทธิ์ผุดผ่อง มีเสน่ห์ดึงดูดตามธรรมชาติไม่แพ้หลิวรั่วเยว่

น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือดวงตาของเธอขาวโพลน เธอตาบอดแต่กำเนิด

ขณะที่คุณกำลังรู้สึกเสียดายและโล่งใจที่การปลอมตัวดำเนินไปได้ด้วยดี ซูเหมยก็เอ่ยขึ้น

"พี่กลับมาแล้วหรือ หนูหิวแล้ว"

"เดี๋ยวพี่ไปทำกับข้าวให้"

คุณรู้ว่าเธอมีบุคลิกเย็นชา และตอนนี้คุณเองก็เริ่มหิว จึงสวมบทบาทซูเมิ่งเดินเข้าครัวไป

เนื่องจากใช้ชีวิตหรูหราสุขสบายมานาน ทักษะการทำอาหารของคุณจึงแทบจะเป็นศูนย์ หลังจากงมโข่งอยู่นาน ในที่สุดก็ผัดผักออกมาได้สองจาน

คุณและ 'น้องสาว' นั่งทานข้าวด้วยกัน คุณตักกับข้าวชิมคำหนึ่งก็พบว่าเค็มปี๋ ใส่เกลือเยอะเกินไป แต่ซูเหมยกลับตักทานโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน

หลังทานเสร็จ คุณล้างจาน และต่างคนต่างแยกย้ายกลับเข้าห้องพักผ่อน

เมื่อกลับถึงห้อง คุณเริ่มนำทรัพยากรออกมาเพื่อบำเพ็ญเพียร หวังจะเร่งเพิ่มความแข็งแกร่งและเสริมไพ่ตาย

คุณเริ่มโคจร 'คัมภีร์มังกรคชสารโบราณ' แต่จู่ๆ ก็พบว่าความเร็วในการบำเพ็ญเพียรพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก และพลังปราณโดยรอบก็ดูจะกระตือรือร้นผิดปกติ...

คุณตกใจกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ สายตาจับจ้องไปยังห้องฝั่งตรงข้ามผนัง ซึ่งชัดเจนว่าเป็นห้องของซูเหมย และเป็นจุดศูนย์กลางที่พลังปราณรวมตัวกันหนาแน่นที่สุด

คุณตระหนักได้ถึงความพิเศษของซูเหมย เธอน่าจะครอบครอง 'กายาพิเศษ' บางอย่าง มีความเป็นไปได้สูงมากที่เธอจะเป็น 'นางเอกแห่งโชคชะตา' เช่นเดียวกับหลิวรั่วเยว่

"นางเอกแห่งโชคชะตาอีกคน!"

ลู่กานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่าจะค้นพบเป้าหมายใหม่เร็วขนาดนี้

ทว่าเมื่อลองตรองดู ชีวิตของซูเหมยก็ดูมีแววจะเป็นนางเอกนิยายได้จริงๆ

เด็กกำพร้า ตาบอด อาศัยอยู่กับพี่ชาย พี่ชายต้องตายตกไปเป็นแพะรับบาป เหลือเพียงนางที่โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง แถมยังมีกายาที่ช่วยเร่งความเร็วในการบำเพ็ญเพียร...

หาก 'ตัวเขา' ในระบบจำลองไม่เป็นฝ่ายรุกเข้าหา ชะตากรรมของซูเหมยหลังจากสูญเสียพี่ชายผู้ปกป้องคงจินตนาการได้ไม่ยาก...

ในจังหวะนี้ หากมีบุตรแห่งโชคชะตาโผล่มาช่วย พล็อตเรื่องคงจะลงตัวพอดีเป๊ะ

"ถ้าอย่างนั้น ก็ถือว่าฉันชิงตัดหน้าไปก่อนแล้วกัน"

วันรุ่งขึ้น คุณพบว่าการบำเพ็ญเพียรของคุณก้าวหน้าแบบก้าวกระโดด จนเกือบถึง 'ขอบเขตเทพฤทธิ์ขั้นปลาย' ทั้งเทพฤทธิ์ 'เลียนแบบเงา' และ 'กายาราชันมังกรคชสาร' ต่างก็ได้รับการยกระดับ

เมื่อรู้อย่างนี้ คุณก็ไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติอันใด ยังคงสวมบทบาทซูเมิ่งต่อไป ช่วงเช้าไปทำงานจิปาถะที่มหาวิทยาลัยเมจิกซิตี้เพื่อสืบข่าว กลับมาทำกับข้าวให้ซูเหมย และฝึกฝนในตอนกลางคืน

วันที่หนึ่ง ระดับพลังและกายาของคุณก้าวเข้าสู่ 'ขอบเขตเทพฤทธิ์ขั้นปลาย' คัมภีร์มังกรคชสารโบราณเกิดการผลัดเปลี่ยน กายเนื้อของคุณได้รับ 'พลังหนึ่งมังกร' เพิ่มเติม

วันที่สอง คุณเริ่มผลาญทรัพยากรจำนวนมากเพื่อพยายามทะลวงด่าน หลังจากการกระแทกด่านถึงหกชั่วโมง ในที่สุดก็ทะลวงเข้าสู่ 'ขอบเขตเทพฤทธิ์ขั้นสูงสุด' ได้สำเร็จ

วันที่สาม คุณเริ่มพยายามทะลวงเข้าสู่ขอบเขตที่ห้า... ขอบเขตภูผานที แต่สัมผัสได้ถึงแรงต้าน เมื่อรู้ว่าต้องใช้เวลา คุณจึงตัดสินใจเปลี่ยนไปฝึกฝน 'วิชามารพันเงา' และ 'คัมภีร์ยันต์สัจจะ' เพื่อเพิ่มไพ่ตายให้แข็งแกร่งขึ้น

วันที่สี่ คุณพบว่า 'วิชามารพันเงา' บรรลุถึงจุดสูงสุดของขั้นที่สี่ และได้รับความสามารถ 'หลบหนีเงา' ช่วยให้คุณหนีลงไปในเงา เคลื่อนที่ภายในเงา และอำพรางกายได้

ในขณะเดียวกัน ความเชี่ยวชาญด้านยันต์ของคุณก็เพิ่มขึ้น คุณเขียน 'ยันต์แสงอัสนี' ระดับสองสำเร็จเป็นครั้งแรก กลายเป็นปรมาจารย์ยันต์ระดับสอง...

.....