บทที่ 30 อย่าขายข้านะนายน้อย ไม่งั้นหอเราล้มละลายแน่!

บทที่ 30 อย่าขายข้านะนายน้อย ไม่งั้นหอเราล้มละลายแน่!

เวลาล่วงเลยไปทีละนิด จนเกือบจะถึงเที่ยงวัน ตอนนี้บรรยากาศภายในหอคอยดาราคึกคักเป็นพิเศษ ศิษย์สำนักนับแสนคนมาชุมนุมกันโดยมีนายน้อย 'เย่เฉินซิน' เป็นแกนนำ ทุกคนต่างถือโทรศัพท์มือถืออยู่ในมือ

"พวกเจ้าเข้าใจที่นายน้อยคนนี้พูดเมื่อกี้ไหม? เดี๋ยวพอข้าเริ่มไลฟ์สด พวกเจ้าต้องรีบกดเข้ามาดู แล้วกระหน่ำกดไลก์กับส่งคอมเมนต์อวยข้าให้หนักๆ"

"ปั่นกระแสในไลฟ์ให้เดือดพล่านไปเลย!"

สิ้นคำสั่งของเย่เฉินซิน เหล่าศิษย์หอคอยดาราต่างพยักหน้ารับคำเป็นมั่นเหมาะ

"เสี่ยวหู เจ้ายังจำคำพูดที่นายน้อยสอนเมื่อกี้ได้ไหม?" เย่เฉินซินเดินตรงเข้าไปหาศิษย์ระดับกลั่นลมปราณคนหนึ่ง

ศิษย์หน้าตาฉลาดเฉลียวผู้นั้นรีบผงกหัวรับ

"จำได้ขอรับ จำได้แม่นเลย"

"ไหนลองพูดให้ฟังซิ"

"โอ้โห! ทรายดาราของหอคอยดาราถูกมากเลย! เมื่อก่อนข้าไปซื้อทรายดาราที่หอเทียนจีตั้งหนึ่งตำลึง ราคาปาเข้าไป 10 หินวิญญาณ แต่ที่นี่ขายแค่ 5 หินวิญญาณเอง!"

เย่เฉินซินพยักหน้าอย่างพอใจ

"ใช้ได้!" เขาหันไปหาศิษย์อีกคน

"เสี่ยวหม่า แล้วเจ้าล่ะ จำบทของตัวเองได้หรือยัง?"

"จำได้ขอรับ"

"ไหนลองพูดมาซิ"

"คุณภาพทรายดาราของหอคอยดารานี่สุดยอดจริงๆ ข้าเพิ่งซื้อไปหนึ่งตำลึงเอาไปเขียนยันต์ ยันต์ระดับสามที่เคยเขียนไม่สำเร็จก็ทำได้ทันที แถมคุณภาพยังออกมาดีเยี่ยมอีกต่างหาก คุ้มค่าสุดๆ ไปเลย!"

"ดีมาก! ดูเหมือนทุกคนจะตั้งใจฟังดีมาก ถ้าไลฟ์สดครั้งนี้ราบรื่น จบงานแล้วนายน้อยจะแจกหินวิญญาณให้พวกเจ้าคนละ 100 ก้อน!"

ได้ยินดังนั้น เหล่าศิษย์หอคอยดาราก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันตา ในขณะที่ 'เย่เทียนหลง' เจ้าหอคอยดาราผู้เป็นพ่อ กลับมีสีหน้ากังวล

"เฉินซิน เจ้าแน่ใจนะว่าจะขายทรายดาราในคลังของสำนักเราออกไปได้หมด?"

"แน่นอนท่านพ่อ! ลูกชายคนนี้มีคนติดตามตั้งกว่าสองหมื่นคนแล้ว ถึงตอนไลฟ์ต้องมีคนเข้ามาดูเพียบ อย่าว่าแต่ขายหมดเลย อย่างน้อยครึ่งหนึ่งก็ต้องขายออก ท่านพ่อคอยดูเถอะ"

พูดจบ เย่เฉินซินก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา

"ได้เวลาแล้ว ทุกคนประจำที่!"

สั่งการเสร็จ เขาก็รีบตรงไปยังห้องไลฟ์สดที่จัดเตรียมไว้ล่วงหน้า

สไตล์ห้องไลฟ์ของเขาชัดเจนมาก เต็มไปด้วยกองหินวิญญาณและสมบัติล้ำค่าเพื่อแสดงความร่ำรวยแบบตะโกน และยังมีถุงใส่ทรายดาราวางเรียงรายเป็นภูเขาเลากา

เขาจัดแจงตั้งขาตั้งกล้องและไฟวงแหวนที่ซื้อมาจากนักพรตมังกรเพลิง เมื่อปรับมุมกล้องเสร็จ เวลาก็ล่วงเข้าสู่เที่ยงวันพอดี

"ฮู่ว..." เขาสูดหายใจลึก แล้วกดเริ่มไลฟ์สด

เป็นไปตามคาด ทันทีที่เริ่มไลฟ์ ผู้ชมจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามา เพียงไม่กี่นาที ยอดคนดูออนไลน์ก็พุ่งทะลุหลักหมื่น

เห็นดังนั้น เย่เฉินซินก็ไม่รอช้า แจกซองอั่งเปาทันที ซองละ 100 หินวิญญาณ แจกรวดเดียว 10 ซอง!

บรรยากาศในห้องไลฟ์ที่คึกคักอยู่แล้ว ยิ่งเดือดพล่านขึ้นไปอีก

"ฮ่าฮ่าฮ่า ขอบพระคุณนายน้อย ข้ากดทันด้วย! 100 หินวิญญาณนี่เกือบเท่าเบี้ยเลี้ยงทั้งเดือนของข้าเลยนะ"

"นายน้อยป๋ามาก! นึกว่าจะพูดทักทายก่อน ที่ไหนได้เปิดมาก็แจกเงินเลย"

"คนอื่นเขาเป็นสายโชว์ความสามารถ แต่นายน้อยเป็นสายโชว์รวยสินะ"

"ข้าบอกแล้วว่านายน้อยทรงอิทธิพลที่สุดในทวีปเทียนหยวน ถ้ามีโอกาสข้าอยากเข้าหอคอยดาราจริงๆ"

"นายน้อย ข้ากดไม่ทัน ขออีกๆๆ"

...

เมื่อเห็นว่าได้ผลตามที่ต้องการ เย่เฉินซินก็ยังคงโปรยหินวิญญาณเล่นพร้อมกับส่งซองอั่งเปาออกไปอีก 10 ซอง

ตั้งเงื่อนไขให้คอมเมนต์ทุก 5 นาที แจกทีละ 10 ซอง จังหวะการแจกถูกควบคุมไว้อย่างดีเยี่ยม

ดังนั้น แม้เขาจะยังไม่พูดอะไรสักคำ ยอดคนดูในไลฟ์ก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

แม้ทวีปเทียนหยวนจะมีผู้บำเพ็ญเพียรที่ร่ำรวยมากมาย แต่ผู้บำเพ็ญเพียรอิสระที่ยากจนนั้นมีมากกว่า เงิน 100 หินวิญญาณจึงยังคงเป็นสิ่งล่อใจชั้นดี

หลังจากแจกซองอั่งเปาไปกว่า 200 ซอง ยอดคนดูออนไลน์ก็ทะลุ 100,000 คน

เมื่อเห็นว่าถึงเวลาอันสมควร เย่เฉินซินจึงเริ่มเอ่ยปาก

"สหายพรตทุกท่าน วันนี้นายน้อยผู้นี้มาที่นี่ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นใด นอกจากอยากผูกมิตรกับทุกท่าน"

"ซองอั่งเปาเมื่อครู่เป็นแค่น้ำจิ้ม ของจริงมันหลังจากนี้ต่างหาก"

พูดจบ เขาหยิบถุงทรายดาราจากโต๊ะข้างๆ ขึ้นมา แล้วใช้มือตักทรายเม็ดละเอียดสีสันสดใสระยิบระยับราวกับดวงดาวขึ้นมาหนึ่งกำมือ

"ข้าเชื่อว่าทุกคนคงรู้ดีว่าหอคอยดาราของเราขึ้นชื่อเรื่องทรายดารา และทรายดารานี้ก็เป็นวัตถุดิบในการหลอมสร้างอาวุธที่ล้ำค่ามาก ใช้ได้ทั้งหลอมอาวุธ เขียนยันต์ หรือแม้แต่จัดค่ายกล"

"แต่ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปคงสู้ราคาไม่ไหว เพราะทรายดารามันแพงจริงๆ ตามร้านใหญ่ๆ ขายกันตำลึงละ 10 หินวิญญาณเป็นอย่างต่ำ เรื่องนี้ข้าเชื่อว่าสหายพรตทุกท่านคงซาบซึ้งดี"

สิ้นเสียงของเขา คอมเมนต์ในไลฟ์ก็เริ่มไหลไปในทิศทางเดียวกัน

"ใช่เลย คราวก่อนข้าไปหอเทียนจีจะซื้อทรายดารา พวกนั้นโขกราคาตั้ง 12 หินวิญญาณต่อตำลึง ข้าต้องใช้ตั้ง 10 ชั่งเพื่อหลอมอาวุธวิเศษระดับต่ำ ใครจะมีปัญญาซื้อไหว?"

"ทรายดาราใช้ดีจริง และที่อยู่ในมือนายน้อยดูเหมือนจะเป็นเกรดสูงด้วย คุณภาพดีกว่าที่หอเทียนจีขายซะอีก"

"ถ้าใช้ทรายดาราคุณภาพระดับนี้หลอมอาวุธ อัตราความสำเร็จเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 30% แน่ๆ"

"ถ้าข้าหาซื้อทรายดาราเกรดเดียวกับที่นายน้อยถืออยู่ได้ก็คงดี"

"อย่าหวังเลย ของดีขนาดนั้น นายน้อยคงขายตำลึงละ 20 หินวิญญาณนั่นแหละ"

...

ไม่นานนัก คอมเมนต์หน้าม้าก็เต็มหน้าจอ เย่เฉินซินเห็นแล้วก็แอบยิ้มมุมปาก เพราะส่วนใหญ่เป็นศิษย์หอคอยดาราที่เขาเตี๊ยมไว้ทั้งนั้น

วินาทีต่อมา เขาก็พูดต่อ

"ในเมื่อสหายพรตทุกท่านอยากได้ทรายดาราในมือข้าขนาดนี้ งั้นข้าจะแจกซองอั่งเปาทรายดาราให้อีกสักหน่อยแล้วกัน"

สิ้นเสียง เขาก็ส่งซองอั่งเปาออกไปทันที 100 ซอง แต่ละซองบรรจุทรายดารา 1 ตำลึง

บรรยากาศในไลฟ์กลับมาเดือดพล่านอีกครั้ง

"อะไรนะ? ไม่พอหรอ?"

"งั้นเอาไปอีก 100 ซอง!"

ว่าแล้วเขาก็แจกซองอั่งเปาทรายดาราอีก 100 ซองเป็นรอบที่สอง

มาถึงตอนนี้ ยอดคนดูพุ่งไปแตะ 200,000 คนแล้ว

เห็นว่าสุกงอมได้ที่ เย่เฉินซินจึงเข้าประเด็นสำคัญ

"ดูท่าทุกคนจะชอบทรายดาราจริงๆ ถ้าอย่างนั้น วันนี้นายน้อยคนนี้จะใจป้ำ ขนทรายดารา 100,000 ชั่งมาใส่ตะกร้าสินค้า ขายในราคาเพียงตำลึงละ 5 หินวิญญาณ! ถือซะว่าเป็นสวัสดิการให้สหายพรตทุกท่าน"

"รีบกดซื้อกันเลยนะ หมดแล้วหมดเลย ถ้าท่านพ่อข้ารู้ว่าข้าเอาของดีมาขายถูกๆ แบบนี้ ข้าคงโดนฆ่าตายแน่"

พูดจบ เขาก็กดวางขายทรายดารา 100,000 ชั่งทันที

ทันทีที่สินค้าขึ้นระบบ เด็กรับใช้คนหนึ่งก็วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในฉาก

"นายน้อย! ท่านบ้าไปแล้วเหรอ? ทรายดาราตำลึงละ 5 หินวิญญาณ เราขาดทุนยับเลยนะขอรับ!"

"รีบเอาลงเดี๋ยวนี้! รีบเอาลงเร็ว! ท่านเจ้าหอกำลังจะกลับมาแล้ว ถ้าท่านรู้เข้า ท่านต้องตีท่านตายแน่!"

แต่เย่เฉินซินกลับทำสีหน้ามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

"หอคอยดารานี้ยังไงก็ต้องตกเป็นของข้าในวันข้างหน้า แค่ทรายดาราแสนชั่งจะเป็นไรไป?"

"เมื่อวานตาแก่นั่นตีข้า วันนี้ข้าจะแก้แค้นด้วยการเอาทรายดาราของเขามาขายเลหลังให้หมด!"

พูดจบ เขาก็ถลกเสื้อโชว์รอยแผลเป็นบนตัว (ที่เมคอัพขึ้นมา)

"ทุกคนรีบซื้อเร็วเข้า! ถ้าไม่พอ เดี๋ยวข้าจะไปขโมยจากคลังมาเพิ่มให้อีกแสนชั่ง!"

"เย่เทียนหลง ตาแก่นั่น ถ้าแน่จริงก็มาฆ่านายน้อยคนนี้ให้ตายไปเลย!"

ท่ามกลางการแสดงระดับรางวัลตุ๊กตาทองของเย่เฉินซิน ทรายดาราในตะกร้าสินค้าก็ถูกกวาดซื้อออกไปอย่างรวดเร็วราวกับพายุ

เย่เทียนหลงผู้เป็นพ่อที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ข้างๆ ถึงกับยืนงงเป็นไก่ตาแตก แต่คนที่งงกว่าเขาไม่ใช่ใครอื่น...