บทที่ 2 แคปซูลเกมระดับสูงสุด

ทว่าจวินอู๋ซวงหารู้ไม่ว่า บนเตียงของเขานั้นมีผลึกแวววาวเรืองแสงจางๆ สิบเอ็ดชิ้นปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ

ผลึกเหล่านี้มีขนาดเท่าก้อนน้ำตาลเท่านั้น แต่มันกลับงดงามวิจิตรบรรจงอย่างยิ่ง

กว่าจวินอู๋ซวงจะสังเกตเห็นพวกมัน ก็เป็นตอนที่เขาล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้า และเดินกลับมาหยิบโทรศัพท์มือถือที่เตียงนอน

"นี่มัน... เทวฐานะของเทพมารพวกนั้นนี่!"

จวินอู๋ซวงหยิบเทวฐานะชิ้นหนึ่งขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบความพิเศษอะไรนอกจากความสวยงาม

"ว่ากันว่าพลังเทพของเทพมารมาจากเทวฐานะภายในร่างกาย แต่เจ้านี่ดูไม่เห็นจะพิเศษตรงไหนเลย ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงตามติดมาเกิดใหม่พร้อมกับฉันได้"

"ตรงนี้มีเทวฐานะทั้งหมดสิบเอ็ดชิ้น แสดงว่ามหาเวท 'เพลิงเทพผลาญโลก' ที่ฉันระเบิดออกไปก่อนตาย สังหารเทพมารไปได้ถึงสิบเอ็ดตนเชียวหรือ อยากรู้จริงว่าเทพมารตนไหนที่โชคดีรอดพ้นจากการถูกเผาไปได้..."

"ช่างเถอะ ไม่สำคัญแล้ว ยังไงฉันก็ได้เกิดใหม่แล้ว อาศัยประสบการณ์จากชาติก่อน ชาตินี้ฉันจะต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม แข็งแกร่งพอที่จะปกป้องทุกคนที่ฉันแคร์ให้ได้!"

พูดจบ จวินอู๋ซวงก็เก็บเทวฐานะใส่กระเป๋าเสื้อแล้วเดินลงไปทานอาหารเช้าที่ชั้นล่าง

ทันทีที่ลงมาถึงชั้นหนึ่ง จวินอู๋ซวงก็เห็นหญิงสาวร่างระหงที่มีใบหน้างดงามจนน่าตะลึง กำลังยกอาหารเช้าเดินออกมาจากห้องครัว

ทันทีที่หญิงสาวเห็นจวินอู๋ซวง เธอก็ยิ้มอย่างมีความสุขพลางเอ่ยว่า "เสี่ยวจวิน ตื่นแล้วเหรอ รีบมากินข้าวเช้าเร็วเข้า!"

และผู้หญิงคนนี้ก็คือ จวินหรูอวี้ พี่สาวที่จวินอู๋ซวงอาศัยพึ่งพามาโดยตลอด

พี่สาวอายุมากกว่าเขา 2 ปี ปีนี้เธอเพิ่งจะอายุ 24 ปีเท่านั้น

หลังจากที่พ่อแม่ของจวินอู๋ซวงเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ 6 ปีก่อน ทิ้งไว้เพียงบริษัทที่มีมูลค่านับร้อยล้าน

ในตอนนั้น จวินหรูอวี้ที่มีอายุเพียง 18 ปี ต้องแบกรับภาระหนักอึ้งในการดูแลน้องชาย ไม่เพียงแต่เข้ามารับช่วงต่อบริษัท แต่เธอยังบริหารงานได้ดีกว่าเดิมนับร้อยเท่า

ปัจจุบันมันได้กลายเป็นกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ที่มีสินทรัพย์นับหมื่นล้าน และผู้ที่สร้างความสำเร็จทั้งหมดนี้ก็คือพี่สาวของเขา จวินหรูอวี้

สำหรับจวินหรูอวี้ที่สูญเสียพ่อแม่ไป ญาติเพียงคนเดียวของเธอคือน้องชาย ดังนั้นเธอจึงยึดจวินอู๋ซวงเป็นศูนย์กลางของชีวิตมาโดยตลอด ไม่ว่าจวินอู๋ซวงต้องการอะไร เธอก็จะพยายามหามาให้เขาจนได้

โชคดีที่จวินอู๋ซวงเองก็เป็นคนรู้ความและเห็นใจพี่สาว ไม่เคยเรียกร้องอะไรที่เกินตัว และตั้งใจเรียนหนังสือ ไม่ทำตัวเหลวไหลเหมือนลูกคนรวยทั่วไป งานอดิเรกเพียงอย่างเดียวของเขาคือการเล่นเกม

บางครั้งเขาก็ยังลากพี่สาวมาเล่นเกมด้วยกันอีกต่างหาก

จวินอู๋ซวงขยี้ตาที่แดงก่ำของตนเองแล้วเอ่ยว่า "พี่ครับ พี่ต้องไปทำงานแต่เช้าทุกวัน แถมยังต้องมาทำอาหารเช้าให้ผมอีก ไม่ยอมจ้างแม่บ้านสักที พี่ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ?"

จวินหรูอวี้ทำปากยื่นอย่างขัดใจ พลางบ่นอุบ "เจ้าเด็กอกตัญญู วันนึงฉันมีเวลาทำกับข้าวให้นายกินแค่หนเดียว นี่นายเริ่มจะรังเกียจอาหารฝีมือฉันแล้วเหรอ!"

จวินอู๋ซวงรีบยกมือยอมแพ้ทันที

"จะเป็นไปได้ยังไง อาหารฝีมือพี่อร่อยที่สุดในโลก ผมกินไม่มีวันเบื่อหรอกครับ ผมแค่ไม่อยากให้พี่เหนื่อยเกินไปต่างหาก!"

เมื่อเห็นน้องชายเป็นห่วงเป็นใยตนเอง จวินหรูอวี้ก็ยีหัวจวินอู๋ซวงเล่นและยิ้มอย่างพอใจ "จะเหนื่อยได้ยังไง? เวลาที่ได้ทำกับข้าวให้นายกิน คือช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดในวันเลยนะ!"

"รีบกินเถอะ พอนายกินเสร็จฉันก็ต้องกลับเข้าบริษัทแล้ว"

ตอนนั้นเอง จวินอู๋ซวงก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบพูดขึ้น

"พี่ครับ พี่เองก็รีบสั่งจองแคปซูลเกมระดับสูงสุดของเกม 'สงครามทวยเทพ' ด้วยนะ ถ้าพี่ว่างเมื่อไหร่จะได้เข้ามาเล่นกับผมไง"

จวินหรูอวี้ยิ้มแล้วตอบว่า "เล่นเป็นเพื่อนเธอน่ะได้ แต่ทำไมต้องเอารุ่นท็อปขนาดนั้นด้วยล่ะ? เธอก็รู้นี่นาว่าแคปซูลรุ่นนั้นราคาตั้งร้อยล้านเชียวนะ!"

"เดี๋ยวพี่ซื้อแค่หมวกเกมทั่วไปก็พอ ยังไงก็เล่นกับนายได้เหมือนกัน"

ถ้ามีใครบอกว่าจวินหรูอวี้ไม่ใช่คนหลงน้องชาย จวินอู๋ซวงคงเป็นคนแรกที่ไม่เชื่อ

หนึ่งสัปดาห์ก่อน หลังจากจวินอู๋ซวงเห็นโฆษณาเกม "สงครามทวยเทพ" เขาก็สนใจเกมนี้มาก เขาแค่เปรยๆ ถึงข้อดีของแคปซูลเกมระดับสูงสุดให้พี่สาวฟัง วันรุ่งขึ้นเธอก็ซื้อและให้คนมาติดตั้งไว้ในห้องของเขาเรียบร้อยแล้ว

แต่ตอนนี้เธอกลับเสียดายเงินที่จะซื้อให้ตัวเอง คิดจะซื้อแค่หมวกเกมทั่วไปราคาหลักหมื่นมาใช้

หากเป็นคนธรรมดา ย่อมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทุ่มเงินมหาศาลขนาดนั้นเพื่อซื้อแคปซูลเกมแพงหูฉี่

มันก็แค่ทำให้เล่นเกมได้นานขึ้น เป็นวันละ 10 ชั่วโมง และแคปซูลเกมระดับสูงสุดก็มีน้ำยาอาหารเสริม ทำให้แม้จะไม่ได้กินข้าวกินน้ำตลอด 10 ชั่วโมงก็ไม่รู้สึกทรมาน

ในขณะที่หมวกเกมทั่วไปเล่นได้แค่วันละ 4 ชั่วโมง และถ้าไม่ได้กินข้าวกินน้ำนานๆ ก็จะรู้สึกหิวอยู่ดี

นอกเหนือจากพวกนายน้อยตระกูลร่ำรวยระดับท็อปที่ยอมจ่ายเงินร้อยล้านเพื่อประสบการณ์การเล่นเกมที่ดีกว่า คนส่วนใหญ่ย่อมเลือกหมวกเกมทั่วไป

แต่จวินอู๋ซวงนั้นต่างออกไป เขาคือผู้กลับชาติมาเกิด ย่อมเข้าใจถึงประโยชน์ของแคปซูลเกมระดับสูงสุดเป็นอย่างดี

ในชาติที่แล้ว มีคนเคยตรวจสอบและพบว่า ผู้ที่เข้าเกมด้วยแคปซูลเกมระดับสูงสุด จะสุ่มได้รับพรสวรรค์ขั้นต่ำที่ระดับ S

ส่วนแคปซูลเกมระดับรองราคาสิบล้าน จะสุ่มได้พรสวรรค์ขั้นต่ำระดับ A

ถัดมาคือหมวกเกมระดับสูงราคาห้าแสน จะสุ่มได้พรสวรรค์ขั้นต่ำระดับ C

และหมวกเกมทั่วไปราคาหนึ่งหมื่น จะสุ่มได้พรสวรรค์ขั้นต่ำระดับ F

ในชาติที่แล้ว จวินหรูอวี้ซื้อหมวกเกมทั่วไปและสุ่มได้พรสวรรค์ระดับ B ซึ่งก็นับว่าโชคดีมากแล้ว

แคปซูลเกมระดับสูงสุดของ "สงครามทวยเทพ" มีเพียงหนึ่งร้อยเครื่องทั่วโลก จนถึงตอนนี้ขายออกไปแล้วกว่าห้าสิบเครื่อง เหลืออีกสี่สิบกว่าเครื่อง ถ้าสั่งจองตอนนี้ยังทัน

ไม่อย่างนั้น หากผ่านไปอีกวัน เมื่อพวกเศรษฐีล่วงรู้ความลับนี้ มันจะถูกแย่งชิงจนหมดเกลี้ยงในพริบตา

เมื่อได้ยินว่าพี่สาวจวินหรูอวี้ยังยืนยันจะซื้อหมวกเกมทั่วไป จวินอู๋ซวงก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมา

"พี่ครับ ครั้งนี้เชื่อผมนะ รีบไปจองแคปซูลเกมระดับสูงสุดเดี๋ยวนี้เลย ผมไม่อยากเห็นพี่เล่นเกมแล้วต้องมานั่งเหนื่อย!"

"เชื่อผมเถอะ เกม 'สงครามทวยเทพ' นี้ไม่ธรรมดา มันอาจส่งผลกระทบต่อโครงสร้างของโลกเลยนะ ยิ่งอุปกรณ์ดีเท่าไหร่ พี่ก็จะยิ่งได้รับผลประโยชน์มากขึ้นเท่านั้น"

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังขึงขังของน้องชาย จวินหรูอวี้ก็ยิ้มแหยๆ

"ก็ได้ๆ พี่สัญญา โอเคไหม? ทำไมต้องทำหน้าดุขนาดนั้นด้วย ไม่เคยเห็นเป็นแบบนี้มาก่อนเลย!"

พูดจบ เธอก็โทรหาเลขาต่อหน้าจวินอู๋ซวง สั่งให้จัดการงบประมาณอีกร้อยล้านเพื่อสั่งจองแคปซูลเกมระดับสูงสุดและให้มาส่งที่บ้านทันที

"แบบนี้พอใจหรือยัง พ่อทูนหัวของบ่าว? พี่จะไปทำงานสายแล้ว ไม่คุยแล้วนะ ไปล่ะ!"

พูดจบ จวินหรูอวี้ก็รีบร้อนออกจากบ้านไป

จวินอู๋ซวงยิ้มพลางส่ายหัว เดิมทีเขาอยากจะบอกให้พี่สาวไม่ต้องไปทำงานวันนี้แล้วรอเข้าเกมเลย

แต่ดูจากนิสัยของพี่สาวแล้ว เธอคงไม่มีทางยอมแน่ๆ

ไม่เป็นไร ตราบใดที่เขาพัฒนาตัวเองในช่วงต้นเกมได้ดี การจะพาพี่สาวให้รุ่งโรจน์ไปด้วยกันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้