บทที่ 6: ตราประทับ 'เพชฌฆาตซอมบี้'

บทที่ 6: ตราประทับ 'เพชฌฆาตซอมบี้'

บริการชำระล้างและบรรจุหีบห่อฟรีจาก แดนสวรรค์มหาเทพ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการรวบรวมทรัพยากรของผู้ทำสัญญาในโลกภารกิจได้อย่างไม่ต้องสงสัย

"ความชำนาญทางภาษา, การตรวจสอบขั้นพื้นฐาน, การชำระล้างวัสดุ... ฟังก์ชันถือว่าครบเครื่องทีเดียว ดูท่า 'เหรียญสวรรค์' จะเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในภารกิจต่อๆ ไป"

เขาประเมินมูลค่าของบริการนี้ในใจอย่างรวดเร็ว

ห้อง 502 ไม่มีค่าอะไรให้เก็บเกี่ยว ซูเย่ว์จึงเดินออกมาอย่างเด็ดขาด ดึงประตูไม้ผุพังที่สั่นคลอนปิดตามหลัง

กลิ่นเหม็นเน่าในทางเดินยังคงลอยคลุ้ง

เขาเงยหน้ามองบันไดที่ทอดตัวขึ้นสู่ชั้นบน

เวลายังเช้าอยู่ และดวงอาทิตย์ก็กำลังพยายามส่องแสงทะลุผ่านม่านหมอกสีเทาหนาทึบ

อพาร์ตเมนต์แห่งนี้คือสนามล่าแห่งแรกของเขา

ตรงหัวมุมบันได 'ผู้ติดเชื้อ' รายหนึ่งกำลังยืนหันหลัง ตะกุยผนังโดยไร้สติสัมปชัญญะ มันกลายเป็นเหยื่อรายแรกของเขา

ฝีเท้าของซูเย่ว์เงียบกริบ ราวกับหลอมรวมไปกับเงา

เมื่อเข้าประชิดในระยะสามก้าว จู่ๆ เขาก็เร่งความเร็ว ร่างพุ่งวูบราวกับสายฟ้า!

'มีดสั้นปั๊มขึ้นรูป' ในมือขวาแปรเปลี่ยนเป็นประกายแสงเย็นเยียบที่แม่นยำ แทงทะลุจากท้ายทอย ตัดผ่านกระดูกเข้าสู่ก้านสมองโดยตรง!

ฉึก!

เขาบิดและกระชากข้อมืออย่างรุนแรง!

ร่างของผู้ติดเชื้อเกร็งกระตุกทันที หลอดเลือดเหนือศีรษะลดฮวบจนเหลือศูนย์ราวกับถูกลบหายไป

กระแสพลังแห่งความกลัวสายเล็กๆ ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของซูเย่ว์

【ท่านสังหารผู้ติดเชื้อ Lv3 ได้รับแต้มรวบรวมความกลัว +0.1】

เขาดึงมีดกลับ สลัดคราบเลือดเน่าทิ้งไป

ซูเย่ว์สัมผัสถึงการเสริมพลังที่เกิดขึ้นเพียงชั่ววูบ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

"0.1... อยู่ได้ไม่ถึงสามวินาที การเสริมพลังอ่อนมาก"

คมมีดเริ่มปรากฏรอยสึกหรอ และข้อความแจ้งเตือน 【ความทนทาน: 70/100】 กะพริบอยู่ที่ขอบสายตา

การกัดกร่อนของกระดูกและเนื้อเยื่อเน่าเปื่อยของผู้ติดเชื้อระยะแรกที่มีต่อโลหะนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ควรมองข้าม

เขาไม่รั้งรออีกต่อไป เปลี่ยนตัวเองเป็นยมทูตผู้ทรงประสิทธิภาพ ก้าวเดินขึ้นบันไดไปทีละชั้น

ฝีเท้าถูกควบคุมให้เบาที่สุด การเปิดประตูแต่ละบานตามมาด้วยการพุ่งตัวสังหารฉับพลัน

ชั้น 5, ชั้น 6, ชั้น 7... ผู้ติดเชื้อที่เดินเตร็ดเตร่หรือซ่อนตัวอยู่หลังประตู ล้มลงใต้คมมีดของเขาทีละตัว

ระดับความกลัว สะสมเพิ่มขึ้นอย่างเชื่องช้าทีละ 0.1 เป็นผลลัพธ์ที่น่าหงุดหงิด

ห้องพักส่วนใหญ่ถูกหนอนแมลงและความเน่าเปื่อยยึดครองไปนานแล้ว แหล่งอาหารและน้ำเกือบทั้งหมดปนเปื้อน

เศษขนมปังอัดแท่งและน้ำแร่ครึ่งขวดที่หาเจอ เมื่อรวมกับเสบียงจากห้อง 501 อย่างมากก็ประทังชีวิตขั้นต่ำได้เพียงห้าวัน

ซูเย่ว์ยืนอยู่หน้าประตูไม้บานสุดท้ายที่นำไปสู่ดาดฟ้าชั้น 11

การล่าและการสำรวจคือวิถีแห่งการอยู่รอดของเขา

เสียงฝีเท้าลากพื้นและเสียงคำรามต่ำๆ ดังเล็ดลอดออกมาจากหลังประตู... มีมากกว่าหนึ่งตัว

'ขวานดับเพลิง' ปรากฏขึ้นในมือ นี่คือสิ่งที่เขาหาเจอจากตู้ดับเพลิงบนชั้นแปด คมขวานหนักอึ้งส่องประกายเย็นเยียบ เหมาะสำหรับจัดการเป้าหมายแบบกลุ่มมากกว่ามีดสั้น

ภัยคุกคามชั้นล่างถูกกำจัดหมดแล้ว จึงไม่ต้องกังวลเรื่องเสียง

เขากำด้ามขวานด้วยสองมือ เกร็งกำลังจากแกนกลางลำตัวส่งแรงทันที!

ขวานดับเพลิงหนักอึ้งแหวกอากาศเสียงดังหวีดหวิว สับลงกลางประตูไม้อย่างดุดัน!

ตูม! แครก!

ประตูไม้เปราะบางถูกผ่าออกราวกับกระดาษ เกิดเป็นรูขนาดใหญ่!

กลิ่นคาวเลือดผสมกลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงพุ่งทะลักออกมาจนแทบสำลัก!

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือฉาก "ปาร์ตี้" อันโกลาหลบนดาดฟ้า

โต๊ะเก้าอี้ล้มระเนระนาด เตาบาร์บีคิวเกลื่อนกลาด ขวดไวน์แตกกระจาย... และสิ่งที่ปกคลุมพื้นทั้งหมดคือชั้นเลือดหนืดข้นสีดำคล้ำที่เกือบจะแข็งตัวเป็น 'บ่อเลือด'

ภายในบ่อเลือด ร่างบิดเบี้ยวสิบกว่าร่างสะดุ้งตื่นจากเสียงพังประตู ต่างหันขวับมาพร้อมกัน

พวกมันถูกปกคลุมด้วยเมือกสีดำแดง ความเน่าเปื่อยมากน้อยต่างกันไป แต่สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือดวงตาสีแดงฉานที่จ้องเขม็งมายังผู้บุกรุกหน้าประตู!

"หึ..."

ซูเย่ว์ส่งเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอเพียงสั้นๆ

เขาก้าวเท้าเหยียบย่างลงไปในบ่อเลือด

เลือดเน่าหนืดข้นท่วมข้อเท้าทันที สร้างแรงต้านที่น่าอึดอัด

แต่การเคลื่อนไหวของซูเย่ว์กลับไม่มีติดขัด ขวานดับเพลิง ในมือแปรเปลี่ยนเป็นพายุหมุนแห่งความตาย!

ฉึก!

ขวานแรก สับสะพายแล่ง!

ผู้ติดเชื้อตัวใกล้สุดถูกผ่าเฉียงแทบขาดครึ่งท่อนจากไหล่ถึงซี่โครง เลือดเน่าและเครื่องในสาดกระจาย!

【แต้มรวบรวมความกลัว +0.1】

วินาทีที่พลังงานไหลเข้าสู่ร่าง ซูเย่ว์รู้สึกเหมือนเส้นใยกล้ามเนื้อถูกกระตุ้นด้วยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ปฏิกิริยาตอบสนองดูเหมือนจะเร็วขึ้นอีกเสี้ยววินาที

ขวานที่สอง! กวาดแนวนอน!

คมขวานที่มาพร้อมพลังงานจลน์อันน่าสะพรึงกลัว ตัดผ่าเอวของผู้ติดเชื้อสองตัวด้านข้างขาดสะบั้น!

ร่างท่อนบนร่วงลงในบ่อเลือด ขณะที่ท่อนล่างยังถลาก้าวไปข้างหน้าอีกไม่กี่ก้าวก่อนจะล้มลง!

【แต้มรวบรวมความกลัว +0.1】

【แต้มรวบรวมความกลัว +0.1】

พลังงานจางๆ ซ้อนทับกันเป็นสองเท่า!

แสงสลัวในลึกดวงตาของซูเย่ว์วูบวาบ การเคลื่อนไหวของเป้าหมายในสายตาดูเหมือนจะช้าลงไปอีกขั้น!

ความรู้สึกถึงพละกำลังก็ชัดเจนขึ้น! มันซ้อนทับกัน! แม้จะแผ่วเบา แต่มันกำลังซ้อนทับกันจริงๆ!

ความหนืดหน่วงของบ่อเลือดดูเหมือนจะหายไป!

การเคลื่อนไหวของซูเย่ว์เร็วขึ้น ลื่นไหลขึ้น! เขาไม่เน้นการโจมตีทีเดียวตายอีกต่อไป แต่ใช้ประโยชน์จากความเร็วและพละกำลังที่ได้จากการขยายผลของความกลัว เพื่อรีดเร้นพลังทำลายล้างของขวานดับเพลิงออกมาให้ถึงขีดสุด!

ก้าวเท้า! หมุนตัว! สับลง!

หัวเน่าๆ ระเบิดออกราวกับแตงโมสุก!

เบี่ยงตัว! ฟันกวาด! แขนสองข้างที่ตะเกียกตะกายถูกตัดขาดที่หัวไหล่!

ถอยหลังหลบการพุ่งตะปบ! ตามด้วยการเสยขวานขึ้น! คมขวานกรีดหน้าอกเปิดออกจาจากล่างขึ้นบน!

ร่างของเขาดูปราดเปรียวผิดปกติท่ามกลางบ่อเลือดหนืดข้น ทุกการเคลื่อนไหวหลบหลีกสิ่งกีดขวางและกรงเล็บได้อย่างแม่นยำ ทุกการเหวี่ยงขวานมีจังหวะที่ทรงประสิทธิภาพและอันตรายถึงชีวิต

เลือดสีดำสาดกระเซ็นใส่ใบหน้าและร่างกายไม่หยุด ย้อมเสื้อผ้าเป็นดวงใหญ่และส่งไอร้อนจางๆ จากผลพวงของการสังหาร แต่สายตาของเขายังคงจดจ่อแน่วแน่

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

เสียงกระดูกแตกและเนื้อฉีกขาดดังไม่ขาดสาย

เพียงสิบกว่าวินาที บนบ่อเลือดเหลือผู้ติดเชื้อตัวสุดท้ายเพียงตัวเดียวที่กำลังโซซัดโซเซเข้ามา

ซูเย่ว์จับขวานด้วยสองมือ สับลงในแนวตั้งสุดแรงเกิด!

กร๊อบ! ตูม!

คมขวานฝังลึกเข้าไปกลางกระหม่อมของผู้ติดเชื้อ!

แต่ในขณะเดียวกัน หัวขวานโลหะที่รับภาระจากการสับและแรงกระแทกมหาศาลมามากเกินไป ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป!

จุดเชื่อมต่อส่งเสียงโลหะเสียดสีแสบแก้วหู หัวขวานกระเด็นหลุดออกจากด้ามไม้ หมุนคว้างไปกระแทกเตาบาร์บีคิวไกลออกไปเสียงดังเคร้ง!

กะโหลกของผู้ติดเชื้อตัวสุดท้ายแตกแต่ยังไม่ตายทันที มันคำรามลั่นพร้อมยื่นกรงเล็บแหลมคมออกมา!

ดวงตาของซูเย่ว์วาวโรจน์ ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย! วินาทีที่ขวานหลุดมือ เขาพุ่งตัวสวนเข้าไปราวกับเสือดาว!

นิ้วทั้งห้าของมือขวาราวกับตะขอเหล็ก ล็อกข้อมือที่ตะปบเข้ามาของผู้ติดเชื้อ บิดมันทันทีด้วยแรงมหาศาล ขณะที่เข่าซ้ายเปรียบเสมือนค้อนกระทุ้ง กระแทกเข้าที่หน้าอกและท้องของคู่ต่อสู้อย่างรุนแรง!

แครก! อั้ก!

เสียงซี่โครงหักและเสียงทึบจากการแตกของอวัยวะภายในดังขึ้นพร้อมกัน ร่างของผู้ติดเชื้อลอยขึ้นจากพื้นด้วยแรงกระแทก!

มือขวาของซูเย่ว์ที่ยังกำข้อมือหักๆ ของมันอยู่กระชากกดลง พร้อมกับโน้มตัวไปข้างหน้า เหวี่ยงร่างผู้ติดเชื้อที่ยังลอยอยู่กลางอากาศกระแทกพื้นอย่างโหดเหี้ยม!

ปัง!!!

บ่อเลือดสาดกระจาย! ศีรษะของผู้ติดเชื้อกระแทกพื้นคอนกรีตแข็งอย่างจัง แตกกระจายทันทีราวกับฟักทองสุกงอม

มันสมองสีแดง ขาว และดำ ระเบิดปนเปื้อนไปกับเลือดข้นคลั่ก!

【ท่านสังหารผู้ติดเชื้อ Lv2 ได้รับแต้มรวบรวมความกลัว +0.1】

ซูเย่ว์ค่อยๆ ยืดตัวขึ้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย ลมหายใจออกเป็นไอขาวทางปากและจมูก

เสื้อยืดแขนสั้นสีดำแนบไปกับลำตัว ชุ่มโชกไปด้วยเลือดเน่า ส่งไอร้อนระอุที่หลงเหลือจากการฆ่าฟัน

เขาสลัดมือขวาที่เปื้อนสิ่งปฏิกูล สายตากวาดมองไปรอบดาดฟ้าอันโกลาหล

ซากศพแหลกเหลวสิบร่างจมอยู่ในบ่อเลือด และ 【หีบสมบัติ (สีขาว)】 สามใบที่เปล่งแสงสีขาวจางๆ กระจัดกระจายอยู่รอบๆ

ขณะที่เขากำลังจะเดินไปเก็บหีบสมบัติ เสียงแจ้งเตือนที่ราวกับประทับลงในจิตวิญญาณโดยตรงก็ดังขึ้นกะทันหัน:

【แจ้งเตือน: ท่านได้ทำการสังหารปรสิตไวรัส (ผู้ติดเชื้อ/ซอมบี้ ฯลฯ) สะสมครบ 100 ตัว】

【ท่านได้รับ ตราประทับ: 'เพชฌฆาตซอมบี้' (เปิดใช้งานและผูกมัดอัตโนมัติ)】

【บันทึกความสำเร็จเรียบร้อยแล้ว ผลของตราประทับมีผลทันที ท่านสามารถดูรายละเอียดได้ในช่อง 'ตราประทับ' บนแผงควบคุมส่วนตัว】

การเคลื่อนไหวของซูเย่ว์ชะงักลง จิตสำนึกจมดิ่งลงสู่แผงควบคุมทันที

ในช่องตราประทับ ลวดลายตราประทับอันน่าสยดสยองที่ประกอบขึ้นจากเศษกระดูกสีขาวและหยดเลือดสีแดงเข้มกำลังลอยนิ่งอยู่

ตราประทับ: เพชฌฆาตซอมบี้ (Zombie Killer)

ประเภท: ตราประทับความสำเร็จ (เปิดใช้งานถาวร)

ที่มา: สังหารปรสิตไวรัส (ผู้ติดเชื้อ/ซอมบี้ ฯลฯ) สะสมครบ 100 ตัว

ผลลัพธ์: ความเสียหายสุดท้าย (Final Damage) ที่ทำต่อสิ่งมีชีวิตประเภทปรสิตไวรัสเพิ่มขึ้น 10%

การเลื่อนขั้น: สังหารปรสิตไวรัสครบ 1,000 ตัว เพื่อเลื่อนขั้นเป็น 'จอมเชือดซอมบี้' (ผลลัพธ์จะเพิ่มขึ้น)

หมายเหตุ: ผลของตราประทับจะมีผลทันทีเมื่อผ่านเงื่อนไข ไม่จำเป็นต้องสวมใส่ การสวมใส่มีผลเพียงเพื่อโชว์เท่านั้น...

"ความเสียหายสุดท้ายเพิ่มขึ้น 10%..."

ซูเย่ว์ทวนคำเสียงต่ำ ดวงตาคมกริบราวกับใบมีด

เขาก้มลงหยิบเหล็กเส้นหนาขึ้นสนิมเปื้อนเลือดขึ้นมาจากบ่อเลือด

สายตาเบนไปยังเงาสีดำเลือนรางที่เดินเพ่นพ่านอยู่บนถนนเบื้องล่าง

"เครื่องมือที่ดี"

เขาเดาะเหล็กเส้นในมือ สัมผัสถึงแรงกดดันตามธรรมชาติที่ตราประทับมีต่อ "เหยื่อ" ชั้นล่าง ความคาดหวังค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ

การล่าครั้งใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น