สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 88 ระเบิดบนแม่น้ำอีสต์

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 88 ระเบิดบนแม่น้ำอีสต์

เกาเฟยที่ขับรถด้วยความเร็วสูงมีอารมณ์สงบ ในขณะนี้หัวใจของเขาไม่วอกแวก ไม่มีการตายอย่างกล้าหาญที่น่าเศร้า หรือความสุขที่จะได้กลับบ้าน

เขาก้มลงดูเวลา และเห็นว่าเหลือเวลาอีกเพียงห้านาทีก่อนระเบิด เขาต้องขับรถพุ่งลงจากสะพานแมนฮัตตันภายในห้านาที แล้วตกลงไปในแม่น้ำอีสต์เพื่อระเบิด เพื่อให้ความเสียหายจากระเบิดลดลงสู่ระดับต่ำที่สุด และตัวเกาเฟยเองก็มีความหวังรอดชีวิตน้อยที่สุด

ระบบยังไม่ได้สอนทักษะการว่ายน้ำให้เกาเฟย และเกาเฟยเองก็เป็นพวกว่ายน้ำไม่เป็น ทันทีที่เขาพุ่งลงไปในแม่น้ำอีสต์ ต่อให้ระเบิดไม่ฆ่าเขา เขาก็น่าจะจมน้ำตาย ใช่ไหม?

ในขณะนี้ระบบเบื้องหลังของเกาเฟยจู่ ๆ ก็เริ่มเด้งแต้มความเลื่อมใสออกมาเป็นระยะ ๆ แต่จำนวนแต้มความเลื่อมใสไม่มากนัก และน่าจะมาจากคนที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ที่ช่วยสตาร์ค

[แต้มความเลื่อมใสจากโทนี่ สตาร์ค +5]

[แต้มความเลื่อมใสจากลอเรนเต้ +5]

[แต้มความเลื่อมใสจากแฮปปี้ +5]

[จาก . . .]

ผลก็คือแต้มความเลื่อมใสที่มีจำกัดเหล่านี้ทำให้เกาเฟยเลเวลอัปจริง ๆ และข้อมูลระบบก็อัปเดต

—

สมรรถภาพร่างกาย : 5.4 —> 5.6

พละกำลัง : 5.2 —> 5.4

ความว่องไว : 5.5 —> 5.8

จิตวิญญาณ : 2.0 —> 2.2

โบนัสการอัปเกรด : เรียนรู้ภาษา รัสเซีย

—

“บ้าอะไรเนี่ย? ฉันกำลังจะตายแล้วดันเรียนรู้ภาษาใหม่เนี่ยนะ ระบบแกกวนตีนฉันเหรอ? อยู่จนแก่เรียนจนตายจริง ๆ . . .”

เกาเฟยไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

ในเวลาเดียวกันรถก็อยู่บนสะพานแมนฮัตตันแล้ว เกาเฟยปรับเส้นทาง เร่งความเร็วเต็มที่ หักพวงมาลัยพุ่งเข้าชนราวกันตกข้างสะพานอย่างแรง

“ได้เวลาไปแล้ว”

รถพุ่งชนราวกันตกและลอยออกไป วาดส่วนโค้งที่น่าหวาดเสียวเหนือแม่น้ำอีสต์ รถสูญเสียความเร็วกลางอากาศ กระตุ้นระเบิดที่ติดตั้งไว้ และมวลไฟคำรามก้องสะพานแมนฮัตตัน . . .

ละครตลกแห่งความตายจบลงอย่างกะทันหัน และระเบิดไม่ได้ส่งผลกระทบต่อผู้สัญจรไปมาคนใด

. . .

บนเฮลิคอปเตอร์เหนือสะพานแมนฮัตตัน ทุกคนที่ได้รับการช่วยเหลือเป็นพยานเหตุการณ์ระเบิด

แฮปปี้ดูเคร่งขรึม “เดิมทีเขามีโอกาสกระโดดลงจากรถ โอกาสรอดชีวิตจะสูงกว่า แต่เขาเลือกที่จะขับรถพุ่งลงแม่น้ำอีสต์ เพื่อไม่ให้ระเบิดบนรถทำร้ายพลเมืองคนไหน . . .”

ตำรวจนายหนึ่งข้าง ๆ พูดอย่างเคร่งขรึม “ตำรวจนายนี้เป็นความภาคภูมิใจของ NYPD และเป็นฮีโร่ของคนทั้งนิวยอร์ก”

โทนี่ สตาร์ค ไม่พูดอะไร แต่กำหมัดแน่น สายตาจับจ้องไปที่จุดที่เกิดระเบิด เขาพยายามมองหาเงาของเกาเฟยจากเศษซากที่ตกลงไปในแม่น้ำ

เขาเห็นน้ำกระเซ็นขนาดใหญ่บนแม่น้ำอีสต์อย่างเลือนรางหลังจากรถระเบิด แต่เขาแยกไม่ออกว่าเป็นเกาเฟยที่ตกลงไปในน้ำหรือเศษซากรถ

ในขณะนี้บอดี้การ์ดลอเรนเต้ส่งเครื่องมือสื่อสารให้ ซึ่งมีเสียงของพันเอกโรดี้แห่งกองทัพสหรัฐฯ ดังออกมา “โทนี่ นายโอเคไหมโทนี่? เรามาถึงแล้ว นายอยู่ที่ไหน? ตอบฉันหน่อยโทนี่ ฉันเป็นห่วงนายมาก!”

โทนี่ สตาร์ค คว้าเครื่องมือสื่อสารและตะโกนใส่ “ฟังนะ โรดี้ ส่งคนไปค้นหาและกู้ภัยในแม่น้ำอีสต์เดี๋ยวนี้ มีตำรวจตกลงไปในแม่น้ำ ฉันต้องการให้นายพาเขาขึ้นมาให้ได้ในเวลาที่สั้นที่สุด!”

“อะไรนะ?” โรดี้ตะลึงงัน “โทนี่ นายพูดเรื่องอะไร? ฉันไม่สนตำรวจหรอก ฉันแค่อยากรู้ว่านายโอเคไหม โทนี่ นายอยู่ที่ไหน? ฉันจะไปหานายเดี๋ยวนี้”

โทนี่ สตาร์ค กดเสียงต่ำลงอีกครั้ง “โรดี้ ฉันไม่ได้พูดเล่น รีบไปที่แม่น้ำอีสต์เพื่อช่วยคนตามที่ฉันบอก เดี๋ยวนี้ ทันที! รีบไปจัดการซะ!”

“โอเค เพื่อน ฉันจะทำตามที่นายบอก . . .” โรดี้ดูงุนงง แต่เขาก็ปฏิบัติตามคำสั่งของสตาร์คอย่างว่าง่าย “แต่ทำไมจู่ ๆ นายถึงห่วงชีวิตของตำรวจตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งขนาดนั้น?”

สตาร์คกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันไม่มีเวลาอธิบายมากตอนนี้ แต่โรดี้ จำไว้นะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ช่วยชีวิตตำรวจคนนี้ให้ได้!”

. . .

สติของเกาเฟยขาด ๆ หาย ๆ และเนื้อหาในสมองกระจัดกระจายเหมือนเศษเสี้ยว สภาพนี้ดำเนินอยู่นานก่อนที่เขาจะเริ่มเข้าสู่ขั้นต่อไป

ในขั้นตอนนี้เกาเฟยดูเหมือนจะฝัน และสติของเขาก็ต่อเนื่องกันในที่สุด เกาเฟยรู้สึกได้ว่าเขาน่าจะอยู่ในอาการโคม่า แต่เขาตัดสินไม่ได้ว่าเขาโคม่าในโลกแห่งความจริงหรือในโลกมาร์เวล

ภาพสุดท้ายที่เขาจำได้คือเขาขับรถพุ่งลงจากสะพานแมนฮัตตัน รถระเบิดบนแม่น้ำอีสต์ และปฏิกิริยาสัญชาตญาณของระบบในวินาทีก่อนระเบิดบังคับให้เขาถีบประตูรถและกระโดดออกจากรถ

ถึงอย่างนั้นแรงระเบิดที่รุนแรงก็ยังส่งผลกระทบต่อร่างกายของเขา และปฏิกิริยาสัญชาตญาณก็ไม่ได้มีอำนาจทุกอย่าง

การระเบิดครั้งนี้มีโอกาสสูงที่จะฆ่าเขา หากเป็นเช่นนั้น ตอนนี้เขาได้กลับสู่โลกแห่งความจริงแล้วและกำลังโคม่าอยู่ในโลกแห่งความจริง

แต่ก็เป็นไปได้ที่ระเบิดไม่ได้ฆ่าเขา และแม้แต่แม่น้ำอีสต์ก็ไม่สามารถทำให้เขาจมน้ำตายได้ ในกรณีนี้เขาโคม่าอยู่ในจักรวาลมาร์เวล

เกาเฟยที่สับสนก็ยังกระตือรือร้นมากในขณะหลับ และเขาก็นึกถึงวิธีแยกแยะที่ดีได้ทันที หากภาษาที่สมองใช้คิดปัญหาคือภาษาจีน แสดงว่าเขากลับสู่โลกแห่งความจริงแล้ว มิฉะนั้นหากสมองคิดปัญหาโดยใช้ภาษาอังกฤษ แสดงว่าเขายังอยู่ในโลกมาร์เวล

“ฉันนี่ฉลาดจริง ๆ ขนาดโคม่าอยู่ . . .” เกาเฟยอดไม่ได้ที่จะชมตัวเอง

ทันใดนั้นภาพที่หายไปนานก็ปรากฏขึ้น [แต้มความเลื่อมใสจากเกาเฟย +3]

“เชี่ย!” เกาเฟยแทบทรุด!

มันคือระบบซูเปอร์ฮีโร่!

นี่หมายความว่าเขายังอยู่ในโลกมาร์เวลใช่ไหม?

แต่เกาเฟยมองโลกในแง่ดี คิดในแง่ดีไว้ก่อน

ถ้าเขาข้ามมิติกลับไปพร้อมกับระบบซูเปอร์ฮีโร่ล่ะ? จะด่วนสรุปว่ายังอยู่ในโลกมาร์เวลเพียงเพราะเห็นระบบซูเปอร์ฮีโร่ไม่ได้!

ดังนั้นเกาเฟยจึงตัดสินใจสังเกตประเภทภาษาที่เขาใช้ก่อน จากนั้นเกาเฟยก็ค้นพบว่าภาษาที่เขาใช้อยู่ตอนนี้ . . .

ไม่ใช่ภาษาจีนและไม่ใช่ภาษาอังกฤษ แต่เป็นภาษารัสเซีย!

“ชิท!!”

เกาเฟยจะเป็นบ้า ในที่สุดเขาก็นึกขึ้นได้ว่าระบบให้เลเวลอัปก่อนระเบิด และรางวัลเลเวลอัปคือการเรียนรู้ภาษารัสเซีย ผลก็คือแม้แต่ประเภทภาษาในสมองของเขาก็เป็นภาษารัสเซีย!

ระบบแกจะรักการเรียนรู้ขนาดนี้เลยเหรอ? แม้แต่ภาษาเริ่มต้นของสมองฉันก็ต้องถูกดัดแปลงเหรอ!

“ไอ้ไก่อ่อน!!”

“ไอ้โง่!!”

“คนโกหก!!”

. . .

เกาเฟยผู้โกรธเกรี้ยวเรียนรู้คำศัพท์ภาษารัสเซียนับไม่ถ้วนขณะโคม่า และในขณะเดียวกันก็รวบยอดไวยากรณ์ การฝึกภาษาด้วยอารมณ์นี้กินเวลาไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่เกาเฟยจะค่อย ๆ สงบลง

ในขณะนี้ จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงจากโลกภายนอก ดูเหมือนว่ามีคนสองคนกำลังคุยกันข้างหูเขา และภาษาที่พวกเขาใช้คือภาษาอังกฤษ

จนถึงวินาทีนี้ เกาเฟยก็ไม่ได้คำตอบสำหรับคำถามที่เขาต้องการมาตลอด

ดูเหมือนว่านี่จะยังคงเป็นจักรวาลมาร์เวล

เขายังไม่ตาย!