สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 77 ฉันไม่ได้มาคนเดียว

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 77 ฉันไม่ได้มาคนเดียว

เกาเฟยถือโทรโข่งและขับรถเชฟโรเลตซิ่งไปตามถนนลินคอล์น ทุกที่ที่เขาไป เขาได้รับแต้มความเลื่อมใสนับไม่ถ้วน และผู้คนตามท้องถนนก็ต่างแสดงความเคารพต่อเขา

ดูตำรวจผู้กล้าหาญที่ไล่ล่าคนร้ายเพียงลำพังคนนี้สิ เขาคือวีรบุรุษตัวจริง! เกิดอะไรขึ้นกับกลุ่มตำรวจที่ซ่อนตัวอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนเมื่อกี้? ตลกสิ้นดี!

[แต้มความเลื่อมใสจากอลิซซ่า +3]

[แต้มความเลื่อมใสจากเบน +3]

[แต้มความเลื่อมใสจากดูแรน +2]

. . .

แต้มความเลื่อมใสในระบบเบื้องหลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่เกาเฟยเคยชินกับมันมานานแล้ว

เมื่อเห็นว่ารถเชฟโรเลตมือสองและรถของคนร้ายใกล้กันเข้ามาเรื่อย ๆ กระสุนจากปืนไรเฟิลจู่โจมก็เริ่มคุกคามชีวิตของเกาเฟย ระบบซูเปอร์ฮีโร่คำนวณเส้นทางและระยะทางที่เหมาะสมในการขับขี่อย่างแม่นยำ ทำให้เกาเฟยทิ้งระยะห่างจากรถ SUV ของคนร้ายให้อยู่ในระยะปลอดภัยอีกครั้ง

ขับไปข้างหน้าไม่ไกล มีอุโมงค์ลอดใต้ดินอยู่ข้างหน้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือสถานที่ที่ดีที่สุดในการสกัดกั้นพวกอันธพาล

เกาเฟยกำพวงมาลัยแน่น คำนวณเวลาเข้าอุโมงค์ในใจ

สิบวินาที ห้าวินาที สามวินาที . . .

ในที่สุดด้วยเสียงหวีดหวิว รถ SUV ของคนร้ายก็พุ่งเข้าไปในอุโมงค์ก่อน สภาพแวดล้อมที่มืดสลัวทำให้สายตาคนปกติปรับตัวไม่ทัน และคนร้ายก็ตาบอดชั่วขณะ

สองวินาทีต่อมา เกาเฟยตามเข้าไปในอุโมงค์ แต่ร่างกายที่ได้รับการเสริมแกร่งทำให้เขาปรับตัวเข้ากับความมืดได้ทันที และภาพตรงหน้ายังคงชัดเจนในสายตาของเขา

หลังจากเกาเฟยเข้าอุโมงค์ เขาไม่ได้เปิดไฟหน้ารถ รถเชฟโรเลตดูเหมือนจะหายไปในอุโมงค์มืด อาศัยแสงสลัว ๆ เปลี่ยนเลนและเข้าไปประชิดรถ SUV ของคนร้ายอย่างรวดเร็ว

คนร้ายรีบยิงสวน แต่ไม่สามารถยิงโดนเป้าหมายได้แม่นยำ รถเชฟโรเลตถูกยิงที่กระจกหน้าสองนัด แต่ก็ไม่ส่งผลต่อการขับขี่ของเกาเฟย

ในขณะนี้เกาเฟยล็อกเป้าหมายแล้ว และรถเชฟโรเลตมือสองก็กระแทกเข้าที่ด้านข้างของรถ SUV ของคนร้ายอย่างจัง

ปัง!

ด้วยเสียงทึบ ๆ ตัวถังรถ SUV ขนาดใหญ่ก็ไถลไปด้านข้างในอุโมงค์และกระแทกเข้ากับผนังอีกด้านอย่างรวดเร็ว มือปืนในรถเสียการทรงตัวทันที และปืนไรเฟิลจู่โจมที่ยื่นออกมานอกหน้าต่างก็หลุดมือกระเด็นออกไปนอกรถคาที่!

พร้อมกับเสียงเสียดสีดังลั่น ด้านข้างของรถ SUV ที่คนร้ายขับครูดไปกับผนังอุโมงค์ แรงต้านทานมหาศาลหยุดการเคลื่อนที่ของรถ และประกายไฟก็พวยพุ่งออกมาในอุโมงค์มืด

คนร้ายถูกบังคับให้หยุดรถได้สำเร็จ และรถเชฟโรเลตของเกาเฟยก็ตรึงรถ SUV ของคนร้ายไว้กับผนังเหมือนลูกธนูที่แหลมคม

รถคันหลังรีบเปลี่ยนเลนเพื่อหลบหลีก และรถที่หลบไม่ทันก็เบรกกะทันหันและหยุดลง

เกาเฟยพยายามดิ้นรนออกมาจากระหว่างถุงลมนิรภัยและเบาะนั่ง จากนั้นชักปืนกล็อกออกจากเอวและเดินตรงไปที่รถ SUV ของคนร้าย

“ยกมือขึ้นแล้วปล่อยตัวประกันซะ พวกแกไม่มีทางหนีแล้ว!”

เกาเฟยเงี่ยหูฟังสถานการณ์ในรถ ได้ยินเสียงว่าตัวประกันสองคนยังปลอดภัยดี

แต่ในขณะนั้นประตูด้านนอกทั้งสองบานของรถ SUV ก็เปิดออกพร้อมกัน และปืนไรเฟิลจู่โจมสองกระบอกก็ยิงสวนออกมาจากหน้าต่างโดยตรง

หลังจากเกาเฟยหันหลังกลับอย่างระแวดระวังและหลบกลับไปที่รถ กระสุนชุดหนึ่งก็กระทบตัวถังรถเชฟโรเลต จนรถมือสองที่น่าสงสารพรุนไปด้วยรู

“เลิกขัดขืนอย่างไร้ประโยชน์ได้แล้ว พวกแกหนีไม่รอดหรอก” เกาเฟยเผชิญหน้ากับคนร้ายผ่านรถเชฟโรเลต โดยไม่แสดงอาการหวาดกลัว

“โอ้? คุณตำรวจ คุณมั่นใจเกินไปหรือเปล่า?” หัวหน้ามือปืนกล่าวพร้อมรอยยิ้มเยาะ “แค่แกกับปืนพกกระจอก ๆ ในมือ แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเราเลย เราสามารถยิงแกให้พรุนเป็นรังผึ้งได้ในไม่กี่วินาที แล้วก็เดินจากไปอย่างสง่าผ่าเผย . . .”

พูดจบคนร้ายก็เหลือบมองถนนที่ถูกปิดกั้นอยู่ด้านหลัง ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ข้างหลังรถติดยาวเหยียด แกไม่มีวันได้รอกำลังเสริมจาก NYPD หรอก”

แต่ในขณะที่คนร้ายกำลังพูด รถออฟโรดสีดำสองคันก็แล่นเข้ามาที่ปากอุโมงค์ในเลนตรงข้าม

เกาเฟยเหลือบมองรถออฟโรดทั้งสองคัน และถามคนร้ายกลับด้วยรอยยิ้มทันที “เพื่อน นายรู้ได้ไงว่าฉันมาคนเดียว?”

“แน่นอนว่าแกมาคนเดียว” คนร้ายแสยะยิ้ม “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ประสิทธิภาพของ NYPD พวกแก ทีม SWAT ไม่มีวันมาถึงภายในครึ่งชั่วโมงเพื่อจัดการกับเหตุฉุกเฉินแบบนี้หรอก ส่วนตำรวจธรรมดาคนอื่นฉันไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด คิดว่าปืนพกไม่กี่กระบอกจะทำให้ฉันกลัวเหรอ?”

ยิ่งคนร้ายพูด เขาก็ยิ่งตื่นเต้น และแววตาโหดเหี้ยมก็ฉายออกมา

“งั้นคุณตำรวจ ได้เวลาบอกลาแล้ว ฉันจะส่งแกไปสบายเอง ยิงมันให้เละ!”

แต่ในขณะนั้นรถออฟโรดสีดำในเลนตรงข้ามได้ขับมาถึงด้านข้างของคนร้ายแล้ว และทั้งสองฝ่ายถูกกั้นด้วยเพียงแบริเออร์กั้นถนนเท่านั้น

เกาเฟยยิ้มบาง ๆ และผายมือไปทางคนร้าย

“ฉันขอบคุณมากที่พวกนายพยายามจะฆ่าฉัน ฉันรับน้ำใจนี้ไว้ แต่น่าเสียดาย การฆ่าฉันไม่ใช่งานง่าย ทีม SWAT มาช่วยไม่ทัน และเพื่อนร่วมงานฉันก็รถติดอยู่บนถนน แต่เสียใจด้วย ฉันพกกองทัพบอดี้การ์ดมาด้วย”

เมื่อได้ยินดังนั้นคนร้ายก็ตะลึง และไม่เข้าใจว่าเกาเฟยพูดเรื่องอะไร ทันทีที่สิ้นเสียงของเกาเฟย หน้าต่างของรถออฟโรดสีดำที่จอดอยู่ในเลนตรงข้ามก็ลดลง จากนั้นปากกระบอกปืนก็ยื่นออกมาจากหน้าต่าง

ปัง ปัง ปัง!

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้น และเป้าหมายคือมือปืนที่ไร้การป้องกันด้านข้าง อันธพาลพวกนี้ไม่เคยคาดคิดว่าจะถูกโจมตีจากด้านข้าง และถูกมือปืนบนรถออฟโรดสีดำสังหารหมู่โดยไม่มีทางสู้!

วินาทีก่อนพวกมันยังข่มขู่เกาเฟยอยู่เลย วินาทีถัดมาพวกมันก็ถูกยิงจนพรุน ปืนไรเฟิลจู่โจมที่หน้าต่างรถตกลงสู่พื้น และพวกอันธพาลก็กลายเป็นศพในพริบตา

เกาเฟยผิวปากอย่างมีความสุข ดูเหมือนเขาจะค้นพบวิธีใช้งานบอดี้การ์ดที่ถูกต้องแล้ว ในเมื่อพวกนายคอยตามติดเพื่อปกป้องความปลอดภัยของฉัน งั้นฉันจะพาพวกนายไปปราบปรามอาชญากรรม ถือซะว่าให้นอร์แมน ออสบอร์น นายทุนจอมชั่วร้าย ได้สะสมบุญกุศลล้างบาปบ้าง

หลังจากคนร้ายถูกจัดการหมดแล้ว แว่นกรอบทองที่นั่งข้างคนขับของรถออฟโรดสีดำก็ลงจากรถ เขาตะโกนบอกเกาเฟยผ่านแบริเออร์กั้นถนน “เจ้าหน้าที่เกาเฟย นี่เป็นครั้งที่สองแล้วนะครับ”

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมอนี่กำลังทวงบุญคุณกับเกาเฟย และนี่เป็นครั้งที่สองที่เขาช่วยชีวิตเกาเฟยไว้

เกาเฟยยิ้มบาง ๆ และยกนิ้วโป้งให้แว่นกรอบทอง “ทำได้ดีมาก!”

พูดจบเกาเฟยก็หันหลังกลับและเข้าไปในรถของคนร้ายเพื่อช่วยตัวประกัน ทิ้งแว่นกรอบทองและกองทัพบอดี้การ์ดสวรรค์ประทานไว้ข้างหลัง

แว่นกรอบทองชะงักไปครู่หนึ่ง นี่มันอะไรกันวะเนี่ย?

ฉันช่วยชีวิตแกนะเว้ย แกยกนิ้วโป้งให้ ตะโกนว่า “ทำได้ดีมาก” แล้วก็จบเหรอ?

ธุรกิจแกจะดีเกินไปแล้วมั้ง?

แว่นกรอบทองดูไม่พอใจ ในขณะที่เขากำลังจะต่อรองกับเกาเฟย เจ้าหน้าที่ตำรวจ NYPD หลายนายก็วิ่งไล่ตามมาที่ปลายอุโมงค์ เห็นได้ชัดว่าเพื่อนร่วมงานของเกาเฟยมาถึงแล้ว

“บ้าเอ๊ย!”

แว่นกรอบทองไม่กล้าชักช้า และเรียกพรรคพวกให้ขึ้นรถและขับออกจากอุโมงค์

ก่อนไปแว่นกรอบทองมองเกาเฟยอย่างเคียดแค้น “นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉันช่วยชีวิตแก ต่อให้แกเป็นก้อนหิน แกก็น่าจะซาบซึ้งใจบ้างสิวะ?”

อย่างไรก็ตามเกาเฟยโยนแว่นกรอบทองทิ้งไปนอกจักรวาลนานแล้ว และเขากำลังยุ่งอยู่กับการช่วยตัวประกัน

ตัวประกันสองคนถูกคนร้ายมัดด้วยเทปกาวและโยนไว้ในรถ ตัวสั่นเทาและร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว

เมื่อกี้หนึ่งในเด็กสาวถูกลูกหลงจากการกราดยิงของแว่นกรอบทอง น่องของเธอได้รับบาดเจ็บสาหัสจากกระสุน เกาเฟยรีบเข้าไปทำแผลให้เธอและปลอบโยนเสียงเบา “ไม่ต้องกลัว ปลอดภัยแล้ว คนร้ายตายหมดแล้ว พวกคุณรอดแล้ว . . .”

เด็กสาวสองคนยังอยู่ในอาการช็อก แต่ก็ไม่ลืมที่จะมอบแต้มความเลื่อมใสให้เกาเฟย

[แต้มความเลื่อมใสจากเฮลีย์ +5]

[แต้มความเลื่อมใสจากอิซาเบลลา +5]

เกาเฟยไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี สาวน้อย พวกเธอนี่มีจิตสำนึกดีจริง ๆ!