สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 75 บอดี้การ์ด

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 75 บอดี้การ์ด

เมื่อเกาเฟยบอกว่าจะเล่นงาน เขาก็เล่นงานจริง ๆ จนกลุ่มคนชุดดำตั้งตัวไม่ทัน

ชายสวมแว่นกรอบทองถึงกับมุมปากกระตุก

พี่ชาย เราเพิ่งช่วยชีวิตคุณนะ! ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเรา ป่านนี้คุณถูกทหารรับจ้างพวกนั้นรุมยำเละไปแล้ว ไม่ซาบซึ้งไม่ว่า ทำไมถึงจะมาเล่นงานพวกเราแทนล่ะ?

นี่มันเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลชัด ๆ!

ถ้าเป็นคนธรรมดา ชายสวมแว่นกรอบทองคงสั่งลูกน้องรุมกระทืบไอ้เนรคุณนี่ไปแล้ว แต่เกาเฟยไม่ใช่คนธรรมดา เขาคือก้าวต่อไปของวิวัฒนาการมนุษย์!

เพราะความสัมพันธ์นี้ ชายสวมแว่นกรอบทองจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดเสียงเบา “เจ้าหน้าที่เกาเฟย เราจำเป็นต้องใช้อาวุธเพื่อปกป้องความปลอดภัยของคุณ คุณจะมาเอาผิดเราไม่ได้นะครับ . . .”

เกาเฟยแค่นเสียงเย็น “งั้นฉันให้เวลาสามวินาที รีบไสหัวไปซะ!”

ชายสวมแว่นกรอบทองมีเส้นสีดำพาดผ่านใบหน้า ไสหัวไปไหนล่ะ ฉันมาเพื่อเจรจาความร่วมมือกับคุณนะ! อีกอย่างสามวินาทีจะไปทันได้ไง!

“เจ้าหน้าที่เกาเฟย ผมรู้ว่าคุณเป็นตำรวจที่มีหลักการ แต่ประเด็นที่เรากำลังพูดถึงตอนนี้เกี่ยวข้องกับวิวัฒนาการของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด ซึ่งอยู่เหนือข้อจำกัดของจริยธรรมและกฎหมายทั่วไป ดังนั้นผมหวังว่าคุณจะไม่มองปัญหาด้วยสายตาที่คับแคบ . . .” ชายสวมแว่นกรอบทองพูดอย่างฉะฉาน

สีหน้าของเกาเฟยเปลี่ยนไป “อะไรนะ? นายหาว่าฉันวิสัยทัศน์คับแคบงั้นเหรอ? ฉันโกรธแล้วนะ! วันนี้คุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว!”

“ไม่ ไม่ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น . . .” ชายสวมแว่นกรอบทองรีบขอโทษ “ผมเลื่อมใสในตัวคุณมาก จะไปคิดว่าวิสัยทัศน์ของคุณคับแคบได้ยังไง?”

เกาเฟยอดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้ม

เลื่อมใสกับผีน่ะสิ! ระบบไม่ได้รับแต้มความเลื่อมใสจากนายเลยสักนิด! อย่ามาหลอกฉันซะให้ยาก!

ชายสวมแว่นกรอบทองเห็นเกาเฟยทำหน้าบึ้งตึง จึงรีบอธิบายต่อ “เจ้าหน้าที่เกาเฟย สิ่งที่ผมหมายถึงคือความร่วมมือของเราล้ำหน้ากาลเวลา ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด ผมหวังว่าคุณจะไม่ปฏิเสธเรา เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจ เราจะยื่นข้อเสนอที่ดีให้คุณ ในระหว่างความร่วมมือ เราจะจ่ายเงินเดือนให้คุณสัปดาห์ละ 20,000 ดอลลาร์ นอกจากนี้เราจะจัดหาบ้านในย่านอัปเปอร์อีสต์ไซด์ของแมนฮัตตันให้คุณ พร้อมรถสปอร์ตหรูหนึ่งคัน แน่นอนว่าคุณสามารถบอกเราได้หากมีความต้องการอื่น ๆ และเราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจัดหาให้ . . .”

เกาเฟยอึ้งไปครู่หนึ่ง แม้จะรู้ว่านอร์แมน ออสบอร์นจะแสดงความจริงใจ แต่ไม่คิดว่าจะทุ่มไม่อั้นขนาดนี้!

สำหรับเกาเฟยที่เติบโตมาอย่างยากจนตั้งแต่เด็ก เงื่อนไขเหล่านี้แทบจะปฏิเสธไม่ได้ ความมั่งคั่งที่แว่นกรอบทองเอ่ยถึง เกาเฟยอาจต้องทำงานหนักหลายชั่วอายุคนกว่าจะได้มาด้วยความพยายามของตัวเอง มันยากเกินไป

ดังนั้นเกาเฟยจึงพยักหน้าเล็กน้อย “อืม เงื่อนไขนี้ฟังดูดีนะ”

นึกไม่ถึงว่าเกาเฟยขยับปาก แต่ไม่มีเสียงออกมา

หือ?

เกาเฟยชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นกระแอมและพูดต่อ “ฉันสนใจข้อเสนอของนายมาก”

อีกครั้งเขาอ้าปากแต่ไม่มีเสียง

เกาเฟยตระหนักได้ทันที บ้าเอ๊ย! ระบบบล็อกคำพูดเขา!

ระบบซูเปอร์ฮีโร่ไม่อนุญาตให้เกาเฟยถูกซื้อตัวโดยอาชญากร และมันสามารถสั่งใบ้ด้วยตนเองได้!

เกาเฟยแทบจะคุกเข่า พี่ชายระบบ พี่เข้มงวดเกินไปแล้ว! บล็อกบทพูดฉันเนี่ยนะ! คนเรากลับตัวกลับใจได้ รู้ผิดแก้ไขไม่ได้เหรอ? จะขีดเส้นแบ่งกับคนทำผิดกฎหมายทันทีเลยไม่ได้หรือไง?

ดังนั้นเกาเฟยจึงกระแอมและพูดเสียงเข้ม “ฟังนะ แว่นกรอบทอง ฉันอาจจะเป็นคนจน และฉันก็ปรารถนาที่จะมีชีวิตที่ร่ำรวย แต่ฉันจะไม่ขายมโนธรรมและทิ้งจุดยืนเพื่อเงิน ฉันเป็นตำรวจ และพวกนายเป็นอาชญากร และตำรวจจะไม่มีวันสมคบคิดกับอาชญากร!”

อืม คำพูดที่ชอบธรรมและน่าเกรงขามเหล่านี้พูดได้คล่องปากกว่าเยอะ!

อาชญากรก็คืออาชญากร และคำพูดสวยหรูแค่ไหนก็ไม่สามารถปกปิดข้อเท็จจริงของการก่ออาชญากรรมได้

นอร์แมน ออสบอร์นใช้ข้ออ้างเรื่อง “วิวัฒนาการของมนุษย์” เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว การทดลองมนุษย์นี้ก็เป็นแผนชั่วร้ายในตัวมันเองอยู่แล้ว

ชายสวมแว่นกรอบทองตะลึงงัน เขาไม่คาดคิดว่าเงื่อนไขที่ดีขนาดนี้จะยังสั่นคลอนจิตใจของเกาเฟยไม่ได้

ด้วยรอยยิ้มขมขื่น ชายสวมแว่นกรอบทองกระซิบว่า “เจ้าหน้าที่เกาเฟย แม้แต่การที่เราช่วยชีวิตคุณไว้ ก็ยังไม่เพียงพอให้คุณร่วมมือกับเราเหรอครับ?”

“แน่นอนว่าไม่!” เกาเฟยพูดอย่างเด็ดขาด

ช่วยชีวิตฉันเหรอ นั่นมันบุญคุณที่ไหน? นั่นมันความแค้นต่างหาก!

“คุณใจจืดใจดำเกินไปหน่อยนะ” ชายสวมแว่นกรอบทองส่ายหัวและถอนหายใจ

เกาเฟยยิ้มเย็น “กฎหมายย่อมไม่ละเว้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพวกนายไม่ควรช่วยฉันตั้งแต่แรก และต่อให้ช่วยฉัน ฉันก็ไม่รับน้ำใจหรอก”

อย่างไรก็ตามหลังจากได้ยินดังนั้น ชายสวมแว่นกรอบทองก็ส่ายหัวอย่างดื้อรั้น “ไม่ครับ เจ้าหน้าที่เกาเฟย คุณแค่ยังไม่ประทับใจในความจริงใจของเรา เราจะแสดงความจริงใจให้คุณเห็น! ถ้าคุณคิดว่าครั้งนี้ยังไม่พอ เราจะช่วยคุณสองครั้ง! สามครั้ง! สี่ครั้ง! จนกว่าคุณจะซาบซึ้งใจ!”

เมื่อเกาเฟยได้ยินดังนั้น เขาก็เริ่มตื่นตระหนก!

อะไรนะ?

ยังจะช่วยฉันต่อไปอีกเหรอ?

ไม่จบไม่สิ้นใช่ไหม?

คิดจะเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวให้ฉันจริง ๆ เหรอ?

“พวกนายทำไปก็เปล่าประโยชน์! ฉันไม่มีวันเข้าร่วมกับพวกนาย! ได้ยินไหม? เลิกประจบสอพลอได้แล้ว!” เกาเฟยเตือนเสียงดัง

แต่ชายสวมแว่นกรอบทองไม่ฟัง “เจ้าหน้าที่เกาเฟย ผมคิดว่าสักวันคุณจะซาบซึ้งใจ และคุณจะรู้ว่าเราจริงใจอยากร่วมมือกับคุณ! หวังว่าคุณจะพิจารณาอย่างจริงจังนะครับ!”

พูดจบชายสวมแว่นกรอบทองและชายชุดดำคนอื่น ๆ ก็หันหลังกลับและเดินไปที่รถ จากนั้นก็ขับออกจากตรอกและหายไปอย่างรวดเร็ว

มองแผ่นหลังของพวกเขาที่หายไปในความมืด เกาเฟยรู้สึกสิ้นหวัง

นี่มันอะไรกัน?

จากนี้ไปจะมีแก๊งบอดี้การ์ดสวรรค์ประทานเพิ่มมาอีกกลุ่มเหรอ?

งั้นก็ตายไม่ได้เลยสิ?

พี่ชาย ฉันได้รับเลื่อนขั้นเป็นอมตะคนแรกของมาร์เวลแล้วเหรอ?

เกาเฟยผู้หดหู่แทบอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ลากร่างอันเหนื่อยล้าออกจากตรอก

ชีวิตมันยากเกินไป แม้แต่จะหาที่ตายยังไม่ง่ายเลย . . .