สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 73 กองทัพทหารรับจ้าง

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 73 กองทัพทหารรับจ้าง

หลังจากเกาเฟยและบาร์เทนเดอร์เจรจาตกลงปรับราคาค่าหัวกันอย่างฉันมิตร ทหารรับจ้างทุกคนในบาร์ก็สงบลง ไม่มีใครวางแผนจะฆ่าเกาเฟยในวันนี้ แต่รอให้ราคาขึ้นในวันพรุ่งนี้

ดังนั้นเกาเฟยจึงรวบรวมเบาะแสของแฟนธอมและออกจากบาร์ทหารรับจ้างได้อย่างปลอดภัย

ตำรวจตัวเล็ก ๆ มือเปล่ากลับเข้าออกบาร์ทหารรับจ้างได้อย่างอิสระ ข่าวลือแพร่สะพัดออกไปคงกลายเป็นตำนานแน่

แต่การผจญภัยของเกาเฟยยังไม่จบ เขาสังเกตเห็นว่ามีคนสะกดรอยตามทันทีที่ออกจากบาร์

การได้ยินที่ได้รับการปรับปรุงโดยระบบทำให้เกาเฟยหูไวมาก และไม่มีอะไรเล็ดลอดหูเขาไปได้ พวกนั้นดูเหมือนจะออกมาจากบาร์ทหารรับจ้างและตามเกาเฟยมาตลอดทาง

หลังจากประเมินอย่างละเอียด เกาเฟยได้ยินว่ามีคนสะกดรอยตามทั้งหมดหกคน

“น่าสนใจ ในที่สุดก็มีคนอดใจไม่ไหวจนต้องลงมือ”

ดังนั้นเกาเฟยจึงจงใจเลี้ยวเข้าทางแยกในตรอก แล้วหันกลับไปมองที่มืดในตรอก

“ออกมาเถอะเพื่อน ๆ มากันตั้งหกคนยังกลัวฉันอีกเหรอ?”

ไม่ทันขาดคำ เงาคนหกเงาก็ปรากฏตัวขึ้นทีละคนในมุมมืดของตรอก ทหารรับจ้างหกคนนี้ยึดทางออกทั้งสองด้านของตรอก ที่สูงทั้งสองฝั่ง และที่กำบังบนทางเดิน เรียกได้ว่ายึดชัยภูมิที่ได้เปรียบทั้งหมดไว้แล้ว เห็นได้ชัดว่าคนพวกนี้มีความรู้ด้านยุทธวิธีสูงมาก และไม่ใช่พวกอันธพาลกระจอก ๆ แน่นอน

เกาเฟยรู้สึกดีใจลึก ๆ นี่เป็นโอกาสที่จะได้เจอยอดฝีมือ

ในขณะนี้หนึ่งในคนหน้าบากเดินเข้ามาพร้อมแสยะยิ้ม

“เจ้าหน้าที่เกาเฟย ฉันขอรับค่าหัว 100,000 ดอลลาร์นั่นละกัน แม้ว่าคืนนี้แกจะมีค่าแค่ 30,000 แต่ฉันฆ่าแกก่อน แล้วค่อยไปรับรางวัลพรุ่งนี้ก็ได้”

เกาเฟยหัวเราะเมื่อได้ยิน “พี่ชายหน้าบาก ฉลาดนี่หว่า! ถ้าพวกโง่ในบาร์มีไอคิวเท่าพี่ ฉันคงเดินออกมาจากบาร์ไม่ได้ง่าย ๆ หรอก”

“เหอะ ๆ ไม่ต้องมาประจบ คืนนี้แกไม่รอดแน่!” หน้าบากพูดเสียงเข้ม “ในบาร์ไม่มีค่าหัว 100,000 มานานแล้ว”

“ประจบเหรอ?” เกาเฟยรีบส่ายหัว “เข้าใจผิดแล้ว หน้าบาก ฉันไม่ได้ประจบ ฉันแค่ชื่นชม แต่หวังว่าพี่และกองทัพทหารรับจ้างของพี่จะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ โอเคไหม?”

“ไม่ต้องห่วง แกไม่ผิดหวังแน่!” หน้าบากยิ้มเย็น จากนั้นชักปืนออกมายิงทันที

เมื่อเห็นหน้าบากยิง ทหารรับจ้างอีกคนข้างหน้าเกาเฟยก็ยิงพร้อมกัน ทั้งสองเล็งไปที่เกาเฟยจากซ้ายและขวา และปืนพกติดท่อเก็บเสียงในมือก็พ่นไฟแลบ

น่าเสียดายที่นี่มันเด็ก ๆ เกินไปสำหรับเกาเฟย ก่อนที่ทั้งสองจะเหนี่ยวไก เกาเฟยหลบได้อย่างคล่องแคล่ว และเมื่อกระสุนมาถึง เกาเฟยก็ออกจากตำแหน่งเดิมไปแล้ว

กระสุนพลาดเป้า และเกาเฟยไม่ได้รับบาดเจ็บ

เกาเฟยส่ายหัวพูดอย่างจริงใจ “เพื่อน ๆ ปืนแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ถ้าอยากได้ชีวิตฉันจริง ๆ ต้องแสดงความจริงใจกว่านี้หน่อย”

หน้าบากเห็นปฏิกิริยาฉับพลันของเกาเฟยที่หลบกระสุนปืนพกได้ แววตาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย แต่ตาแก่นี่ผ่านโลกมาเยอะ และการแสดงของเกาเฟยก็ไม่ทำให้เขาตกใจจนเกินไป

ดังนั้นหน้าบากจึงผิวปาก และทหารรับจ้างที่ซุ่มอยู่บนที่สูงที่สุดปลายตรอกก็ยกปืนไรเฟิลซุ่มยิงขึ้นทันที

“เจ้าหน้าที่เกาเฟย แกเก่งจริง ๆ แต่ขอโทษด้วย พวกเรามีกันเยอะ”

หน้าบากยิ้มบาง ๆ และผิวปากอีกครั้ง

ทหารรับจ้างสามคนข้างหน้าบากยกปืนขึ้นและยิงใส่เกาเฟย

เกาเฟยหลบหลีกอย่างคล่องแคล่วและไม่โดนปืนพกยิง แต่ในไม่ช้าเขาก็พบว่านี่เป็นเพียงกลยุทธ์ของกองทัพทหารรับจ้าง

ปืนพกของทั้งสามคนยิงอย่างต่อเนื่องในระยะห่าง 0.5 วินาที และความผิดพลาดถูกควบคุมไว้ภายใน 0.1 วินาที จุดประสงค์ของการยิงไม่ใช่เพื่อฆ่าเกาเฟย แต่เพื่อต้อนเกาเฟยเข้าสู่จุดบอด

สิ่งที่อันตรายจริง ๆ คือปืนไรเฟิลซุ่มยิงที่ปลายสุดของตรอก มือปืนกำลังปรับมุมยิง

ภายใต้การบัญชาการอันช่ำชองของหน้าบาก เกาเฟยถูกปืนพกสามกระบอกต้อนจนมุม พื้นที่เคลื่อนไหวของเขาเล็กลงเรื่อย ๆ และอัตราการยิงโดนของสไนเปอร์ก็สูงขึ้นตามลำดับ

ปิดประตูตีแมว!

ในที่สุดหลังจากยิงไปสองชุด เกาเฟยก็ตกอยู่ในอันตราย เสียงผิวปากของหน้าบากเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และสไนเปอร์ในระยะไกลก็เหนี่ยวไก

เสียงปืนดังขึ้น!

กระสุนพุ่งออกมา!

ในชั่วพริบตานี้เกาเฟยถูกล็อกเป้าในพื้นที่แคบด้วยกระสุนปืนพกสามนัดและกระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงหนึ่งนัด การเคลื่อนไหวผิดพลาดเพียงนิดเดียวจะทำให้เขาตายคาที่! แต่ในเวลานี้เกาเฟยไม่ได้ใช้สมองคิด แต่ระบบวางแผนเส้นทางให้โดยตรง

ระบบซูเปอร์ฮีโร่แบ่งพื้นที่ที่เกาเฟยอยู่เป็นช่องเล็ก ๆ นับร้อยช่องในทันที และจำลองวิถีกระสุนสี่นัด หลังจากการคำนวณสั้น ๆ และแม่นยำ ระบบก็ให้ทางออกที่ดีที่สุด

เกาเฟยหมุนตัวและกระโดดขึ้นไปในอากาศ

กระสุนปืนพกสามนัดพุ่งผ่านซี่โครงทั้งสองข้างของเขาไป แต่ทางออกที่ดีที่สุดก็ไม่สามารถหลบกระสุนทั้งสี่นัดได้ทั้งหมด ระบบทำได้เพียงใช้ขีดจำกัดร่างกายของเกาเฟยเท่านั้น และด้วยขีดจำกัดร่างกายปัจจุบันของเกาเฟย ยังไม่สามารถหลบกับดักกระสุนของกองทัพทหารรับจ้างได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้นกระสุนนัดที่สี่จากปืนไรเฟิลซุ่มยิงจึงยังคงโดนเกาเฟย และมันเฉี่ยวผิวหนังบริเวณเอวของเขา ความเจ็บปวดแสบร้อนแล่นเข้ามา และเกาเฟยขมวดคิ้วแน่น

“โดนจนได้ . . .”

หลังจากลงสู่พื้น เกาเฟยก้มลงตรวจสอบบาดแผล เห็นว่ามีร่องเลือดลึกห้าเซนติเมตรเปิดอยู่ที่เอว และเลือดไหลทะลักออกมาตอนแรก แต่ก็หยุดลงหลังจากนั้นไม่นาน

เป็นสมรรถภาพร่างกายที่เหนือกว่าคนทั่วไปมากที่ช่วยไว้

เมื่อเห็นว่าเกาเฟยถูกกระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงเฉี่ยว แต่กลับได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย หน้าบากก็ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ และถามเสียงเข้ม “ร่างกายของแกถูกดัดแปลงมางั้นเหรอ?”

เกาเฟยผายมือ “ไม่งั้นแกคิดว่าทำไมฉันถึงมีค่าหัวตั้งแสนนึงล่ะ?”

“บ้าเอ๊ย ดูเหมือนงานนี้จะขาดทุนซะแล้ว . . .” หน้าบากพูดอย่างเคร่งเครียด แต่เขาไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยเกาเฟยไป “ถึงยังไง วันนี้แกก็ต้องตาย!”

เกาเฟยแทบอยากจะปรบมือให้เขา “ฉันชอบวิญญาณนักสู้ที่ไม่ยอมแพ้ของแกจริง ๆ บอกตามตรง ฉันไม่ค่อยเจอใครที่ทำให้ฉันเจ็บตัวได้หรอก ดังนั้นฉันพอใจกับผลงานของแกในวันนี้มาก มาเลย! พยายามต่อไป ลองเอาหัวฉันไปให้ได้สิ”

ดูเหมือนว่ากองทัพทหารรับจ้างนี้จะมีฝีมือพอตัว และมีความเป็นไปได้จริง ๆ ที่จะฆ่าเกาเฟยได้

แต่เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เกาเฟยก็ตระหนักได้ทันทีว่าข้อมูลของแฟนธอมยังอยู่ในมือเขา ถ้าเขาตายคืนนี้ เบาะแสของบาร์เรตต์ M821A1 ก็จะขาดหายไป

“เดี๋ยวก่อน ขอฉันส่งข้อความก่อนตายได้ไหม? ฉันยังมีงานค้างที่ยังไม่ได้บอกเพื่อนร่วมงาน ต้องส่งต่องานก่อน” เกาเฟยพูดด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นไม่รอให้หน้าบากอนุญาต เกาเฟยหยิบโทรศัพท์ออกมาและเตรียมส่งข้อความหาแฮงค์

“แฮงค์ บาร์เรตต์ M82A1 ที่เท็ดดี้ขายไปอยู่ในมือของทหารรับจ้างชื่อแฟนธอม ทะเบียนรถของแฟนธอมคือ . . .”

มือของเกาเฟยรวดเร็ว และเขาพิมพ์ข้อความไปได้ครึ่งหนึ่งในพริบตา

หน้าบากร้อนรนทันที “แย่แล้ว! ไอ้เด็กนี่กำลังขอความช่วยเหลือ! รีบหยุดมัน อย่าให้มันเรียกพวกมา!”