สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 50 กำลังเสริมสุดประหลาด

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 50 กำลังเสริมสุดประหลาด

หลังจากพบกับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดเกาเฟยก็เข้าใจว่าไม่มีใครในห้องแล็บนี้ที่ฆ่าเขาได้ มีแต่พวกไก่อ่อนทั้งนั้น

ดังนั้นเกาเฟยจึงจัดการ รปภ. ทั้งสี่คน ลักพาตัวชายหัวโล้นอีกครั้ง และพาโอเล่ขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนเพื่อหยุดรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่กำลังจะหลบหนี และเดินไปที่ประตูโรงงานยาเพื่อรอการสนับสนุนอย่างเงียบ ๆ

โชคดีที่ค่าสถานะด้านต่าง ๆ ของร่างกายหยุดเพิ่มขึ้นแล้ว และผลของสารเสริมสร้างสมรรถภาพมนุษย์ก็สิ้นสุดลง และข้อมูลของสี่ค่าสถานะสุดท้ายก็สรุปออกมาดังนี้

—

สมรรถภาพร่างกาย  5.0

พละกำลัง  4.7

ความว่องไว  5.1

จิตวิญญาณ  1.5

—

นอกจากการลดลงเล็กน้อยของค่าจิตวิญญาณ ข้อมูลอีกสามอย่างเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ด้วย “ความช่วยเหลือ” ของชายหัวโล้น เกาเฟยจึงแข็งแกร่งขึ้น

ด้วยเหตุนี้หนทางสู่ความตายของเกาเฟยจะยิ่งยากขึ้น ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่สามารถคุกคามชีวิตของเกาเฟยได้อีกต่อไป และความหวังเดียวที่จะนำความตายมาให้เขาคือการแก้แค้นของนอร์แมน ออสบอร์น

ดังนั้นเพื่อคว้าโอกาสเดียวนี้ไว้ เกาเฟยต้องเปิดโปงการทดลองมนุษย์

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง เสียงไซเรนก็ดังขึ้นบนถนนไกลออกไป คราวนี้การสนับสนุนของ NYPD ล่าช้าผิดปกติ และเห็นได้ชัดว่ามีคนเข้ามาแทรกแซง

ชายหัวโล้นเคยระบุว่าใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงในการย้ายห้องแล็บ แต่รถตำรวจ NYPD มาถึงหลังจากผ่านไปมากกว่าครึ่งชั่วโมง ปริศนานี้อธิบายได้ในตัวมันเอง และการแทรกซึมของออสบอร์น กรุ๊ปเข้าสู่ NYPD ก็ชัดเจน

เอ็ดดี้กลับมาที่เกิดเหตุพร้อมกับรถตำรวจ NYPD หลายคัน และเขาก็เห็นเกาเฟยที่รออยู่ที่ประตูได้ในทันที

“เกาเฟย?” เอ็ดดี้ดีใจมาก “นายยังไม่ตายเหรอ?”

เกาเฟยทำหน้าเซ็ง “ใช่ ฉันยังไม่ตาย . . .”

“เป็นไงบ้าง? พวกมันไม่ได้ทำร้ายนายใช่ไหม?” เอ็ดดี้มองสำรวจเกาเฟยตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความประหม่า แล้วเขาก็แปลกใจที่พบว่าหมอนี่ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ร่างกายของเขาดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าตอนที่เข้าไปเสียอีก

“แปลก ทำไมนายถึงดู . . .”

“แข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?” เกาเฟยหน้าถอดสี “ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้สารเสริมสร้างสมรรถภาพมนุษย์บ้าบอที่พวกมันคิดค้นขึ้นมานั่นแหละ”

“พวกมันฉีดสารเคมีให้นายเหรอ? พวกมันใช้นายเป็นตัวอย่างการทดลองงั้นเหรอ?” เอ็ดดี้ยิ่งประหม่าหนัก “จะมีผลข้างเคียงอะไรไหม? นายจะไม่ตายใช่ไหม?”

เกาเฟยไม่ได้พูดอะไรมาก “ฟังนะ เอ็ดดี้ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยรายละเอียด ก่อนที่ NYPD จะควบคุมพื้นที่ นายรีบเข้าไปถ่ายรูปหลักฐานสำคัญ แล้วรีบเปิดโปงข้อมูลทันที จำไว้ ออสบอร์น กรุ๊ปจะใช้วิธีการทุกอย่างเพื่อปิดข่าว และแม้แต่ NYPD ก็จะช่วยพวกมันปกปิด ดังนั้นนายต้องทำให้เร็วและเปิดเผยเนื้อหานี้สู่สาธารณะก่อนที่ออสบอร์น กรุ๊ปจะทำลายหลักฐาน”

ในฐานะสื่อมวลชนอาวุโส เอ็ดดี้รู้ดีว่าเวลาล้ำค่าแค่ไหน

“ไม่ต้องห่วง เกาเฟย ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเอง”

ว่าแล้วเอ็ดดี้ก็ลอบเข้าไปในโรงงานยายามวิกาล และลัดเลาะไปจนถึงห้องแล็บ และในไม่ช้า เจ้าหน้าที่ตำรวจ NYPD สองนายที่มาสนับสนุนในที่เกิดเหตุก็มาพบเกาเฟย และใบหน้าทั้งสองนี้เป็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย

“คุณคือเจ้าหน้าที่เกาเฟยใช่ไหม?” หนึ่งในเจ้าหน้าที่ตำรวจร่างกำยำพูดขึ้น “ผมชื่อชาลเก้ จาก NYPD สาขา 63”

เจ้าหน้าที่ตำรวจอีกนายแนะนำตัว “ผมชื่อจิม เป็นคู่หูของเขา”

เกาเฟยยิ้มให้ทั้งสองคน “ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองคนกลับไร้ความรู้สึก ราวกับว่าพวกเขาไม่ชอบหน้าเกาเฟย

เจ้าหน้าที่ตำรวจร่างกำยำชาลเก้ถามเสียงเข้ม “เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”

เกาเฟยกล่าว “ที่นี่มีกลุ่มคนที่แอบทำการทดลองมนุษย์อย่างผิดกฎหมาย” จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่ชายหัวโล้น “เขาคือผู้รับผิดชอบการทดลองนี้”

“อย่างนั้นเหรอ . . .” ชาลเก้พยักหน้าและถามอย่างระมัดระวัง “คุณได้รายงานเรื่องนี้กับใครคนอื่นหรือยัง?”

“ยังครับ” เกาเฟยตอบ

เมื่อได้ยินดังนั้น ชาลเก้ก็ยิ้มเล็กน้อย “ดีมาก ตอนนี้ปล่อยหมอนี่ให้เป็นหน้าที่ของเรา ที่นี่ไม่ใช่ธุระของคุณแล้ว เจ้าหน้าที่เกาเฟย”

จิมเดินเข้ามาประกบเกาเฟยและพูดว่า “เจ้าหน้าที่เกาเฟย สภาพจิตใจของคุณดูไม่ค่อยดี ให้ผมพาคุณไปพักไหม?”

เกาเฟยอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็เข้าใจเล่ห์เหลี่ยม

สองคนนี้มาเพื่อทำให้เรื่องยุ่งเหยิงโดยเฉพาะ จุดประสงค์คือเพื่อทำลายหลักฐานสำคัญในที่เกิดเหตุ ชาลเก้รับผิดชอบชายหัวโล้นซึ่งเป็นกุญแจสำคัญของคดีทั้งหมด และงานของจิมคงเป็นการฆ่าปิดปากเกาเฟย

พวกเขาต้องได้รับข่าวมานานแล้วว่าเกาเฟยเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องทั้งหมด ดังนั้นตราบใดที่กำจัดเกาเฟยได้ การทดลองชั่วร้ายนี้ก็จะถูกปกปิดได้ทันเวลา

“น่าสนใจ” เกาเฟยยิ้มบาง ๆ แล้วให้ความร่วมมือด้วยการส่งตัวชายหัวโล้นให้กับเจ้าหน้าที่ชาลเก้ เจ้าหน้าที่จิมชี้ไปที่รถตำรวจที่จอดอยู่ริมถนนและพูดว่า “มาเถอะ เจ้าหน้าที่เกาเฟย ผมจะพาคุณไปพัก”

“คุณไปคนเดียวเหรอ?” เกาเฟยมองเจ้าหน้าที่จิมอย่างประหม่า รู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย ต่อให้เจ้าหน้าที่คนนี้กล้าหาญและดุดัน เขาก็ไม่มีวันเป็นคู่ต่อสู้ของเกาเฟยได้

“ไม่ต้องห่วง อีกเดี๋ยวจะมีคนดูแลคุณเยอะแยะเลยล่ะ” เจ้าหน้าที่จิมยิ้มอย่างเสแสร้ง แต่มีแววอำมหิตแฝงอยู่ในคำพูด

“คนเยอะแยะรอผมอยู่เหรอ?” เกาเฟยดีใจเมื่อได้ยิน “งั้นจะรออะไรอยู่ ไปกันเถอะ”

เมื่อเห็นท่าทางดีใจของเกาเฟยราวกับว่าเขาจะได้ไปพักผ่อนจริง ๆ จิมก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะและดูถูกเขาในใจ ‘ไอ้หนู แกจินตนาการไม่ออกหรอกว่ามีกี่คนที่รอฆ่าแกอยู่!’

หัวใจของเกาเฟยพองโต ‘เยี่ยมเลย ดูเหมือนจะมีคนรอฆ่าฉันเพียบ!’

ขึ้นรถตำรวจ จิมซิ่งเต็มสปีด พาเกาเฟยจากโรงงานยาไปยังสถานที่ที่ห่างไกลออกไปอีก ท่าเรือร้างในควีนส์

เมื่อเห็นว่าจุดหมายปลายทางใกล้เข้ามา เกาเฟยก็ให้ความร่วมมือด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เจ้าหน้าที่จิม ถนนเส้นนี้ไม่ได้พาผมไปพักผ่อนนี่นา?”

เจ้าหน้าที่จิมที่นั่งคนขับแสยะยิ้ม “ไม่หรอก เจ้าหน้าที่เกาเฟย แน่นอนว่าถนนเส้นนี้จะพาแกไปพักผ่อน แต่เป็นการพักผ่อนระยะยาว . . .”

พูดจบรถตำรวจก็ดริฟต์อย่างแรง และเกาเฟยที่นั่งอยู่เบาะหลังก็เสียการทรงตัวทันที ร่างกายของเขากระแทกเข้ากับประตูข้างหนึ่ง

จากนั้นรถก็หยุด เจ้าหน้าที่จิมลงจากรถทางประตูด้านหน้าพร้อมปืน เล็งไปที่เกาเฟย และพูดเสียงแข็ง “เอามือประสานท้ายทอยแล้วค่อย ๆ เดินออกมา!”

เกาเฟยเบ้ปาก เปิดประตูรถแล้วเดินลงมา

ในเวลานี้เขาเห็นว่ามีมือปืนสี่คนรออยู่ที่ท่าเรือล่วงหน้าแล้ว และพวกเขากำลังจ้องมองเกาเฟยอย่างกระหายเลือด

เมื่อเห็นมือปืนสี่คนนี้ ใบหน้าของเกาเฟยก็ฉายแววผิดหวังอย่างปิดไม่มิด

“โธ่ เจ้าหน้าที่จิม นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?”

จิมแสยะยิ้ม “ตอนนี้ยังดูไม่ออกอีกเหรอ? ไอ้หนู แกมันแส่เรื่องชาวบ้านมากเกินไป คนอย่างแกอายุสั้นนัก! คืนนี้เป็นวันตายของแก!”

เกาเฟยรีบส่ายหัว “ไม่ เจ้าหน้าที่จิม นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมหมายถึง แน่นอนผมรู้ว่าคุณพาผมมาที่นี่เพื่ออะไร ผมหมายถึง คุณดักซุ่มมือปืนไว้แค่สี่คน แล้วคิดจะฆ่าผมเนี่ยนะ?”

“อะไรนะ?” จิมเลิกคิ้ว “แกคิดว่าแกจะหนีจากปืนสี่กระบอกได้งั้นเหรอ?”

เกาเฟยผายมือ “ไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดหรอกครับ เจ้าหน้าที่จิม ผมเพิ่งทำการทดลองมาหมาด ๆ ถ้าปืนพกสี่กระบอกฆ่าผมได้ เหอะ ๆ งั้น NASA ก็คงนั่งบอลลูนร้อนไปดาวอังคารได้แล้วล่ะ”