บทที่ 302 แค่เพิ่มราคาอีกนิดก็สิบล้านแล้วเหรอ?! (ฟรี)

พอคุณสวี่ตบโต๊ะ เลขาฯ ที่อยู่ข้างนอกก็รีบวิ่งเข้ามา "คุณสวี่ เกิดอะไรขึ้นคะ เกิดอะไรขึ้น?"

"ไอ้หนุ่มนี่กล้าพูดว่าถ่ายทำละครทีวีแล้วทำกำไรได้!" คุณสวี่ชี้ไปที่หวังฮ่าวและพูดว่า "เสี่ยวหลิว บอกเขาสิว่าทำกำไรได้ไหม!"

"ถ่าย...ถ่ายละครทีวีแล้วทำกำไรได้เหรอคะ?" เสี่ยวหลิวตกใจเล็กน้อย แล้วจู่ๆ ก็เอามือปิดปากและหัวเราะลั่น "ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! คุณนี่ตลกมากเลย! ทุกวันนี้ถ่ายละครทีวีแล้วยังมีกำไรที่ไหนกัน? นี่ไม่ใช่เมื่อไม่กี่ปีก่อนแล้วนะ ตอนนี้เป็นยุคอินเทอร์เน็ตแล้ว ทุกคนก็แค่ท่องเว็บหรือไม่ก็ดูมือถือ เรตติ้งทีวีนี่แย่สุดๆ คุณดูสิว่ามีละครทีวีเรื่องไหนที่โฆษณาขายดี? ฮ่าฮ่าฮ่า ตลกตายแล้ว!"

ทงทงที่นั่งอยู่ข้างๆ เอามือปิดหน้า—แย่แล้ว วันนี้คงจะอับอายแย่เลย!

"ถ่ายละครทีวีแล้วไม่ทำกำไรเหรอ?! พวกคุณมาจากดาวอังคารหรือไง?!" เมื่อเห็นสองคนนี้หัวเราะลั่น หวังฮ่าวก็โกรธทันที "พวกคุณรู้ไหมว่าอะไรเรียกว่า IP?"

"IP ก็คือ Internet Protocol ไง" คุณสวี่หัวเราะจนหายใจไม่ทัน "พวกเราทำธุรกิจนี้ จะไม่รู้ได้ยังไง?"

พระเจ้า! นี่มันชัดเจนว่าข้อมูลไม่ตรงกัน!

พวกคุณยังคิดว่าพี่พูดถึง IP แบบนั้นอีกเหรอ?!

"IP ที่ผมพูดถึงชื่อเต็มคือ intellectual property หมายถึงทรัพย์สินทางปัญญาหรือลิขสิทธิ์ทางปัญญา!" หวังฮ่าวเริ่มอธิบายให้คนนอกวงการทั้งสองคนฟัง "พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือแผนความบันเทิงแบบครบวงจรทุกแพลตฟอร์ม! พวกคุณรู้ไหมว่าอะไรคือความบันเทิงแบบครบวงจรทุกแพลตฟอร์ม?! ฮะ?! พวกคนนอกวงการ! ถ้าไม่เข้าใจผมจะอธิบายให้ฟังดีๆ!"

ความบันเทิงแบบครบวงจรทุกแพลตฟอร์ม?

นี่มันศัพท์ใหม่จริงๆ!

แม้ว่าคำพูดของหวังฮ่าวจะไม่ค่อยสุภาพ แต่คุณสวี่และเลขาฯ ก็รู้สึกอยากรู้ขึ้นมา "ความบันเทิงแบบครบวงจรทุกแพลตฟอร์มนี่ คืออะไรกันแน่?"

"ความบันเทิงแบบครบวงจรทุกแพลตฟอร์มหมายถึง" หวังฮ่าวเดินไปที่โต๊ะทำงานของคุณสวี่และตบโต๊ะอย่างแรง หยิบแก้วน้ำมาเทน้ำดื่ม แล้วจึงพูดว่า "อันดับแรกสร้าง IP ระดับเทพขึ้นมาก่อน หรือก็คือทรัพย์สินทางปัญญาระดับเทพ! จากนั้นใช้ทรัพย์สินทางปัญญานี้ขยายไปยังธุรกิจอื่นๆ! พวกคุณเข้าใจคำว่าขยายไหม?"

"อย่ามองว่าตอนนี้ผมแค่มีละครทีวีเรื่องหนึ่ง ผมบอกพวกคุณ นี่แค่ตอนนี้เท่านั้น!" หวังฮ่าวพูดเสียงแข็ง "พอถ่ายทำซีรีส์เสร็จและเริ่มออกอากาศ ก็สามารถต่อยอดสร้างลิขสิทธิ์อื่นๆ ควบคู่กันไปได้เลย! ลิขสิทธิ์การ์ตูน ผมติดต่อไว้แล้ว! ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ก็สามารถขายได้ในราคาดี! ลิขสิทธิ์เกม ใช่ ก็คือลิขสิทธิ์เกมนั่นแหละ บริษัทของคุณก็ทำเกม ลองคิดดูว่าเมื่อละครทีวีของผมออกอากาศ แล้วเกมออนไลน์ชื่อเดียวกันออกมาพร้อมกัน จะเป็นเงินเท่าไหร่?! เรื่องง่ายๆ แค่นี้ยังมองไม่ออก คุณยังจะเป็นรองประธานอะไรอีก?"

พระเจ้า! ฟังแล้วดูน่าสนใจมากเลยนะ!

"นี่...นี่..." คุณสวี่เป็นคนที่ทำงานจนได้เป็นรองประธาน ความคิดก็ยังหมุนไวอยู่ "คุณหมายความว่า พวกคุณถ่ายทำละครทีวี พวกเราสามารถซื้อลิขสิทธิ์เกมและพัฒนาเกมไปพร้อมกัน? แล้วพอละครออกอากาศ เกมก็เปิดตัวไปพร้อมกัน? แต่คุณจะรับประกันเรื่องเรตติ้งได้ยังไง?"

"เรตติ้งไม่ใช่ปัญหาเลย" หวังฮ่าวแบะปาก "แค่เราประสานกับแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์หลักๆ ให้ออกอากาศทั้งทีวีและออนไลน์พร้อมกัน คุณยังกลัวเรตติ้งจะต่ำอีกเหรอ?"

"นี่...นี่..." คราวนี้คุณสวี่ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหวังฮ่าวถึงมั่นใจขนาดนั้น ไอ้หนุ่มนี่มีฝีมือจริงๆ!

"แล้วตามความคิดของคุณ เราควรทำยังไง?" คุณสวี่รีบถาม

"ไม่ต้องพูดอ้อมๆ เริ่มต้นห้าล้าน" หวังฮ่าวพูดเสียงแข็ง "ไม่มีการแทรกโฆษณา มีแค่ข้อความขอบคุณในท้ายเครดิต และต้องอยู่ด้านล่างสุดเท่านั้น นี่ก็ถือว่าให้ราคาถูกแล้วนะ รู้ไหม?"

ห้าล้าน!

ทงทงที่นั่งอยู่ข้างๆ ตาโตเท่าไข่ไก่!

คุณหวังบรรณาธิกรคะ คุณเรียกราคาสูงขนาดนี้ไม่ได้นะคะ! ถ้าเจรจาสองล้านสำเร็จก็ดีแล้ว!

ตอนแรกทงทงคิดว่าเรื่องนี้คงจะล่ม แต่ไม่คิดว่าคราวนี้คุณสวี่กลับจริงจังขึ้น!

"ผมจะโทรศัพท์เดี๋ยวนี้!" คุณสวี่พูดและกำลังจะโทรหาประธาน แต่พอเพิ่งหยิบโทรศัพท์ออกมา ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก!

"ผมได้ยินตั้งแต่ไกลแล้ว ในนี้มีคนตบโต๊ะและพูดถึง IP อะไรกัน เกิดอะไรขึ้น?" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งผลักประตูเข้ามา พลางเดินและถาม "เหล่าสวี่ พวกคุณคุยอะไรกัน..." แล้วเขาก็ชะงัก "บรรณาธิกรหวัง!"

คราวนี้เป็นตาของหวังฮ่าวที่อึ้งไป!

เพราะว่าคนตรงหน้านี้ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นคนที่หวังฮ่าวรู้จัก!

"เถ้าแก่หยาง?!" หวังฮ่าวอุทานด้วยความประหลาดใจ "ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!"

ใช่แล้ว คนนี้ก็คือเถ้าแก่หยางที่วิ่งมาหาหวังฮ่าวทันทีที่ซีรีส์ "สายลับแห่งชาติ" ดังเปรี้ยงปร้าง เพื่อให้เขียนบทละคร ตอนนั้นหวังฮ่าวรู้สึกว่าเขาร่ำรวยและใจกว้างมาก นั่นเป็นเถ้าแก่ที่เสนอค่าเขียนบทให้ถึงหนึ่งล้านสองแสนเลยนะ!

"นี่ก็คือบริษัทของผมไงครับ" เถ้าแก่หยางยิ้มพูด "ผมก็สงสัยว่าทำไมบรรณาธิกรหวังถึงมาอยู่ที่นี่"

พระเจ้า บริษัทนี้เป็นของเขานี่เอง?!

"คุณหยาง พวกคุณรู้จักกันเหรอ?" คุณสวี่เห็นว่าบรรณาธิกรหนุ่มคนนี้รู้จักกับคุณหยาง ก็ตกใจเช่นกัน แต่ไม่ว่าจะตกใจแค่ไหน งานก็ต้องทำ เขาจึงรีบรายงาน "คุณหยางครับ เมื่อสักครู่น้องชายคนนี้บอกว่าเขาเขียนบทละครใหม่และกำลังถ่ายทำ มาขอเงินทุนจากเรา เขาพูดถึงแผนความบันเทิงแบบครบวงจรทุกแพลตฟอร์มที่ดูน่าสนใจมาก ผมก็คิดว่ามันมีอนาคต แต่กังวลเรื่องเรตติ้ง... ผมกลัวว่าถ้าเรตติ้งของละครทีวีต่ำเกินไป เราอาจจะขาดทุน เลยยังไม่ตกลง!"

"เรตติ้ง?!" พูดเรื่องอื่นยังพอได้ แต่พอพูดเรื่องนี้ คุณหยางมองเขาเหมือนมองมนุษย์ต่างดาว "บทละครที่บรรณาธิกรหวังเขียน เมื่อถ่ายทำออกมาแล้วยังจะมีเรตติ้งต่ำอีกเหรอ? คุณรู้ไหมว่าหมอนี่เป็นใคร?"

คุณสวี่งุนงง "ใครหรือครับ?"

"แค่เรื่อง 'สายลับแห่งชาติ' ของเขาที่ทำเล่นๆ ยังมียอดคนดูออนไลน์กว่าเจ็ดร้อยล้าน" เถ้าแก่หยางแนะนำให้คุณสวี่ "และรายการ 'ถ้าเธอคือคนที่ใช่' ที่ทำลายสถิติเรตติ้งรายการวาไรตี้เมื่อไม่นานมานี้ก็เป็นฝีมือเขา! ถ้าคุณบอกว่ากังวลเรื่องอื่น ผมยังจะเชื่อ แต่คุณกลับกังวลเรื่องเรตติ้งของงานที่เขาทำ โอ้พระเจ้า คุณสวี่ คุณไม่ได้เล่นเน็ตมานานแค่ไหนแล้ว?!"

พอได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนที่อยู่ในห้องก็อ้าปากค้าง!

ไม่ต้องพูดถึง "สายลับแห่งชาติ" แล้ว รายการ "ถ้าเธอคือคนที่ใช่" ก็เป็นฝีมือของไอ้หมอนี่ด้วย?!

"นี่...นี่..." ดวงตาเล็กๆ ของคุณสวี่ตอนนี้เกือบจะกลายเป็นตาวัวแล้ว "ที่แท้เป็นเขานี่เอง?!"

"เหล่าสวี่ คุณวางใจได้เลยร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์" เถ้าแก่หยางยิ้มพูด "ผมคาดว่าด้วยความสามารถของน้องหวัง ซีรีส์เรื่องนี้จะต้องดีกว่า 'สายลับแห่งชาติ' แน่นอน ไม่มีทางต่ำกว่า! ตอนนั้นที่ผมบอกคุณว่าให้ใช้เงินหนึ่งล้านสองแสนจ้างคนเขียนบท ผมก็หมายถึงเขานี่แหละ!"

คุณสวี่: "..."

ทงทง: "..."

เลขาฯ ที่ไม่รู้ความจริง: "..."

พระเจ้า หนุ่มที่ดูเหมือนอายุแค่ 24-25 ปีคนนี้ เก่งขนาดนี้เลยเหรอ?!

"น้องชาย คราวนี้คุณมาด้วยเรื่องอะไร?" เถ้าแก่หยางยิ้มถามหวังฮ่าว "มาขอทุนเหรอ? บอกมาเลยว่าจะขอเท่าไหร่?"

"ผมคิดว่าน่าจะประมาณสักหลายล้าน" หวังฮ่าวเกาศีรษะอย่างเขินๆ "จำนวนที่แน่นอนก็ต้องดูว่าเถ้าแก่หยางคิดยังไง"

"อืม ผมลองคิดดู" เถ้าแก่หยางลูบคาง "ผมเหมือนได้ยินอะไรเกี่ยวกับการดัดแปลงเป็นเกมตั้งแต่อยู่ข้างนอก?"

เห็นไหม? นี่แหละคนที่รู้จักของจริง!

"ครับ ดัดแปลงพร้อมกัน" หวังฮ่าวพยักหน้า "ทางเราออกอากาศละครทีวี ทางคุณก็เปิดตัวเกมออนไลน์"

"ยี่สิบล้าน" เถ้าแก่หยางไม่พูดอะไรมาก เพียงแค่ยื่นนิ้วสองนิ้วชูเป็นรูปตัว V "พอดีก่อนหน้านี้ผมคิดจะจ้างคุณเขียนบท แต่เอเจนต์คุณบอกว่าคุณไม่มีเวลา คราวนี้ก็สะดวกดี ผมจะลงทุนยี่สิบล้านเลย ในนั้นมีห้าล้านสำหรับซื้อลิขสิทธิ์เกม คุณว่าโอเคไหม?"

"เรื่องนี้..." หวังฮ่าวยิ้มอย่างเขินๆ "เรื่องค่าลิขสิทธิ์..."

"สามสิบล้าน สิบล้านสำหรับลิขสิทธิ์" เถ้าแก่หยางเพิ่มทันทีอีกสิบล้าน "น้องชาย ต้องให้เกียรติผมบ้างนะ?"

คุณสวี่: "..."

ทงทง: "..."

เลขาฯ ที่ไม่รู้ความจริง: "..."

พระเจ้า นี่มันเกิดอะไรขึ้น?! แค่เพิ่มราคานิดเดียวก็สิบล้านแล้วเหรอ?!

ก่อนหน้านี้สองล้านยังต่อรองกันแทบตายเลย แต่ฝั่งนี้กลับดีมาก เพิ่มให้ตรงๆ ตั้งสิบล้านนะเว้ย! สิบล้าน!

"นี่...ก็ได้ครับ" ในเมื่ออีกฝ่ายพูดแล้ว ถ้าเขาไม่ตอบรับก็จะดูไม่มีน้ำใจเกินไป

จบบท