บทที่ 301 ทำไมไม่ไปปล้นซะเลยล่ะ?! (ฟรี)

"ตอนนี้ยังบอกไม่ได้" ทงทงตอบขณะขับรถ "ฉันไปพบรองประธานของบริษัทนั้น เขาแค่แสดงความสนใจในซีรีส์ของเรา และหลังจากที่ฉันพูดถึงเรื่องการลงทุน เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธอย่างชัดเจน ฉันคิดว่าเรายังมีโอกาสมาก บริษัทนี้เป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงมากในวงการอินเทอร์เน็ต ถ้าพวกเขาตกลงลงทุน ก็จะส่งผลดีมากต่อภาพยนตร์ของเรา"

"อย่างนี้นี่เอง" หวังฮ่าวพยักหน้า แล้วยิ้มพูดว่า "สมแล้วที่เป็นครูทง หาบริษัทที่น่าเชื่อถือขนาดนี้ แล้วเดี๋ยวตอนเข้าไปผมต้องช่วยอะไรคุณไหม?"

"คงต้องดูสถานการณ์" ทงทงหันไปมองหวังฮ่าวแวบหนึ่งแล้วยิ้มน้อยๆ "คุณนั่งดูอยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว"

หวังฮ่าว: "ได้ครับ"

โอ้โห เดี๋ยวจะได้เห็นอะไรสุดแสบตาแบบล้วงลึกหรือเปล่านะ? พูดถึงครูทง เธอก็สวยมากเลยนะ แม้จะสู้ไป๋หลันจื่อหวงไม่ได้ แต่ก็อยู่ระดับเดียวกับเซี่ยเสวี่ยฉี นับว่าเป็นสาวระดับเก้าสิบคะแนนเลยทีเดียว!

บริษัทที่ทงทงพูดถึงชื่อว่าบริษัทเครือข่ายจวี้หลง ธุรกิจหลักคือเกมออนไลน์ บางครั้งก็ลงทุนในด้านอื่นๆ สินทรัพย์รวมของบริษัทอยู่ที่ประมาณห้าพันล้านหยวน แข็งแกร่งมาก

เมื่อไปถึงลานจอดรถใต้ดินของบริษัทและจอดรถเรียบร้อยแล้ว ทงทงพาหวังฮ่าวเข้าลิฟต์โดยตรง

"บริษัทนี้อยู่ในตึกสำนักงานนี้ตั้งแต่ชั้นสิบถึงชั้นสิบหก" ทงทงกดปุ่มชั้นสิบหกทันที "สำนักงานรองประธานอยู่ที่ชั้นสิบหก เราไปได้เลย"

"ครับ" ขณะนั่งในลิฟต์ หวังฮ่าวถามขึ้นลอยๆ "เอ่อ ครูทงครับ เกมของบริษัทเขาชื่ออะไรหรือครับ?"

"โลกแห่งความโกลาหล เคยได้ยินไหมล่ะ?" อาจจะเป็นเพราะคุ้นเคยกันมากขึ้น ทงทงดูเป็นมิตรกว่าตอนที่หวังฮ่าวเจอครั้งแรกมาก เธอยิ้มน้อยๆ และพูดว่า "เป็นหนึ่งในเกมออนไลน์ที่ฮิตที่สุดในประเทศตอนนี้ บางครั้งฉันก็เล่นเวลาเบื่อๆ"

หวังฮ่าว: "..."

พระเจ้า! ที่แท้เป็นบริษัทนี้นี่เอง!

แต่ก่อนพี่กับโหวอวี่ ทำงานด้วยกันไม่น้อยเลยนะ ไอเทมดรอปเยอะมาก!

พูดคุยกันจนมาถึงชั้นสิบหก ทงทงพาหวังฮ่าวตรงไปที่ห้องทำงานของรองประธาน ระหว่างทาง หวังฮ่าวถามเสียงเบา "ครูทง เอ่อ ทำไมเราไม่ไปหาประธานบริษัทเลยล่ะครับ? รองประธานจะตัดสินใจเองได้เหรอ?"

"คุณคิดว่าประธานเป็นคนที่จะพบได้ง่ายๆ งั้นเหรอ?" ทงทงพูดเสียงเบา "ต้องให้รองประธานเห็นด้วยก่อน แล้วเขาถึงจะเสนอเรื่องให้ประธานพิจารณา ถ้าประธานเห็นว่าไม่มีปัญหา และเซ็นอนุมัติ ถึงจะถือว่าสำเร็จ ฉันสงสัยจริงๆ ว่าคุณหาทุนมาได้ยังไง"

พี่โชคดี ทำไมจะไม่ได้!

เมื่อเข้าไปในห้องทำงานของรองประธาน ทงทงรีบทักทายรองประธานทันที "คุณสวี่"

หวังฮ่าวแอบดูอยู่ด้านหลังทงทง

ห้องทำงานใหญ่มากจริงๆ น่าจะมีพื้นที่ราวๆ 70-80 ตารางเมตร ตรงกลางมีโต๊ะทำงานไม้จริงขนาดใหญ่ ดูความยาวแล้วน่าจะมีอย่างน้อย 3.5 เมตร ด้านหลังเป็นตู้หนังสือขนาดใหญ่ทำจากไม้สีแดงเข้ม พื้นเป็นไม้ลามิเนต ผนังโดยรอบขาวสะอาดมาก และมีกรอบตัวอักษรแขวนอยู่เขียนว่า "ฟ้าให้รางวัลแก่ผู้ขยัน" เป็นตัวอักษรพู่กันจีนสี่ตัวที่ดูแข็งแรง

คุณสวี่เป็นคนอ้วน หน้ากลมหูใหญ่ อายุราวสี่สิบกว่าๆ แม้จะนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานก็ยังเห็นพุงใหญ่ของเขาได้ ดูท่าทางคงต้องดื่มเบียร์เป็นประจำแน่ๆ

"น้องทงมาแล้ว นั่งสิ" คุณสวี่พยักหน้าเบาๆ วางเอกสารในมือแล้วเอนหลังพิงโซฟา เขามองทงทงแวบหนึ่งแล้วหันไปมองหวังฮ่าวและถามว่า "คนนี้คือ...?"

"เขาคือคุณหวังฮ่าว บรรณาธิกรบทของกองถ่ายเรา" ทงทงรีบแนะนำให้คุณสวี่ "คุณสวี่ ถ้าคุณมีคำถามเกี่ยวกับบทละครก็ถามเขาได้เลยนะคะ บทละครของกองถ่ายเราเขาเป็นคนเขียน ดีมากเลยค่ะ"

"อ๋อ เป็นบรรณาธิกรบทนี่เอง บทละครผมคงไม่มีเวลาอ่าน" คุณสวี่ยกแก้วชาบนโต๊ะขึ้นจิบ แล้วพูดว่า "คุยเรื่องการหาทุนสนับสนุนกันดีกว่า"

หวังฮ่าว: "..."

พี่ถูกเธอเมินงี้เลยเหรอ? ก็ได้ วันนี้มาขอทุนสนับสนุน ขอทำตัวเรียบร้อย ไม่ก่อเรื่อง จัดการธุระให้เสร็จก่อนค่อยว่ากัน!

"คุณสวี่" ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นเจ้าของทุน ทงทงจึงแสดงท่าทางถ่อมตนอย่างเห็นได้ชัด "คุณเห็นว่ากองถ่ายของเราทุกด้านเป็นอย่างดีมาก เมื่อซีรีส์นี้ออกอากาศอย่างเป็นทางการจะต้องเป็นที่นิยมอย่างมาก คุณจะไม่ขาดทุนอย่างแน่นอนค่ะ"

"ผมกลับไปคิดดูเมื่อวาน การสนับสนุนไม่มีปัญหา" คุณสวี่นั่งพิงโซฟา พูดอย่างไม่เกรงใจว่า "แต่คุณดูสิ กองถ่ายของคุณยังไม่ได้เริ่มถ่ายทำใช่ไหม? ผมได้ยินมาว่าบทก็ยังไม่เรียบร้อย? ตอนนี้พูดให้ดูดีก็คือกองถ่ายอยู่ในขั้นตอนการเตรียมการ พูดให้แย่ก็คือเป็นแค่เช็คเปล่าๆ ถ้าวันดีคืนดีคุณหนีไปล่ะจะทำยังไง?"

หวังฮ่าว: "..."

หนี? ลองถามคนในกองถ่ายดูสิ ถึงมีคนมาซื้อตัวไปได้ไหมล่ะ?

ช่างเถอะ ทำตัวเรียบร้อย ฉันแค่ดู ไม่พูดอะไร

"เป็นไปไม่ได้ค่ะ!" พอได้ยินคุณสวี่พูดแบบนั้น ทงทงก็ตกใจ "เรามีคุณหลันจื่อหวงเข้าร่วม เป็นไปไม่ได้เลยที่จะหนี แล้วอีกอย่าง อีกฝ่ายก็มีเงินสนับสนุนห้าสิบล้านแล้ว คุณสวี่ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้เลยค่ะ"

"เข้าใจเหตุผลครับ แต่การลงทุนของเราทุกอย่างล้วนมีความเสี่ยง" คุณสวี่เคาะนิ้วบนโต๊ะ "พูดง่ายๆ ก็คือ ผมอาจพิจารณาลงทุนส่วนหนึ่ง ถือว่าลองดู แต่ว่า เงินนี้ไม่ใช่ให้ฟรีๆ ใช่ไหม?"

แค่ยอมให้เงินก็จัดการได้แล้ว!

ทงทงรีบถาม "งั้นคุณสวี่คิดจะลงทุนเท่าไหร่คะ? ซีรีส์ของเรามีทีมงานดีมาก มีผู้กำกับหยางโส่วหลินคอยกำกับ คุณหลันจื่อหวงก็เข้าร่วม ความนิยมของเธอคุณก็รู้ดี บทก็เป็นบทที่ดี รับรองว่ายิ่งลงทุนมากผลตอบแทนยิ่งมาก"

"พูดไปก็ไม่มีความหมายหรอก" คุณสวี่ยิ้มขึ้นมาทันที หรี่ตาเล็กและพูดว่า "ผมสนใจแค่ผลประโยชน์ งี้ดีกว่า ผมตัดสินใจลงทุนสองล้าน แต่ต้องใส่โฆษณาแฝงของบริษัทเราลงไปด้วย และต้องขึ้นข้อความขอบคุณเป็นรายแรกในท้ายเครดิต"

พอเขาพูดจบ หวังฮ่าวก็ฟังจนอึ้ง!

ไอ้หมอนี่จริงๆ เลย ปากไว้กินคนจริงๆ!

ลงทุนแค่สองล้านแต่อยากได้เยอะขนาดนี้? ทำไมไม่ไปปล้นซะเลยล่ะ?!

"คุณสวี่!" แน่นอน พอได้ยินแบบนั้น ทงทงก็ทนไม่ไหว เธอขมวดคิ้วและพูดว่า "ฉันมาพูดคุยกับคุณด้วยความจริงใจ นักลงทุนหลักของเราคุณสวี่ลงทุนไปเกือบห้าสิบล้าน บริษัทของเขาต้องอยู่อันดับหนึ่งแน่นอน คุณนี่..."

"ห้าสิบล้านแล้วยังไงล่ะ?" คุณสวี่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน จ้องมองทงทงและยิ้มพูดว่า "คุณทงครับ คุณก็รู้ว่าสมัยนี้การหาเงินไม่ใช่เรื่องง่าย ผมในฐานะพี่ชายคนหนึ่งก็งบประมาณจำกัด ผมได้ยินมาว่าคุณไปหาหลายบริษัทในช่วงไม่กี่วันนี้แต่ก็ไม่สำเร็จใช่ไหม? พวกเขาไม่ยอมใช่ไหม?"

"ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!" ทงทงส่ายหัวอย่างมั่นใจ "ถ้าจะเอาบริษัทของคุณไว้ในตำแหน่งแรก และยังต้องใส่โฆษณาแฝง ราคานี้แพงเกินไป ฉันรับไม่ได้ งั้นแบบนี้ดีไหม ฉันจะพิจารณาให้บริษัทของคุณอยู่ในสามอันดับแรกของเครดิตขอบคุณ แล้วจะหาทางใส่โฆษณาแฝงให้ ถ้าคุณเห็นด้วย ฉันจะกลับไปปรึกษาผู้กำกับ"

"ครูทงครับ" หวังฮ่าวที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ ทนไม่ไหวแล้ว "แค่สองล้านให้อยู่ในสามอันดับแรกเลยเหรอ?!"

พอได้ยินหวังฮ่าวพูดแบบนั้น ทงทงก็รีบส่งสัญญาณตาให้เขา

คุณหวังฮ่าวคะ คุณรู้ไหมว่านี่ก็ดีมากแล้ว? นี่ฉันใช้เวลากว่าอาทิตย์ถึงหาบริษัทที่ยอมลงทุนได้ และยังลงทุนสองล้านในคราวเดียว!

เขาไม่ใช่คุณเหรินที่ชื่นชอบเป็นการส่วนตัวแล้วยอมควักเงินแบบนั้นนะ!

"คุณมีปัญหาอะไรหรือน้องชาย?" คุณสวี่มองหวังฮ่าวแล้วหัวเราะเย็นชา "ดูอายุคุณ คงเพิ่งเข้าวงการบันเทิงสินะ? คุณต้องเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน ละครทีวีทุกวันนี้ เรตติ้งทั้งหมด มีซีรีส์ไหนบ้างที่ไม่ขาดทุน? นี่ผมยังเห็นว่าคุณทงวิ่งเหนื่อยเลยให้ราคาเพื่อน ไม่งั้นถ้าเปลี่ยนคนอื่นมา อย่าว่าแต่ให้ผมควักเงินเลย จะได้เจอหน้าผมก็ถือว่าเก่งแล้ว!"

ถ้าคุณสวี่พูดอะไรอย่างอื่น หวังฮ่าวก็คงไม่สนใจ แต่เขากลับกล้าบอกว่าบทละครของฮ่าวพี่ไม่ทำกำไร!

นี่มันเหมือนกับปลุกพยัคฆ์ให้ตื่นชัดๆ!

มีอะไรที่พี่ทำแล้วไม่ได้กำไรเยอะๆ บ้างล่ะ?!

"การถ่ายทำละครยังขาดทุนอีกเหรอ?!" หวังฮ่าวถลึงตาโต "คุณสวี่ ถ้าคุณจะกดราคาหรือต่อรองเงื่อนไขก็ได้ แต่การพูดปดแบบนี้มันไม่มีอะไรน่าสนุกเลยนะ!"

"บ้านนายถ่ายละครแล้วได้กำไรเหรอ?!" คุณสวี่ก็โมโหแล้ว เขาตบโต๊ะแล้วตะโกนเสียงดัง "นอกจากขายโฆษณาและสร้างชื่อเสียงแล้วยังได้กำไรตรงไหนอีก บอกมาสิ ยังได้กำไรตรงไหนอีก?!"

จบบท