ตอนที่14:กลับไปสู่จุดสูงสุด (2)

หลังจากที่เฉินเฟิงถาม…คนในตระกูลเฉินที่เหลือก็มองหน้ากันยกเว้น เฉินหลิงที่รู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องนี้ คนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดที่ถูกกักขังไว้ในดันเจี้ยนนั้นคืออะไร  สิ่งที่ฉันรู้ก็คือหลังจากที่สัตว์ประหลาดถูกนำกลับมาที่คฤหาสน์แล้ว เฉินเฟิงก็ออกคำสั่งที่เข้มงวดไม่ให้ใครก็ตามเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาติ

ไม่ใช่ว่าทุกคนไม่อยากรู้อยากเห็น เพียงแต่คำพูดของเฉินเฟิงนั้นมีน้ำหนัก ในตระกูลสุซาคุ ไม่มีใครกล้าที่จะฝ่าฝืนมัน?

แม้ว่าเฉินเจียอี้และเฉินเจียเว่ย จะเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสัตว์ประหลาด แต่พวกเขาก็เเค่กล้าที่จะเกลี้ยกล่อมเฉินหยานเซียวให้เข้าไป เเละมองดูเสียงของเฉินหยานเซียวที่กำลังกรีดร้องอยู่ด้านหลังเท่านั้น พวกเขาไม่กล้าที่จะก้าวออกมาข้างหน้าด้วยซ้ำ

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือเมื่อเฉินหยานเซียวถูกผู้คุมพาออกไปในวันนั้น เธอเต็มไปด้วยเลือดเละรอยแผลเป็น ที่ปกคลุมไปทั่วร่างกายของเธอราวกับว่าทั้งร่างกายของเธอเปียกโชกไปด้วยเลือด หน้าอกที่สั่นเล็กน้อยเพราะได้รับบาดเจ็บ ทุกคนต่างคิดว่าเธอตายไปเเล้ว

สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในดันเจี้ยน และสิ่งที่เกิดขึ้นกับสัตว์ประหลาด ไม่มีใครนอกจากเฉินหลิงและเฉินเฟิง ที่รู้

วันนี้เมื่อพวกเขาเห็นเฉินเฟิงพูดถึงคุกใต้ดินจึงไม่มีใครกล้าพูดอะไร

เฉินเฟิงตะคอกอย่างหมดความอดทนและพูดว่า: "ข้าคิดถึงตระกูลสุซาคุของเรา เป็นเวลากว่าร้อยปีมาเเล้วที่ไม่มีใครสามารถปลุกสุซาคุ (*สัตว์เทพทั้งสี่ในตำนาน มีมังกรเขียว เสือขาว หงส์แดง และเต่าดำ )ขึ้นมาได้อีก พวกเจ้านี้ช่างไร้ความสามารถ! "คำพูดของเฉินเฟิงทำให้ทุกคนตกใจ ส่วนเหตุผลที่ครอบครัวสุซาคุ….

คำพูดของเฉินเฟิง ทำให้ทุกคนตกใจ เหตุผลที่ตระกูลสุซาคุสามารถปีนขึ้นไปในตำแหน่งที่ไม่สามารถบรรลุได้ในจักรวรรดิหลงซวน ก็เนื่องมาจากบรรพบุรุษของตระกูลสุซาคุ ได้รับสัตว์อันศักดิ์สิทธิ์โบราณในช่วงแรก ๆ ของการก่อตั้งจักรวรรดิหลงซวน บรรพบุรุษของตระกูลสุซาคุได้ใช้มัน เพื่อช่วยกษัตริย์สร้างข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ ในบรรดาสัตว์ร้ายทั้งหมด การปรากฏตัวของสัตว์เทพในตำนานทำให้สัตว์ทุกตัวแสดงความเคารพต่อมัน และเสียงร้องของมันก็เพียงพอที่จะเขย่าสัตว์ประหลาดประเภทนกได้ทั้งหมด

พลังของสัตว์เทพนั้นเหนือกว่าความแข็งแกร่งของสัตว์วิเศษธรรมดาทั่วไป ตามตำนานที่ได้กล่าวเอาใว้ อย่างไรก็ตามตระกูลสุซาคุ ที่ก่อตั้งขึ้นด้วยพลังของสัตว์เทพในตำนาน ได้กลับมาสู่ความสงบสุขอีกครั้งหลังจากผ่านไป 200 ปีแห่งความเจริญรุ่งเรือง เป็นเวลาเกือบร้อยปีแล้วที่ไม่มีใครในตระกูลสุซาคุ สามารถปลุก หงส์ไฟสัตว์ในตำนานที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นมาได้อีกครั้ง ภายใต้สัญญาที่เคยให้ไว้กับสัตว์เทพทั้งสี่

เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องที่สร้างความเสียใจ อย่างมากต่อครอบครัวสุซาคุมาหลายปี ทุกคนรู้ดีว่าผู้ที่ป็นผู้ชนะสุซาคุจะเป็นที่หนึ่งตระกูลสุซาคุ เเละมันยังสามารถนำพาตระกูลสุซาคุกลับไปสู่จุดสูงสุดได้!

นี่คือสิ่งที่เด็กทุกคนในตระกูลครอบครัวเฉินใฝ่ฝัน ไม่ต้องพูดถึงการลงนามสัญญากับสัตว์เทพในตำนานเลย

แต่หลายปีที่ผ่านมา ไม่มีใครสามารถปลุกสัตว์ในตำนานที่หลับใหลอยู่ในหุบเขาลาวาได้

“ท่านอาจารย์ นี่ไม่ใช่แค่ตระกูลสุซาคุของเราเท่านั้น ไม่มีใครจากตระกูล คิงล่ง, เสือขาว, เสวียนวูและ คีลิน ที่สามารถปลุกสัตว์ร้ายศักดิ์สิทธิ์ได้เป็นเวลาร้อยปีแล้ว…” เฉินจิ่งลูกชายคนที่สามของเฉินเฟิงพึมพำ เสียงต่ำ.

สิ่งที่เฉินจิ่งพูดนั้นเป็นความจริง เมื่อจักรวรรดิหลงซวนก่อตั้งขึ้น เขาได้รับพรจากสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าและภูมิใจในความสำเร็จในการก่อตั้ง เเต่ ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมาดูเหมือนว่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าได้จมอยู่ในห้วงนิทรา นอนหลับสนิทพร้อมกันไม่มีใครตื่นเลย ทำให้ตระกูลใหญ่ทั้งห้าที่ประกอบขึ้นจากสัตว์ร้ายทั้งห้าวิตกกังวล

เฉินเฟิงขมวดคิ้วและมองไปที่ เฉินจิ่ง เขามีลูกชายทั้งหมดหกคน อาจกล่าวได้ว่าเฉินจิ้งมีการพัฒนาน้อยที่สุดในบรรดาหกคน เขาใช้เวลาทั้งวันดื่มและเล่นตลกกับชนชั้นสูงเท่านั้น เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ถ้าเฉินจิ่งไม่ใช่สายเลือดของเขา  เขาคงโยนลูกชายที่ไม่กตัญญูนี้ออกไปเพื่อปกป้องตัวเอง

(ท้ายบท)