บทที่ 27 ตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงคนนั้น!

คราวนี้เขาโพสต์ภาพเต็มตัวที่ค่อนข้างชัดเจน แล้วเขียนว่า "สองภาพแรกยังค่อนข้างเบลอ ภาพนี้ค่อนข้างชัดกว่า สิ่งสำคัญที่สุดคือ นี่เป็นภาพเต็มตัว พอดีเป็นภาพที่ยืนตรง OK เริ่มกันเลย!"

"ก่อนอื่นต้องหาภาพที่มีท่าทางมุมใกล้เคียงกัน... ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น หาเจอจริงๆ ด้วย ฮ่าๆๆ!"

"ต่อไปปรับขนาดเล็กน้อย ทุกคนดูให้ดีนะ ซ้อนสองภาพนี้... เป็นไง? ส่วนสูงและรูปร่างเหมือนกันทุกประการใช่ไหม?! ทุกคนลองดูที่หูของผู้หญิงในภาพ มีต่างหูเล็กๆ ที่เหมือนกับต่างหูในภาพของปิงเฟยที่ผมหามาได้ เหมือนกันไหม?!"

"ดังนั้นผมสามารถยืนยันได้ 100 เปอร์เซ็นต์ว่า ผู้หญิงคนนี้ก็คือสาวในฝันของพวกเราผู้ชายทุกคน ปิงเฟย ไป๋หย่าหนิง!"

เมื่อกระทู้มาถึงตรงนี้ ชาวเน็ตด้านล่างต่างคุกเข่าหมด —

"พระเจ้า นั่นปิงเฟยจริงๆ เหรอ?! อ๊าาาา ไม่อยากเชื่อเลย! ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน? คนที่ลงมาจากรถเธอน่ะ!"

"ไม่ใช่แฟนเธอหรอกนะ? พระเจ้า ฉันไม่เชื่อ! ตายยังไม่ยอมเชื่อ!"

"แย่แล้ว แย่แล้ว ฉันจะพังทลายแล้ว! นางฟ้าของฉัน! ทำไมเธอถึงมีแฟนได้!"

ทั้งฟอรั่มเทียนย่าไห่เจี่ยวระเบิด! จำนวนความคิดเห็นในกระทู้นี้จากตอนแรกที่มีแค่หนึ่งสองร้อย พุ่งขึ้นเป็นสองพันกว่าอย่างรวดเร็ว และยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

ช่วยไม่ได้ ในโลกนี้ ข่าวเกี่ยวกับปิงเฟย ไป๋หย่าหนิง แม้เพียงข่าวเดียวก็เพียงพอที่จะเป็นข่าวหน้าหนึ่งในวงการบันเทิง!

ปิงเฟย ไป๋หย่าหนิง เกิดในตระกูลไป๋ หนึ่งในสี่ตระกูลยักษ์ใหญ่ของประเทศ เป็นไข่มุกดวงเดียวของไป๋ฮ่าวเฉิน ผู้นำตระกูลไป๋ในยุคปัจจุบัน เธอโด่งดังตั้งแต่อายุสิบหกจากการแสดงเป็นนางเอกในเรื่อง "ไป๋หลีฮวา" ประกอบกับเสียงอันไพเราะเฉพาะตัว ในเวลาเพียงห้าปีสั้นๆ เธอก็กลายเป็นดาราหญิงที่ได้รับความนิยมสูงสุดในประเทศโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

แค่นี้ก็ยังไม่พอ เธอยังมีบุคลิกที่เย็นชามาก ตั้งแต่เข้าวงการมาไม่เคยมีข่าวฉาวใดๆ คนที่ตามจีบเธอทั้งทายาทตระกูลรวย ดาราภาพยนตร์ และคนเก่งระดับแนวหน้ามีเป็นหมื่นๆ คน แต่ไม่เคยมีใครได้ยินว่าเธอเคยแสดงท่าทีเป็นมิตรกับผู้ชายคนไหน

ไม่มีสักคน!

ดังนั้น แฟนคลับผู้กระตือรือร้นจึงตั้งฉายาให้เธอว่า "ปิงเฟย" หมายความว่าเธอเย็นเหมือนน้ำแข็ง หากจะมีชายใดในโลกนี้ที่สามารถชนะใจเธอได้ คงต้องเป็นคนระดับจักรพรรดิจิ๋นซีฮ่องเต้เท่านั้นที่มีโอกาส

แต่ตอนนี้ กลับมีชายหนุ่มลึกลับคนหนึ่งที่สามารถนั่งรถคันเดียวกับเธอได้ และดูจากท่าทางระหว่างทั้งสองคน ดูเหมือนจะมีความสนิทสนมกันอยู่บ้าง...

สวรรค์! จะตายกันหมดแล้ว!

ทั้งฟอรั่มเทียนย่าไห่เจี่ยวเต็มไปด้วยเสียงครวญครางและร่ำไห้ ชาวเน็ตชายที่มองปิงเฟยเป็นสาวในฝันรู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมา ส่วนชาวเน็ตหญิงต่างก็ถอนหายใจโล่งอก... ในที่สุดปิงเฟยก็จะมีแฟนแล้ว อย่างนี้สามีของพวกเธอคงไม่พูดถึงปิงเฟยวันยังค่ำอีกต่อไป...

ในขณะที่อินเทอร์เน็ตวุ่นวายไปหมด ตัวเอกของเหตุการณ์อย่างหวังฮ่าวกลับนอนสบายอยู่บนเตียงเดี่ยวของตัวเอง หลับอย่างแสนหวาน — แม้วันนี้จะเกือบตายไป แต่ผลลัพธ์ก็ไม่เลวเลย หญิงลึกลับคนนั้นถึงกับมอบชุดโต๊ะคอมพิวเตอร์และคอมพิวเตอร์มูลค่าหนึ่งแสนห้าหกหมื่นหยวนให้...

"คนดีย่อมได้รับผลดีจริงๆ..." หวังฮ่าวพึมพำในความฝัน พลิกตัว แล้วหลับต่อ!

...

วันต่อมาเป็นวันจันทร์ ถึงเวลาไปทำงาน สิ่งแรกที่หวังฮ่าวทำเมื่อตื่นนอนคือหยิบลูกเต๋าแห่งโชคชะตาออกมา ดูว่าวันนี้จะทอยได้โชคแบบไหน

ไม่หวังโชคดีระดับเทพ ไม่หวังโชคดีมากๆ แค่หวังว่าจะได้โชคดีก็พอแล้ว อย่างแย่ที่สุด ขอแค่ธรรมดาก็ยังดี ขอแค่อย่าเป็นโชคร้ายหรือโชคร้ายมากๆ ก็พอ!

"ขอพระเจ้าคุ้มครอง ขอพระเจ้าคุ้มครอง!" หวังฮ่าวประกบมือทั้งสอง หนีบลูกเต๋าไว้ในมือ แล้วอธิษฐานอย่างแรง ทั้งพระเยซู อัลลอฮ์ และพระพุทธเจ้า ไหว้ครบทุกองค์ จากนั้นสูดลมหายใจลึกๆ "ไปเลย!"

ลูกเต๋าหมุนวนบนโต๊ะ หวังฮ่าวจ้องตาไม่กะพริบ เมื่อลูกเต๋าหยุดหมุนในที่สุด หวังฮ่าวก็ตาโตทันที!

บนหน้าลูกเต๋า เห็นสองตัวอักษรชัดเจน — โชคดี!

"ฮ่าๆๆๆ! โชคดีอีกแล้ว!" หวังฮ่าวหัวเราะดังลั่นทันที "ดูเหมือนวันนี้ พี่จะได้เด่นดังแล้วสิ ฮ่าๆๆๆ!"

เสียงพ่อดังมาจากห้องข้างๆ "เช้าๆ แล้วเด่นดังบ้าอะไร วันนี้เป็นวันแรกที่แกไปทำงานนะ รีบไปเลย อย่าให้พ่อต้องถลกหนังแก ถ้าแกกล้าไปสาย!"

ทำงาน! ว้าฮ่าๆๆ ต้องไปทำงานสิ! วันนี้พี่โชคดี เจ๋งสุดยอด ไม่ต้องอธิบาย!

พูดถึงเรื่องโชคดี มันกั้นไม่อยู่จริงๆ หวังฮ่าวเพิ่งออกจากประตูหมู่บ้าน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

"ผู้จัดการจาง?" เห็นหน้าจอแสดงผู้โทรเข้า หวังฮ่าวรีบรับสาย "อรุณสวัสดิ์ครับผู้จัดการจาง!"

"อรุณสวัสดิ์" น้ำเสียงของผู้จัดการจางเป็นมิตรมาก "ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน?"

"ผมอยู่หน้าบ้านครับ มีอะไรหรือเปล่า?" หวังฮ่าวถามอย่างสงสัย "กำลังจะนั่งรถไปรายงานตัวที่บริษัทครับ นั่น... ตอนนี้ยังไม่สายใช่ไหมครับ?"

อย่างไรก็เป็นวันแรกที่ไปทำงาน ต้องทำให้ดีหน่อย

"ไม่ใช่เรื่องไปสาย" ผู้จัดการจางหัวเราะ พูดว่า "กองถ่ายที่จะให้นายไปทำงานต้องการนักแสดงประกอบด่วนสองสามคนวันนี้ ถ้าไปหาตอนนี้คงไม่ทัน พอดีผมจำได้ว่าน้องหวังหน้าตาก็ไม่เลวนี่ เลยโทรหานายโดยตรง"

พูดว่าหล่อก็ต้องให้เกียรติกันหน่อยใช่ไหม? หวังฮ่าวพยักหน้าแรงๆ "ได้ครับ ผมคิดว่าผมน่าจะเป็นนักแสดงประกอบได้ แล้ว... อืม ผู้จัดการจาง ตอนนี้ผมควรทำอะไรครับ?"

"ตอนนี้ให้นายเพิ่มวีแชทคนขับรถ แล้วส่งตำแหน่งของนายให้เขา" ผู้จัดการจางสั่ง "เขาจะมารับนายไปที่กองถ่ายโดยตรง ผมจะจดบันทึกให้ นายไม่ต้องมารายงานตัวที่นี่แล้ว"

พระเจ้า! เห็นไหม? รถส่วนตัวมารับถึงที่!

"ได้ครับ งั้นผมจะส่งตำแหน่งให้ทางนั้นเดี๋ยวนี้เลย!"

เพิ่มวีแชทคนขับรถ แล้วส่งตำแหน่งของตัวเองไป ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา รถตู้สีขาวคันหนึ่งจอดอยู่ตรงหน้าหวังฮ่าว

"คุณหวังใช่ไหมครับ?" คนขับเลื่อนกระจกลง มองหวังฮ่าวแวบหนึ่ง แล้วทักทาย "ขึ้นรถเลย!"

"ได้ครับ" หวังฮ่าวขึ้นรถทันที ในรถมีคนอยู่สามคน หนึ่งในนั้นเป็นสาวผมหางม้า ดูจากหน้าตาคงให้ประมาณแปดสิบคะแนน คนที่สองเป็นชายร่างใหญ่ ตัวสูงอย่างน้อยหนึ่งเก้า คนที่สามเป็นหนุ่มอายุยี่สิบห้ายี่สิบหกปี สวมสูทลำลอง ใส่แว่นกรอบดำ มีลักษณะคล้ายเด็กเรียนเก่ง สีหน้าเย่อหยิ่ง

หวังฮ่าวเพิ่งมาใหม่ ทักทายทั้งสามคนก่อน "สวัสดีทุกคน ผมชื่อหวังฮ่าว เพิ่งเจอกันครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

"สวัสดีค่ะหนุ่มหล่อ" สาวผมหางม้าเป็นคนเข้ากับคนอื่นง่าย ยิ้มแย้มโบกมือให้หวังฮ่าว "ฉันชื่อเจิ้งเยว่ ฝากตัวด้วยนะคะ!"

ชายร่างใหญ่พูดจาไม่ค่อยเก่ง ยิ้มนิดหน่อย แล้วยื่นมือมา "หม่าหมิง"

จับมือกับหม่าหมิงแล้ว หวังฮ่าวก็ยิ้มแย้มทักทายเด็กเรียนเก่งคนที่สาม "สวัสดีครับ พี่ชายคนนี้ชื่ออะไรครับ? ต่อไปเราเป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้ว ฝากตัวด้วยนะครับ"

"ลู่ทง" เด็กเรียนเก่งตอบเสียงเฉยๆ แล้วมองหวังฮ่าวหัวจรดเท้า ถามว่า "ได้ยินผู้จัดการจางบอกว่านายเพิ่งมาใหม่? ที่บริษัทตำแหน่งอะไรล่ะ?"

จบบท