บทที่ 26 อันนี้เจ๋งจริง!

ต้องยอมรับว่าลีลาการเขียนของจินกุยฮวานั้นยอดเยี่ยมมาก มีพลังปลุกเร้าอารมณ์ได้ดี ดังนั้นเมื่อหญิงสาวอ่านถึงตอนที่ตัวเอกเซียวเหยียนตะโกนประโยค "อย่าดูถูกคนหนุ่มที่ยากจน" เธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที พูดว่า "พูดได้ดีมาก ต้องแบบนี้สิ! วีรบุรุษไม่ต้องถามที่มา อย่าดูถูกคนหนุ่มที่ยากจน! ดี!"

เสียงของเธออาจจะดังไปหน่อย ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตู แล้วเสียงของหุ่นยนต์บัตเลอร์ก็ดังขึ้น "คุณหนู คุณเรียกผมหรือครับ?"

"หา?" หญิงสาวชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วรีบตอบกลับ "ไม่ได้เรียก ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่"

"อ้อ" หุ่นยนต์บัตเลอร์พูด "ถ้าคุณหนูต้องการอะไร กรุณาบอกได้ทุกเมื่อนะครับ"

"ได้ นายไปก่อนเถอะ" หญิงสาวตอบเสียงเรียบๆ ไล่หุ่นยนต์บัตเลอร์ไป แล้วนอนบนเตียง สมองของเธอนึกถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุรถชนที่น่าตกใจตอนกลางวัน แล้วก็นึกถึงประโยค "อย่าดูถูกคนหนุ่มที่ยากจน"

"พูดถึงเรื่องนี้ เขาก็เหมือนจะเจอเรื่องคล้ายๆ กับการถูกถอนหมั้นนี่นะ" หญิงสาวยิ้มเล็กน้อย พึมพำว่า "แล้วเขาจะมุมานะพยายาม แล้วประสบความสำเร็จในอนาคตไหมนะ?"

คิดมาถึงตรงนี้ หญิงสาวนึกภาพหวังฮ่าวในยามคับขันที่จู่ๆ ก็กอดเธอเข้าไปในอ้อมแขน จากนั้นหญิงสาวก็พูดเบาๆ ว่า "น่าจะ... เป็นไปได้..."

...

การทำสัญญาราบรื่นเป็นอย่างดี หวังฮ่าวแก้ไขสัญญาเรียบร้อยแล้ว รวมถึงข้อตกลงต่างๆ เกี่ยวกับการรักษาความลับ การแบ่งผลประโยชน์ และเงื่อนไขอื่นๆ เมื่อผลงานประสบความสำเร็จในอนาคต แล้วส่งให้จินกุยฮวา

ตอนที่จินกุยฮวาถือสัญญาออกไปเพื่อพิมพ์ เวลาประมาณบ่ายห้าโมงกว่าๆ

มีเสียงเปิดประตู แม่ของหวังฮ่าวเพิ่งเข้ามาก็ถามเสียงดัง "ฮ่าว ลูกกำลังทำอะไรอยู่? คุณหนูคนนั้นยังอยู่หรือเปล่า?"

"กลับบ้านไปนานแล้วครับ" หวังฮ่าวยืดตัวอย่างขี้เกียจ "คืนนี้กินอะไรครับ?"

"หา?" แม่แปลกใจ "กลับไปแล้วเหรอ? ลูกไม่ได้ชวนเธอกินข้าวเย็นอะไรเลยหรือ?"

หวังฮ่าวบ่น "มีอะไรให้กินละครับ เธอแค่มาเอาของ พอเอาเสร็จก็กลับไปแล้ว"

"เอาอะไรเหรอ?" แม่ผลักประตูห้องนอนของหวังฮ่าวเปิด แต่สิ่งแรกที่เห็นคือคอมพิวเตอร์ใหม่ของหวังฮ่าวที่เปลี่ยนจากหนังสติ๊กเป็นระเบิดนิวเคลียร์ "เดี๋ยวก่อน! รอเดี๋ยว!"

แม่วิ่งปราดเข้ามาทันที มองคอมพิวเตอร์และโต๊ะคอมพิวเตอร์ใหม่อย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม 360 องศา "นี่ได้มาจากไหน?"

พระเจ้า จะอธิบายยังไงดี?!

สมองของหวังฮ่าวหมุนติ้วเหมือน CPU ประมาณ 0.01 วินาที แล้วก็ตัดสินใจพูดความจริง "เธอให้มาครับ..."

"เก่งมากฮ่าว!" แม่ตบหลังหวังฮ่าวเต็มแรง "ถึงขั้นให้ของแล้วเหรอ?!"

จากนั้นเธอก็สำรวจโต๊ะคอมพิวเตอร์อีกรอบ แล้วส่ายหน้า "ชุดนี้คงแพงใช่ไหม? แบบนี้ไม่ได้นะ จะรับของขวัญฟรีๆ จากคนอื่นได้ยังไง ต้องหาทางตอบแทนกลับไป จะให้อะไรดีนะ ต้องเป็นของที่มีราคาพอๆ กัน..."

พอได้ยินคำนี้ หวังฮ่าวก็แทบทรุด — ชุดนี้เกือบหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวนนะแม่! ขายลูกไปก็ยังใช้หนี้ไม่หมด! แม่แน่ใจเหรอว่าจะให้ของราคาพอๆ กัน?!

"คือว่านะครับ" เหงื่อเย็นๆ ของหวังฮ่าวไหลออกมา "แค่ตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ ก็พอแล้ว เธอไม่ขัดสนเรื่องเงินทองหรอก..."

"ไม่ได้หรอก แม้เราจะสู้ครอบครัวเธอไม่ได้ แต่ก็ต้องไม่เสียหน้า!" แม่ตัดสินใจทันที "รอพ่อกลับมา เราค่อยรวบรวมเงินกัน ลูกไปซื้อนาฬิกา Longines ให้เธอสักเรือน เจ็ดแปดพันหยวนน่าจะพอ! เอาอย่างนี้ล่ะ!"

ซื้อสิบเรือนก็ยังไม่พอราคาชุดนี้เลย! หวังฮ่าวรู้สึกหงุดหงิดมาก แต่เมื่อเห็นสีหน้ายินดีของแม่ ก็ไม่อยากบอกความจริง — ถ้าบอกไป แม่คงช็อกแน่ๆ...

เห็นแม่เดินเข้าครัวพลางฮัมเพลง หวังฮ่าวถอนหายใจอย่างจนปัญญา บุญคุณนี้ตอบแทนลำบากจริงๆ...

หลังกินข้าวเย็นเสร็จ หวังฮ่าวนอนบนเตียง วันที่โชคร้ายวันนี้ช่างอันตรายเหลือเกิน แทบจะเอาชีวิตไม่รอด

โชคดีที่ยังมีอะไรชดเชยบ้าง ได้คอมพิวเตอร์ใหม่หนึ่งชุด ได้วีแชท QQ ไมโครบล็อก และเบอร์โทรศัพท์ ก็พอจะรับได้ ไม่งั้นคงจะน้ำตาเล็ดจริงๆ — ถ้าตายไปจริงๆ ก็ร้องไห้ไม่ออกแล้ว...

แต่ดูเหมือนโชคที่ทอยได้จากลูกเต๋าแห่งโชคชะตาจะมีขีดจำกัดบางอย่าง — ดูเหมือนหลังจากอุบัติเหตุรถชนและพื้นทรุด โชคของเขาจะไม่แย่เท่าเดิมแล้ว อาจเป็นไปได้ว่าสองเหตุการณ์วิกฤตเหล่านั้นได้ใช้คุณสมบัติโชคร้ายทั้งหมดไปแล้ว

ถ้าคิดแบบนี้ ก็ยังพอรับได้ ไม่งั้นถ้าหนึ่งวันยี่สิบสี่ชั่วโมงมีเรื่องใหญ่ๆ แบบนี้เกิดขึ้นเรื่อยๆ ใครๆ ก็คงบ้ากันหมด...

"หวังว่าพรุ่งนี้จะทอยได้โชคที่พอๆ กันนะ" ก่อนเข้าสู่ห้วงนิทรา หวังฮ่าวคิดสุดท้าย "โอกาสที่จะโชคร้ายครั้งเดียวคือหนึ่งในหก ถ้าคิดแบบนี้ โอกาสที่จะโชคร้ายสองวันติดคือหนึ่งในสามสิบหก คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอก..."

...

ในขณะที่หวังฮ่าวหลับสบาย เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้ในโลกอินเทอร์เน็ต กำลังเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่!

ต้นเหตุของเรื่องคือบนเว็บไซต์ข่าวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศได้ลงข่าวชื่อ "อุบัติเหตุรถชนต่อเนื่องที่ถนนเทียนหงในเซี่ยงไฮ้ เหตุการณ์รุนแรงสยดสยอง" ซึ่งปกติแล้วไม่มีอะไร แต่ไม่นานชาวเน็ตที่อยู่ในที่เกิดเหตุก็โพสต์ภาพถ่ายตอนนั้นขึ้นบนฟอรัมเทียนหยาไห่เจี่ยวซึ่งเป็นฟอรั่มที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

จริงๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ชาวเน็ตในแคว้นสวรรค์ชอบเข้าไปดูเหตุการณ์แบบนี้เป็นธรรมเนียมปฏิบัติอยู่แล้ว ดังนั้นแรกๆ ก็มีชาวเน็ตมากมายแสดงความคิดเห็นว่าคนรวยทุกวันนี้ช่างเหิมเกริม เท่สุดยอด เจ๋งสุดๆ จากนั้นก็มีชาวเน็ตที่ทึ่งว่าผู้หญิงคนหนึ่งที่ก่อเหตุนั้นสวยมาก แม้จะสวมแว่นตาที่ปิดใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง แต่ก็ยังเห็นได้ว่าเธอเป็นสาวงามระดับมารร้าย

หัวข้อแบบนี้ดึงดูดความสนใจของผู้คนอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นาน มีคนชื่อ "ปลาที่แกว่งไกว" โพสต์กระทู้ชื่อ "วิเคราะห์ทางเทคนิคเพื่อเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเจ้าของรถในภาพถ่าย" กระทู้นี้ขึ้นหน้าแรกของเว็บไซต์อย่างรวดเร็ว ดึงดูดชาวเน็ตในฟอรั่มมากมายให้เข้ามาดู!

เนื้อหากระทู้เขียนอย่างตรงไปตรงมา โดยเฉพาะเทคนิคต่างๆ ที่ใช้นั้นทำให้คนอ่านต้องทึ่ง!

ปลาที่แกว่งไกว: "สวัสดีทุกคน ผมปลาที่แกว่งไกว เชื่อว่าทุกคนคงอยากรู้มากว่าผู้หญิงที่สวยมากในอุบัติเหตุที่ถนนเทียนหงครั้งนี้เป็นใคร? โอเค อย่าเพิ่งใจร้อน ตอนนี้เราจะใช้เทคนิคจริงๆ มาเปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ เริ่มด้วยภาพถ่ายหนึ่งภาพ"

จากนั้นเป็นภาพที่คัดลอกมา เป็นภาพสกรีนช็อตของผู้หญิงคนนั้นที่เพิ่งออกมาจากรถ

ด้านล่างมีชาวเน็ตตอบกลับมากมาย:

"มาเก็บชื่อ!"

"แถวหน้า!"

"โซฟา!"

"ในฐานะเล่ยฟง ขอแปะลิงก์กระทู้รวมภาพถ่ายให้!"

"กระทู้นี้ต้องดัง!"

ปลาที่แกว่งไกว: "พูดตามตรง มุมภาพนี้ไม่ค่อยดีนัก ถ่ายมามืดๆ ไม่ชัดเจน ยากที่จะตัดสิน แต่อย่าเพิ่งร้อน โยนเข้า PS แล้ว ctrl+m ปรับระดับสี — เป็นไง? สว่างขึ้นไหม?"

ด้านล่างมีชาวเน็ตตอบกลับมากมาย:

"เจ้าของกระทู้เก่งมาก!"

"เจ๋ง! ผู้เชี่ยวชาญทางเทคนิค!"

ปลาที่แกว่งไกว: "จากนั้นลองค้นหาในไป่ตู้ด้วยคีย์เวิร์ด 'ปิงเฟย มุมข้าง' หาภาพมาได้ภาพหนึ่ง อืม ท่าทางมุมนี้ใกล้เคียง แล้วใส่เข้าไปในภาพนี้ ลดความโปร่งใส... แม้มุมจะไม่เหมือนกันทีเดียว แต่สังเกตได้ว่ารูปร่างใบหน้าตรงกันมาก ดังนั้น..."

ชาวเน็ต:

"เจ้าของกระทู้เก่งมาก!"

"เคารพ!"

"นี่มันเทพมาก!"

"เจ้าของกระทู้มีมุมมองใหม่มาก~ สู้ๆ ฮ่าๆ!"

มีชาวเน็ตบางคนตั้งข้อสงสัย: "เจ้าของกระทู้ แค่ภาพเดียวบอกอะไรไม่ได้มากนะ?"

ปลาที่แกว่งไกว: "ผมรู้ว่าทุกคนต้องพูดแบบนี้ งั้นเรามาต่อกัน ต่อไปเป็นภาพนี้"

เขาโพสต์อีกภาพหนึ่ง แล้วพูดว่า: "ต่อไปเป็นภาพนี้ มุมแปลกมาก มุมนี้หายากหน่อย แต่พอดีผมเคยเก็บภาพที่มีท่าทางคล้ายๆ กันไว้ มุมต่างกันเล็กน้อย ลองใส่เข้าไปก่อน หมุนนิดหน่อย... แล้วซ้อนกัน... ลดความโปร่งใส..."

ชาวเน็ต:

"เจ้าของกระทู้เจ๋งมาก!"

"เจ้าของกระทู้คุณมาจาก CSI หรือเปล่า???"

ปลาที่แกว่งไกว: "เป็นไง? ตรงกันเกือบหมดใช่ไหม? ฮ่าๆ ทุกคนอย่าเพิ่งใจร้อน ตอนเด็ดกำลังมา!"

จบบท