บทที่ 20 การกระทำของตระกูลเหลย ลงมืออย่างเด็ดขาด!

ไม่นานนัก หลินเซี่ยวพร้อมด้วยหลินฟ่านและหลินต้งก็มาถึงลานชั้นในของตระกูลหลินและพบกับหลินเจิ้นเทียน

หลินเซี่ยวไม่รีรอรีบเล่าข้อสันนิษฐานของหลินฟ่านให้หลินเจิ้นเทียนฟัง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินเจิ้นเทียนก็โกรธจัดและตกใจทันที "บัดซบ! เจ้าพวกตระกูลเหลยสารเลวมันทำเกินไปแล้ว!"

"แผนการของตระกูลเหลย ข้าว่ามีโอกาสถึงเก้าส่วนที่เป็นไปตามข้อสันนิษฐานของหลินฟ่าน ทำไมพวกเราถึงคิดไม่ถึงกันนะ ผู้ใหญ่ตั้งกี่คนกลับมองการณ์ไกลสู้เด็กอย่างหลินฟ่านไม่ได้"

หลินฟ่านกล่าวว่า "ข้าเพียงแค่เดาสุ่มจากนิสัยของคนตระกูลเหลยเท่านั้นขอรับ อาจจะไม่ถูกต้องก็ได้"

เกี่ยวกับเรื่องนี้ หลินฟ่านเองก็ลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะไม่เปิดเผยแผนการของตระกูลเหลยเร็วเกินไป

เขาเลือกที่จะเสนอข้อสันนิษฐานนี้หลังจากที่ตระกูลเหลยประวิงเวลาไปได้สักพักแล้ว

ในด้านหนึ่ง หลินฟ่านไม่อยากให้ผู้คนล่วงรู้มากเกินไปว่าเขาสามารถหยั่งรู้อนาคตได้

ในอีกด้านหนึ่ง หลินฟ่านมีความกังวลว่า หากหมู่บ้านไม้เหล็กไม่ถูกทำลาย เหมืองหินหยางหยวนจะยังถูกค้นพบหรือไม่?

เมื่อเทียบกับเหมืองหินหยางหยวนแล้ว การสูญเสียหมู่บ้านไม้เหล็กไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

หลินเจิ้นเทียนได้ยินคำพูดของหลินฟ่านจึงกล่าวว่า "ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ เรื่องนี้ไม่อาจรีรอได้อีกต่อไป! หลินเซี่ยว เจ้าจงไปตามพี่ใหญ่ของเจ้ามาทันที พวกเจ้าสองคนรวบรวมกำลังคนแล้วรีบบุกไปยึดหมู่บ้านไม้เหล็กคืนมาโดยใช้กำลัง!"

"ขอรับ" หลินเซี่ยวขานรับ แล้วรีบหันไปตามหลินเขิ่นทันที

หลินฟ่านและหลินต้งเสนอตัวขอติดตามไปที่หมู่บ้านไม้เหล็กพร้อมกับหลินเซี่ยวและคนอื่นๆ

เมื่อหลินเจิ้นเทียนทราบว่าหลินต้งบรรลุขั้นหยวนพื้นพิภพระยะกลางแล้ว และหลินฟ่านยังทะลวงผ่านสู่ขั้นหยวนสวรรค์ได้สำเร็จ เขาก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งและอนุญาตทันที

ดังนั้น หลินเขิ่นและหลินเซี่ยวจึงนำยอดฝีมือตระกูลหลินหลายสิบคนควบม้าฝ่าความมืดมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านไม้เหล็กอย่างรวดเร็ว

ส่วนหลินฟ่านและหลินต้งนั้นนั่งอยู่บนหลังของเสี่ยวเหยียน ซึ่งเคลื่อนที่ได้รวดเร็วกว่าม้ามากนัก

เมื่อกลุ่มคนมาถึงหมู่บ้านไม้เหล็ก ก็พบว่าประตูใหญ่ถูกปิดตาย

หลินเขิ่นหรี่ตาลงพลางกล่าวว่า "ประตูหมู่บ้านปิดสนิท ดูเหมือนเรื่องราวคงไม่ราบรื่นนัก!"

หลินเซี่ยวพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อได้ยินดังนั้น โบกมือเป็นสัญญาณให้กองกำลังตระกูลหลินเตรียมพร้อมต่อสู้

พริบตาเดียว คนตระกูลหลินหลายสิบคนต่างชักดาบออกมา เสียง "เคร้ง" ดังระงมไปทั่ว

หลินต้งที่ยืนอยู่ด้านข้างมองเห็นภาพเหตุการณ์นี้ก็กำหมัดแน่น ท่าทางดูตื่นเต้นอยู่บ้าง

หลินฟ่านหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า "ไม่ต้องกังวล พวกเรามาแบบไม่ให้ตั้งตัว ตระกูลเหลยถูกจู่โจมกะทันหัน เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะมียอดฝีมือทั้งหมดอยู่ที่นี่ ต่อให้เกิดการปะทะกัน พวกเราชนะแน่นอน"

"ฉินอิง พาคนสองคนไปคอยสนับสนุนหลินฟ่านและหลินต้ง" หลินเซี่ยวสั่งเสียงต่ำ จากนั้นก็สะบัดแส้ม้านำคนตระกูลหลินหลายสิบคนพุ่งเข้าหาประตูหมู่บ้านไม้เหล็กที่ปิดสนิท

แม้ว่าหลินฟ่านและหลินต้งจะมีฝีมือไม่ธรรมดา แต่หลินเซี่ยวยังกังวลเรื่องประสบการณ์ของพวกเขา จึงจัดคนคอยสนับสนุนให้เป็นพิเศษ

แม้ว่าจะไม่จำเป็น แต่หลินฟ่านก็ไม่ปฏิเสธความหวังดีของหลินเซี่ยว

"หยุดเดี๋ยวนี้ ผู้บุกรุก! ที่นี่คือเขตของตระกูลเหลย คนนอกห้ามเข้า!"

ขณะที่กลุ่มของหลินเซี่ยวไปถึงหน้าประตู ประกายแสงเย็นเยียบจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นบนกำแพงสูง หัวหน้าคนหนึ่งของตระกูลเหลยตะโกนใส่หลินเซี่ยวและพวก

"ให้คนดูแลของพวกเจ้าออกมา! วันนี้ตระกูลหลินของข้าจะมายึดหมู่บ้านไม้เหล็กคืน!"

หลินเซี่ยวนั่งอยู่บนหลังม้า น้ำเสียงทุ้มลึกราวกับสายฟ้าดังก้องไปทั่วบริเวณหมู่บ้านไม้เหล็ก

ทันทีที่สิ้นเสียง ร่างสองร่างก็พุ่งออกมาจากกำแพงของหมู่บ้านไม้เหล็ก ตามมาด้วยเสียงเยาะเย้ย

"หึหึ หลินเซี่ยว หากต้องการยึดหมู่บ้านไม้เหล็กคืน ก็ไปที่ตระกูลเหลยเพื่อแลกเปลี่ยนเอกสารสัญญาก่อน แล้วค่อยกลับมา หากไม่มีเอกสาร พวกเราคงลำบากใจ!"

"เหลยโน่ เหลยอิง!"

เมื่อเห็นสองคนนี้ หลินเขิ่นและหลินเซี่ยวต่างขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะทั้งสองต่างเป็นยอดฝีมือขั้นหยวนสวรรค์ของตระกูลเหลย

ทันใดนั้น ทั้งสองฝ่ายก็เปิดฉากปะทะคารมกันที่หน้าประตูหมู่บ้านไม้เหล็ก

"พี่หลินฟ่าน ท่านไม่คิดว่ามันดูแปลกๆ หรือ?" ที่ด้านหลังขบวน จู่ๆ หลินต้งก็สายตาเป็นประกายกระซิบถามหลินฟ่าน

หลินฟ่านพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า "เจ้าหมายความว่า พวกเขากำลังพยายามประวิงเวลาใช่ไหม?"

"เป็นไปได้มาก" หลินต้งเมื่อได้รับคำยืนยันจากหลินฟ่านก็ยิ่งมั่นใจในการตัดสินใจของตน

ทันใดนั้น หลินต้งเสนอให้ฉินอิงนำพวกเขาแอบเข้าไปในหมู่บ้านไม้เหล็กจากทางอื่นเพื่อสำรวจสถานการณ์ก่อน

ฉินอิงลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อพิจารณาถึงความแข็งแกร่งของหลินฟ่านและหลินต้ง ในที่สุดเขาก็ตอบตกลง

เขาโบกมือเรียกพี่น้องสองคนให้มาคุ้มกันหลินฟ่านและหลินต้ง แล้วแยกตัวออกจากกลุ่มหลัก

กลุ่มคนห้าคนกับสัตว์อสูรหนึ่งตัวเคลื่อนที่ผ่านป่าอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก พวกเขาก็ลักลอบเข้าไปในหมู่บ้านไม้เหล็กได้สำเร็จ

หลังจากเข้ามาในหมู่บ้านไม้เหล็ก ทุกอย่างดูเงียบสงบมาก

"พวกเราตรงไปดูที่พื้นที่เพาะปลูกไม้เหล็กกันเถอะ" หลินฟ่านสายตาไหววูบเล็กน้อยขณะเสนอแนะหลินต้งและฉินอิง

แน่นอนว่าพวกเขาไม่มีข้อโต้แย้ง

ทันใดนั้น กลุ่มคนก็รีบมุ่งหน้าไปยังพื้นที่เพาะปลูกไม้เหล็ก

ไม่ช้าพวกเขาก็แฝงตัวมาถึงจุดหมาย

ทว่าพื้นที่ที่ควรจะมีต้นไม้เหล็กขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น บัดนี้กลับว่างเปล่าเป็นส่วนใหญ่!

มีเพียงตอไม้สีดำโผล่พ้นดินขึ้นมา เมื่อมองดูรอยหักของตอไม้ ก็เห็นรอยมีดและขวานที่ยุ่งเหยิง แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเป็นการตัดโค่นอย่างเร่งรีบและป่าเถื่อน!

ไม่เพียงเท่านั้น ในขณะนี้ บ่าวไพร่ตระกูลเหลยจำนวนมากกำลังเทน้ำยาส่งกลิ่นเหม็นเน่าลงบนพื้นดินอย่างบ้าคลั่ง พยายามทำลายดินพิเศษที่เหมาะสำหรับการเจริญเติบโตของไม้เหล็กให้สิ้นซาก!

เมื่อหลินต้งและฉินอิงเห็นภาพนี้ ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดทันที

"ไอ้พวกชาติชั่ว!"

ฉินอิงอดไม่ได้ที่จะกัดฟันด่าทอ

ทว่าสีหน้าของหลินฟ่านกลับค่อนข้างสงบ เขาเอ่ยขึ้นเรียบๆ ว่า "ท่านอาฉินอิง ส่งสัญญาณแจ้งลุงใหญ่กับท่านอาสามเถอะ"

ฉินอิงกล่าวว่า "ถ้าเราส่งสัญญาณ พวกเราจะถูกพบตัวนะ ถอยกันก่อนดีหรือไม่?"

ในความรู้สึกของฉินอิง หลินฟ่านและหลินต้งต่างก็อยู่ขั้นหยวนพื้นพิภพและไม่เคยผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาก่อน เขาจึงไม่ค่อยมั่นใจในความสามารถการต่อสู้ของพวกเขานัก

ที่สำคัญกว่านั้น หลินฟ่านและหลินต้งคืออัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลหลิน เขาจึงมีความกังวล กลัวว่าทั้งสองจะได้รับบาดเจ็บ

หลินฟ่านส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "ก็แค่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหยวนพื้นพิภพสองคน คนอื่นๆ ยิ่งไม่น่ากังวล พวกเราจัดการพวกเขาได้เลย"

หลินต้งได้ยินดังนั้นก็รีบกล่าวสนับสนุน "พี่หลินฟ่านพูดถูก ท่านอาฉินอิง อย่ารอช้าอีกเลย พวกเราพี่น้องไม่ทำอะไรที่เหมือนเป็นการฆ่าตัวตายหรอก"

เมื่อเห็นว่าทั้งหลินฟ่านและหลินต้งยืนกรานเช่นนั้น และพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบัน ฉินอิงจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด กัดฟันจุดพลุสัญญาณขึ้นฟ้า

"ใครกัน?"

สัญญาณที่ฉินอิงปล่อยออกไปทำให้คนตระกูลเหลยแตกตื่น ชายหน้าตาเหี้ยมเกรียมที่เป็นผู้นำหันขวับมาทันที ดวงตาฉายแววดุร้าย!

"ข้าจะจัดการผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหยวนพื้นพิภพสองคนนั้นเอง หลินต้ง ท่านอาฉินอิง พวกท่านพาน้องชายสองคนไปสกัดคนอื่นๆ ไว้!"

เมื่อเห็นว่าถูกพบตัวแล้ว หลินฟ่านก็ไม่ลังเลเขาสั่งความหลินต้งและฉินอิง จบคำก็กระโดดลงจากหลังเสี่ยวเหยียน พุ่งตัวเข้าหาชายผู้นำทันที!

"ท่านอาฉินอิง พวกเราไปช่วยกัน!" หลินต้งเห็นดังนั้นก็รีบตะโกนบอกฉินอิง แล้วตบตัวเสี่ยวเหยียน ซึ่งพุ่งทะยานเข้าใส่กลุ่มยามตระกูลเหลยอย่างรวดเร็ว

"โฮก!"

ขณะวิ่ง เสี่ยวเหยียนคำรามเสียงต่ำ สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ยามตระกูลเหลยจนเสียขบวน

ฉินอิงมองดูหลินฟ่านและหลินต้งที่พุ่งออกไปก่อน ไม่กล้ารอช้า รีบนำพี่น้องอีกสองคนเข้าร่วมการต่อสู้อย่างรวดเร็ว...