บทที่ 24 : ทั้งหมดนี้ อยู่ในการคาดการณ์ของผู้อาวุโสแล้วงั้นหรือ?

บทที่ 24 : ทั้งหมดนี้ อยู่ในการคาดการณ์ของผู้อาวุโสแล้วงั้นหรือ? 

หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป ภายใต้สายตาที่จับจ้องของจ้าวสยงถัวและครอบครัว ซูหลีก็พาจ้าวซินจากมา

ในบทละครของจ้าวซินระบุว่า หลังจากจ้าวซินละทิ้งกระบี่หันมาฝึกหอก เขาจะได้รับคัมภีร์หอกของเทพหอกบรรพกาล ณ ยอดเขาพิษเหมันต์

และซูหลีกำลังพาจ้าวซินไปตามหาวาสนานั้น

แม้ว่าซูหลีเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคัมภีร์หอกเล่มนั้นอยู่ที่ไหน

แต่ก็ช่างมันเถอะ พามาถึงที่แล้ว เดี๋ยวเขาก็คงหาเจอเองแหละน่า

"ศิษย์พี่จ้าว ยอดเขาพิษเหมันต์แห่งนี้มีคัมภีร์หอกไร้เทียมทานซ่อนอยู่ แต่ตำแหน่งที่แน่นอนนั้นท่านต้องค้นหาด้วยตัวเอง ข้าขออภัยที่บอกไม่ได้"

ซูหลีและจ้าวซินมาถึงขอบเขตสิบลี้รอบยอดเขาพิษเหมันต์ของแดนศักดิ์สิทธิ์เชียนหลิง

ภายในรัศมีสิบลี้โดยมียอดเขาพิษเหมันต์เป็นศูนย์กลาง ไอเย็นยะเยือกปกคลุมไปทั่ว และมีแม่น้ำน้ำแข็งไหลผ่าน แช่แข็งทุกสรรพสิ่งรอบข้าง!

ไม่มีใครรู้สาเหตุ ซูหลีรู้เพียงว่าสถานที่แห่งนี้ดำรงอยู่มาตั้งแต่ก่อตั้งแดนศักดิ์สิทธิ์เชียนหลิงแล้ว

และที่นี่ก็เป็นเขตหวงห้ามของแดนศักดิ์สิทธิ์เชียนหลิงมาโดยตลอด แม้จะเป็นเขตหวงห้าม แต่กลับไม่มีใครเฝ้ายาม

เพราะไอพิษเหมันต์ภายในนั้น แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกกำเนิดยังทนแทบไม่ไหว!

อีกอย่าง ข้างในก็ไม่มีอะไรเลย

ไม่มีใครอยากเข้าไปหาที่ตายหรอก

ซูหลีตบไหล่จ้าวซินและไม่ได้ก้าวไปข้างหน้าอีก

ขืนเดินเข้าไปอีกก้าว ซูหลีรู้สึกว่าด้วยระดับสร้างเตาหลอมของเขา คงได้กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งแน่ๆ

"ข้าเข้าใจแล้วขอรับผู้อาวุโส คัมภีร์หอกไร้เทียมทานเล่มนี้ต้องอาศัยวาสนาของข้าเอง นี่คือโอกาสที่ผู้อาวุโสมอบให้ข้า" จ้าวซินประสานมือคารวะ

"อ่า ก็ประมาณนั้นแหละ" ซูหลีพยักหน้า "ส่งกันพันลี้สุดท้ายก็ต้องจากลา ข้าคงไม่เข้าไปส่งท่าน แต่ในอีกครึ่งปีข้างหน้า ข้ารอคอยการกลับมาของท่าน!"

"ขอรับ!"

สูดหายใจลึกๆ แม้จ้าวซินจะอยู่เพียงระดับถ้ำสวรรค์ แต่เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พุ่งทะยานเข้าสู่ยอดเขาพิษเหมันต์ทันที!

มองดูจ้าวซินระดับถ้ำสวรรค์วิ่งเข้าไปในยอดเขาพิษเหมันต์ สถานที่ที่แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกกำเนิดยังทนอยู่ได้แทบไม่ถึงสามวัน

ไม่รู้ทำไม ซูหลีสังหรณ์ใจว่าหมอนั่นจะรอดไม่ถึงพรุ่งนี้เช้า

แต่ซูหลีเชื่อมั่นในระบบของเขา

เพราะเดิมทีจ้าวซินก็ถูกลิขิตให้หลงเข้าไปในยอดเขาพิษเหมันต์และได้รับคัมภีร์หอกอยู่แล้ว

เพียงแต่ครั้งนี้เขาเป็นคนพามาส่งเอง

คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง... น่าจะนะ

ส่วนพ่อแม่ของจ้าวซิน ถ้าพวกเขารู้ว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนถูกเขา "หลอก" เข้าไปในยอดเขาพิษเหมันต์ คงได้คลั่งตายแน่

แล้วหลังจากนั้นคงตามมาฟันเขาจนตาย

ดังนั้นซูหลีจึงขอให้จ้าวซินเขียนจดหมายทิ้งไว้ล่วงหน้า

เนื้อความในจดหมายมีใจความคร่าวๆ ว่า:

"ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกได้เข้าไปเก็บตัวฝึกฝนวิชาหอกอย่างหนักในสถานที่แห่งหนึ่ง ท่านพ่อท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วง อีกครึ่งปีลูกจะกลับมา ขอท่านอย่ากังวล"

ตอนที่ซูหลีนำจดหมายไปมอบให้ ขอบตาของจ้าวสยงถัวแดงก่ำ ฮูหยินไต้ร้องไห้น้ำตาอาบแก้มดุจดอกสาลี่ต้องสายฝน

ที่น่าสงสารที่สุดคือจ้าวหลิงเสวี่ย ภาพเด็กสาวสะอื้นไห้อย่างเงียบงันช่างบีบหัวใจยิ่งนัก

น่าเสียดายที่เขามีเชียนอวิ๋นอยู่แล้ว ไม่งั้นคงเสนอหน้าอกอันอบอุ่นให้ซบไปแล้ว

เมื่อมาถึงยอดเขาพิษเหมันต์ จ้าวซินสร้างกระท่อมไม้ให้ตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก

ไอเย็นของยอดเขาพิษเหมันต์รุนแรงมาก คืนนั้นจ้าวซินเกือบหนาวตาย

แต่เขาก็นึกถึงความไว้วางใจของผู้อาวุโส!

นึกถึงว่าในที่สุดเขาก็ได้ทำในสิ่งที่รัก!

จ้าวซินจึงลุกขึ้นสู้!

และในขณะนั้นเอง จ้าวซินก็ค้นพบว่า หากเขาไม่ต่อต้านไอเย็น แต่ยอมรับมันเข้ามา แม้ไอเย็นจะโจมตีหัวใจ แต่ทุกครั้งที่เกือบจะแช่แข็งหัวใจจนถึงแก่ชีวิต มันก็จะไหลเวียนไปยังเส้นลมปราณอื่น!

ดังนั้นจ้าวซินจึงเริ่มยอมรับไอเย็นเหล่านี้

ผ่านไปหนึ่งคืน แม้จะยังหนาวเหน็บ แต่ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิตอีกต่อไป!

แม้แต่เส้นลมปราณที่เสียหายจากการทำลายกระดูกกระบี่ ก็กำลังได้รับการซ่อมแซมอย่างช้าๆ!

"ผู้อาวุโส... ทั้งหมดนี้อยู่ในการคาดการณ์ของท่านแล้วงั้นหรือ?"

น้ำตาเอ่อล้นดวงตาของจ้าวซินจนพร่ามัว

จ้าวซินโขกศีรษะคำนับไปทางทิศยอดเขายู่ซางสามครั้ง!

มิน่าเล่าผู้อาวุโสถึงให้ข้ามาที่ยอดเขาพิษเหมันต์ ที่แท้ทั้งหมดนี้ท่านคำนวณไว้หมดแล้ว!

แม้แต่ผลของไอพิษเหมันต์ที่ช่วยซ่อมแซมเส้นลมปราณ ท่านก็ยังคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า!

สูดหายใจลึกๆ จ้าวซินที่อาการดีขึ้นมากแล้วเดินขึ้นเขาต่อไป

เพราะผู้อาวุโสเคยบอกไว้ว่าที่นี่มีวาสนาซ่อนอยู่!

จ้าวซินเชื่อว่าวาสนานี้คือสิ่งที่ผู้อาวุโสทิ้งไว้ให้

เหตุผลที่ผู้อาวุโสไม่มอบให้เขาโดยตรง ก็เพื่อทดสอบเขา! และเพื่อขัดเกลาเขา!

ยิ่งเดินขึ้นสูง ไอพิษเหมันต์ก็ยิ่งรุนแรง!

ไอพิษเหมันต์มหาศาลถาโถมเข้ามา จ้าวซินต้องอดทนกัดฟันสู้ตลอดเวลา

แต่! เขาจะไม่ยอมแพ้!

"ผู้อาวุโส! ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังเด็ดขาด!"

เงยหน้าขึ้นพ่นลมหายใจที่เป็นไอเย็นออกมา จ้าวซินปีนป่ายสูงขึ้นไป ลึกเข้าไปในป่าเขา!

ในที่สุด จ้าวซินก็ปีนขึ้นมาถึงกลางเขา เขาหมดแรงล้มตัวลงนอนกับพื้น หอบหายใจอย่างหนัก สติเริ่มเลือนลาง

"ผู้อาวุโส! จ้าวซินจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!"

จ้าวซินยังคงก้าวเดินต่อไป

และทันทีที่จ้าวซินก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างยากลำบากได้ไม่กี่ก้าว ท่ามกลางหมอกน้ำแข็ง ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้น!

จ้าวซินกลืนน้ำลาย

ความหวาดกลัวจากก้นบึ้งหัวใจทำให้เขาสั่นสะท้าน!

แต่! เขาเชื่อว่านี่คือบททดสอบที่ผู้อาวุโสมอบให้!

ถ้าถอยตอนนี้! จะมีหน้าไปพบผู้อาวุโสได้อย่างไร!

กำหอกไม้ในมือแน่น ตั้งท่าเตรียมพร้อม! จ้าวซินพุ่งเข้าใส่อย่างไม่คิดชีวิต!

เงาร่างในหมอกเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นอายปีศาจที่รุนแรงแผ่ซ่านออกมา จ้าวซินไม่เคยสัมผัสกลิ่นอายปีศาจที่น่ากลัวขนาดนี้มาก่อน!

ในที่สุด! จ้าวซินก็เห็นสัตว์อสูรตนนั้นชัดเจน!

นี่มัน... หมา?

เขาเห็นเจ้าหมาตัวนั้นมีขนดกหนาทั่วตัว เป็นหมาตัวเล็กๆ ขนสีเหลืองหยิกหยอยด้วย! นี่คือสัตว์อสูรที่จ้าวซินไม่เคยเห็นมาก่อน!

ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าคือ! เจ้าหมาตัวนี้กำลังกอดต้นไม้ด้วยขาทั้งสี่ แล้วกระทำชำเราต้นไม้นั้นอย่างดุเดือด!

"ตูม!"

น่าตกใจนัก!

เจ้าหมาตัวนี้ถึงกับทำต้นไม้ขนาดสามคนโอบหักสะบั้น!

ดูเหมือนมันจะยังไม่หนำใจ! เจ้าหมาหันขวับมามองจ้าวซิน! ทันใดนั้น มันก็จ้องมองไปที่ขาของจ้าวซิน!

ใช่แล้ว! มันเล็งขาของจ้าวซินไว้!

"โฮ่ง~~~"

เจ้าหมากระโจนเข้าใส่จ้าวซิน!

หนึ่งคนหนึ่งหมาต่อสู้กันอย่างดุเดือดท่ามกลางสายหมอก!

แต่จ้าวซินที่กระดูกกระบี่แตกละเอียด จะไปสู้ "สัตว์อสูร" ตนนั้นได้อย่างไร?!

ผ่านไปหนึ่งก้านธูป

เจ้าหมาเดินสี่ขาเข้ามาหาจ้าวซินที่นอนหมอบอยู่ แล้วมองลงมาด้วยสายตาเหยียดหยาม จากนั้นก็ยกขาฉี่รด สะบัดตัว แล้วเดินจากไปราวกับนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่

นอนแผ่อยู่บนพื้น พ่ายแพ้ให้กับหมาตัวหนึ่ง จ้าวซินรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย

แต่จ้าวซินรีบตั้งสติ!

ใช่แล้ว เขาอ่อนแอเกินไป!

แต่วันหนึ่ง! เขาจะต้องแก้แค้นให้ได้!

จ้าวซินรู้ดีว่านี่ก็เป็นบททดสอบจากผู้อาวุโสเช่นกัน! มีเพียงการสัมผัสความอัปยศอดสู ถึงจะเปลี่ยนความอับอายให้เป็นพลังความกล้าได้!

เขาจะไม่ยอมแพ้!

ลุกขึ้นยืน จ้าวซินก้าวเดินต่อไป

แต่ทันทีที่จ้าวซินก้าวออกไปเพียงก้าวเดียว!

จู่ๆ พื้นดินใต้เท้าก็ทรุดฮวบ แล้วเขาก็ร่วงหล่นลงไปในแนวดิ่ง

ครึ่งชั่วยามต่อมา จ้าวซินฟื้นคืนสติและพบว่าตนอยู่ในถ้ำหินแห่งหนึ่ง

และตรงหน้าจ้าวซิน มีซากศพของลิงขาวตัวหนึ่งนอนอยู่

ท้องของลิงขาวนูนป่องออกมา ราวกับมีบางสิ่งซ่อนอยู่ภายใน

【ระดับพลังในเรื่อง:

ผู้ฝึกตนมีทั้งหมด 15 ระดับ แบ่งเป็นระดับล่าง กลาง และสูง อย่างละ 5 ระดับ

5 ระดับล่าง: เข้าสู่ปราณ, จิตกระจ่าง, เผาผลาญเตาหลอม, หลอมรวมปราณ, สร้างเตาหลอม

5 ระดับกลาง: ถ้ำสวรรค์, ชมทะเล, ประตุมังกร, จินตาน (แก่นทองคำ), วิญญาณแรกกำเนิด (เซียนดิน)

5 ระดับสูง: หยกบริสุทธิ์, เซียน, บรรลุเทพ, สูญสิ้นระดับสอง

ผู้ฝึกยุทธ์มีทั้งหมด 10 ระดับ และระดับที่ 11 ในตำนาน

10 ระดับได้แก่:

3 ระดับหลอมกาย: กายโคลน, กายไม้, กายปรอท

3 ระดับหลอมปราณ: วิญญาณวีรชน, จิตเทพ, ความกล้าแห่งยุทธ์

3 ระดับหลอมจิต: กายทองคำ, ท่องแดนไกล, ยอดขุนเขา

ระดับที่ 10: ขอบเขตขีดสุด (แบ่งเป็น 3 ขั้น)】

การแบ่งระดับพื้นฐานอ้างอิงจากเรื่อง "กระบี่มา" แต่มีการปรับเปลี่ยนบางส่วนโดยเซียนอวี๋

การแบ่งระดับจะถูกใส่ไว้ใน 'ข้อมูลที่เกี่ยวข้อง' เพื่อให้อ้างอิงได้ง่าย