บทที่ 6: การวิจัยและพัฒนาน้ำยาประสานประสบความสำเร็จ

เมื่อได้ยินคำพูดของซูอี้ โจวเผิงก็รีบวิ่งเหยาะๆ ตรงเข้ามาหาพวกเขา

"ซูอี้ นายต้องการหินและทรายเท่าไหร่กันแน่? 2 ล้านหยวนเลยเหรอ?" สีหน้าของโจวเผิงเปลี่ยนจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจง ราวกับว่าเป็นเพื่อนเก่าแก่กันมานาน

ซูอี้พยักหน้าเรียบๆ

"อืม สั่งสัก 2 ล้านหยวนก่อน ถ้าไม่พอค่อยสั่งเพิ่มทีหลัง"

นอกจากสร้างถนนเหล่านี้แล้ว เขายังจำเป็นต้องสร้างห้องปฏิบัติการอีกด้วย

ห้องปฏิบัติการนั้นต้องใช้หินและทรายจำนวนมาก เขาจึงวางแผนสั่งจองล่วงหน้าเพื่อใช้ในอนาคต

เมื่อได้ยินดังนั้น โจวเผิงก็รีบพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มทันที

"เมื่อกี้ฉันแค่ล้อเล่นกับพวกนายเฉยๆ อย่าถือสาเลยนะ ออเดอร์หินและทรายนี้ฉันรับไว้เอง เห็นแก่ที่เราเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกัน คิดราคาตันละ 50 หยวนเป็นไง?"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ซูอี้และเพื่อนอีกสองคนก็หัวเราะออกมา

ซูอี้เมินเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิง แล้วหันไปมองเเจ้าของบ่อทรายที่ยืนอยู่ข้างๆ แทน พลางเอ่ยถามว่า

"เถ้าแก่ คุณสามารถจัดหาหินและทรายจำนวนมากขนาดนี้ได้ไหม? ถ้าได้ ผมจะโอนเงินให้เดี๋ยวนี้เลย"

ฝ่ายตรงข้ามยิ้มกว้างออกมาทันที

"ได้สิ ได้แน่นอนน้องชาย รับรองว่าฉันจะคัดหินและทรายคุณภาพดีที่สุดให้เลย"

เมื่อได้ยินคำยืนยัน ซูอี้ก็โอนเงิน 2 ล้านหยวนให้อีกฝ่ายทันทีหน้างาน

การกระทำนี้ทำให้โจวเผิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับตะลึงงันไป

หินและทราย พูดให้เข้าใจง่ายๆ มันก็คือก้อนหินธรรมดา ด้วยยอดเงินโอน 2 ล้าน อีกฝ่ายสามารถฟันกำไรได้อย่างน้อย 1.5 ล้านหยวน

ออเดอร์เดียวนี้เทียบเท่ากับรายได้ของเขาถึงหนึ่งปีครึ่งเลยทีเดียว

"ซูอี้ นาย..."

เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ซูอี้และเพื่อนทั้งสองกลับไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย และเดินจากไปทันที

"ซูอี้ เรื่องหินและทรายจัดการเรียบร้อยแล้ว ถึงเวลาทีมวิศวกรรมของเราจะผสมคอนกรีตในรถโม่ปูนแล้วส่งไปเทที่หน้างานโดยตรงเลยนะ"

"ว่าแต่ นายมีข้อกำหนดเฉพาะเจาะจงสำหรับเกรดของคอนกรีตไหม?"

เมื่อได้ยินคำถาม ซูอี้ก็กล่าวว่า

"เรื่องคอนกรีตยังไม่ต้องรีบ พวกนายขุดหน้าดินทำถนนไปก่อน ถึงเวลาจะเทค่อยมาคุยกันอีกที"

หวังเฟยและหวงอีอีพยักหน้ารับ

"โอเค รับทราบ!"

หลังจากนั้น ซูอี้ก็แยกย้ายกับทั้งสองคน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หวงอีอีและหวังเฟยขับรถไปยังหมู่บ้านอู๋สุ่ยพร้อมกับอุปกรณ์ระดับมืออาชีพของพวกเขา

พวกเขาเริ่มงานสำรวจพื้นที่ทันที

หลังจากสำรวจเสร็จสิ้น พวกเขาก็กลับไปเขียนแบบแปลนทันที

ไม่กี่วันต่อมา อุปกรณ์ทดลองขนาดใหญ่ที่ซูอี้สั่งซื้อไว้ก็เดินทางมาถึงในที่สุด

เนื่องจากห้องปฏิบัติการยังสร้างไม่เสร็จ ซูอี้จึงทำได้เพียงสร้างโกดังชั่วคราวเพื่อเก็บอุปกรณ์เหล่านี้ไว้ก่อน

จากนั้นเขาก็เริ่มงานวิจัยและพัฒนาอย่างเข้มข้นโดยใช้อุปกรณ์เหล่านี้ทันที

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา หวังเฟยก็มาถึงหน้างานพร้อมกับแบบแปลนของหวงอีอีและทีมวิศวกรรม รถขุดขนาดใหญ่และเครื่องจักรกลต่างๆ ทยอยเข้าสู่พื้นที่

รถขุดและสว่านเจาะหินเริ่มส่งเสียงคำรามทำงาน

พวกเขาประเมินว่าน่าจะขุดเปิดหน้าดินถนนทุกสายในหมู่บ้านและขยายความกว้างเป็น 5 เมตรได้ภายในเวลา 3 วัน

ซูอี้ไม่ได้เข้าไปจัดการอะไรมากนัก ปล่อยให้พวกเขาดำเนินการกันเอง เพราะเขายังคงง่วนอยู่กับการพัฒนาคอนกรีตชนิดใหม่

หินและทรายที่จำเป็นสำหรับคอนกรีตรุ่น 'ซี 4900' นี้ไม่ได้แตกต่างจากทรายทั่วไป

สิ่งที่สำคัญจริงๆ คือ 'น้ำยาประสาน' ของคอนกรีตต่างหาก

ผลลัพธ์ของน้ำยาประสานตัวนี้คล้ายกับปูนซีเมนต์ แต่ประสิทธิภาพของมันเหนือกว่าปูนซีเมนต์อย่างเทียบไม่ติด

เพราะน้ำยาประสานนี้จะทำให้โครงสร้างของทรายและหินเกิดการเปลี่ยนแปลงและจัดเรียงตัวใหม่ จนกลายเป็นวัสดุที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า

หลังจากนำคอนกรีตทั่วไปมาผสมเข้ากับน้ำยาประสานตัวนี้ มันก็จะกลายเป็น 'คอนกรีตซี 4900' วัสดุคอนกรีตที่มีความแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็ก

เวลาผ่านไปทีละน้อย ซูอี้ขลุกอยู่แต่ในโกดังชั่วคราวเพื่อทำการทดลอง

เครื่องทดสอบแรงอัด, เครื่องทดสอบแรงดัด, เครื่องทดสอบการก่อตัวของปูนซีเมนต์ (วิกาต), เครื่องผสมปูนซีเมนต์เพสต์, เครื่องผสมปูนมอร์ต้าร์, โต๊ะสั่นปูนมอร์ต้าร์, เครื่องวิเคราะห์พื้นที่ผิวจำเพาะ

เครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์, เตาเผาอุณหภูมิสูง (เตามัฟเฟิล), เครื่องสเปกโตรโฟโตมิเตอร์, เครื่องวัดค่าความเป็นกรดด่าง, ขวดวัดปริมาตร, บิวเรตต์, ปิเปตต์

กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด, เครื่องวิเคราะห์การเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ และเครื่องมืออื่นๆ อีกมากมายถูกซูอี้หยิบจับใช้งานอย่างคล่องแคล่ว

ในที่สุด สองสัปดาห์ต่อมา ซูอี้ก็ถือขวดบรรจุของเหลวใสแจ๋วไว้ในมือ

นี่คือน้ำยาประสานคอนกรีตซี 4900 และเขาได้ทดสอบมันแล้ว ผลลัพธ์ออกมาดีเยี่ยมมาก

"ของเหลวขวดนี้น่าจะพอสำหรับคอนกรีตสิบเที่ยวรถ ฉันต้องผลิตเพิ่มอีก!"

ตอนที่ซื้ออุปกรณ์ก่อนหน้านี้ เขาได้ซื้อสารเคมีสำหรับการทดลองมาตุนไว้มากพอสมควร

การผลิตสักร้อยขวดไม่ใช่ปัญหา

เขาคำนวณคร่าวๆ ว่าการผลิตสารละลายแบบนี้หนึ่งขวด มีต้นทุนประมาณ 1 หมื่นหยวน

ต้นทุนค่อนข้างแพง แต่ก็ช่วยไม่ได้ ของดีย่อมราคาไม่ถูก

ในอีกสองวันต่อมา ซูอี้ผลิตน้ำยาประสานนี้ออกมาได้ 100 ขวดโดยใช้เครื่องมือเหล่านั้น

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ถนนในหมู่บ้านต่างๆ ถูกขุดเปิดหน้าดินเรียบร้อยแล้ว และแผ่นไม้แบบสำหรับเทปูนก็พร้อมหมดแล้ว รอเพียงคอนกรีตและการยืนยันเวลาเทเท่านั้น

หลังจากผลิตน้ำยาประสานเสร็จ เขาก็โทรเรียกหวังเฟยและหวงอีอีทันทีเพื่อเตรียมคอนกรีต เขาวางแผนจะทำถนนทั้งหมดให้เสร็จภายในคืนเดียว

เวลาผ่านไปอีกสองวัน จนกระทั่งถึงช่วงเย็นของวันที่สาม

ณ หมู่บ้านตระกูลซุน ในเขตหมู่บ้านอู๋สุ่ย โจวเผิงและคนชื่อซุนเทากำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่ง

"ลูกพี่ลูกน้อง ทำไมถนนในหมู่บ้านถึงขุดไว้นานขนาดนี้ ไม้แบบก็ตีเสร็จแล้ว แต่ทำไมยังไม่เทปูนสักที?"

เมื่อได้ยินดังนั้น โจวเผิงก็ยิ้มอย่างเย็นชา

"หึ ฉันสืบมาว่าไอ้หนุ่มนั่นได้งบจากตำบลมา 2 ล้านหยวน ฉันอยากจะดูนักว่ามันจะสร้างถนนยังไง"

"เงินแค่นั้น มันไม่มีทางเทคอนกรีตหนา 18 เซนติเมตรได้แน่ ถึงเวลาเมื่อไหร่ นายไปแจ้งความจับมันข้อหาทุจริต ส่งมันเข้าคุกได้เลย"

ซุนเทาได้ยินดังนั้นก็ตบหน้าอกตัวเองอย่างมั่นใจ

"ไม่ต้องห่วง ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเอง ตอนที่ไอ้หมอนั่นขอรับบริจาคเงินสร้างโรงเรียน มีแค่บ้านฉันที่ไม่ยอมบริจาคให้มัน"

"คราวนี้มันกล้ามาทำให้พี่ขุ่นเคือง ฉันจะจัดการมันให้สาสม"

ได้ยินเช่นนั้น โจวเผิงก็พยักหน้าให้ซุนเทา

"อืม ถ้าเรื่องสำเร็จ ฉันจะจัดตำแหน่งดีๆ ในโรงงานโม่หินของฉันให้นายทำแน่นอน"

และในขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน รถโม่ปูนหลายสิบคันก็เคลื่อนขบวนเข้ามาในกลุ่มหมู่บ้านต่างๆ ของอู๋สุ่ยอย่างยิ่งใหญ่

คอนกรีตซี 4900 เริ่มถูกเทลงอย่างต่อเนื่อง หวังเฟยคอยกำกับดูแลคนงานด้วยประสิทธิภาพที่สูงมาก

การเทพื้นหนาเพียงแค่ 5 เซนติเมตรนั้นเป็นงานที่ง่ายเกินไปสำหรับพวกเขา

เพียงชั่วข้ามคืน ถนนทุกสายในกลุ่มหมู่บ้านก็ถูกปูจนเสร็จสิ้น

ถนนจากทางหลวงแห่งชาติที่เชื่อมมายังที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้านก็ถูกเทคอนกรีตจนเสร็จสมบูรณ์เช่นกัน

หลังจากตรากตรำทำงานหนักมาทั้งคืน ทีมวิศวกรรมของหวังเฟยและหวงอีอีก็ถอนตัวกลับไป

ทั้งสองคนยังคงอยู่ต่อ โดยวางแผนว่าจะตรวจสอบผลงานในวันรุ่งขึ้น และหากพบปัญหาก็จะแก้ไขทันที

ราวๆ ตีสี่ ณ ที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้าน ซูอี้และเพื่อนอีกสองคนกำลังนั่งคุยกัน

หวังเฟยอดไม่ได้ที่จะมองซูอี้แล้วพูดว่า

"สหายซู หนาแค่ 5 เซนติเมตรเนี่ยนะ มันจะไหวจริงๆ เหรอ? จะไม่มีปัญหาเรื่องคุณภาพแน่นะ?"

หวงอีอีที่อยู่ข้างๆ ก็อดมองซูอี้ด้วยความกังวลไม่ได้เช่นกัน

คอนกรีตนี้มันบางเกินไปจริงๆ ความหนาเพียงเท่านี้ย่อมเสียหายได้ง่ายดาย

เมื่อเห็นท่าทีของเพื่อน ซูอี้ก็ยิ้มออกมา

"ฉันบอกให้พวกเขาผสมน้ำยาประสานลงไปในคอนกรีตแล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้ฉันจะพาทุกคนไปดูคุณภาพของถนนพวกนั้นเอง"

"เอาล่ะ พวกนายเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว รีบไปพักผ่อนเถอะ คืนนี้นอนที่ที่ทำการหมู่บ้านไปก่อน"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งสองก็ไม่พูดอะไรอีกและแยกย้ายกันไปนอน

เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ผู้คนจากหมู่บ้านต่างๆ ตื่นขึ้นมาแต่เช้า พร้อมกับแสงรุ่งอรุณที่กำลังจับขอบฟ้า

ชายชราไม่กี่คนตื่นเช้าตั้งใจจะออกมาเดินเล่นสูดอากาศ

แต่ทันทีที่พวกเขาเดินมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน พวกเขาก็ต้องยืนตะลึงงัน...