บทที่ 24 เซอร์ไพรส์ที่ไม่คาดคิด: โอกาสชมการผ่าตัดระดับ 4!

ภรรยาของจางต้าซานยังคงโทรศัพท์ไม่หยุด เพื่อรอการตัดสินใจจากลูกชาย

ไม่ไกลนัก

โจวโม่ได้ยินบทสนทนาบางช่วงบางตอน

“ความเสี่ยงมันสูงเกินไป ถ้าช่วยไม่ได้จะทำยังไง?”

“ผมว่าปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า รักษาด้วยยาไปเถอะ...”

“ผมกลัวพ่อจะตายคาเตียงผ่าตัด...”

ลูกชายทั้งสามคนต่าง ‘พิจารณาเพื่อพ่อ’ กันอย่างถ้วนถี่

ในขณะนั้น หมอเจินจื้อหางแค่นหัวเราะ “รักษาด้วยยา? งั้นส่งเข้า CCU (หอผู้ป่วยวิกฤตหัวใจ) ไหมล่ะ?”

ค่าห้อง CCU ไม่ใช่ถูกๆ แค่ค่าอุปกรณ์ช่วยชีวิตก็ปาเข้าไปวันละหลายพันหยวนแล้ว

แน่นอนว่า หมอเจินจื้อหางแค่พูดประชดไปอย่างนั้นเอง

“ฮือๆๆ...”

ภรรยาของจางต้าซานเริ่มร้องไห้เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง

การคุยโทรศัพท์ยังคงดำเนินต่อไป... 10 นาที... 20 นาที... 30 นาที...

ภรรยาของจางต้าซานร้องไห้ไม่หยุด...

และความดันโลหิตของจางต้าซานก็ไม่อาจยื้อไว้ได้อีกต่อไป มันเริ่มลดต่ำลงเรื่อยๆ...

78... 75... 73... ร่วงลงอย่างต่อเนื่อง...

ถึงจุดนี้ ยาช่วยชีวิตทุกตัวที่ใช้ได้ก็ใช้ไปหมดแล้ว จะเติมยาก็ไม่ได้แล้ว การให้สารน้ำกู้ชีพก็ทำเต็มที่แล้ว แต่มันก็ยื้อไม่อยู่จริงๆ

ไม่นาน ชีพจรของจางต้าซานก็เริ่มแผ่วลง...

และในที่สุด

เส้นกราฟก็กลายเป็นเส้นตรง “————————————” ...

เมื่อเห็นดังนั้น ภรรยาของจางต้าซานก็ปล่อยโฮออกมาทันที อ้อนวอนหมอและพยาบาล:

“หมอคะ ช่วยสามีฉันด้วย!”

“ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันขอร้อง!”

เธอร้องไห้คร่ำครวญ

โจวโม่ก้าวเข้าไปทำ CPR แต่มันก็เป็นเพียงการทำตามหน้าที่เท่านั้น ในเมื่อญาติไม่ต้องการผ่าตัดช่วยชีวิต คนไข้รายนี้ก็ไม่มีทางรอด

หลังจากปั๊มหัวใจไป 10 นาที และฉีดอะดรีนาลีนไป 3 โดส ก็เป็นไปตามคาด กู้ชีพไม่สำเร็จ

ร่างกายเริ่มเย็นชืด... โจวโม่หยุดปั๊มหัวใจ

“อย่าหยุดนะ หมออย่าหยุด...” ภรรยาของจางต้าซานร้องไห้พลางคว้ามือโจวโม่ไว้ “ช่วยเขาเถอะ! ได้โปรด ฉันกราบล่ะ!!”

โจวโม่ส่ายหน้า

จากนั้น

ภรรยาคนไข้ก็ร้องไห้ฟูมฟายเสียงดังลั่น

คนไข้เตียง 28 ทนไม่ไหว โจวโม่เลยต้องย้ายพวกเขาไปห้องอื่น เหตุการณ์ถึงได้สงบลง ระหว่างย้ายเตียง คนไข้เตียง 28 ก็อดบ่นเรื่องครอบครัวเตียง 29 ให้โจวโม่ฟังไม่ได้

ราวๆ ตี 3

ลูกชายทั้งสามคนก็มาถึง

หลังจากเซ็นเอกสารและจัดการขั้นตอนต่างๆ เสร็จสิ้น พวกเขาก็ติดต่อรถมารับศพ เข็นร่างออกจากแผนกหัวใจมุ่งหน้าสู่ฌาปนสถาน...

“เป็นไงบ้าง? รู้สึกยังไง?”

พี่เฉินปิงตบไหล่โจวโม่ที่ดูหดหู่

นี่เป็นคนไข้รายแรกที่โจวโม่ได้เจอ หรือจะพูดให้ถูกคือ ได้จัดการกับความตายตรงหน้า

โจวโม่ส่ายหน้า “ไม่รู้สิครับ ผมแค่รู้สึกซับซ้อน...”

โจวโม่เป็นเด็กกำพร้า—ไม่สิ จะเรียกว่ากำพร้าก็ไม่ถูกซะทีเดียว เขามีพ่อแม่ แต่แทบไม่ได้ติดต่อกัน ตอนเขาอายุ 2 ขวบ เขาป่วยหนัก พ่อแม่พามาส่งโรงพยาบาลแล้วก็หนีไป

พ่อแม่ไม่อยากได้เขาคืน ตัดขาดการติดต่อ แล้วหายเข้ากลีบเมฆ

ต่อให้ตำรวจไปตามตัวถึงที่หลายครั้ง พ่อแม่ก็ยังยืนยันว่าไม่เอาเขา

ดังนั้น โจวโม่จึงเติบโตมาในโรงพยาบาล

ส่วนทำไมไม่ส่งไปสถานสงเคราะห์?

เพราะโจวโม่มีพ่อแม่ที่มีตัวตนอยู่จริง จึงส่งเข้าสถานสงเคราะห์ไม่ได้

โจวโม่จึงอาศัยอยู่ในโรงพยาบาลปีแล้วปีเล่า ฉลองวันเกิดร่วมกับพวกหมอและพยาบาล

นี่คือเหตุผลที่โจวโม่ตัดสินใจเรียนหมอ

เขาโตมาในโรงพยาบาล

เริ่มจากยา (อี - การแพทย์) และจบที่ยา

ส่วนความฝันเหรอ?

ตอนนี้ยังไม่มี

สิ่งเดียวที่อาจนับเป็นเป้าหมายได้ คือโจวโม่ต้องการพิสูจน์ให้พ่อแม่พวกนั้นเห็นว่า: ไม่มีพวกคุณ ผมก็มีชีวิตที่ดีได้!

บางครั้งโจวโม่ก็คิดว่า: สักวันหนึ่ง เมื่อฉันประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ได้รับการยอมรับเทียบเท่าอาจารย์จง (จงหนานซาน) ฉันจะหันกลับไป มองหา ‘พ่อแม่’ คู่นั้นในฝูงชน แล้วก็แค่ปรายตามองผ่านแล้วเดินจากไป ทิ้งให้ ‘พ่อแม่’ คู่นั้นถูกสังคมประณาม

ดังนั้น โจวโม่จึงไม่ได้รู้สึก ‘สะเทือนใจ’ อะไรมากนักกับฉากละคร ‘กตัญญู’ ที่เพิ่งแสดงจบไปที่เตียง 29

โจวโม่เปลี่ยนเรื่องคุย “อ้อ จริงสิ พี่เฉินครับ พี่ไปดูเคสหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดที่ห้องฉุกเฉินมาไม่ใช่เหรอครับ? คนไข้ไปไหนแล้ว?”

พี่เฉินปิงตอบ “คนไข้คนนั้นเป็น Type A (ฉีกที่หลอดเลือดแดงใหญ่ส่วนต้น) รอยฉีกอยู่ที่หลอดเลือดแดงใหญ่ขาขึ้น (Ascending Aorta) ส่งไปแผนกศัลยกรรมทรวงอกเพื่อผ่าตัดเปิดหน้าอกแล้ว”

โจวโม่ได้ยินดังนั้นก็ตาโต “ผ่าตัดตอนนี้เลยเหรอครับ??”

พี่เฉินปิงพยักหน้า “กำลังผ่าอยู่...”

โจวโม่รีบพูดขึ้นทันที “พี่เฉินครับ ผมขอไปดูได้ไหมครับ?”

การผ่าตัดเปิดหน้าอก และมีความเป็นไปได้สูงที่จะต้องใช้เครื่องปอดและหัวใจเทียม (Extracorporeal Circulation) หรือที่เรียกกันว่า ECMO ซึ่งแค่ค่าเปิดเครื่องก็แพงหูฉี่ แถมยังน่าจะเป็นหนึ่งในสามหัตถการใหญ่อย่าง: เปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ส่วนต้น (Ascending Aorta Replacement), หัตถการเบนทอล (Bentall Procedure) หรือหัตถการซุน (Sun's Procedure)... นี่มันการผ่าตัดใหญ่ระดับช้าง!

โจวโม่สนใจมาก!

ความขยันและพรสวรรค์ ถึงเวลาแสดงพลังแล้ว! ฉันอยากเรียนรู้วิชาศัลยกรรมทรวงอก!

เฉินปิงลังเลครู่หนึ่ง มองดูแววตาตื่นเต้นของโจวโม่ สุดท้ายความใจดีก็ทำให้เขาพยักหน้า “โอเค เดี๋ยวฉันโทรไปถามให้... นี่มันตอนกลางคืน น่าจะคุยง่ายหน่อย...”

แผนกอายุรกรรมหัวใจกับศัลยกรรมทรวงอกมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน และพี่เฉินปิงก็คุ้นเคยกับศัลยแพทย์เจ้าของไข้พอสมควร บวกกับเป็นเวลากลางคืน ถ้าเป็นกลางวันแสกๆ คงไม่มีทางเป็นไปได้

โจวโม่ดีใจจนเนื้อเต้น “ขอบคุณครับพี่เฉิน! ขอบคุณครับ!”

เฉินปิงเดินออกไปโทรศัพท์ แล้วกลับมาในเวลาสั้นๆ

“ไปเถอะ เขาอนุญาตแล้ว ห้องผ่าตัดกลาง ห้อง OR 6... จำไว้นะ ห้ามเดินเพ่นพ่านในห้องผ่าตัด ยืนดูเฉยๆ ไม่งั้นถ้าโดนเครื่องมือแพทย์บินมาเจาะหัว อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน...” พี่เฉินปิงกำชับ

“ผมเป็นคนรู้ความครับพี่ วางใจได้เลย!” โจวโม่ตบหน้าอกรับประกัน

เฉินปิงพยักหน้า “ก็เพราะเห็นว่านายไว้ใจได้นี่แหละ”

หวงอี้หมิงที่อยู่ข้างๆ ทนไม่ไหว ใครบ้างจะไม่อยากดูการผ่าตัดระดับนี้!

หวงอี้หมิงทำหน้าเว้าวอน “พี่เฉินครับ ผมขอไปด้วย...”

แต่เฉินปิงส่ายหน้าทันที “นายไม่ได้ นายไม่นิ่งพอ อยู่ไม่สุข เดี๋ยวไปก่อเรื่อง...”

หวงอี้หมิง: “...”

แง~~~~

ผมอยู่ไม่สุขแล้วมันผิดตรงไหน?

ใครใช้ให้ผมเกิดมารวย ไม่เคยลำบาก ไม่มีเรื่องให้กลุ้ม... ผมก็อยากมีมาดสุขุมนุ่มลึกเหมือนกันนะ!

แต่ความจริงมันไม่เอื้ออำนวยนี่หว่า!

โจวโม่วิ่งออกไปอย่างตื่นเต้นแล้ว “พี่เฉินครับ กลับมาเดี๋ยวผมเลี้ยงข้าว! จุ๊บๆ~~~”

เขาหายวับเข้าไปในลิฟต์อย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ บางทีอาจมีเพียงการแพทย์เท่านั้นที่ทำให้โจวโม่รู้สึกมีความสุขและเติมเต็ม!

...ตึกเทคนิคการแพทย์

ห้องผ่าตัดกลาง ห้อง OR 6...

เมื่อโจวโม่มาถึงห้องผ่าตัด การผ่าตัดได้เริ่มเดินเครื่องปอดและหัวใจเทียม (ECMO) เรียบร้อยแล้ว

เขารีบล้างมือ สวมชุดผ่าตัดและอุปกรณ์ป้องกัน... เขาเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด หามุมว่างๆ ที่ไม่เกะกะใคร แล้วยืนดูอย่างเงียบๆ

การผ่าตัด: เปลี่ยนหลอดเลือดแดงใหญ่ส่วนต้นที่ฉีกขาดด้วยหลอดเลือดเทียม!

ในขณะนี้

ศัลยแพทย์มือหนึ่งได้เปิดหน้าอก เลื่อยกระดูกซี่โครง และเลาะแยกส่วนต่างๆ เสร็จเรียบร้อย จนเห็นหลอดเลือดแดงใหญ่ส่วนที่ฉีกขาดชัดเจน

เตรียมเริ่มขั้นตอนการเปลี่ยนหลอดเลือด

“หลอดเลือดเทียม...”

ไม่นาน พยาบาลก็ฉีกซองบรรจุหลอดเลือดเทียมและส่งให้ศัลยแพทย์

ไม่กี่นาทีต่อมา...

“สมกับเป็นการผ่าตัดใหญ่ระดับ 4!”

“มีจุดที่ไม่เข้าใจเยอะชะมัด...”

โจวโม่ถอนหายใจในใจ

แต่ตอนนี้ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวอีกแป๊บก็เข้าใจเอง!

ระบบ... ลุยกันเลย!

————————————

(PS: มีคนถามว่าทำไมโรงพยาบาลถึงช่วยเลี้ยงเด็กได้? ผมก็ไม่แน่ใจ แต่มันเป็นเรื่องจริงครับ เคสจริงเลย)