บทที่ 23 หลอดเลือดแดงฉีกขาดแตก... ความดันร่วงกราว!

พอเห็นตัวเลขความดันและค่าออกซิเจนร่วงลงต่อหน้าต่อตา โจวโม่รู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว ความหวาดกลัวแล่นพล่านแต่กลับทำให้ประสาทสัมผัสของเขาตื่นตัวขึ้นเป็นร้อยเท่า

ทว่า ไม่รู้ทำไมโจวโม่ถึงไม่ตื่นตระหนก แต่กลับสงบนิ่งยิ่งกว่าเดิม

ในเวลาวิกฤตแบบนี้ พี่เฉินปิงดันไม่อยู่!

ดูเหมือนงานนี้ต้องพึ่งตัวเองซะแล้ว!

ความรู้มหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในสมองทันที

โจวโม่ตะโกนสั่งการ "ตามหมอเวรโซนตะวันตกมาช่วยด่วน..."

"ฉีดอะดรีนาลีน..."

"สถานการณ์ตอนนี้น่าจะเกิดจากหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดแตก (Aortic Dissection Rupture) ทำให้เลือดออกมหาศาลจนเกิดภาวะช็อก ต้องเติมน้ำเกลือให้เร็วที่สุด... คนไข้เปิดเส้นไว้ 3 เส้น แต่ใช้แค่ 2 เปิดเส้นที่ 3 เดี๋ยวนี้..."

"แล้วก็ ตามแพทย์เจ้าของไข้ เจินจื้อหาง ที่สแตนด์บายอยู่ศูนย์หัตถการกลับมาด่วน น่าจะต้องผ่าตัดสวนหัวใจฉุกเฉิน!"

แม้สถานการณ์จะดูวุ่นวาย แต่คำสั่งของเขากลับเป็นระบบระเบียบ

โจวโม่หันไปเห็นหวงอี้หมิงยืนหน้าซีดทำอะไรไม่ถูก เขาเลยอดไม่ได้ที่จะเตะเพื่อนไปทีหนึ่ง

"หวงอี้หมิง ยืนบื้ออยู่ทำไม? มาช่วยสิ!"

"โอ๊ะ... เออๆๆ~~~"

หวงอี้หมิงสติแตกไปแล้ว สมองว่างเปล่าเพราะความตื่นเต้นเกินขีดจำกัด

พอโดนโจวโม่เตะเรียกสติ เขาถึงขยับตัวทำตามคำสั่งโจวโม่ รีบไปช่วยพยาบาลแขวนถุงน้ำเกลือและบีบถุงเลือด

โชคดีที่เคสนี้มีการคาดการณ์ไว้แล้วว่าอาจเกิดเหตุการณ์หลอดเลือดแตก จึงเตรียมสารน้ำคอลลอยด์และคริสตัลลอยด์ไว้อย่างเพียงพอ แถมยังเปิดเส้นเลือดไว้ถึง 3 จุด การเติมสารน้ำจึงทำได้อย่างรวดเร็ว พยาบาลช่วยกันบีบอัดน้ำเกลือเข้าสู่ร่างกายคนไข้

อะดรีนาลีนถูกฉีดเข้าไป...

ทันใดนั้น

จอมอนิเตอร์ ECG ส่งเสียงร้องเตือนภัยแหลมสูง

ทุกคนหน้าถอดสี หันขวับไปมองที่หน้าจอ

เส้นกราฟกลายเป็นเส้นตรง: "————————————"!

หัวใจคนไข้หยุดเต้นไปแล้ว!

วัดความดันสองข้างไม่เท่ากัน!!

ยืนยันได้แล้ว!

มีความเป็นไปได้ 99% ว่าหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาดแตกแล้ว!

(หมายเหตุ: แม้ความดันสองข้างไม่เท่ากันจะมีความจำเพาะและความไวไม่สูงนัก และปกติไม่ใช้เป็นเกณฑ์วินิจฉัยหลัก แต่ในสถานการณ์นี้ ต้องนึกถึงภาวะที่อันตรายที่สุดอย่างหลอดเลือดแตกไว้ก่อน)

โจวโม่ตกใจเฮือก แต่สติบอกว่าต้องปั๊มหัวใจ (CPR) เดี๋ยวนี้

เขาพุ่งตัวไปที่ข้างเตียงทันที

ประสานมือวางบนหน้าอกคนไข้ เริ่มกดหน้าอกด้วยความเร็วประมาณ 2 ครั้งต่อวินาที ลึก 5 เซนติเมตร... เริ่ม CPR!

ทำไมต้อง CPR หลังหัวใจหยุดเต้น?

ไม่ใช่แค่เพื่อให้หัวใจกลับมาเต้น แต่เป้าหมายหลักคือการรักษาการไหลเวียนเลือดที่มีประสิทธิภาพ เพื่อส่งเลือดไปเลี้ยงอวัยวะสำคัญ โดยเฉพาะสมอง นำออกซิเจนไปเลี้ยงเซลล์สมอง ป้องกันสมองตายหรือความเสียหายถาวร

ข้อมูลจำนวนมากชี้ว่า หากทำ CPR ภายใน 4 นาที ผู้ป่วยครึ่งหนึ่งมีโอกาสฟื้นคืนชีพ หากทำภายใน 4-6 นาที โอกาสรอดเหลือ 10% หากเกิน 6 นาที โอกาสรอดเหลือเพียง 4% แต่ถ้าเกิน 10 นาทีไปแล้ว ความหวังแทบเป็นศูนย์

ดังนั้น การทำ CPR คือการแข่งกับเวลา

วินาทีนี้ โจวโม่ปฏิบัติหน้าที่ราวกับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เขาทำ CPR คุณภาพสูงให้คนไข้... กดครบ 30 ครั้ง จบรอบแรก... พยาบาลรีบครอบหน้ากากออกซิเจน กดด้วยเทคนิค "CE" เปิดทางเดินหายใจ แล้วบีบช่วยหายใจ... ผ่านไป 2 นาที รอบการกู้ชีพที่มีประสิทธิภาพเสร็จสิ้นโดยฝีมือโจวโม่

แต่ทว่า!

คลื่นไฟฟ้าหัวใจของคนไข้ยังคงเป็นเส้นตรง มีเพียงคลื่นที่เกิดจากแรงกดของโจวโม่เท่านั้น

ภรรยาวัย 60 ปีของคนไข้ยืนร้องไห้โฮ กลัวว่าสามีจะจากไปแบบนี้

"ต่อ!!"

โจวโม่กัดฟันแน่น

รอบที่สอง กดต่อไป!

ชุดที่หนึ่ง... ชุดที่สอง... ชุดที่สาม... เหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายเต็มหน้าผาก นี่คือการกู้ชีพจริงครั้งแรกของโจวโม่ เขาตื่นเต้นจนโลกทั้งใบขาวโพลน ในสายตามีเพียงคนไข้ตรงหน้าเท่านั้น

ทันใดนั้น

"หัวใจเต้นแล้ว!" หวงอี้หมิงตะโกนลั่นด้วยความประหลาดใจ

"เย้~~~" พยาบาลสองคนส่งเสียงดีใจเบาๆ

โจวโม่เพ่งสายตาไปที่จอมอนิเตอร์

กราฟ ECG แสดงคลื่น QRS กลับมาเป็นปกติแล้ว!

อัตราการเต้นของหัวใจ 62!

โจวโม่มองค่าความดันด้วยความลุ้นระทึก 80/50... ความโล่งใจถาโถมเข้ามา

วินาทีนั้น ความอ่อนล้าเข้าจู่โจมโจวโม่จนแขนขาอ่อนแรง

การทำ CPR ใช้พลังงานมหาศาล ยิ่งในสถานการณ์กดดันแบบนี้ ความเหนื่อยล้ายิ่งทวีคูณ

แต่ความปิติที่ช่วยชีวิตคนได้สำเร็จมันเปี่ยมล้นจนทำให้โจวโม่เผลอยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

"โจวโม่ หมอสุดยอดมาก!!"

พยาบาลสองคนยกนิ้วโป้งให้เขา

แทบไม่อยากเชื่อว่าโจวโม่เป็นแค่นักศึกษาแพทย์ที่เพิ่งลงวอร์ดได้แค่อาทิตย์เดียว

ตอนนั้นเอง คุณลุงคนไข้ก็เฮือกหายใจยาวออกมา

รอดแล้ว

แต่สีหน้าของโจวโม่ยังคงเคร่งเครียด เพราะมัจจุราชยังไม่ได้จากไปไหน

หลอดเลือดแดงใหญ่ของคนไข้แตกและกำลังเลือดออก ตอนนี้หัวใจเต้นแล้ว แต่เลือดก็ยังไหลอยู่... ถ้าไม่จัดการรอยแตกนี้ ทุกอย่างก็สูญเปล่า...

จังหวะนั้นเอง

หลิวหมิง หมอเวรจากโซนตะวันตกก็วิ่งกระหืดกระหอบมาถึง

"คนไข้เป็นไงบ้าง?"

พยาบาลสาวรายงาน "เมื่อกี้หัวใจหยุดเต้นไปค่ะ แต่โจวโม่เก่งมาก ปั๊มหัวใจกลับมาได้แล้ว..."

โจวโม่สีหน้าเคร่งขรึม "คนไข้รายนี้น่าจะหลอดเลือดแดงใหญ่แตก เลือดออกในปริมาณมาก แม้หัวใจจะกลับมาเต้น แต่ความดันไม่ขึ้นเลย ตอนนี้อัดน้ำเกลือกับยากระตุ้นความดันอยู่... ผมเห็นว่าต้องรีบทำหัตถการสวนหัวใจเพื่อห้ามเลือดด่วนครับ..."

หมอหลิวหมิง: "ตามหมอศูนย์หัตถการหรือยัง?"

พยาบาล: "ติดต่อแล้วค่ะ กำลังรีบกลับมา..."

โจวโม่: "คุยกับญาติ ให้เซ็นใบยินยอมผ่าตัดเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ผ่า คืนนี้คงไม่รอด..."

สายตาของโจวโม่หันไปหาภรรยาคนไข้ที่ข้างเตียง

คุณป้าวัยหกสิบปาดน้ำตาแล้วพูดว่า "ลูกชายสามคนกลับบ้านไปแล้ว เดี๋ยวป้าโทรหาพวกเขาก่อน..."

โจวโม่เสียงเข้มขึ้น "คุณป้าครับ ป้าเป็นภรรยา ป้าตัดสินใจเซ็นผ่าตัดเองได้เลยครับ..."

คุณป้ารีบส่ายหน้า "ไม่ได้ๆ ป้าไม่มีเงิน เซ็นไปก็ไม่มีประโยชน์ ต้องถามความเห็นลูกชายสามคนก่อน..."

คนไข้ที่เพิ่งได้สติจากการปั๊มหัวใจ พอได้ยินประโยคนี้ ก็เป็นลมสลบเหมือดไปอีกรอบ

เป็นลมเพราะความแค้นใจชัดๆ!

โจวโม่: "..."

หลิวหมิง, หวงอี้หมิง, พยาบาล: "..."

โจวโม่เร่ง: "งั้นรีบโทรเดี๋ยวนี้เลยครับ!"

คุณป้าพยักหน้ารัวๆ "จ้ะๆ โทรเดี๋ยวนี้แหละ!"

หยิบมือถือขึ้นมา กดหาเบอร์ด้วยมือสั่นเทา แล้วโทรออก

ลูกคนโต, คนรอง, คนเล็ก... โทรไล่ทีละคน

โทรติดทุกคน

แต่ลูกชายทั้งสามคนมัวแต่เกี่ยงกัน ลังเล ไม่ยอมตัดสินใจ แถมยังเถียงกันเรื่องใครจะออกค่ารักษา... ยังมีหน้ามาถามโจวโม่ว่าผ่าตัดมีความเสี่ยงสูงไหม

ทำเอาโจวโม่และทุกคนพูดไม่ออก

คุณลุงเตียง 28 ที่ใส่ขดลวดไปแล้ว นอนฟังอยู่ข้างๆ ยังรู้สึกปลงสังเวช

สิบนาทีต่อมา แพทย์เจ้าของไข้ เจินจื้อหาง วิ่งหอบกลับมาถึง

"คนไข้เป็นไง?"

"เติมน้ำเกลือไปเยอะมาก แต่ความดันประคองยากสุดๆ เมื่อกี้หัวใจหยุดเต้นไปรอบนึง โชคดีที่โจวโม่ปั๊มกลับมาได้..."

"หลอดเลือดแตกเหรอ?"

"น่าจะใช่ครับ..."

"งั้นก็ผ่าสิ รออะไรอยู่!" หมอเจินจื้อหางถามด้วยความงุนงง

"ญาติยังคุยโทรศัพท์อยู่ครับ..." โจวโม่ชี้ไปที่ป้าซึ่งยืนคุยโทรศัพท์กับลูกชายอยู่ที่ริมหน้าต่างไม่ยอมวางสาย

พอได้ยินดังนั้น หน้าของหมอเจินจื้อหางก็มืดมนลงทันที!