บทที่ 20: นายพรานไม่มีลูกสมุน แล้วจะทำอะไรกิน?

บทที่ 20: นายพรานไม่มีลูกสมุน แล้วจะทำอะไรกิน?

หยางเจียนสังเกตเห็นผู้เล่นสามคนที่จับกลุ่มกันอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

แต่ทว่า... เมื่อหนึ่งในนั้นซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นอาชีพโจร จู่ๆ ก็เข้าสู่สถานะล่องหน เรื่องราวมันก็เปลี่ยนไปทันที!

จะเล่นตลกอะไรกัน?

ถ้าทำแบบนี้แล้วยังบอกว่าไม่ได้คิดร้าย ก็ถือว่าดูถูกสติปัญญาของเขาเกินไปหน่อย

แม้ว่าตอนนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่จะยังติดอยู่ที่เลเวลสาม

แต่ก็มีผู้เล่นส่วนหนึ่งที่มีพื้นฐานความร่วมมือกันมาก่อน ได้ก่อตั้งทีมที่แข็งแกร่งและกำลังมุ่งหน้าสู่พื้นที่มอนสเตอร์ระดับสูง

อย่างเช่น เพื่อน เพื่อนร่วมชั้น หรือญาติพี่น้องในชีวิตจริง!

เพราะเกมนี้อนุญาตให้โอนย้ายตัวละครไปยังหมู่บ้านมือใหม่เดียวกันได้หนึ่งครั้ง

ซึ่งทำให้การนัดแนะรวมตัวกันง่ายยิ่งขึ้น!

ดังนั้น ต่อให้ผู้เล่นเลเวลสามทั้งสามคนนี้จะมาร่วมมือกันล่าหมูป่าที่นี่ หยางเจียนก็ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด

เขายังคงตั้งหน้าตั้งตาคัดเลือกหมูป่าที่กำลังจะถึงจุดสูงสุดของชีวิตหมูต่อไป

พร้อมกันนั้นก็แบ่งสมาธิส่วนหนึ่งจับตาดูเจ้าโจรที่อยู่ไม่ไกล

เจ้าโจรน้อยผู้นี้กลับทำให้หยางเจียนค้นพบฟังก์ชันลับอีกอย่างของ 'เนตรสวรรค์'

มองทะลุการล่องหน!

เจ้าโจรน้อยผู้นี้ถูกเปิดเผยตัวตนอย่างหมดจดในสายตาของหยางเจียน

อาชีพนายพรานนั้นแพ้ทางโจรโดยธรรมชาติอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้อีกฝ่ายล่องหนต่อหน้าเขาไม่ได้อีก... หยางเจียนก็ค่อยๆ เลิกสนใจอีกฝ่ายไป

เขาหันกลับมาโฟกัสที่การคัดเลือกหมูป่าที่เหมาะสม

หมูป่าที่เขาฆ่าไปจะให้เสียเปล่าไม่ได้ หลังจากเก็บของที่ดรอปแล้ว

เขาก็หยิบมีดสั้นออกมาฝึกสกิล 'ถลกหนัง' เพื่อเพิ่มความชำนาญ

หลังจากรวบรวมหนังฟอกขาดๆ ได้สิบแปดแผ่น ในที่สุดเขาก็ได้หนังฟอกที่สมบูรณ์มาหนึ่งแผ่น!

หยางเจียนไม่ได้หงุดหงิด ถือว่าเป็นการฝึกสกิล ก็พอรับได้

สิ่งเดียวที่รับไม่ได้คือคุณภาพของหมูป่าพวกนี้มันแย่เกินไป!

ในที่สุด เนตรสวรรค์ของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่หมูป่าตัวหนึ่งที่มีขนาดเล็กกว่าตัวอื่นๆ หนึ่งไซส์

【ชื่อ: หมูป่าน้อยผู้มีพรสวรรค์ไม่ธรรมดา】

【คำอธิบาย: บุตรแห่งกึ่งเทพ 'อากาแมกแกน' แห่งพงไพร อย่าเข้าใจผิด เขามีแม่หมูป่านับร้อยและลูกๆ นับแสน ซึ่งส่วนใหญ่ก็โตไม่รอด! ไม่อย่างนั้นมันคงไม่มาจบลงที่นี่...】

【หมายเหตุ: ปล่อยมันหากินเองก็คงไร้ประโยชน์ แต่คุณสามารถเลี้ยงดูมันได้! อย่างน้อยมันก็มีสายเลือดกึ่งเทพ ดีกว่าพวกขยะพวกนั้นเยอะ!】

เขากวาดตามองรอบๆ อย่างรวดเร็วแล้วตัดสินใจ 'แกนั่นแหละ!'

เขาง้างธนู จัดการหมูป่าตัวอื่นในบริเวณใกล้เคียงให้เร็วที่สุด

หยางเจียนที่ระเบิดพลังเต็มพิกัด ทำเอาผู้เล่นทั้งสามที่แอบดูอยู่ถึงกับตะลึง!

เราเล่นเกมเดียวกันอยู่รึเปล่าเนี่ย?

นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม?

GM?

มีคนโกง!

หาอยู่นานก็ไม่เจอปุ่มรายงานหรือช่องทางติดต่อ GM

'เหมยชวนคู่จึ' (ไร้กางเกงใน) ค่อยๆ ถอยหลังไปอีกสองสามก้าวพร้อมกับบันทึกวิดีโอไปด้วย

เขากลัวว่ายอดฝีมือผู้นี้จะจับได้แล้วยิงเขาร่วงในดอกเดียว!

เขาคำนวณในใจเงียบๆ การโจมตีที่ฆ่าหมูป่าได้ในพริบตา ถ้าโดนตัวเขาแม้แค่ถากๆ ก็คงตายคาที่โดยไม่ต้องสงสัย!

หลังจากเคลียร์พื้นที่รอบๆ เสร็จ หยางเจียนก็วาง 'กับดักน้ำแข็ง' ไว้ที่เท้า

จากนั้นก็หยิบมีดถลกหนังออกมาเริ่มจิ้มหมูป่าเป้าหมาย!

เขากลัวว่าถ้าใช้ธนู เป้าหมายจะตายคาที่!

เนตรสวรรค์คอยตรวจสอบสถานะของเป้าหมายอยู่ตลอดเวลา

เมื่อมันทนรับการโจมตีอีกครั้งไม่ได้ โดยเหลือเลือดเพียงขีดแดง หยางเจียนก็หยุดมือ

เขาล่อหมูป่าไปที่กับดักน้ำแข็ง

เมื่อหมูป่าเหยียบกับดัก ก้อนน้ำแข็งขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหยางเจียน

ไม่รอช้า หยางเจียนรีบร่ายสกิล 'ฝึกสัตว์' แถบเวลาร่ายสกิลสิบวินาทีเริ่มทำงาน

8, 7, 6... ปัง!

บ้าเอ๊ย สกิลล้มเหลวอีกแล้ว?

สกิลล้มเหลว แถมหมูป่ายังหลุดจากน้ำแข็งออกมาได้อีก

เขามองดูสถานะกับดักน้ำแข็ง มันเพิ่งจะเริ่มนับคูลดาวน์หลังจากถูกกระตุ้นทำงาน และยังต้องรออีกสิบวินาที

เขาลากหมูป่าวิ่งวนไปรอบหนึ่ง

โดนตบไปหนึ่งที เลือดลดไปหนึ่งในสาม

หยางเจียนยังไม่ได้ดูดซับเกราะมามากนัก!

เขาเอาแต่รู้สึกว่ามันไม่ค่อยคุ้มค่า!

สู้รอไปดูดซับพวกเกราะหนักหรือโล่ทีเดียวเลยดีกว่า!

เกราะพิเศษ 51 แต้มที่มีอยู่ตอนนี้ ก็ได้มาจากการจำใจดูดซับในช่วงแรกเริ่มที่ไม่มีทางเลือก!

โล่ระดับสีขาวตอนนี้ก็เป็นที่ต้องการสูง ต่อให้ดรอปมาได้ ก็ต้องให้พวกอาชีพแทงค์ในสตูดิโอก่อน... ยังไงซะ สำหรับหยางเจียน กินอาวุธก็เหมือนกัน!

นี่เลยเป็นสาเหตุให้เขามีสภาพ 'โจมตีสูง ป้องกันต่ำ' ตามสูตรสำเร็จในตอนนี้!

เอ่อ ก็ไม่เชิงว่าต่ำ ต้องดูว่าเทียบกับใคร

ในขณะนี้ ช่องแชทของทั้งสามคนในระยะไกลกำลังครึกครื้นกันยกใหญ่!

"เชี่ย พลังโจมตีของยอดฝีมือคนนี้ พลังป้องกันนี่อีก นี่เขายืนรับดาเมจจากหมูป่าตรงๆ เลยเหรอ?"

"ฮิฮิ พวกนายนับหรือเปล่า? ยอดฝีมือคนนี้ใช้สกิลไปกี่อย่างแล้ว? เขายัง 'ถลกหนัง' เป็นด้วย? นั่นสกิลอาชีพเหรอ? ไปเรียนที่ไหน?"

"คู่จึ นายอัดไว้รึเปล่า?"

"อัดอยู่! อย่าเข้าไปใกล้มากนักสิ!"

"ไม่เป็นไรน่า ข้าจะขยับเข้าไปอีกหน่อย ลองถ่ายให้เห็นหน้าชัดๆ!"

"ไอ้บ้า อย่าเข้าไปนะโว้ย!"

เหมยชวนคู่จึเห็นหยางเจียนกำลังจดจ่ออยู่กับการสู้กับหมูป่า จึงค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้หยางเจียน

กับดักน้ำแข็ง!

เสียงตุ้บดังขึ้น ก้อนน้ำแข็งยักษ์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

หยางเจียนขมวดคิ้วทันที หันไปมองทางทิศของเจ้าโจร

แอบถ่ายรูปแอบมองก็เรื่องหนึ่ง แต่กล้าขยับเข้ามาใกล้งั้นรึ?

เจ้าเลือกทางตายเองนะ!

ศรเวทมนตร์

-1020, -337

เมื่อตัวเลขชุดแรกเด้งขึ้นมา เจ้าโจรก็กลายเป็นศพไปแล้ว!

"บ้าเอ๊ย ไอ้โง่คู่จึ บอกแล้วว่าอย่าเข้าไป..."

ยังพูดไม่ทันจบ หยางเจียนก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว!

"หนี!"

จะหนีพ้นเหรอ?

สิบวินาทีต่อมา ทั้งคู่ก็นอนคุยกับรากมะม่วง

ถ้าเจ้าโจรขยับเข้ามาใกล้กว่านี้ ต่อให้ฆ่าหยางเจียนไม่ได้ แต่ถ้ามันฆ่าหมูป่าที่หยางเจียนเล็งไว้ล่ะ?

เพื่อความปลอดภัย มันต้องตาย!

ในเมื่อมันตายแล้ว เพื่อนอีกสองคนจะปล่อยไว้ได้เหรอ?

ล้อเล่นน่า! นั่นไม่ใช่การหาเรื่องใส่ตัวเพิ่มเหรอ?

เขากลับมาที่ก้อนน้ำแข็งอีกครั้ง

ฝึกสัตว์!

จัตุรัสหมู่บ้านมือใหม่ 12315

ทั้งสามคนที่เพิ่งฟื้นคืนชีพมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"โชคดีนะที่ตายตอนนี้ยังไม่เสียค่าประสบการณ์หรืออุปกรณ์ ไม่งั้นคงใจสลายแน่!"

"ไอ้บัดซบ ไอ้นั่นมันไร้เหตุผลเกินไปแล้ว! ข้าแค่ขยับเข้าไปใกล้นิดเดียว มันง้างธนูยิงเลย!"

"เขากำลังจับหมูป่าอยู่นะ! ไม่เห็นเหรอว่ามันใกล้ตายแล้ว? แล้วแกยังจะเสนอหน้าเข้าไปอีก เกิดไปโดนหมูป่าตัวนั้นตายจะทำยังไง?"

"ข้าไม่ได้เจตนาร้ายซะหน่อย!"

"เหอๆ ฆ่าพวกแกก็แค่ธนูดอกเดียว เขาจะมาเสียเวลาตัดสินทำไมว่าแกมีเจตนาอะไร?"

ทั้งสามเงียบกริบ!

เพราะไม่กล้าวิ่งกลับไปจุดที่ตายเพื่อฟื้นคืนชีพ ทั้งสามจึงฟื้นคืนชีพในสภาพอ่อนแอที่รูปปั้นพี่สาวนางฟ้า

ทำอะไรไม่ได้ไปครึ่งชั่วโมง!

"บ้าเอ๊ย!"

จู่ๆ เจ้าโจรก็ตะโกนขึ้นมา!

"เป็นอะไร!"

"ดูบันทึกการต่อสู้สิ!"

【คุณถูกโจมตีด้วยเจตนาร้ายจาก 'เทพสามตา' คุณสามารถตอบโต้ได้โดยไม่ติดสถานะหัวแดงเป็นเวลา 30 นาที!】

【คุณถูก 'ศรเวทมนตร์' ของ 'เทพสามตา' โจมตี พลังชีวิต -1020 คุณเสียชีวิต!】

อีกสองคนก็เห็นชัดเจนเช่นกัน!

"ตายในดอกเดียวจริงๆ ด้วย!"

"เทพสามตา? ข้าเช็คแล้ว เขาอยู่อันดับ 14 ในบอร์ดเลเวล แล้วก็ติดอันดับในบอร์ดอุปกรณ์ด้วย!"

"เก่งขนาดนี้ ยังได้แค่อันดับสิบสี่? แล้วพวกคนอื่นจะเก่งขนาดไหนวะเนี่ย?"

"มันไม่ได้คิดแบบนั้นไม่ใช่เหรอ? ดูเขาสิ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งออนไลน์ บางทีเวลาเก็บเลเวลอาจจะไม่นานเท่าคนอื่น..."

"ไอ้บ้า เขาเพิ่งส่งแกกลับบ่อเกิด แล้วยังจะไปแก้ต่างให้เขาอีก?"

"ถ้าพวกเราสามคนโดนไอ้ไก่อ่อนที่ไหนไม่รู้ฆ่าตายง่ายๆ แบบนี้ มันน่าภูมิใจนักรึไง?"

"ก็จริง!"

"เลิกคุยเถอะ ยังไงก็ติดสถานะอ่อนแอครึ่งชั่วโมง รีบตัดต่อวิดีโอไปลง Douyin (TikTok) ดีกว่า ข้าสังหรณ์ใจว่าพวกเรากำลังจะดัง!"

ทั้งสามคนล็อกออฟออกจากเกม

หยางเจียนวนเวียนอยู่ที่นี่อีกประมาณสิบนาที ในที่สุดก็จัดการเจ้าหมูเจ้าปัญหาตัวนี้ได้สำเร็จ!

"หมูป่าน้อย (สีเขียว) สัตว์เลี้ยงของเทพสามตา!"

หยางเจียนขี้เกียจตั้งชื่อ ปล่อยไว้แบบนี้แหละ!

ไว้รอมันพิสูจน์คุณค่าว่าควรแก่การปั้นเมื่อไหร่ ค่อยตั้งชื่อเท่ๆ ให้ทีหลัง!

หลังจากจับได้ เลเวลของมันก็กลับไปเริ่มที่เลเวลหนึ่ง

สิ่งที่เลวร้ายที่สุดสำหรับผู้เล่นอาชีพนายพราน ไม่ใช่แค่ค่าลูกธนู แต่ยังรวมถึงค่าอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยงด้วย... โชคดีที่หมูป่าเป็นสัตว์กินพืชและสัตว์ กินแอปเปิ้ลก็ได้ กินเนื้อก็ได้!

แน่นอนว่ามันไม่กินเนื้อหมูป่า... แต่ตอนนี้หยางเจียนมีแต่เนื้อหมูป่า เพราะเขาเคลียร์กระเป๋ามาซะโล่งก่อนออกมา!

มีเนื้อหมูป่าสดๆ อยู่ 37 ชิ้น แต่น่าเสียดายที่มันไม่กิน!

ดังนั้น สถานะปัจจุบันของมันคือ 'หดหู่' ค่าความรักแค่ 40 พร้อมจะหนีได้ทุกเมื่อ!

หยางเจียนเลยเก็บมันเข้ามิติสัตว์เลี้ยงไปก่อน

เขาจะไปหาเนื้อหมาป่าสักหน่อย!

เขาเดินหาในเขตหมาป่าอยู่นาน แล้วก็เลือกตัวที่ดูดีที่สุดมา

ได้ 'หมาป่าน้อย' ผู้ขยันขันแข็งมาหนึ่งตัว!

จากนั้นเขาก็เอาเนื้อหมูให้หมาป่ากิน และเอาเนื้อหมาป่าให้หมูกิน!

ในที่สุดก็ปั้นค่าความรักของทั้งคู่ขึ้นไปเกิน 80 ได้สำเร็จ อารมณ์อยู่ในสถานะ 'มีความสุข'!

เฮ้อ นี่เขาเพิ่งหาภาระมาเพิ่มให้ตัวเองสองตัวรึเปล่าเนี่ย?

หลังจากจัดการปัญหาเรื่องลูกสมุนเสร็จ เขาก็รวบรวมหนังฟอกได้เกือบ 30 แผ่น

ถึงได้ฤกษ์ออกเดินทางสู่ชายทะเลเสียที!

เซี่ยหยวนเว่ยกวง: บอสครับ ออกจากเมืองรึยัง?

เทพสามตา: อยู่ชายทะเล มีอะไร?

เซี่ยหยวนเว่ยกวง: น้องสาวผมก็อยากเล่นเกมนี้เหมือนกัน ขอเธอเข้าสตูดิโอเราได้ไหมครับ?

เทพสามตา: นายมีน้องสาวด้วย?

เซี่ยหยวนเว่ยกวง: เป็นนักศึกษาครับ ปีสอง เรียนอยู่ที่หลินไห่นี่แหละ เธอทำงานฟูลไทม์ได้ กลางคืนเข้ามาที่สตูดิโอ กลางวันมีเรียนก็กลับไปเรียน! เซ็นสัญญาได้ ไม่ต้องจ่ายเงินเดือนก็ได้ครับ!

เทพสามตา: พวกนายไปได้ยินข่าวอะไรมาจาก NPC รึเปล่า?

เซี่ยหยวนเว่ยกวง: ...