บทที่ 18 เฟิง หลิง...?

"เฮ้... หลิง นายเรียกฉันมาบ้านเจมี่เพื่อเล่นเกมตั้งแต่เช้าตรู่ แล้วฉันก็นั่งเล่นคนเดียวมาเป็นชั่วโมงแล้วนะ ถ้านายยังไม่ลุกอีก ฉันจะกลับแล้วนะ!"

ข้างๆ หลิงเฟิง เจ้าหนุ่มซื่อกำลังถือจอยสติ๊กเล่นเกมเพลย์สเตชันอย่างขะมักเขม้น ดูจากหน้าจอน่าจะเป็น Pro Evolution Soccer

ส่วนเจ้าของบ้านอย่างคุณวาร์ดี้ ที่จู่ๆ ก็กลายเป็นคุณพ่อลูกอ่อน กำลังเล่นกับเด็กๆ อยู่บนสนามหญ้าหน้าบ้าน

รีเบคก้า แฟนสาวของเขา กำลังเตรียมผลไม้มาเสิร์ฟให้ทุกคน

"อืม... เอ็นโกโล่ ดูสินายเริ่มใจร้อนอีกแล้ว นายเพิ่งเล่นเกมไปแป๊บเดียวเองก็เริ่มหงุดหงิดซะแล้ว ฉันต้องขอเตือนนายหน่อยนะ" หลิงเฟิงพูดไปพลางเก็บมือถือลง

"เอ็นโกโล่ สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับนักฟุตบอลอาชีพคือความอดทน เข้าใจไหม?"

เจ้าหนุ่มซื่อกลอกตามองบนทันที ในแสงสลัวๆ เห็นแต่ตาขาวลอยเด่นอยู่กลางอากาศ "โอเค! โอเค! หลิง ฉันผิดเอง พอใจยัง?"

เขารู้นิสัยหมอนี่ดีเกินไป ไปจำตรรกะเพี้ยนๆ มาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วก็เอามาพ่นใส่เป็นตุเป็นตะ

"ดูสิ นายรีบร้อนอีกแล้ว..."

ในที่สุด หลิงเฟิงก็หยิบจอยเกมข้างๆ ขึ้นมา แล้วเริ่มดวลกับเจ้าหนุ่มซื่อ

ต้องยอมรับว่าอัจฉริยะก็คืออัจฉริยะ ไม่ว่าจะในสนามหรือนอกสนาม อัจฉริยะย่อมเปล่งประกายเสมอ

ผ่านไปไม่กี่ตา ใบหน้าของก็องเต้ก็ยิ่งดูคล้ำเครียดลงไปอีก

...

วันหยุดผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนกลับเข้าสู่ตารางการซ้อมตามปกติ

บรรยากาศในทีมดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการมีอยู่ของตัวฮาอย่างหลิงเฟิง ทำให้ได้ยินเสียงหัวเราะของนักเตะตลอดการฝึกซ้อม

"ปรี๊ด..."

ผู้ช่วยโค้ชเบเน็ตตี้เป่านกหวีดรวมพล

"ทุกคน พัก 15 นาที เดี๋ยวเราจะมาซ้อมแท็กติกลูกเซ็ตพีซกัน ทั้งระยะใกล้ ระยะไกล รวมถึงลูกเตะมุมด้วย" รานิเอรี่สวมชุดซ้อมสีน้ำเงินเข้มที่มีตราสโมสรเลสเตอร์ ซิตี้ บนหน้าอก

"ถึงเราจะชนะในลีกมาสองนัดติด แต่บททดสอบที่แท้จริงยังมาไม่ถึง ดังนั้นเราต้องงัดทุกวิถีทางเพื่อทำประตู ลูกเซ็ตพีซเป็นโอกาสที่เราต้องใส่ใจและคว้าไว้ให้ได้"

"แมตช์เดย์หน้า เราจะเปิดบ้านรับการมาเยือนของ ท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ มันจะเป็นเกมที่ยากลำบาก และผมหวังว่าทุกคนจะจริงจังกับมัน นี่จะเป็นบททดสอบที่แท้จริงครั้งแรกของฤดูกาลนี้"

ในช่วงพัก รานิเอรี่เดินมาหาหลิงเฟิงและนั่งลงบนพื้นหญ้าสนามซ้อมร่วมกับทุกคน

"หลิง ฉันสังเกตว่าช่วงนี้นายซ้อมลูกนิ่งบ่อยมาก เดี๋ยวตอนซ้อมลูกเตะมุม นายลองไปรับหน้าที่เปิดมุมดูนะ"

ได้ยินโค้ชพูดแบบนั้น หลิงเฟิงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก พยักหน้ารับคำ

ไม่นานนัก ผู้ช่วยโค้ชก็นำนักเตะกลับเข้าสู่สนามซ้อม ซึ่งทีมงานได้เคลียร์อุปกรณ์ฝึกซ้อมออกไปด้านข้างเรียบร้อยแล้ว

หลิงเฟิงยืนอยู่ที่จุดเตะมุม เตรียมพร้อมเปิดบอล

"เจมี่ ไปข้างหน้า ใช่..."

"เอ็นโกโล่ ไปข้างหลัง..."

"โรเบิร์ต... เวส..."

เสียงสั่งการของรานิเอรี่ดังก้องไปทั่วสนามซ้อม กำหนดหน้าที่และตำแหน่งยืนของนักเตะแต่ละคนอย่างชัดเจน

หลิงเฟิงชูมือขวาขึ้น เป็นสัญญาณบอกว่าจะเปิดบอลไปที่เสาสอง

"ปัง..."

วินาทีที่เท้าสัมผัสบอล ลูกฟุตบอลพุ่งโค้งปั่นไซด์โป้งอย่างแรงเข้าไปในกรอบเขตโทษ ลูกเตะของหลิงเฟิงทั้งพุ่งเรียดและรวดเร็ว

ในกรอบเขตโทษ กัปตันมอร์แกนที่ยืนอยู่เสาแรก รีบม้วนตัวกลับโดยมีวาร์ดี้คอยสกรีนให้ แล้ววิ่งสลับตำแหน่งไปที่เสากลาง เปลี่ยนตำแหน่งกับฮูธ

มอร์แกนใช้ร่างกายบังตัวประกบที่ตามฮูธมา ทำให้ฮูธแค่ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วกระโดดขึ้นโหม่งได้อย่างเต็มแรง

"ผัวะ..."

ลูกฟุตบอลพุ่งตุงตาข่ายอย่างจัง

การสลับตำแหน่งอย่างรวดเร็วของมอร์แกนดึงความสนใจของผู้รักษาประตูไปเกือบหมด ทำให้ชไมเคิลไม่มีเวลาตอบสนองลูกโหม่งของฮูธเลย

"แปะ แปะ แปะ..."

รานิเอรี่และทีมงานผู้ช่วยโค้ชปรบมือให้นักเตะ

ลูกเตะมุมเมื่อกี้สมบูรณ์แบบมาก ทั้งการประสานงานของแนวรุกและคุณภาพของลูกเปิด

จากนั้น ทุกคนก็ลองซ้อมแท็กติกหลากหลายรูปแบบ และหลิงเฟิงก็สลับไปเปิดลูกฟรีคิกทั้งจากฝั่งซ้ายและฝั่งขวา

"ฮ่าๆ... หลิง ลูกเตะมุมของนายแม่งโคตรเจ๋ง! ถ้าผมไม่ได้สีดำสนิทของนาย ฉันคงนึกว่าเดวิด เบ็คแฮม มาเปิดมุมให้เราซะอีก" ช่วงพัก วาร์ดี้เดินมาโอบไหล่แซวหลิงเฟิง

"ใช่ เธอดูไม่ผิดหรอก สไตล์การเตะลูกนิ่งของหลิงเหมือนเบ็คแฮมมาก" รานิเอรี่เดินเข้ามาพอดีแล้วมองหลิงเฟิง "หลิง ฉันพนันได้เลยว่าเธอคงดูคลิปการยิงฟรีคิกของเบ็คแฮมมาเยอะมากใช่ไหม?"

"อิอิ... พวกบอสไม่คิดว่าหน้าตาผมก็หล่อพอๆ กับเดวิดบ้างเหรอครับ?" หลิงเฟิงสะบัดผมอย่างมั่นหน้า "เดวิดเป็นหนึ่งในไอดอลของผม ผมดูคลิปเขาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบแล้ว"

"ฮ่าๆๆๆ..."

ทุกคนอดหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นท่าทางหลงตัวเองของหมอนี่

พูดกันตามตรง อาจจะเพราะเป็นลูกครึ่งหรือพันธุกรรมดี หน้าตาของหลิงเฟิงเลยโดดเด่นสะดุดตาจริงๆ ในทีมเลสเตอร์ ซิตี้ ทั้งทีม ไม่มีใครหล่อเทียบเขาได้เลย

ในการซ้อมลูกเซ็ตพีซต่อมา เท้าชั่งทองของหลิงเฟิงก็ได้สำแดงเดชให้เพื่อนร่วมทีมเห็นเป็นครั้งแรก

เพราะปกติการจ่ายบอลของเขาก็แม่นยำอยู่แล้ว ทุกคนเลยพอเดาได้ว่าลูกนิ่งก็น่าจะดีด้วย แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะดีขนาดนี้

แม้แต่ อัลไบรท์ตัน มือวางลูกนิ่งเบอร์หนึ่งของทีม ยังเทียบชั้นได้ยาก

รานิเอรี่ยิ้มแก้มปริ สายตาที่มองหลิงเฟิงยิ่งเต็มไปด้วยความชื่นชม

เมื่อมีหลิงเฟิงเป็นอาวุธลับลูกเซ็ตพีซ เลสเตอร์ ซิตี้ ก็ได้หลักประกันในการทำประตูเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

...

...

ยามเมื่อเธอยิ้ม...

ยามเมื่อเธอยิ้ม...

โลกทั้งใบก็พลอยยิ้มไปกับเธอ...

ยามเมื่อเธอหัวเราะ...

วันที่ 22 สิงหาคม เป็นวันแข่งขันอีกครั้ง ศึกพรีเมียร์ลีกอังกฤษ ฤดูกาล 2015-16 นัดที่ 3

ณ คิงเพาเวอร์ สเตเดียม เมืองเลสเตอร์ ก่อนเวลาแข่งขันจริงกว่าครึ่งชั่วโมง ที่นั่งทั้ง 32,000 ที่นั่งก็ถูกจับจองจนเต็มความจุ

แฟนบอลร้องเพลงประจำสโมสรเสียงดังสนั่น เต้นรำและร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน

โดยเฉพาะอัฒจันทร์ฝั่งใต้ แหล่งรวมตัวของแฟนพันธุ์แท้เลสเตอร์ ซิตี้ คนที่จะมานั่งตรงนี้ได้ต้องเป็นแฟนบอลที่ถือตั๋วปีของสโมสรเท่านั้น

ทีมมอบเซอร์ไพรส์ชิ้นโตให้กับแฟนเดนตายเหล่านี้ในสองนัดแรก ด้วยการขึ้นไปรั้งอันดับหนึ่งของตารางคะแนน

ทุกคนเข้าใจดีว่านี่เป็นเพียงแค่เรื่องชั่วคราว

แต่ถึงจะเป็นแค่ชั่วคราว สำหรับสโมสรเล็กๆ อย่างพวกเขา แค่นี้ก็น่าเฉลิมฉลองและน่าพอใจมากแล้ว

ก่อนเกมจะเริ่ม สื่อญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ในเอเชียต่างแย่งกันเสนอข่าว โดยพาดหัวโหมโรงว่าเป็นศึก "เอเชียนดาร์บี้"

เพราะเลสเตอร์ ซิตี้ มี โอกาซากิ ชินจิ ส่วนท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ มี ซน ฮึง-มิน

น่าเสียดายที่ซน ฮึง-มิน มีอาการบาดเจ็บรบกวน ทำให้ไม่มีชื่อในทีมชุดนี้

อาจเป็นเพราะเลสเตอร์ ซิตี้ โชว์ฟอร์มเกมรุกดุดันในสองนัดแรก

หรืออาจเป็นเพราะคู่เอกประจำสัปดาห์นี้อย่าง อาร์เซนอล พบ ลิเวอร์พูล จะเตะกันตอนสองทุ่มตามเวลาท้องถิ่น

ส่วนคู่ระหว่าง เลสเตอร์ ซิตี้ กับ ท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ แข่งกันตอนบ่ายโมงตรงตามเวลาท้องถิ่น

ดังนั้น ในประเทศจีนอันไกลโพ้น CCTV จึงเลือกคู่เลสเตอร์ ซิตี้ เป็นคู่ถ่ายทอดสดประจำสัปดาห์นี้

เวลา 21.30 น. ตามเวลาปักกิ่ง หรือประมาณ 30 นาทีก่อนเกมเริ่ม

ทางช่อง CCTV Sports พิธีกรและผู้บรรยายเกมกำลังรวบรวมข้อมูลของทั้งสองทีม

นี่ถือเป็นการกลับมาถ่ายทอดสดพรีเมียร์ลีกของ CCTV อีกครั้งนับตั้งแต่ฤดูกาล 2002-03 เพื่อให้ผู้ชมได้รับอรรถรสในการรับชมแบบมืออาชีพ CCTV จึงเชิญ จ้าน จวิน หรือที่แฟนบอลเรียกกันเล่นๆ ว่า "คลังข้อมูลพรีเมียร์ลีกเดินได้" มาทำหน้าที่ผู้บรรยายพิเศษ

"เอ๊ะ... คุณจ้าน จวิน ครับ ดูรายชื่อตัวจริงของเลสเตอร์ ซิตี้ สิครับ มีชื่อหนึ่งที่ดูเหมือนชื่อคนจีนเลย?" เหอ เหว่ย ถามด้วยความสงสัย พลางชูกระดาษ A4 ในมือขึ้นมา

"ไหนขอผมดูหน่อย... ผมยังไม่มีเวลาอัปเดตข้อมูลของเลสเตอร์ ซิตี้ ฤดูกาลนี้เลย" จ้าน จวิน รับกระดาษ A4 มาจากเหอ เหว่ย

"เฟิง หลิง...?"