บทที่ 28 สมาคมทาโรต์ นักมายากล

"ในที่สุดก็โผล่หัวมาสักที!"

ทันทีที่หลินเทียนหลบการโจมตีของเสือดาวเงาอัสนีได้อย่างเฉียดฉิวจนเข้ามาอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย เสียงเตือนของนักบุญยุทธ์ฟ่านชางก็ทำให้เขาลิงโลดด้วยความยินดี

เขาอุตส่าห์เล่นละครตบตามาตั้งนาน ก็เพื่อล่อให้ปลาตัวใหญ่พวกนี้ปรากฏตัวไม่ใช่หรือ?

หลินเทียนแสร้งทำหน้าซีดเผือดล้มลงไปกองกับพื้น เขาเห็นคมดาบยาวเล่มหนึ่งพุ่งแทงเข้ามาอย่างกะทันหัน จึงพยายามตะเกียกตะกายหลบหนีอย่างทุลักทุเล แต่ทว่าผู้ลอบสังหารด้านหลังกลับรวดเร็วกว่า คมดาบทะลวงเข้ากลางอกของเขาในดาบเดียว

ฉึก!

ทันทีที่ดาบถูกดึงออก เลือดสดๆ จำนวนมากก็พุ่งกระฉูดออกมา

"จะเล่นละครทั้งที ก็ต้องเล่นให้สมจริง ต้องหลอกถามข้อมูลมาให้ได้ก่อน"

หลินเทียนคิดในใจ แต่ภายนอกกลับแสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยว ร่างกายดูอ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด

"แค่ก แค่ก... แกเป็นใคร? ที่นี่คือสนามสอบเข้ามหาวิทยาลัยนะ แกกำลังรนหาที่ตายชัดๆ!"

หลินเทียนกล่าวพลางถอยกรูดไปด้านหลัง ฝีเท้าโซเซราวกับคนใกล้หมดแรง

"พูดตามตรงนะ ฉันแปลกใจจริงๆ ที่นายไม่มีของวิเศษช่วยชีวิตติดตัวเลยสักชิ้น"

ผู้เข้าสอบที่ถือดาบมองหลินเทียนด้วยความประหลาดใจ เดิมทีเขาไม่ได้ตั้งใจจะสังหารหลินเทียนด้วยดาบเมื่อครู่ มันเป็นเพียงแค่การหยั่งเชิงเท่านั้น

แต่เขาไม่นึกเลยว่าการหยั่งเชิงจะประสบผลสำเร็จง่ายดายเช่นนี้

"แกเป็นใคร?!"

หลินเทียนคำรามลั่น จากนั้นหมอกโลหิตก็ปรากฏขึ้นรอบกาย แต่การฝืนใช้พลังในสภาพนี้กลับทำให้อาการบาดเจ็บของเขาทรุดหนักลงไปอีก

"ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตระดับ 2 ในมณฑลชิงทุกคนรวมตัวกันอยู่ที่โรงเรียนมัธยมหนึ่งเมืองอี๋ และฉันรู้จักพวกเขาทุกคน แกไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่นอน"

"ด้วยระดับพลังแค่ขอบเขตยุทธ์ระดับ 1 ต่อให้ฉันบาดเจ็บสาหัส ก็ยังฆ่าแกได้ในหมัดเดียว!"

สิ้นเสียงคำราม หลินเทียนก็พุ่งเข้าใส่ผู้เข้าสอบถือดาบ พร้อมซัดหมัดหนักๆ ออกไปสุดแรง

ปัง!

หลินเทียนเบิกตากว้างมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ หมัดของเขาถูกเด็กหนุ่มถือดาบปัดป้องได้อย่างง่ายดาย

หมัดนี้ที่สามารถสังหารสัตว์อสูรระดับ 2 ได้ในพริบตา กลับไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้แก่เด็กหนุ่มตรงหน้าได้เลยแม้แต่น้อย

"เป็นไปได้ยังไงกัน??"

"ฮ่าๆ ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เด็กหนุ่มถือดาบระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นสภาพของหลินเทียน เขามองเหยื่อตรงหน้าด้วยสายตาเย้ยหยัน

"ใครบอกนายว่าฉันมีพลังแค่ขอบเขตยุทธ์ระดับ 1?"

ฉัวะ!

เขาตวัดดาบอีกครั้ง คราวนี้ฟันเข้าที่แขนขวาของหลินเทียนจนเนื้อเปิดเห็นกระดูกขาวโพลน

หลินเทียนกัดฟันข่มความเจ็บปวดแล้วรีบดีดตัวถอยห่าง เขามองเด็กหนุ่มถือดาบด้วยสีหน้าตกตะลึง

"ระดับพลังของแกเกินขอบเขตยุทธ์ระดับ 2 แน่นอน แกผ่านด่านตรวจเข้ามาได้ยังไง?"

"ผ่านด่านตรวจเข้ามาได้ยังไงน่ะเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำถามของหลินเทียน เด็กหนุ่มถือดาบก็หัวเราะร่า ก่อนจะกระชากเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ออก

ร่างที่ปรากฏเบื้องหน้าหลินเทียนสวมหมวกทรงสูงสีดำ และคาดเข็มขัดที่มีสัญลักษณ์งูกินหาง

ดาบในมือของเด็กหนุ่มก็แปรเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นสิ่งที่คล้ายกับไม้เท้า

"สมาคมทาโรต์ — นักมายากล (Magician) ขอคารวะทุกท่าน!"

นักมายากลยกหมวกทาบหน้าอกแล้วโค้งคำนับให้หลินเทียนและโดรนที่ลอยอยู่ด้านหลัง โดยไม่สนใจสายตาอาฆาตมาดร้ายของหลินเทียนแม้แต่น้อย

"สมาคมทาโรต์... นักมายากลงั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นอีกฝ่ายแนะนำตัวอย่างใจเย็น หัวใจของหลินเทียนก็ดิ่งวูบ เขารู้ทันทีว่าองค์กรที่ส่งคนมาลอบสังหารเขาในครั้งนี้มีความน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

ทั้งที่รู้ว่ามีนักบุญยุทธ์ถึงห้าคนเฝ้าค่ายอยู่ แต่กลับยังกล้ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่ แสดงว่าสมาคมทาโรต์เตรียมการลอบสังหารครั้งนี้มานานแล้ว

ตอนนี้ เขาทำได้เพียงช่วยเหลือตัวเอง หรือไม่ก็ต้องเปิดเผยตัวตนของนักบุญยุทธ์ฟ่านชาง!

ภายในค่ายพักแรมของสนามสอบ

ทันทีที่หลินเทียนถูกโจมตี นักบุญยุทธ์หยวนหมิง นักบุญยุทธ์ชิงกวง และอีกสามคนที่เหลือก็พุ่งตัวออกมาทันที

พวกเขารู้ดีว่าใครก็ตามที่กล้าลอบสังหารหลินเทียนต่อหน้าการถ่ายทอดสดของโดรน ย่อมต้องมีฝีมือไม่ธรรมดา และไม่ใช่สิ่งที่หลินเทียนจะต้านทานได้

แต่ในขณะที่พวกเขากำลังรุดหน้าไป จู่ๆ ก็ถูกม่านพลังขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่เอาไว้ ไม่ว่าพวกเขาจะโจมตีอย่างไรก็ไม่สามารถทำลายมันได้

"นี่มันอะไรกัน?!"

นักบุญยุทธ์หยวนหมิงตะโกนด้วยความร้อนรน การโจมตีประสานของห้านักบุญยุทธ์กลับไม่สามารถทำลายม่านพลังนี้ได้

แม้จะล่าช้าไปเพียงเสี้ยววินาที ก็อาจหมายถึงชีวิตของหลินเทียน

"ทุกท่าน ข้ามั่นใจว่าจะขังพวกท่านไว้ได้สักสิบวินาที"

ทันใดนั้น ร่างในชุดเกราะมหึมาก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับมิติที่บิดเบี้ยวรอบกาย

"ทาโรต์!"

ทันทีที่เห็นบุคคลนี้ นักบุญยุทธ์หยวนหมิงก็แสดงสีหน้าตกตะลึง

"หยวนหมิง เราเจอกันอีกแล้วนะ เวลาสิบวินาทีในการควบคุมพวกเจ้าก็เพียงพอแล้ว ข้าขอตัวล่ะ"

ทาโรต์หัวเราะร่า จากนั้นมิติก็บิดเบี้ยวอีกครั้ง ร่างของทาโรต์ก็เลือนหายไป

"สมาคมทาโรต์ของแกเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?!"

"ใครเป็นคนลอบสังหารหลินเทียน?!"

นักบุญยุทธ์หยวนหมิงคำรามลั่น

แต่ไม่ว่าจะคำรามหรือโจมตีใส่ม่านพลังอย่างไร มันก็ไร้ผล

นี่คือความสามารถของทาโรต์ การกักขังห้านักบุญยุทธ์ไว้ที่นี่เป็นเวลาสิบวินาที

หลังจากสิบวินาทีผ่านไป พวกเขาถึงจะสามารถออกไปช่วยหลินเทียนได้...

"กำลังรอห้าคนในค่ายพักแรมอยู่สินะ?"

"ไม่ต้องห่วง เรื่องเวลาฉันแม่นยำเสมอ พวกเขาไม่มีทางโผล่มาที่นี่ก่อนฉันจะทำภารกิจสำเร็จหรอก"

เมื่อเห็นสีหน้าวิตกกังวลของหลินเทียน นักมายากลก็หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเหวี่ยงไม้เท้าในมือเข้าใส่

หลินเทียนรีบเรียกเกราะกลืนโลหิตขึ้นมาป้องกันอีกครั้ง แต่เกราะที่เพิ่งก่อตัวขึ้นใหม่กลับถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย การโจมตีนั้นกระแทกเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างจัง

"โอ้ ยังใช้ทักษะยุทธ์นี้ได้อยู่อีกเหรอเนี่ย"

นักมายากลประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็คว้าโดรนที่ลอยอยู่ด้านหลังหลินเทียนมาถือไว้ในมือ ถ่ายภาพระยะประชิดของสภาพหลินเทียน ก่อนจะหันกล้องเข้าหาตัวเองแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

"ท่านผู้ชมครับ สงสัยกันไหมครับว่าตัวตนที่แท้จริงของหลินเทียนคือใคร? นี่คือบุคคลที่ได้รับการคุ้มครองจากนักบุญยุทธ์ถึงห้าคนเชียวนะครับ"

"นักบุญยุทธ์?"

เมื่อได้ยินนักมายากลเอ่ยถึงระดับพลังนี้ ผู้ชมจำนวนมากต่างพากันงุนงง พวกเขาไม่รู้เลยว่าขอบเขตนักบุญยุทธ์คืออะไร

แต่แล้ว นักมายากลก็ไขข้อข้องใจ

"เหนือกว่าขอบเขตยุทธ์ระดับ 9 คือการก้าวข้ามปุถุชนสู่อริยะ นั่นคือขอบเขตเหนือมนุษย์ และขอบเขตนักบุญ นักบุญยุทธ์ก็คือยอดฝีมือในขอบเขตนักบุญนั่นเองครับ"

"หลินเทียนคืออัจฉริยะที่ได้รับการคุ้มกันจากยอดฝีมือขอบเขตนักบุญถึงห้าท่าน"

ทันทีที่นักมายากลพูดจบ ทุกคนต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

"เหนือมนุษย์... นักบุญ!"

"หลังจากขอบเขตยุทธ์ระดับ 9 คือเหนือมนุษย์ แล้วจากนั้นถึงจะเป็นนักบุญงั้นเหรอ?"

"อย่าว่าแต่ระดับ 9 เลย แม้แต่ระดับ 7 ปรมาจารย์พวกเรายังแทบไม่เคยเห็นตัวจริง"

"หลินเทียนได้รับการคุ้มครองจากนักบุญยุทธ์ถึงห้าคน เป็นไปได้ยังไง? ต้องมีฐานะยิ่งใหญ่ขนาดไหนถึงจะมีนักบุญยุทธ์ห้าคนมาคอยปกป้อง?"

พวกเขาไม่เข้าใจ ตอนที่การถ่ายทอดสดของมณฑลชิงเริ่มขึ้นและมีชื่อหลินเทียนปรากฏ พวกเขายังด่าทอว่าเป็นเด็กเส้นอยู่เลย

จนกระทั่งหลินเทียนแสดงพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ความคิดเหล่านั้นถึงค่อยๆ เปลี่ยนไป แต่พวกเขาก็ยังสงสัยในตัวตนของหลินเทียนมาตลอด

แต่การที่มีนักบุญยุทธ์ห้าคนมาคุ้มกันผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 2 นี่มันเรื่องเพ้อเจ้อชัดๆ

ในขณะนี้ ช่องแชทในไลฟ์สดของหลินเทียนโกลาหลไปหมด บ้างก็ด่าว่าทำไมหน่วยกู้ภัยมาช้า บ้างก็สงสัยในคำพูดของนักมายากล และบ้างก็อยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของหลินเทียน

ในขณะเดียวกัน ณ ลานสอบ สัญลักษณ์งูบนเข็มขัดของนักมายากลก็ขยับไหว

"ดูเหมือนเวลาจะหมดแล้วสิ"

นักมายากลที่เดิมทีอยากจะเห็นปฏิกิริยาของหลินเทียนมากกว่านี้ แสดงความเสียดายออกมาเล็กน้อย เขารู้ว่าม่านพลังของทาโรต์ได้สลายไปแล้ว

จากนั้นเขาก็โยนโดรนขึ้นไปบนฟ้า และตะโกนเสียงดังราวกับนักแสดงบนเวที

"เอาล่ะครับ ท่านผู้ชม วินาทีแห่งการเฉลยคำตอบมาถึงแล้ว!"

"หลินเทียน ผู้ที่ได้รับการปกป้องจากนักบุญยุทธ์ทั้งห้า... แท้จริงแล้วคือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นขีดจำกัดคนที่สองแห่งดาวบลูสตาร์นั่นเองครับ"

"จงตกตะลึง และโห่ร้องยินดี เพื่อต้อนรับการจุติของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นขีดจำกัดคนที่สองกันเถอะครับ!"