บทที่ 17 ฉันจะมาเคลียร์ให้คนเดียวเอง!

อู๋หมิงยังคงค้นหาต่อไปในถิ่นทุรกันดาร!

เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ อู๋หมิงเจอหญ้าสมานพลังได้อีกหลายต้น ขุดแร่เหล็กดำได้หลายก้อน และฆ่าหมาป่าเสือดาวหิมะสัตว์ดุร้ายระดับ 2 ไปได้อีกตัวหนึ่ง

ระหว่างทางเขายังเจอจิ้งจอกเพลิงแดงสัตว์ดุร้ายระดับ 3 อีกด้วย น่าเสียดายที่ไอ้นั่นวิ่งเร็วและฉลาดเกินไป พอรู้สึกว่าเสียเปรียบนิดเดียวก็หนีหายไปเลย อู๋หมิงก็ไม่มีทางทำอะไรมันได้ในตอนนี้

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หญ้าสมานพลังและแร่เหล็กดำก็ครบจำนวนที่ต้องการแล้ว ระหว่างทางยังฆ่าสัตว์ดุร้ายระดับ 1 ได้แปดตัว สัตว์ดุร้ายระดับ 2 เจ็ดตัว จนเป้สะพายหลังเต็มไปหมด

มองดูท้องฟ้า พระอาทิตย์กำลังจะตกแล้ว อู๋หมิงจึงตัดสินใจกลับ นอกเมืองตอนกลางคืนอันตรายกว่ามาก ถ้าไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุด พอมืดทุกคนก็จะถอนกลับเข้าเมืองเฟิงหลิงกันหมด

เข้าเมืองมาแล้ว มองดูคนอื่นทีละคนเดินเข้าไปในวงเวทย์ส่งแล้วหายไปในพริบตา แต่ตัวเองกลับต้องเดินไปหาทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดิน ความรู้สึกห่างกันขนาดนั้น อย่าถามเลยว่ามันอึดอัดแค่ไหน

คนอื่นแค่พริบตาก็ถึงศูนย์บริการกลางแล้ว ส่วนเขาต้องนั่งรถโยกเยกไปกว่าชั่วโมงเต็มๆ

พออู๋หมิงรีบไปถึงศูนย์บริการกลาง ก็เกือบถึงเวลาเลิกงานแล้ว

เขารีบวิ่งไปส่งภารกิจ ยังคงเป็นพนักงานสาวคนเดิม

หญ้าสมานพลัง 10 แต้มผลงาน แร่เหล็กดำ 5 แต้มผลงาน โอนเข้าตราสัญลักษณ์นักล่าของเขาทั้งหมด ต่อจากนี้ไปตราสัญลักษณ์นี้จะเป็นหลักฐานการใช้จ่าย ทั้งนั่งวงเวทย์ส่ง ซื้อคัมภีร์ลับและอาวุธ ต้องใช้มันทั้งนั้น

"ครั้งแรกที่ออกภารกิจก็ราบรื่นขนาดนี้ เก่งมากเลย ตั้งใจทำต่อไปนะคะ!" พนักงานสาวพูดให้กำลังใจด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณครับ เอ่อ... ผมยังมีของอีกหน่อยที่ต้องเคลียร์ครับ"

อู๋หมิงเทชิ้นส่วนสัตว์ดุร้ายในเป้สะพายหลังออกมาทั้งหมดเลย กรอกกรากกองเป็นกองใหญ่

"เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"

พนักงานสาวตกใจ แต่ก็เข้าใจในทันที "แน่นอนเลยใช่ไหมคะ คุณออกภารกิจเป็นทีม แล้วให้คุณมาเคลียร์คนเดียว?"

อู๋หมิงยิ้มเล็กน้อยโดยไม่ได้อธิบายอะไร

เคลียร์เสร็จเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว สัตว์ดุร้ายระดับ 1 แปดตัว 40 แต้มผลงาน สัตว์ดุร้ายระดับ 2 เจ็ดตัว 70 แต้มผลงาน รวมทั้งหมด 110 แต้มผลงานโอนเข้าตราสัญลักษณ์

100 แต้มผลงานคือเกณฑ์ในการเลื่อนจากระดับ 0 ไปเป็นระดับ 1 พอดี ตราสัญลักษณ์ของอู๋หมิงจึงกระโดดขึ้นมาเป็นระดับ 1 ทันที!

ข้อดีที่ใหญ่ที่สุดของระดับ 1 คือสามารถรับภารกิจสัตว์ดุร้ายได้แล้ว แม้ว่าตอนนี้จะรับได้แค่ระดับ 1 และจำนวนภารกิจก็ยังเป็นสูงสุดแค่สองอันเท่านั้น

สำหรับเขาแล้วสัตว์ดุร้ายระดับ 1 ไม่มีอะไรต้องกังวลเลย รับมาสองอันตามสบาย แล้วก็หันหลังเดินออกจากศูนย์บริการกลาง

มาถึงจัตุรัส อู๋หมิงรีบเดินตรงไปที่วงเวทย์ส่งทันที ตอนนี้มีแต้มผลงานแล้ว ต้องลองซักครั้งให้ได้!

อีกอย่างท้องฟ้ามืดแล้ว ถ้านั่งรถไฟใต้ดินกลับสถาบันการฝึกซานไห่คงถึงดึกดื่น เขาจึงจ่าย 2 แต้มผลงานไปเลย

ฉวับ!

วินาทีต่อมา คนก็ปรากฏตัวอยู่ที่จุดส่งใกล้ๆ สถาบันการฝึกซานไห่แล้ว

สะดวกจริงๆ!

แผนเสริมของชาติที่ว่า "สองล้านแต้มผลงานเข้าร่วมการสอบทหาร" นั้น แค่สะสมให้ถึงเกณฑ์ก็พอ ไม่มีผลกับการใช้จ่ายปกติ อู๋หมิงจึงวางใจที่จะใช้แต้มผลงานได้แล้ว

เขาไปเดินดูที่สนามฝึกซ้อมก่อน บ่ายนี้ไม่มีใครดูแลเลยมีขยะสะสมอยู่นิดหน่อย อู๋หมิงคิดไปหนึ่งครั้ง ทันใดนั้นก็สะอาดเรียบร้อยทันที

ทำเสร็จแล้วก็กลับบ้าน จริงๆ แล้วเหลยเจิ้งหยงจัดห้องเดี่ยวไว้ให้แล้ว แต่วันแรกที่มาเขาไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย

แถมคุณแม่ยังไม่รู้ด้วยว่าเขาย้ายที่ เลยวางแผนว่าจะกลับไปบอกวันนี้ พรุ่งนี้ค่อยย้ายของมา จะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาให้ยุ่งยาก

พอถึงบ้านคุณแม่หวังนานายังไม่เลิกงานเลย ยุ่งจริงๆ

อู๋หมิงกินอะไรง่ายๆ แล้วก็เริ่มนับผลสะสม

ไม่นับแต้มสถานะ 1,500 แต้มที่ได้จากการฆ่าเป็ดหนึ่งแสนห้าหมื่นตัวที่โรงฆ่าสัตว์ตอนเช้า ผลที่ได้จากการออกนอกเมืองวันนี้ไม่ได้เยอะเลยจริงๆ สัตว์ดุร้ายสิบกว่าตัวให้เพียง 70 แต้มสถานะ ห่างไกลจากประสิทธิภาพที่โรงฆ่าสัตว์มาก

แต่อู๋หมิงมองการณ์ไกล ฆ่าสัตว์ดุร้ายระดับ 1 หนึ่งตัวได้ 1 แต้ม ระดับ 2 ถึง 9 ได้ตามลำดับคือ 10, 30, 50, 90, 150, 220, 350, 500 แต้ม

1,500 แต้มที่สะสมมาจากการฆ่าเป็ดหนึ่งแสนห้าหมื่นตัวก่อนหน้านี้ ถ้าเป็นสัตว์ดุร้ายระดับ 9 แค่สามตัวก็พอแล้ว!

เส้นทางยังเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น รีบไม่ได้หรอก

ส่วนเรื่องแต้มผลงาน 130 แต้มดูเหมือนจะห่างจากสองล้านแต้มมากเหลือเกิน แต่การเดินทางพันลี้เริ่มต้นจากก้าวแรก อย่างน้อยก็ก้าวออกไปแล้วก้าวแรก

สรุปประสบการณ์การออกนอกเมืองครั้งแรก อู๋หมิงพบปัญหา แม้ว่าจะฆ่าสัตว์ดุร้ายได้จากระยะห่างหลายลี้ แต่การวิ่งไปเก็บของรางวัลเสียเวลามากเกินไป

เขาตบหน้าผากทันใด โง่จริงๆ!

มีดบินส่งไปได้ ของรางวัลก็บินกลับมาไม่ได้เหรอ?

พอคิดออกจุดนี้ อู๋หมิงก็ร้องไห้ปนหัวเราะ

แต่เขาก็ตระหนักได้ว่า แม้พลังจิตไซโคไคเนซิสจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ยังมีจุดอ่อน ตอนนี้เขาเปิดเฉพาะพลังจิตไซโคไคเนซิสเท่านั้น พลังกาย พลังป้องกัน ความว่องไว ยังเป็นกระดานเปล่าอยู่ทั้งหมด ต้องพัฒนาไปทุกด้านถึงจะได้

"ระบบ จะเปิดคุณสมบัติอื่นๆ ได้ยังไง?"

"เมื่อเจ้าของสะสมแต้มสถานะรวมทะลุหนึ่งหมื่นแต้ม ก็จะสามารถเปิดคุณสมบัติที่สองได้"

อู๋หมิงมองดูหน้าต่างคุณสมบัติสักครู่ รวมกับแต้มที่ยังไม่ได้กระจาย 1,570 แต้ม ทั้งหมด 6,000 แต้ม

เร็วๆ นี้แล้ว พยายามอีกนิด!

จากนั้นก็เพิ่มแต้มสถานะกว่า 1,500 แต้มเข้าไปทันที

พลังจิตไซโคไคเนซิสที่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วก็นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงใหม่ ขอบเขตครอบคลุมขยายออกไปถึง 8 กิโลเมตรอย่างง่ายดาย การควบคุมก็คล่องตัวขึ้นกว่าเดิม แม้กระทั่งสามารถทำให้เป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงช้าลงในการรับรู้ได้!

เช่น ยุงที่อยู่ห่างออกไป 3 กิโลเมตร การสั่นของปีกในสายตาของเขาเหมือนช้าลงหลายเท่า แม้กระทั่งผู้หญิงข้างทางที่กำลังทะเลาะกัน น้ำลายที่พ่นออกมาก็มองเห็นได้ชัดเจนทุกหยด กระเด็นใส่หน้ากันอย่างช้าๆ

เล่นสนุกกับความสามารถใหม่สักพัก อู๋หมิงก็เก็บของเข้าที่แล้วเข้านอน

เช้าวันรุ่งขึ้น คุณแม่ทำอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยตามปกติ

"แม่ครับ" อู๋หมิงเดินออกมาจากห้องแล้วเรียกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

"ลูกจ๋า"

หวังนานายิ้มเดินเข้ามาหา "สองสามวันนี้ยุ่งอะไรอยู่หรอลูก แม่เกือบจะไม่เห็นหน้าลูกเลย"

"ผมไปที่สถาบันการฝึกของลุงเหลยครับ ทำความสะอาดอยู่ที่นั่น อ้อแม่ครับ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปผมอาจจะต้องไปอยู่ที่สถาบันการฝึกแล้วครับ"

อู๋หมิงไม่ได้พูดมาก เรื่องสายลม กึ่งตื่นรู้ คำเหล่านี้ซับซ้อนเกินไป แถมคุณแม่ก็ฉลาด กลัวว่ายิ่งอธิบายยิ่งยุ่งยากเข้าไปใหญ่

"อย่างนั้นเหรอ"

หวังนานาตกใจเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มขึ้นมาทันที "ได้ แม่สนับสนุนลูก แต่ต้องสัญญากับแม่ว่า จะกลับบ้านบ่อยๆ นะ"

ในความคิดของเธอ การทำความสะอาดปลอดภัยกว่าโรงฆ่าสัตว์อยู่แล้ว สถาบันการฝึกไกลพอสมควร อยู่ที่นั่นก็สะดวกดี

"ครับๆ" อู๋หมิงพยักหน้า

แม่ลูกทานอาหารเช้าเสร็จ หวังนานายืนยันจะส่ง อู๋หมิงขัดคอไม่ได้ก็ต้องตกลง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาออกจากบ้านไปอยู่คนเดียว คุณแม่แก่ไม่วางใจก็เป็นเรื่องปกติ

มาถึงหน้าประตูสถาบันการฝึกซานไห่ หวังนานาไม่ได้เดินเข้าไป แค่ยืนอยู่ตรงนั้นมองดูลูกชายเดินจากไปทีละก้าว มุมตาแอบแดงขึ้นมาเงียบๆ

คนมักพูดว่าลูกอยู่ห่างพ่อแม่ไม่ได้ แต่ความจริงแล้วส่วนใหญ่กลับเป็นพ่อแม่ที่อยู่ห่างลูกไม่ได้ต่างหาก

อู๋หมิงโบกมือครั้งสุดท้าย ร่างกายก็หายไปข้างในประตู

หวังนานาปรับอารมณ์ให้เรียบร้อยแล้ว หันกลับไปขึ้นรถไปทำงาน

อู๋หมิงวางของเสียก่อน เปลี่ยนชุดทำงาน แล้วแกล้งทำเป็นไป "ทำงาน"

วันนี้ที่สนามฝึกซ้อมมีการสอนนักเรียนใหม่ สองสามวันหลังจากพิธีการตื่นรู้ นักเรียนใหม่ก็จะเข้ามาในสถาบันการฝึก กู่เสวี่ยมี่เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้

นักเรียนใหม่เหล่านี้มาจากโรงเรียนต่างๆ อู๋หมิงใช้พลังจิตไซโคไคเนซิสสแกนไปรอบหนึ่ง เจอเพื่อนเก่าหลายคน แต่ก็ไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่

ปกติเขาปนอยู่ในฝูงชนไม่ค่อยสะดุดตา แต่วันนี้สวมชุดทำงาน เดินไปมาอยู่คนเดียวในสนามฝึกซ้อม เด่นเกินไป

เพื่อนหลายคนนั้นสังเกตเห็นเขาจริงๆ ยังชี้ๆ พูดๆ กันอยู่

แต่หลายวันที่ผ่านมาได้ประสบอะไรมามากมาย จิตใจของอู๋หมิงไม่เหมือนเดิมแล้ว ไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย

ตรวจดูไปรอบหนึ่งก็ไม่มีอะไรต้องทำ เขาวางเครื่องมือลง แล้วก็ไปวัดพลังการต่อสู้อีกครั้ง

ครั้งก่อน 5,900 ครั้งนี้พุ่งขึ้นมาถึง 9,600 เลย!

ด้วยการเพิ่มแต้มสถานะกว่า 1,500 แต้ม พลังการต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นช่างน่าทึ่งจริงๆ!

ผู้ตื่นรู้ 9 ระดับมีพลังการต่อสู้ที่สอดคล้องกันคือ 1, 3, 5, 7, 10, 15, 20, 30, 50 หน่วยเป็นพัน 9,600 ใกล้จะถึงเกณฑ์ระดับ 5 แล้ว

ถ้าตอนนี้เจอจิ้งจอกเพลิงแดงตัวนั้นอีก อู๋หมิงมั่นใจว่าจะฆ่ามันได้อย่างง่ายดาย!

วัดพลังการต่อสู้เสร็จกลับมาที่สนามฝึกซ้อม ก็ยังไม่มีอะไรต้องทำ

เอาล่ะ หนีดีกว่า!

(จบบท)