ตอนที่ 40 เย่เฉินเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดี ?

อย่างไรก็ตาม ในแง่ของระดับในตอนนี้นั้น พัฒนาการของเย่เฉินนั้นถือได้ว่าไม่ได้เร็วมากนัก

ภายในระยะเวลา 28 วัน เขาได้เพิ่มขึ้นมาเพียง 2 ระดับเท่านั้น

และรู้ไหมว่า เย่เฉินนั้นได้ดูดซับหินวิญญาณระดับกลางไปถึง 500 ก้อนเลยทีเดียว

แม้ว่าเย่เฉินจะรู้ว่ามันจะยากมากที่จะก้าวไปสู่ระดับต่อไปได้นั้น แต่ด้วยทรัพยากรมหาศาลเช่นนี้ เย่เฉินจึงไม่ค่อยพอใจมากนักที่เขาได้เลื่อนระดับเพิ่มเพียง 2 ระดับเท่านั้น

อันที่จริงความเร็วนี้ ถือได้ว่าน่ากลัวอย่างมากอยู่แล้ว

หากคนอื่นรู้ว่าเย่เฉินได้รับการเลื่อนระดับถึง 2 ระดับภายในระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนและยังอยู่ในอาณาจักรของมหาวิญญาจารย์ พวกเขาจะเป็นลมด้วยความอิจฉากันไปแล้ว

แต่เย่เฉินนั้นไม่ได้ให้ความสนใจมากเกินไป ท้ายที่สุดแล้ว วิธีการเพิ่มระดับหลักของเขาคือการเพิ่มจํานวนอายุของวงแหวนวิญญาณของเขาโดยตรง

การเพิ่มขึ้นของอายุของวงแหวนวิญญาณจะทําให้พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นด้วยอย่างแน่นอน

ไม่มีปัญหาเลยในการเลื่อนระดับของพลังวิญญาณ 11,000 ปีที่มี ให้เพิ่มขึ้นไปสัก 3 หรือ 4 ระดับได้แม้ว่านี่จะเป็นอาณาจักรมหาวิญญาจารย์เองก็ตาม

"มาถึงระดับ 28 แล้ว และใกล้ถึงเวลาสิ้นสุดของค่ายฝึกพิเศษแล้วเช่นเดียวกันด้วย"

เย่เฉินพูดขณะที่เขาเดินออกมาจากบ่อวิญญาณ

และในบ้านพักของอาจารย์ใหญ่ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากค่ายฝึกพิเศษนัก

หลิงเหว่ยได้พาหญิงวัยกลางคนที่มีอายุราวๆ 40 ต้นๆ ไปที่โต๊ะกาแฟ

"พี่สาว นั่งลงก่อนเถอะนะ"

หลิงเหว่ยนั้นมีความสุขมากที่ได้เทน้ำให้ผู้หญิงคนนั้น: "เราไม่ได้เจอกันมาเกือบ 10 ปีแล้วนะ ข้าไม่ได้คาดหวังว่าพี่สาวคนโตของข้าจะมาหาข้าถึงที่นี่เลย"

หญิงวัยกลางคนหวีผมของเธออย่างพิถีพิถัน เธอชื่อจางเซียวหนิง และเธอเคยอยู่ในครอบครัวเดียวกันกับหลิงเหว่ยมาก่อน

จางเซียวหนิงรู้สึกประหลาดใจเมื่อเธอเห็นของเหลวสีฟ้าอ่อนที่อยู่ในแก้วเครื่องดื่มของเธอ: "นี่น้องสาว ในที่สุดแล้วเจ้าเองก็ทําได้แล้วสินะ แม้แต่ผลของบุปผาสวรรค์อายุร้อยปีเจ้าก็ยังเต็มใจที่จะเอามันออกมาใช้เลยหรือเนี่ย? ช่วงนี้คงมีอะไรดีๆ ที่เกิดขึ้นกับเจ้าใช่ไหมล่ะ"

"เจ้าเจอกับชายหนุ่มที่หมายปองแล้วใช่มั้ยล่ะ"

"อะไรกันนะ!"

หลิงเหว่ยจ้องไปที่จางเซียวหนิง และพูดว่า: "เราไม่ได้เจอกันมานานหลายปีแล้วนะ และท่านไม่ใช่ตัวแทนของอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนของท่านในการประเมินการเข้าค่ายที่จัดขึ้นในครั้งนี้งั้นหรอกเหรอ นี่ถือเป็นโอกาสอันดีในการพบหน้ากันที่หายากมิใช่หรือ เรามามีความสุขกันให้มากดีกว่าเถอะนะ"

จางเซียวหนิง มองไปที่หลิงเหว่ยด้วยรอยยิ้มมีเลศนัยและไม่ได้พูดอะไรต่อ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลิงเหว่ยก็อดกลั้นไม่ไหวแล้ว และหัวเราะออกมา: "ข้าจะได้เลื่อนตําแหน่งแล้วน่ะ!"

"แล้วทําไมเจ้าถึงได้เลื่อนตำแหน่งย้ายไปที่สํานักการศึกษาหยางเฉิงกันได้ล่ะ"

จางเซียวหนิง ถามด้วยรอยยิ้ม

หลิงเหว่ยพยักหน้า: "ไม่ใช่หรอกนะ ข้าไม่ได้ย้ายไปที่สํานักการศึกษา แต่ย้ายไปที่คฤหาสน์ของเจ้าเมืองภายใต้เสี่ยวหงหยู่ที่ทําหน้าที่เป็นผู้บัญชาการนครหลวงโดยตรงเลยน่ะ "

"โอ้ว เจ้าทำได้ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ!"

จางเซียวหนิงมีความสุขและยินดีไปกับน้องสาวตัวน้อยคนนี้ของเธอ: "เจ้ามีความสามารถอยู่แล้ว และเจ้าเองก็แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มของเรา ในท้ายที่สุด เจ้ายืนกรานที่จะเล่นกับความรู้สึกของเจ้าและยึดติดกับบ้านเกิดของเจ้า ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่กับเรา เจ้าคงจะไปได้ไกลมากเลยล่ะ"

จางเซียวหนิงเองก็มาจากหยางเฉิงด้วยเช่นกัน แต่เธอเลือกที่จะอยู่ในชูเฉิงและปัจจุบันเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมชูเฉิงหมายเลข 9.

หลังจากพูดจบจางเซียวหนิงก็ถามอีกครั้ง: "อีกอย่าง ทําไมเจ้าถึงได้เลื่อนตําแหน่งกันได้ล่ะ"

คําถามนี้ทําให้หลิงเหว่ยรู้สึกภูมิใจและพึงพอใจอย่างมากขึ้นมาในทันที

เธอค่อยยกแก้วชาขึ้นมาอย่างใจเย็น

หลังจากที่เห็นสีหน้ากังวลของจางเซียวหนิงแล้ว เธอพูดอย่างสบาย ๆ ว่า "โรงเรียนมัธยมหมายเลขสามของเรามีต้นกล้าที่ดีในปีนี้น่ะ! ซึ่งเป็นต้นกล้าที่ดีมาก! เขาชื่อเย่เฉิน ท่านรู้หรือไม่ว่าเขาไม่เพียงแต่เกิดมาพร้อมกับพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิดเท่านั้น แต่ยังมีวิญญาณยุทธ์ระดับสี่ดาวอีกด้วย! "

"และระดับสี่ดาวนี้ ก็ไม่ใช่ระดับสี่ดาวทั่วไปหรอกนะ แต่มันเป็นระดับสี่ดาวในอันดับต้น ๆ เกือบจะเทียบเท่ากับระดับห้าดาวได้เลยล่ะ"

"และตอนนี้เองก็ยังไม่ถึงจุดสิ้นสุดของค่ายฝึกพิเศษเลยใช่ไหมล่ะ? แต่ข้ามาถึงที่นี่ตั้งแต่เมื่อวานนี้ แต่ท่านลองเดาดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวานนี้ พวกเขาได้บอกว่าข้าจะได้รับการเลื่อนตําแหน่งสําหรับการสอนอันมีเกียรติของข้า ข้าจะได้รับการส่งเสริมในทุกสัปดาห์จากบ่อพลังวิญญาณของคฤหาสน์เจ้าเมือง ซึ่งจะเปิดให้ข้าใช้ฟรีถึง 4 ครั้งเลยล่ะ!"

"โอ้ พระเจ้า มันทำให้ข้านั้นรู้สึกเหมือนกําลังฝันอยู่เลย ท่านคิดว่าสิ่งนี้มันคุ้มค่าที่จะทำให้ข้ามีความสุขเช่นนี้หรือไม่กันล่ะ"

หลังจากที่หลิงเหว่ยพูดจบ เธอมองไปที่จางเซียวหนิง อย่างคาดหวัง ราวกับว่าเธอกําลังรอสีหน้าอิจฉาของจางเซียวหนิงอยู่เลย

แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมา คือการเยาะเย้ยเหยียดหยาม

"ฮ่าๆ นี่เป็นต้นกล้าที่ดีแล้วงั้นหรอเนี่ย"

จางเซียวหนิง อดกลั้นไม่ได้ เธอแค่หัวเราะออกมาดัง ๆ "น้องสาว เจ้าไม่ได้เข้าใจผิดไปเกี่ยวกับเรื่องต้นกล้าที่ดีนี้หรอกงั้นเหรอ"

"นี่ยังไม่ใช่ต้นกล้าที่ดีอีกงั้นเหรอ"

เสียงของหลิงเหว่ยดังขึ้น: "โดยธรรมชาติแล้วด้วยพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิด วิญญาณยุทธ์ระดับสี่ดาว นับประสาอะไรกับหยางเฉิง ทั้งซูเฉิงสามารถมีได้สักกี่คนกันล่ะ"

"นี่  น้องสาว น้องเล็ก เจ้าไม่ควรอยู่แต่ในหยางเฉิงจริงๆเลยนะ"

จางเซียวหนิง มองไปที่หลิงเหว่ยด้วยความสงสาร

"บางทีคนที่มีพรสวรรค์ประเภทนี้อาจถือเป็นพรสวรรค์อันดับต้น ๆ ในหยางเฉิงได้ แต่ในที่ของเรานั้น... หึ มันยังไม่เพียงพอหรอกนะ"

"เชอะ ข้ารู้ว่าที่ชูเฉิงมีผู้ที่มีพลังมากมาย อย่างเช่น สองสาวฝาแฝดของตระกูลนาหลัน แต่พวกเธอไม่ได้มาจากโรงเรียนของท่านนี่นา ดังนั้นพวกเธอก็ไม่ควรที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับท่านใช่ไหมล่ะ"

หลิงเหว่ยปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้และพูดต่อา "นอกจากนี้ สําหรับข้าแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีแค่สองคนจากโรงเรียนมัธยมหมายเลข 9 ของท่านที่สอบผ่านเข้ามาได้นี่นา?"

จางเซียวหนิง พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม: "ใช่ ใช่แล้วล่ะ"

"ถ้างั้นแล้วทําไมท่านถึงต้องดูถูกเราด้วยกันล่ะ"

จางเซียวหนิง เม้มริมฝีปากของเธอและพูดด้วยรอยยิ้ม: "แต่เจ้ารู้ไหมว่านักเรียนสองคนนั้นในโรงเรียนของข้าเก่งแค่ไหนกันน่ะ"

"มากสักแค่ไหนกันล่ะ"

เมื่อเห็นสีหน้าของจางเซียวหนิงเช่นนี้แล้ว หัวใจของหลิงเหว่ยก็เต้นรัว

"มาพูดถึงสาวน้อยคนสุดท้ายของเราก่อน เธอเกิดมาพร้อมกับพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิด และเธอก็มีวิญญาณยุทธ์ระดับสี่ดาวอันดับต้น ๆ ด้วยเช่นกัน"

ทันทีที่คําพูดนี้ออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิงเหว่ยก็หายไปในทันที

บ้าไปแล้ว นี่เป็นอันดับสุดท้ายงั้นเหรอ?

ซูเฉิงแข็งแกร่งมากขนาดไหนกันเนี่ย?

จางเซียวหนิง เห็นสีหน้าของหลิงเหว่ยและมีความสุขในใจของเธอ

ในฐานะผู้หญิงแล้ว ย่อมไม่ยอมเห็นคนอื่นดีไปกว่าตัวเอง

"มาพูดถึงเด็กผู้ชายอีกคนกัน เขาเกิดมาพร้อมกับพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิด และ... วิญญาณยุทธ์ของเขานั้นอยู่ในระดับห้าดาว"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จู่ๆ สีหน้าของหลิงเหว่ยเปลี่ยนไปในทันที

โอ้ว พระเจ้า นี่มันบ้าไปแล้ว!