ตอนที่ 39 วงแหวนวิญญาณหมื่นปี เย่เฉินมาถึงระดับ 28

ในเวลานี้เย่เฉินนั้นยังไม่รู้ว่าตัวเขานั้นได้มีผู้พิทักษ์เป็นของตัวเองแล้ว

หลังจากฝึกฝนมาทั้งวันเย่เฉินได้ทานอาหารเย็นกับโจวไคเอ๋อตามปกติ

หลังจากผ่านมาสองวันของการคบกันมา เย่เฉินรู้สึกว่าเขานั้นรักผู้หญิงคนนี้มาก ในบางครั้งนั้นเธอก็ดูไร้กังวลและดูไร้เดียงสาด้วย

เขาบอกได้เลยว่าโจวไคเอ๋อนั้นชอบเขาจริงๆ

หลังอาหารมื้อเย็น.

"อืออ...คืนนี้ข้าขอหยุดสักคืนจะได้ไหม"

ในห้อง 609 โจวไคเอ๋อก็แลบลิ้นสีชมพูของเธอออกมาและถาม

เย่เฉินพูดอย่างครอบงําว่า "เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ"

"ว้าว..."

โจวไคเอ๋ออยากจะร้องไห้ แต่จู่ๆ เธอก็รู้สึกเสียใจที่เธอทำพลาด ว่าทําไมเธอถึงไม่ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์

ถ้าเป็นในกรณีนั้น สมรรถภาพทางกายและความแข็งแรงของเธอจะดีขึ้นมาก

หลังจากปิดประตูห้องแล้ว

"วู..."

การต่อสู้บนเตียงอันแสนเร่าร้อนก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

3 ชั่วโมงต่อมา

มันเลยเที่ยงวันมาแล้ว

โจวไคเอ๋อนอนอย่างเกียจคร้านในอ้อมแขนของเย่เฉินโดยมีเม็ดเหงื่อบนแก้มสวยของเธอ เพิ่มเสน่ห์ของเธอมาอีกเล็กน้อย

"ตอนนี้หยุดได้หรือยังล่ะ"

ดวงตาที่สวยงามของโจวไคเอ๋อเต็มไปด้วยความรักและเสียงของเธอก็คมชัดมาก

"ไม่ ข้าจะเอาอีกครั้ง"

หลังจากพูดจบเขาก็หันกลับมาเริ่มอีกยกต่อไป

"วู..."

รุ่งอรุณของเช้าวันใหม่.

"เฮ้ออ ข้าเลิกหมกมุ่นกับเธอคนนี้ไม่ได้จริงๆ"

ที่ด้านข้างของเขา โจวไคเอ๋อนอนหลับไปพร้อมกับใบหน้าที่สวยงามที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความเหนื่อยล้าของเธอ

...

ห้อง 610.

เธอถอดชุดเกราะสีม่วงอ่อนออกและสวมชุดกี่เพ้าสีม่วงอ่อนแทน เผยให้เห็นเรียวขาอันยาวระหงสีขาวเนียนของเธอ เสี่ยวหงหยู่จ้องไปที่ภาพวาดบนผนังอย่างไร้ความรู้สึก

ในตอนที่อยู่ต่อหน้าสาธารณชน เสี่ยวหงหยู่เธอนั้นจะทำตัวเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวมาโดยตลอด

แต่เมื่อเธออยู่คนเดียวในที่ส่วนตัวนั้น เสี่ยวหงหยู่ เธอชอบชุดกี่เพ้ามากกว่า เพราะนี่คือรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเธอเอง

และวิญญาณยุทธ์ของเธอนั้นคือวิฬารโลกันตร์ เป็นวิญญาณยุทธ์สัตว์ระดับห้าดาว

นี่คือวิญญาณยุทธ์ที่มีประสาทสัมผัสทั้งห้าที่เฉียบแหลมอย่างยิ่ง แม้ว่าเธอจะไม่ได้ใช้อสูรสถิตร่างของเธอ แต่เสี่ยวหงหยู่สามารถ "เห็น" ทุกการกระทำและเคลื่อนไหวของฟางหยวนภายในระยะรัศมีหนึ่งกิโลเมตรได้ตลอดเวลา

หลังจากที่พักอยู่ในห้อง 610 การรับรู้ของเสี่ยวหงหยู่นั้นก้อยู่กับเย่เฉินเสมอ

แต่ใครจะไปรู้ว่ามีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ปากของเสี่ยวหงหยู่ก็แห้งผากขึ้นมากะทันหัน

เธอหยิบแก้วน้ำขึ้นมา ค่อยๆเผยอริมฝีปากสีแดงของเธอ และกลืนน้ำลงไป

"ทําไมมันถึงรู้สึกร้อนจังเลยนะ"

การเต้นของหัวใจของเสี่ยวหงหยู่เต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว และเธอก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย เผยให้เห็นกลิ่นอายของหญิงสาวเต็มตัวเช่นนี้ได้

"ได้เวลาออกไปข้างนอกกันแล้วงั้นเหรอ"

ในเวลานี้เสี่ยวหงหยู่เธอได้สังเกตเห็นว่าเย่เฉินและหญิงสาวที่อยู่ด้วยกันนั้นเปิดประตูห้องออกไปแล้ว

เสี่ยวหงยูหน้าแดงและพูดด้วยเสียงอย่างแผ่วเบาว่า "พวกคนหนุ่มสาวช่างไม่รู้ว่าควรที่จะควบคุมตัวเองกันอย่างไรบ้างเลย"

หลังจากพูดจบ เธอก็ไม่ได้สนใจเขาอีกต่อไป

ภายสถารที่ฝึกในค่ายฝึกพิเศษนี้ ไม่จําเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเย่เฉิน ที่อยู่ในพื้นที่ความดูแลของตัวเธอเองแล้ว

...

ห้องรอของอนุสาวรีย์วิญญาณยุทธ์

"เจ้า เย่เฉิน?"

หวังเหอที่กําลังคุยกับฉินเล่ยก็ลุกขึ้นเมื่อเย่เฉินเข้ามาโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาก็ดูประหม่าเล็กน้อย

ฉินเล่ยยังทักทายเย่เฉินอย่างรวดเร็ว

อรุณสวัสดิ์"

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม: "ฉินเล่ยพวกเจ้าพูดถึงเรื่องของข้าอยู่งั้นเหรอ"

"เอ่อ-เอ่อ!"

ฉินเล่ยพยักหน้าอย่างจริงจัง

เขาเคยสามารถต่อสู้กับเย่เฉินได้อย่างสูสีกันมาก่อน แต่หลังจากที่เขาได้เห็นอันดับการต่อสู้ของเย่เฉินด้วยตาของเขาเองแล้ว ความกลัวต่อเย่เฉินของเขาก็เพิ่มขึ้นมากขึ้นกว่าเดิม

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่มีพรสวรรค์ชั้นยอดอย่างหวังเหอเองยังไม่สามารถที่จะทำอย่างเขาได้เลย

ด้วยสิ่งนี้แล้วจึงทําให้ฉินเล่ยรู้ดีว่า เย่เฉินนั้นทรงพลังมากแค่ไหน

หลังจากเข้าสู่อนุสาวรีย์วิญญาณยุทธ์แล้ว

"ฮะ?"

นาหลันชิงโหรวผู้ซึ่งเพิ่งฝึกทำความเข้าใจกับวิญญาณยุทธ์ของเธอเสร็จ เธอก็หันหน้าไปและอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ: "เย่เฉิน?"

"เอ่อ เจ้าคือ... นาหลันชิงโหรว?"

เย่เฉินพยายามอย่างหนักที่จะนึกถึงชื่อของเธอ

เมื่อนาหลันชิงโหรวนึกถึงฉากที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อนนั้น แก้มของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

จากนั้นเธอก็พูดว่า: "ดี เอ่อ... สวัสดี"

"ฮ่าฮ่า โอเค"

หลังจากที่เย่เฉินพูดจบ เขาวางแผนที่จะเริ่มฝึกฝนทำความเข้าใจวิญญาณยุทธ์ของเขา

แต่แล้วจากมุมหางตาของเขา เห็นนาหลันชิงโหรวนั้นยังคงแอบมองมาที่เขาอยู่

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่ง มีบางอย่างติดอยู่บนใบหน้าของข้าหรือเปล่านะ

ขณะที่เขาพูด เขาก็เช็ดมันออกโดยไม่รู้ตัว

"ข้าจะออกไปก่อนล่ะนะ"

เมื่อนาหลันชิงโหรวถูกจับได้ เธอรีบลุกขึ้นและวิ่งหนีไปพร้อมกับลมกระโชกแรง

หลังจากเดินออกจากอนุสาวรีย์วิญญาณยุทธ์ นาหลันชิงโหรวก็ตบหน้าอกของเธอและพูดกับตัวเองว่า "ออร่านั้นแข็งแกร่งมาก มัเขาทรงพลังมากจริงๆ ด้วย"

แม้ว่าเธอจะไม่ได้เห็นมันด้วยตาของเธอเองในเมื่อวานนี้ แต่เธอก็ได้รับรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้จากพี่สาวของเธอ

และพี่สาวที่ภาคภูมิใจและมั่นใจมาโดยตลอด แม้จะพูดออกมาอย่างผิดปกติว่า แม้แต่จะใช้ทักษะการหลอมรวมวิญญาณยุทธ์แล้วก็ไม่อาจที่จะเอาชนะเย่เฉินได้เลย

"โอ้ ช่างน่าเสียดายที่เขามีแฟนแล้ว"

ทันใดนั้นนาหลันชิงโหรวก็พูดกับตัวเอง

อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า ข้ากําลังคิดอะไรอยู่กันละเนี่ย

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และ 28 วันผ่านไปในพริบตาท่ามกลางการฝึกฝนอย่างหนักและการบ่มเพาะอย่างเต็มที่ของนักเรียนทุกคนแล้ว

ทริปค่ายฝึกพิเศษในช่วงสองเดือนนี้ก็กําลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

และทุกคนก็พยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อผลสรุปถึงความประสบความสําเร็จ

ในบ่อวิญญาณ

เย่เฉินดื่มด่ำกับพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งและคลิกที่แผงส่วนตัวของเขา

โฮสต์:เย่เฉิน

วิญญาณยุทธ์: หอกวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลก

ระดับ: ระดับ 28

อาณาจักร: มหาวิญญาจารย์

วงแหวนวิญญาณ: หมาป่าโลกันตร์ (1400),อสรพิษกลืนวิญญาณ (4300)

ทักษะวิญญาณ: ทะลวงโลกันตร์, คลื่นกลืนกินวิญญาณ;

สะสม 11,000 ปี (สกัดได้)

ภายใต้โบนัสอันน่าสะพรึงกลัวในการเพิ่มขีดจํากัดของอายุวงแหวนวิญญาณ 500 ปีในทุกวันแล้ว ตอนนี้เย่เฉินได้สะสมเพิ่มอีก 11,000 ปีแล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตราบใดที่เย่เฉินเต็มใจ เขาสามารถปล่อยให้วงแหวนวิญญาณของเขาไปถึงขั้นหมื่นปีได้ทุกเมื่อ!

วงแหวนวิญญาณเป็นสีดำและคุณภาพของวงแหวนวิญญาณสีดำนั้นกดขี่และทรงพลังมากอย่างแน่นอน